Wyświetla informacje na temat konfiguracji systemu, drukarek, systemowych plików DLL, czcionek, narzędzi korekcyjnych, filtrów graficznych, konwerterów tekstu, konfiguracji wyświetlania, możliwości audio, aktualnie wykonywanych aplikacji, aktywnych modułów i ustawień OLE komputera.


Wyświetla informacje na temat pomocy technicznej.


Aby uzyskać więcej informacji dotyczących pomocy technicznej, kliknij przycisk Pomoc techniczna. Aby uzyskać więcej informacji na temat komputera i aktualnie wykonywanych programów, kliknij przycisk Informacje o systemie.


Wpisz skrót, aby uniemożliwić automatyczną zamianę liter na wielkie litery w słowie napisanym po tym skrócie.


Dodaje wyrazy do listy wyjątków Autokorekty, co powoduje, że nie będą one od tej chwili poprawiane automatycznie. Gdy jakiś wyraz, który nie miał być poprawiony, zostanie automatycznie zmieniony przez program Word, wówczas zostanie on automatycznie dodany do listy wyjątków, jeśli użytkownik naciśnie klawisz BACKSPACE i następnie zastąpi zaproponowaną poprawkę. Wyraz nie zostanie dodany do listy wyjątków, jeżeli po automatycznym poprawieniu wyrazu przez program Word użytkownik kliknie przycisk Cofnij  [image].


Wpisz wyraz lub akronim z dwoma początkowymi wielkimi literami, które nie mają być poprawiane automatycznie. Na przykład, wpisz POczątkowy, jeżeli wyraz ten nie ma być automatycznie zmieniany na wyraz Początkowy.


Dodaje bieżący element do listy wyrazów i zwrotów, które nie są poprawiane automatycznie przez program Word.


Usuwa wybrany element z listy wyjątków Autokorekty, dzięki czemu program Word może znów poprawiać ten element w trakcie wpisywania tekstu przez użytkownika.


Wyświetla każdą zmianę dokonaną w wyniku Autoformatowania, co umożliwia przegląd tych zmian i odrzucenie lub zaakceptowanie określonych zmian.


Otwiera okno dialogowe Galeria stylów, w której użytkownik może wybierać style z innych szablonów w celu dostosowania wyglądu dokumentu do swoich potrzeb.


Powoduje zaakceptowanie wszystkich zmian dokonanych w dokumencie, usunięcie znaczników poprawek i zamknięcie okna dialogowego. Jeżeli chcesz przeglądać zmiany po kolei, kliknij przycisk Przejrzyj zmiany i użyj przycisków Znajdź w celu przejrzenia każdej ze zmian. W oknie dialogowym Zmiany po Autoformatowaniu kliknij przycisk Odrzuć dla każdej zmiany formatowania, którą chcesz usunąć. Po odrzuceniu odpowiednich zmian kliknij przycisk Zamknij, a następnie kliknij przycisk Zaakceptuj wszystkie.


Powoduje odrzucenie wszystkich zmian dokonanych w dokumencie, usunięcie znaczników poprawek i zamknięcie okna dialogowego. Jeżeli chcesz przeglądać zmiany po kolei, kliknij przycisk Przejrzyj zmiany.


Kliknij jeden z przycisków, aby przejrzeć, zaakceptować lub odrzucić zmiany dokonane w dokumencie przez Autoformatowanie.


Kliknij na liście odpowiedni typ dokumentu, a następnie kliknij przycisk OK, aby automatycznie sformatować bieżący dokument. Aby ustawić określone opcje Autoformatowania, kliknij przycisk Opcje.


Informuje program Word, jaki rodzaj dokumentu będzie automatycznie formatowany.


Służy do ustawienia opcji, które mają być zastosowane przez polecenie Autoformatowanie.


Automatycznie formatuje bieżący dokument bez żądania od użytkownika akceptowania lub odrzucania poszczególnych zmian.


Automatycznie formatuje bieżący dokument, a następnie żąda od użytkownika zaakceptowania lub odrzucenia poszczególnych zmian.


Wyświetla aktualnie wybraną zmianę formatowania. Użyj przycisków Znajdź, aby przejrzeć wszystkie zmiany, klikając przy tym przycisk Odrzuć w celu usunięcia określonej zmiany, a następnie kliknij przycisk Zamknij. W oknie dialogowym Autoformatowanie kliknij przycisk Zaakceptuj wszystkie, aby zastosować te zmiany w formatowaniu, które nie zostały odrzucone.


Powoduje przejście do poprzedniej zmiany dokonanej przez Autoformatowanie. Po zakończeniu przeglądania wszystkich zmian (i odrzuceniu zmian, które chcesz cofnąć) kliknij przycisk Zamknij, a następnie kliknij przycisk Zaakceptuj wszystkie w oknie dialogowym Autoformatowanie, aby zastosować te zmiany w formatowaniu, które nie zostały odrzucone.


Powoduje przejście do następnej zmiany dokonanej przez Autoformatowanie. Po zakończeniu przeglądania wszystkich zmian (i odrzuceniu zmian, które chcesz usunąć) kliknij przycisk Zamknij, a następnie kliknij przycisk Zaakceptuj wszystkie w oknie dialogowym Autoformatowanie, aby zastosować te zmiany w formatowaniu, które nie zostały odrzucone.


Powoduje odrzucenie aktualnie zaznaczonej zmiany formatowania i przejście do następnej zmiany.


Powoduje ukrycie rejestrowanych zmian i wyświetlenie dokumentu tak, jak wyglądałby w przypadku zaakceptowania przez użytkownika wszystkich zmian dokonanych w wyniku Autoformatowania. Gdy rejestrowane zmiany są ukryte, przycisk ten zmienia się w przycisk Pokaż znaczniki, a jego kliknięcie spowoduje znowu wyświetlenie rejestrowanych zmian.


Powoduje odtworzenie po kolei automatycznych zmian formatowania, które zostały jako ostatnie odrzucone przez użytkownika. Przycisk ten jest niedostępny, jeśli nie ma ani jednej odrzuconej zmiany, którą można by odtworzyć.


Kliknij opcję Schowek, aby uruchomić Schowek systemu Windows, lub kliknij opcję Panel sterowania, aby otworzyć Panel sterowania systemu Windows.


Gdy użytkownik wpisze na początku wyrazu dwie wielkie litery kolejno po sobie, powoduje zmianę drugiej wielkiej litery na małą literę. Na przykład, zmienia wyraz NAjlepszy na Najlepszy.


Powoduje zamianę pierwszej litery w każdym zdaniu na wielką literę.


Powoduje zmianę pierwszej litery w nazwach dni tygodnia na wielką literę. Na przykład, zmienia poniedziałek na Poniedziałek.


W sytuacji, gdy użytkownik przypadkowo wpisze wyraz w trybie Jak W Tytule przy włączonym klawiszu CAPS LOCK, powoduje poprawienie pisowni wielkich i małych liter, po czym wyłącza działanie klawisza CAPS LOCK. Na przykład, zamienia nAJLEPSZY na Najlepszy.


Wyczyść to pole wyboru, aby zatrzymać automatyczne poprawianie i zamianę tekstu podczas wpisywania tekstu przez użytkownika.


Służy do przechowywania danego elementu w polu Na bez formatowania. Opcja ta jest niedostępna, gdy w dokumencie nie zaznaczono żadnego fragmentu. Gdy element typu Zwykły tekst zostaje automatycznie zamieniony na inny, przyjmuje on atrybuty formatowania dokumentu.


Służy do przechowywania danego elementu w polu Na bez formatowania. Opcja ta jest niedostępna, gdy w dokumencie nie zaznaczono żadnego fragmentu. Gdy element typu Zwykły tekst zostaje automatycznie zamieniony na inny, przyjmuje on atrybuty formatowania dokumentu.


Służy do przechowywania danego elementu w polu Na zgodnie ze sposobem sformatowania tego elementu w dokumencie. Opcja ta jest niedostępna, gdy w dokumencie nie zaznaczono żadnego fragmentu.


Wpisz nazwę elementu Autokorekty (jest to skrót lub wyraz, który jest zamieniany automatycznie na inny w trakcie wpisywania tekstu przez użytkownika). Na przykład, jeżeli często piszesz "itneres" zamiast "interes," w polu Zamień wpisz itneres.


Podaje zestawienie istniejących elementów Autokorekty. Aby zmodyfikować dany element, zaznacz ten element, dokonaj jego edycji w polach Zamień i Na (powyżej), a następnie kliknij przycisk Zamień (poniżej). Aby usunąć dany element, zaznacz go i kliknij przycisk Usuń.


Wprowadź tekst lub obiekt graficzny, który ma być automatycznie wstawiany w miejsce wyrazu lub skrótu znajdującego się w polu Zamień.


Służy do przechowywania skrótów lub terminów pisanych w sposób zróżnicowany wielkimi i małymi literami; te skróty i terminy nie mają być poprawiane automatycznie.


Powoduje dodanie lub zastąpienie elementu Autokorekty wyświetlanego w polach Zamień i Na.


Powoduje usunięcie zaznaczonego elementu Autokorekty.


Powoduje zamianę cudzysłowów prostych na typograficzne (zakręcone).


Wpisz nazwę elementu Autotekstu. Aby wstawić element Autotekstu do dokumentu, wpisz odpowiednią nazwę, a następnie naciśnij klawisz F3. Innym sposobem jest kliknięcie przycisku Wszystkie pozycje na pasku narzędzi Autotekst, a następnie kliknięcie odpowiedniego elementu Autotekstu na liście.


Zaznacz pole wyboru znajdujące się obok paska narzędzi, który chcesz wyświetlić. Aby ukryć pasek narzędzi, wyczyść pole wyboru odnoszące się do tego paska narzędzi.


Powoduje powiększenie przycisków na pasku narzędzi, dzięki czemu stają się one bardziej widoczne.


Powoduje wyświetlenie nazwy danego przycisku na pasku narzędzi, gdy wskaźnik myszy zatrzymuje się przez chwilę nad tym przyciskiem.


Wpisz nową nazwę zakładki lub wybierz istniejącą nazwę zakładki z listy. Gdy dodawana zakładka przyjmuje nazwę istniejącej zakładki, poprzednia zakładka zostaje usunięta ze swojego pierwotnego miejsca i zostaje przypisana do aktualnie zaznaczonego obszaru.


Powoduje utworzenie dla zaznaczonego tekstu lub elementu w dokumencie zakładki o nazwie podanej przez użytkownika w polu Nazwa zakładki. Gdy dodawana zakładka przyjmuje nazwę istniejącej zakładki, poprzednia zakładka zostaje usunięta ze swojego pierwotnego miejsca i zostaje przypisana do aktualnie zaznaczonego obszaru.


Powoduje usunięcie zaznaczonej zakładki z dokumentu. Usuwana jest wyłącznie zakładka, natomiast tekst oznaczony zakładką nie jest usuwany.


Powoduje przejście do zakładki zaznaczonej w polu Nazwa zakładki.


Powoduje wyświetlenie na liście Nazwa zakładki zakładek ukrytych. Specjalne ukryte zakładki są stosowane przez program Word do oznaczania niektórych elementów dokumentu, na przykład odsyłaczy.


Służy do wyświetlenia w polu Nazwa zakładki nazw zakładek według kolejności w dokumencie.


Służy do wyświetlenia w polu Nazwa zakładki nazw zakładek w kolejności alfabetycznej.


Kliknij opcję Nazwy lub opcję Położenia, aby wyświetlić w polu Nazwa zakładki nazwy zakładek odpowiednio w kolejności alfabetycznej lub według kolejności w dokumencie.


Powoduje usunięcie wszystkich krawędzi z zaznaczonego obszaru. Do określenia usuwanych typów sformatowania krawędzi lub cieniowania program Word korzysta z ustawienia opcji Zastosuj do.


Powoduje wstawienie obramowania wokół zaznaczonego obszaru, przy zastosowaniu formatu linii określonego przez bieżące ustawienia opcji Styl, Kolor i Szerokość. Do określenia stosowanych typów sformatowania krawędzi lub cieniowania program Word korzysta z ustawienia opcji Zastosuj do.


Powoduje wstawienie obramowania wokół zaznaczonego obszaru i zastosowanie w odniesieniu do tego obramowania gotowego formatu cieniowania. Obramowanie jest formatowane przy użyciu bieżących ustawień opcji Styl, Kolor i Szerokość, a do określenia stosowanych typów sformatowania obramowania lub cieniowania program Word korzysta z ustawienia opcji Zastosuj do.


Kliknij boki modelu lub przyciski krawędzi, aby dodać lub usunąć aktualnie wybrane ustawienia. Do określenia stosowanych typów sformatowania krawędzi lub cieniowania program Word korzysta z ustawienia opcji Zastosuj do.


Kliknij odpowiedni styl obramowania. Aby zmienić styl, kolor lub szerokość pojedynczej linii obramowania na inne, kliknij najpierw opcję Niestandardowy, kliknij odpowiednie ustawienia opcji Styl, Kolor i Szerokość, a następnie kliknij odpowiednie przyciski obramowania na ilustracji Podgląd, aby zastosować nowe opcje.


Kliknij odpowiedni kolor linii obramowania. Aby zmienić styl, kolor lub szerokość pojedynczej linii obramowania na inne, kliknij najpierw opcję Niestandardowy, kliknij odpowiednie ustawienia opcji Styl, Kolor i Szerokość, a następnie kliknij odpowiednie przyciski obramowania na ilustracji Podgląd, aby zastosować nowe opcje.


Kliknij odpowiedni styl cieniowania, który ma być zastosowany w stosunku do koloru wypełnienia. Kliknij opcję Przezroczysty, aby zastosować wyłącznie kolor wypełnienia (bez koloru desenia). Kliknij opcję Pełny, aby zastosować wyłącznie kolor desenia (bez koloru wypełnienia).


Kliknij kolor dla linii i kropek w wybranym deseniu cieniowania. Gdy w polu Styl została wybrana opcja Przezroczysty, pole Kolor jest niedostępne.


Powoduje zamknięcie okna dialogowego Obramowanie i cieniowanie i wyświetlenie paska narzędzi Tabele i krawędzie.


Kliknij odpowiedni kolor wypełnienia, który ma być zastosowany dla cieniowania, lub kliknij opcję Brak, aby usunąć kolor cieniowania. Do określenia stosowanych typów sformatowania obramowania lub cieniowania program Word korzysta z ustawienia opcji Zastosuj do.


Jest to nazwa aktualnie wybranego koloru wypełnienia.


Powoduje dodanie lub usunięcie wewnętrznej pionowej krawędzi pomiędzy zaznaczonymi komórkami tabeli.


Powoduje dodanie lub usunięcie wewnętrznej poziomej krawędzi pomiędzy zaznaczonymi akapitami lub pomiędzy komórkami tabeli.


Powoduje dodanie lub usunięcie krawędzi z górnego brzegu aktualnie zaznaczonego obszaru. Do określenia stosowanych typów sformatowania obramowania lub cieniowania program Word korzysta z ustawienia opcji Zastosuj do.


Powoduje dodanie lub usunięcie krawędzi z dolnego brzegu aktualnie zaznaczonego obszaru. Do określenia stosowanych typów sformatowania obramowania lub cieniowania program Word korzysta z ustawienia opcji Zastosuj do.


Powoduje dodanie lub usunięcie krawędzi z lewego brzegu aktualnie zaznaczonego obszaru. Do określenia stosowanych typów sformatowania obramowania lub cieniowania program Word korzysta z ustawienia opcji Zastosuj do.


Powoduje dodanie lub usunięcie krawędzi z prawego brzegu aktualnie zaznaczonego obszaru. Do określenia stosowanych typów sformatowania obramowania lub cieniowania program Word korzysta z ustawienia opcji Zastosuj do.


Kliknij odpowiedni projekt graficzny obramowania strony, którego chcesz użyć zamiast bieżącego ustawienia opcji Styl. Aby usunąć formatowanie wybrane przy użyciu opcji Wzór, kliknij opcję (brak). Aby dodać wzór do pojedynczej linii obramowania, kliknij najpierw opcję Niestandardowy, kliknij odpowiedni element w polu Wzór, a następnie kliknij odpowiednie przyciski obramowania na ilustracji Podgląd, aby zastosować obramowanie o wybranym wzorze.


Informuje program Word o tym, do jakich elementów ma być zastosowany dany format obramowania i cieniowania.


Kliknij odpowiednią szerokość linii obramowania. Aby zmienić styl, kolor lub szerokość pojedynczych linii obramowania na inne, kliknij najpierw opcję Niestandardowy, kliknij odpowiednie ustawienia opcji Styl, Kolor i Szerokość, a następnie kliknij odpowiednie przyciski obramowania na ilustracji Podgląd, aby zastosować nowe opcje.


Powoduje wyrównywanie obramowań akapitów i tabel z obramowaniem strony w całym aktywnym dokumencie. Zaznacz to pole wyboru, aby wyeliminować ewentualne luki pomiędzy sąsiadującymi ze sobą obramowaniami. Krawędź tabeli zostaje wyrównana ("przyciągnięta") tylko wtedy, gdy dana krawędź znajduje się w odległości niewiększej niż szerokość jednego znaku (10,5 punkta) od obramowania strony. To pole wyboru jest dostępne tylko wtedy, gdy w polu Mierzone od wybrana została opcja Tekst.


Wprowadź odległość między górną krawędzią obramowania a tekstem. Dla obramowania strony można to ustawienie określić względem marginesu strony, klikając opcję Tekst w polu Mierzone od.


Wprowadź odległość między dolną krawędzią obramowania a tekstem. Dla obramowania strony można to ustawienie określić względem marginesu strony, klikając opcję Tekst w polu Mierzone od.


Wprowadź odległość między lewą krawędzią obramowania a tekstem. Dla obramowania strony można to ustawienie określić względem marginesu strony, klikając opcję Tekst w polu Mierzone od.


Wprowadź odległość między prawą krawędzią obramowania a tekstem. Dla obramowania strony można to ustawienie określić względem marginesu strony, klikając opcję Tekst w polu Mierzone od.


Informuje program Word o tym, do jakich elementów ma być zastosowane obramowanie strony.


Kliknij opcję Tekst, aby określić położenie wewnętrznej krawędzi obramowania strony względem marginesu strony. Kliknij opcję Krawędź strony, aby określić położenie zewnętrznej krawędzi obramowania strony względem odpowiedniej krawędzi strony.


Powoduje umieszczenie nagłówka wewnątrz obramowania strony. Aby obramowanie strony nie obejmowało nagłówka, wyczyść to pole wyboru.


Powoduje umieszczenie obramowania strony na pierwszym planie, przed tekstem lub innym obiektem przecinającym obramowanie strony.


Powoduje wstawienie obramowania wokół zaznaczonego obszaru i zastosowanie gotowego trójwymiarowego formatu obramowania, który nadaje obramowaniu wygląd zbliżony do "okna" lub "ramy obrazu". Do określenia stosowanych typów sformatowania obramowania lub cieniowania program Word korzysta z ustawienia opcji Zastosuj do.


Powoduje umieszczenie stopki wewnątrz obramowania strony. Wyczyść to pole wyboru, aby umieścić stopkę na zewnątrz obramowania strony. Jest to opcja, która może być stosowana w stosunku do poszczególnych sekcji.


Powoduje utworzenie niestandardowego obramowania przy użyciu opcji wybranych na ilustracji Podgląd. Opcja Niestandardowy zostaje wybrana automatycznie w przypadku kliknięcia przez użytkownika jednego z przycisków obramowania na ilustracji Podgląd. Aby zastosować nowe ustawienia opcji Styl, Kolor lub Szerokość, gdy została wybrana opcja Niestandardowy, kliknij przyciski obramowania na ilustracji Podgląd.


Służy do dokonania dodatkowych ustawień marginesów i położenia. Ten przycisk jest dostępny tylko wtedy, gdy w polu Zastosuj do wybrano opcję Akapit lub gdy aktywna jest karta Obramowanie strony.


Pokazuje wygląd dokumentu po zastosowaniu wybranych opcji.


Kliknij opcję Ramka, Cień lub 3-W, aby zastosować (być może ponownie) gotowe formaty ramek, lub kliknij opcję Brak, aby usunąć obramowanie. Dla wybranego typu obramowania kliknij odpowiednie ustawienia opcji Styl, Kolor, Szerokość i Zastosuj do.


Kliknij odpowiedni styl i kolor desenia. Aby nie było desenia, kliknij Wyczyść na liście w polu Styl.


Wprowadź odległość między wewnętrzną krawędzią obramowania strony a każdym z marginesów (lub między zewnętrzną krawędzią obramowania strony a każdą z krawędzi strony, gdy na liście Mierzone od wybrano opcję Krawędź strony). Domyślne ustawienia opcji Margines, które są różne dla poszczególnych stylów obramowania, powodują umieszczenie obramowania w jak największej odległości od marginesu, nie dopuszczając do umieszczenia obramowania w niedrukowanym obszarze położonym przy brzegu strony.


Wprowadź odpowiednie wartości określające odstępy między tekstem a górną, dolną, lewą i prawą krawędzią strony, lub też ewentualne wcięcia.


Zaznacz lub wyczyść dodatkowe opcje obramowania strony.


Powoduje utworzenie pionowej lub poziomej linii objaśnienia z jednym segmentem.


Powoduje utworzenie linii objaśnienia z jednym segmentem, który może być umieszczony pionowo, poziomo lub ukośnie.


Powoduje utworzenie linii objaśnienia z dwoma segmentami.


Powoduje utworzenie linii objaśnienia z trzema segmentami.


Wprowadź odstęp pomiędzy linią objaśnienia a tekstem objaśnienia.


Kliknij kąt między segmentami w zaznaczonej linii objaśnienia lub kliknij opcję Dowolny, aby kąt został dobrany automatycznie.


Wprowadź odpowiednią wartość lub kliknij jedną z opcji: Góra, Środek lub Dół, aby określić miejsce dołączenia zaznaczonej linii objaśnienia do tekstu objaśnienia.


Wprowadź odpowiednią wartość długości pierwszego segmentu linii objaśnienia lub kliknij opcję Autodopasowanie, aby długość została dobrana automatycznie.


Powoduje obramowanie zaznaczonego pola tekstowego objaśnienia.


Zmienia automatycznie wyjściowe położenie linii objaśnienia, gdy punkt początkowy objaśnienia lub tekst objaśnienia zmienia położenie ze strony lewej na prawą.


Powoduje dodanie pionowej kreski obok tekstu objaśnienia na końcu linii objaśnienia.


Kliknij odpowiedni typ objaśnienia.


Wybierz odpowiednie opcje dla zaznaczonej linii objaśnienia.


Wpisz nową nazwę etykiety.


Zaznacz pola wyboru po lewej stronie tych elementów, dla których podpisy mają być dodane automatycznie. W polu Dodawaj podpis przy wstawianiu wymienione są zainstalowane na komputerze aplikacje obsługujące osadzanie OLE.


Powoduje wyczyszczenie wszystkich zaznaczonych na liście Dodawaj podpis przy wstawianiu pól wyboru.


Powoduje wyczyszczenie na liście Dodawaj podpis przy wstawianiu zaznaczonego pola wyboru.


Powoduje utworzenie nowej etykiety dla podpisu. Kliknij przycisk Nowa etykieta, jeżeli nie możesz znaleźć odpowiedniej etykiety na liście Stosuj etykietę.


Służy do określenia formatu numerów w podpisach.


Kliknij ustawienia, które mają być stosowane do podpisów.


Powoduje umieszczenie podpisu powyżej lub poniżej zaznaczonego elementu.


Kliknij odpowiednią nazwę etykiety dla podpisów. Aby utworzyć etykietę, która nie występuje na liście w polu Stosuj etykietę, kliknij przycisk Nowa etykieta.


Kliknij odpowiedni format numeru dla etykiety podpisu.


Powoduje dodanie numeru rozdziału do etykiety podpisu.


Kliknij odpowiedni styl nagłówka stosowany do tytułów rozdziałów. Ta lista jest dostępna tylko wtedy, gdy zaznaczone zostało pole wyboru Dołącz numer rozdziału.


Kliknij znak, który ma wystąpić pomiędzy numerem rozdziału a numerem podpisu. Ta lista jest dostępna tylko wtedy, gdy zaznaczone zostało pole wyboru Dołącz numer rozdziału.


Pokazuje wygląd dokumentu po zastosowaniu wybranych opcji.


Powoduje utworzenie nowej etykiety dla podpisu. Kliknij przycisk Nowa etykieta, jeżeli nie możesz znaleźć odpowiedniej etykiety na liście Stosuj etykietę.


Powoduje usunięcie wybranej etykiety z pola Etykieta. Jeżeli dana etykieta została już wykorzystana w podpisie, nie zostaje usunięte żadne z pojedynczych wystąpień tej etykiety, już istniejących w dokumencie. Usunięcie etykiet domyślnych (Rysunek, Równanie i Tabela) nie jest możliwe.


Powoduje wyświetlenie etykiety podpisu i numeru podpisu dla zaznaczonego elementu. Po numerze w polu Podpis użytkownik może wpisać dodatkowy tekst podpisu, jednak nie jest możliwe zastąpienie etykiety podpisu i numeru podpisu.


Wybierz odpowiednią nazwę etykiety dla podpisu. Program Word jest dostarczany razem z następującymi etykietami: Rysunek, Równanie i Tabela. Aby utworzyć nową etykietę, kliknij przycisk Nowa etykieta.


Powoduje umieszczenie podpisu powyżej lub poniżej zaznaczonego elementu.


Służy do określenia formatu numerów w podpisach.


Powoduje automatyczne dodanie podpisu (etykieta i numer) za każdym razem, gdy użytkownik wstawia wybrany element do dokumentu.


Kliknij opcje odpowiednie dla podpisu.


Wybierz te elementy dokumentu, do których style mają być stosowane automatycznie.


Powoduje zastosowanie stylów listy i stylów wypunktowania do list numerowanych, list wielopoziomowych i innych list. Ustawienie domyślne jest takie, że przed automatycznym zastosowaniem wbudowanego stylu listy lub stylu wypunktowania są usuwane wstawione ręcznie numery lub znaki wypunktowania.


Powoduje automatyczne zastosowanie stylów akapitu innych niż style dla nagłówków i list, na przykład stylów Tekst podstawowy, Adres odbiorcy w liście lub Zwrot grzecznościowy.


Zaznacz pole wyboru Style, aby zachować style zastosowane wcześniej do dokumentu.


Powoduje zachowanie stylów, które zostały wcześniej zastosowane w dokumencie.


Wybierz typy dokumentów, które mają być zawsze formatowane automatycznie.


Powoduje, że po otwarciu wiadomości WordMail pisanych zwykłym tekstem są one automatycznie formatowane. To pole wyboru oddziaływuje wyłącznie na wiadomości WordMail; nie ma ono żadnego wpływu na tekst wklejany ani na inne pliki tekstowe.


Zawiera zestawienie domyślnych miejsc przechowywania i domyślnych ścieżek wyszukiwania dla dokumentów, szablonów i innych elementów tworzonych lub stosowanych w programie Word. Kliknij element, który chcesz zmienić, a następnie kliknij przycisk Modyfikuj, aby ustawić nowe położenie domyślne.


Kliknij na liście element, który chcesz zmienić, a następnie kliknij przycisk Modyfikuj, aby ustawić nowe położenie domyślne.


Powoduje usuwanie zaznaczonego tekstu w trakcie wpisywania tekstu przez użytkownika. Jeżeli to pole wyboru jest wyczyszczone, wpisywany tekst jest wstawiany przed zaznaczonym tekstem, natomiast zaznaczony tekst nie jest usuwany.


Powoduje przeniesienie lub skopiowanie zaznaczonego tekstu w drodze przeciągnięcia go myszą (aby skopiować tekst, naciśnij i przytrzymaj klawisz CTRL w trakcie przeciągania zaznaczonego obszaru). Po zaznaczeniu tekstu umieść nad nim wskaźnik myszy, aż przyjmie kształt strzałki wskazującej w lewo  [image],  a następnie przeciągnij.

Gdy to pole wyboru jest wyczyszczone, przeciąganie wskaźnika myszy nad tekstem powoduje powiększanie zaznaczonego obszaru.


Po zaznaczeniu części wyrazu powoduje automatycznie zaznaczenie całego wyrazu wraz ze spacją występującą po tym wyrazie.


Powoduje zamianę istniejącego tekstu na inny, znak po znaku, w trakcie wpisywania tekstu przez użytkownika. Kliknij dwukrotnie pole ZAS na pasku stanu, aby włączyć lub wyłączyć tryb zastępowania.


Powoduje usunięcie zbędnych spacji po usunięciu tekstu przez użytkownika lub dodanie spacji po wstawieniu tekstu ze Schowka.


Dla tekstu sformatowanego w języku francuskim pozwala narzędziom korekcyjnym na proponowanie znaków akcentu dla wielkich liter.


Kliknij aplikację, która ma być wykorzystywana przez program Word jako edytor rysunków.


Umożliwia stosowanie klawisza INSERT do wstawiania zawartości Schowka do dokumentu.


Umożliwia zwiększanie i zmniejszanie wcięć od lewej przez naciskanie klawiszy TAB i BACKSPACE.


Służy do wybrania opcji edycji, które mają być stosowane przez program Word.


Powoduje automatyczny podział dokumentu na strony w trakcie pracy z dokumentem. To pole wyboru nie jest dostępne w widoku układu strony, ponieważ w tym trybie podział dokumentu na strony następuje domyślnie (nie można tego wyłączyć).


Powoduje wyświetlenie tekstu w postaci białych znaków na niebieskim tle.


Powoduje dodanie dźwięków do niektórych czynności lub zdarzeń w programie Word i w pakiecie Office. Na przykład, program Word wysyła sygnał dźwiękowy, gdy wyświetlane jest ostrzeżenie lub gdy jakiś proces zostaje zakończony. Aby zmienić dźwięk skojarzony ze zdarzeniem, należy w Panelu Sterowania systemu Windows otworzyć folder "Dźwięki". Aby móc odtwarzać większość z dźwięków, konieczne jest zainstalowanie na komputerze karty dźwiękowej.


Powoduje wyświetlenie w menu Plik nazw ostatnio używanych dokumentów. Aby zmienić liczbę dokumentów wyszczególnionych w menu Plik, wpisz w polu Pozycje liczbę od 1 do 9.


Zaznacz to pole wyboru, jeżeli chcesz wybrać odpowiedni konwerter, który zostanie zastosowany przez program Word do otwarcia pliku utworzonego w innej aplikacji. Wyczyść to pole wyboru, jeżeli chcesz, aby program Word automatycznie wybierał prawidłowy konwerter i otwierał dokument.


Za każdym razem, gdy dokument jest otwierany, powoduje automatyczne aktualizowanie informacji, które są połączone z innymi plikami za pośrednictwem łączy.


Po wybraniu przez użytkownika z menu Plik polecenia Wyślij do: Adresat wiadomości dołącza bieżący dokument do wiadomości wysyłanej pocztą e-mail. Wyczyść to pole wyboru, jeżeli zamiast dołączenia dokumentu chcesz wstawić zawartość bieżącego dokumentu do wiadomości wysyłanej pocztą e-mail. To pole wyboru jest dostępne tylko wtedy, gdy na komputerze zainstalowano aplikację do obsługi poczty e-mail.


Wybierz domyślną jednostkę miary dla linijki poziomej i dla wartości wpisywanych w oknach dialogowych.


Powoduje animację ruchów myszy w programie Word i w innych programach pakietu Office i zastosowanie specjalnych animowanych kursorów w miejsce zwykłych statycznych kursorów dla takich czynności, jak drukowanie, podział dokumentu na strony, zapisywanie dokumentu oraz Autoformatowanie. Powoduje również animację takich czynności programu Word, jak zapisywanie dokumentu w tle, operacje szukania i zamiany, jak również linijki w trybie Autoukrywania.


Aby włączyć lub wyłączyć daną opcję, zaznacz lub wyczyść pole wyboru odpowiadające tej opcji.


Powoduje włączenie komunikatu ostrzegawczego wyświetlanego przy każdym otwarciu dokumentu, który może zawierać wirusy w makrach (tzn. dokumentu, który zawiera makra lub niestandardowe paski narzędzi, menu lub skróty klawiaturowe). Użytkownik może wtedy zdecydować o otwarciu dokumentu wraz z jego makrami albo bez tych makr.

Aby uzyskać więcej informacji na temat wykrywania wirusów w makrach, kliknij  [image].


Wprowadź nazwę czcionki, która ma być zastosowana do zaznaczonego tekstu. Format czcionki jest stosowany do aktualnie zaznaczonego obszaru lub do całego wyrazu zawierającego punkt wstawiania. Aby zastosować format czcionki do fragmentu wyrazu, zaznacz najpierw odpowiedni fragment wyrazu.


Kliknij czcionkę, którą chcesz zastosować do zaznaczonego tekstu. Symbol  [image]  jest wyświetlany po lewej stronie czcionek typu TrueType, natomiast symbol  [image]  jest wyświetlany po lewej stronie czcionek drukarkowych. Czcionki, obok których nie występuje żaden symbol, są rodzimymi czcionkami systemu Windows.


Kliknij opcję Kursywa, Pogrubienie lub Pogrubiona kursywa, aby zastosować te sposoby formatowania do zaznaczonego tekstu. Kliknij opcję Zwykły, aby usunąć pogrubienie lub kursywę. Format czcionki jest stosowany do aktualnie zaznaczonego obszaru lub do całego wyrazu zawierającego punkt wstawiania. Aby zastosować format czcionki do fragmentu wyrazu, zaznacz najpierw odpowiedni fragment wyrazu.


Wprowadź rozmiar czcionki dla zaznaczonego tekstu. Można wpisać dowolną liczbę począwszy od 1 aż do 1638. Rozmiary wyświetlane w polu listy Rozmiar zależą od rodzaju wybranej czcionki i aktywnej drukarki.


Kliknij typ podkreślenia, który ma być zastosowany do zaznaczonego tekstu. Kliknij opcję (brak), aby usunąć podkreślenie. Format czcionki jest stosowany do aktualnie zaznaczonego obszaru lub do całego wyrazu zawierającego punkt wstawiania. Aby zastosować format czcionki do fragmentu wyrazu, zaznacz najpierw odpowiedni fragment wyrazu.


Kliknij kolor, który ma być zastosowany do zaznaczonego tekstu. Kliknięcie opcji Auto powoduje ustawienie koloru tekstu na czarny, chyba że kolor tekstu został zmieniony przez użytkownika w Panelu Sterowania systemu Windows. Jeżeli zaznaczony obszar znajduje się w akapicie, gdzie stopień cieniowania wynosi 80 procent lub więcej, kliknięcie opcji Auto powoduje ustawienie koloru tekstu na biały.


Powoduje narysowanie linii przecinającej wzdłuż zaznaczony tekst.


Powoduje podniesienie zaznaczonego tekstu powyżej linii bazowej i zmienia rozmiar czcionki w tekście na mniejszy, jeżeli mniejszy rozmiar czcionki jest dostępny. Aby podnieść zaznaczony tekst bez zmniejszania rozmiaru czcionki, kliknij kartę Odstępy między znakami, a następnie kliknij opcję Podniesione w polu Położenie.


Powoduje obniżenie zaznaczonego tekstu poniżej linii bazowej i zmienia rozmiar czcionki w tekście na mniejszy, jeżeli mniejszy rozmiar czcionki jest dostępny. Aby obniżyć zaznaczony tekst bez zmniejszania rozmiaru czcionki, kliknij kartę Odstępy między znakami, a następnie kliknij opcję Obniżone w polu Położenie.


Powoduje dodanie cienia za zaznaczonym tekstem, poniżej tekstu i na prawo od tekstu.


Nadaje zaznaczonemu tekstowi wygląd płaskorzeźby (tekst jak gdyby wystaje ponad płaszczyznę strony).


Uniemożliwia wyświetlenie lub wydrukowanie zaznaczonego tekstu. Aby wyświetlać tekst ukryty, wybierz polecenie Opcje z menu Narzędzia, kliknij kartę Widok, a następnie zaznacz pole wyboru Tekst ukryty. Aby wydrukować tekst ukryty, wybierz polecenie Opcje z menu Narzędzia, kliknij kartę Drukowanie, a następnie zaznacz pole wyboru Tekst ukryty.


Powoduje zamianę małych liter w zaznaczonym tekście na wielkie litery i zmniejszenie wielkości liter. Format Kapitaliki nie oddziaływuje na liczby, znaki przestankowe, znaki niealfabetyczne i na wielkie litery.


Powoduje zamianę małych liter w zaznaczonym tekście na wielkie litery. Format Wersaliki nie oddziaływuje na liczby, znaki przestankowe, znaki niealfabetyczne i na wielkie litery.


Powoduje wyświetlenie wewnętrznego i zewnętrznego obramowania dla każdego znaku.


Nadaje zaznaczonemu tekstowi taki wygląd, jak gdyby tekst był wycięty albo odciśnięty na papierze.


Powoduje rozszerzenie lub zagęszczenie odstępów między znakami o wartość podaną w polu Wielkość.


Wprowadź wartość, o jaką mają być rozszerzone albo zagęszczone odstępy między znakami. To pole jest puste, gdy użytkownik kliknie opcję Normalny w polu Odstęp.


Powoduje podniesienie lub obniżenie zaznaczonego tekstu w stosunku do linii bazowej.


Wprowadź wartość, o jaką zaznaczony tekst ma być podniesiony lub obniżony w stosunku do linii bazowej.


Powoduje automatyczne dopasowanie kerningu, czyli wielkości obszaru pomiędzy określonymi kombinacjami znaków, dzięki czemu odstępy w wyrazie wyglądają na bardziej wyrównane. Kerning funkcjonuje tylko z czcionkami typu TrueType i czcionkami typu Adobe Type Manager.


Wprowadź najmniejszy rozmiar czcionki, dla którego ma być dopasowywany kerning. Dla czcionek o tym rozmiarze i rozmiarze większym kerning jest dopasowywany automatycznie. Kerning funkcjonuje tylko z czcionkami typu TrueType i czcionkami typu Adobe Type Manager.


Powoduje przechowanie bieżących wartości z kart Czcionka, Odstępy między znakami i Animacja jako ustawień domyślnych dla aktywnego dokumentu i wszystkich nowych dokumentów opartych na bieżącym szablonie.


Pokazuje wygląd dokumentu po zastosowaniu wybranych przez użytkownika opcji.


Symbol  [image]  jest wyświetlany na lewo od czcionek typu TrueType, natomiast symbol  [image]  jest wyświetlany na lewo od czcionek drukarkowych.


Kliknij atrybuty formatu czcionki, które chcesz zastosować do zaznaczonego tekstu.


Pokazuje wygląd dokumentu po zastosowaniu wybranych przez użytkownika opcji.


Powoduje narysowanie podwójnej linii przecinającej wzdłuż zaznaczony tekst.


Powoduje rozciągnięcie lub ściśnięcie tekstu w poziomie, określone jako procent bieżącego rozmiaru. Można podać dowolną wartość procentową, będącą liczbą od 1 do 600.


Wybierz odpowiednie opcje formatowania lub wyczyść pole wyboru, aby usunąć sformatowanie. Jeżeli to pole wyboru jest zaznaczone, lecz nie jest ono dostępne, sformatowanie odnosi się do części aktualnie zaznaczonego obszaru.


Pokazuje wygląd dokumentu po zastosowaniu wybranych przez użytkownika opcji.


Kliknij odpowiedni efekt tekstu animowanego, który ma być zastosowany do zaznaczonego tekstu. Aby usunąć efekt animacji, kliknij Brak. Efekty tekstu animowanego są wyświetlane na ekranie, ale nie są drukowane (tekst jest drukowany, ale animacja nie). Jednocześnie można zastosować tylko jeden efekt animacji.


Kliknij elektroniczną książkę adresową lub listę kontaktów, zawierającą adresy, które będą potrzebne.


Kliknij odpowiednią opcję pisowni małych i wielkich liter, która ma być zastosowana do zaznaczonego tekstu.


Powoduje zamianę wszystkich liter w zaznaczonym tekście na małe.


Powoduje zamianę pierwszej litery każdego wyrazu w zaznaczonym obszarze na wielką.


Powoduje zamianę wszystkich wielkich liter w zaznaczonym obszarze na małe i odwrotnie.


Powoduje zamianę wszystkich liter w zaznaczonym tekście na wielkie.


Powoduje zamianę pierwszej litery pierwszego wyrazu w zaznaczonych zdaniach na wielką.


Kliknij odpowiedni rodzaj listy, który chcesz utworzyć.


Wybierz te elementy dokumentu, w stosuku do których style mają być stosowane automatycznie w trakcie wpisywania tekstu przez użytkownika.


Powoduje automatyczne stosowanie w stosunku do nagłówków — na przykład nagłówków w szkicach lub dokumentach o charakterze prawnym — stylów nagłówkowych: od Nagłówek 1 do Nagłówek 9.


Powoduje automatyczne stosowanie stylów znaku i stylów obramowania akapitu. W przypadku wpisania przez użytkownika trzech lub więcej łączników (–), znaków podkreślenia (_) lub znaków równości (=) zostaje zastosowany odpowiedni styl obramowania: z linią cienką, grubą lub podwójną.


W przypadku wpisania przez użytkownika na początku akapitu gwiazdki (*), o (małej litery O), znaku większości (>) albo łącznika (–), a następnie wpisaniu spacji lub tabulatora, powoduje automatyczne zastosowanie formatu listy wypunktowanej w stosunku do danej listy. Po naciśnięciu klawisza ENTER w celu dodania następnego elementu listy następny znak wypunktowania jest dodawany automatycznie. Aby zakończyć listę, naciśnij dwa razy klawisz ENTER lub naciśnij klawisz BACKSPACE, co usunie z listy ostatni znak wypunktowania.


W przypadku wpisania przez użytkownika na początku akapitu liczby lub litery, a następnie wpisaniu kropki i spacji albo znaku tabulacji, powoduje automatyczne zastosowanie formatu listy numerowanej w stosunku do danej listy. Na przykład, można wpisać 1. , A. , i. lub a. Po naciśnięciu klawisza ENTER w celu dodania następnego elementu listy następny znak numerowania jest dodawany automatycznie. Aby zakończyć listę, naciśnij dwa razy klawisz ENTER lub naciśnij klawisz BACKSPACE, co usunie z listy ostatni znak numerowania.


Wybierz symbole, znaki lub elementy specjalne, które mają być zamieniane na inne lub formatowane automatycznie.


Powoduje zamianę cudzysłowów prostych na typograficzne (kręcone).


Powoduje zamianę angielskich liczb porządkowych na indeksy górne. Na przykład ciąg znaków "st" w "1st" zostaje zamieniony na indeks górny "st" tak, aby podwyższyć położenie tych znaków w stosunku do linii bazowej.


Powoduje zamianę niektórych często występujących ułamków (konkretnie: 1/4, 1/2 i 3/4) na odpowiadające im znaki ułamków (Ľ, ˝ i ľ).


Powoduje zamianę dwóch łączników (--) na półpauzę (–) i zamianę trzech łączników (---) na myślnik (—). Aby niektóre znaki [takie jak (c), (r) i (tm)] były zamieniane na odpowiadające im symbole (czyli na ©, ® i ™), należy dodać te znaki do listy elementów Autokorekty (polecenie Autokorekta z menu Narzędzia).


Powoduje zastosowanie pogrubienia do wyrazów znajdujących się między znakami gwiazdki (*) i zastosowanie kursywy do wyrazów znajdujących się między znakami podkreślenia (_). Na przykład *Silny* zostaje zamieniony na Silny, a _Wyróżnienie_ zostaje zamienione na Wyróżnienie.


Powoduje sformatowanie ścieżek w Internecie i sieci lokalnej jako pola hiperłączy, dzięki czemu użytkownik może przejść bezpośrednio do danego elementu przez kliknięcie odpowiedniego hiperłącza.


Wybierz czynności, które mają być wykonywane automatycznie przez program Word w trakcie wpisywania tekstu przez użytkownika.


Powoduje automatyczne powtarzanie formatu znaków zastosowanego do elementu rozpoczynającego daną listę. Na przykład, jeżeli pierwszy wyraz lub zwrot danej listy jest pogrubiony, pogrubienie zostaje automatycznie zastosowane w stosunku do pierwszego wyrazu lub zwrotu następnego elementu listy.


Powoduje tworzenie nowych stylów akapitu opartych na formatowaniu ręcznym stosowanym przez użytkownika. Użytkownik może stosować te style w tworzonych przez siebie dokumentach, aby przyspieszyć pracę i nadać tworzonym dokumentom jednolity wygląd.


Powoduje tworzenie tabeli po wpisaniu przez użytkownika ciągu łączników i znaków plus, na przykład +----+----+. Dla każdej pary znaków plus (+) tworzona jest jedna kolumna.


Wybierz sposób prezentacji na ekranie, w widoku normalnym programu Word i dokumentów.


Powoduje wyświetlanie na ekranie tekstu animowanego. Wyczyść pole wyboru Tekst animowany, aby zobaczyć, jak tekst będzie wyglądał po wydrukowaniu.


Powoduje wyświetlanie większości opcji formatowania znaków jako podkreślenia lub pogrubienia; elementy graficzne są wyświetlane jako puste w środku ramki. Zaznacz pole wyboru Czcionka robocza, aby przyspieszyć wyświetlanie na ekranie dokumentów sformatowanych przy użyciu wielu różnych opcji formatowania.


Powoduje zawijanie tekstu w oknie dokumentu, dzięki czemu czytanie dokumentu na ekranie jest łatwiejsze. Aby zawijać tekst tak, jak będzie wyglądał po wydrukowaniu, wyczyść pole wyboru Zawijaj w oknie.


Powoduje wyświetlanie pustej w środku ramki zamiast każdego z elementów graficznych. Zwiększa szybkość przewijania i wyświetlania dokumentu zawierającego wiele elementów graficznych.


Powoduje wyświetlanie w dokumentach kodów pól zamiast wyników pól. Na przykład, powoduje wyświetlenie { TIME \@ "d MMMM rrrr" } zamiast 22 lutego 1997. Aby wyświetlać wyniki pól zamiast kodów pól, wyczyść pole wyboru Kody pól.


Powoduje wyświetlanie zakładek w dokumencie przez umieszczanie ich w nawiasach kwadratowych [ ]. Nawiasy kwadratowe są wyświetlane w dokumencie, ale nie są drukowane.


Kliknij opcję Zawsze lub opcję Tylko zaznaczone, aby w dokumencie dodać cieniowanie do wyników pól, dzięki czemu pola będzie można łatwiej rozpoznać. Cieniowanie pól jest wyświetlane na ekranie, ale nie jest drukowane.


Powoduje wyświetlanie u dołu okna programu Word paska stanu, który pokazuje informacje na temat bieżącego stanu dokumentu i stanu aplikacji.


Powoduje wyświetlenie lub ukrycie obszaru stylu, pokazującego po lewej stronie tekstu nazwy stosowanych stylów. Aby otworzyć obszar stylu, wprowadź dodatnią liczbę dziesiętną, na przykład .5". Aby zamknąć obszar stylu, wprowadź 0 (zero).


Powoduje wyświetlanie wszystkich znaków niedrukowanych wyszczególnionych w grupie Znaki niedrukowane. Wszystkie znaki niedrukowane można również wyświetlić, klikając przycisk Pokaż/Ukryj ¶  [image]  na standardowym pasku narzędzi.


Powoduje wyświetlanie komentarzy recenzentów w żółtych etykietkach na ekranie, gdy użytkownik umieści wskaźnik myszy nad znakiem odsyłacza do komentarza.


Powoduje wyświetlenie lub ukrycie poziomego paska przewijania znajdującego się u dołu okna dokumentu. Poziomy pasek przewijania zawiera takie przyciski, jak Widok normalny  [image],  Widok układu strony  [image]  i Widok konspektu  [image].


Powoduje wyświetlanie pionowego paska przewijania po prawej stronie okna dokumentu.


Powoduje wyświetlanie w dokumencie tabulatorów [image].


Powoduje wyświetlanie spacji pomiędzy wyrazami w postaci kropek.


Powoduje wyświetlanie znaczników akapitu (¶).


Powoduje wyświetlanie łączników (¬) pokazujących zamierzone miejsce podziału wyrazu, gdy zachodzi potrzeba podzielenia wyrazu występującego na samym końcu wiersza. Łączniki opcjonalne nie są drukowane, chyba że dany wyraz wystąpi na samym końcu wiersza i faktycznie zostanie podzielony; w takim przypadku łącznik opcjonalny jest drukowany jako zwykły łącznik (–).


Powoduje wyświetlanie tekstu sformatowanego jako tekst ukryty z podkreśleniem w formie kropek. Gdy tekst ukryty jest drukowany, kropkowane podkreślenie nie jest drukowane.


Wybierz sposób wyświetlania elementów na ekranie.


Wybierz części okna programu Word, które mają być wyświetlane na ekranie.


Wybierz te znaki niedrukowane, które mają być wyświetlane na ekranie.


Wprowadź odpowiednią szerokość dla zaznaczonych komórek lub kolumn, albo kliknij opcję Autodopasowanie, aby szerokość kolumn została dopasowana stosownie do ich zawartości.


Wprowadź wielkość odstępu między kolumnami. To ustawienie odnosi się do całej tabeli, podczas gdy ustawienie Szerokość kolumn odnosi się tylko do zaznaczonych komórek.


Powoduje zaznaczenie poprzedniej kolumny.


Powoduje zaznaczenie następnej kolumny.


Powoduje automatyczną zmianę rozmiaru zaznaczonych kolumn w taki sposób, aby dopasować szerokość kolumn do ich zawartości.


Powoduje dodanie pionowych linii między kolumnami.


Kliknij fragment dokumentu, w stosunku do którego chcesz zastosować rozmieszczenie tekstu w kolumnach.


Podaj wartości szerokości i odstępu dla każdej z kolumn. W przypadku zaznaczenia pola wyboru Jednakowa szerokość kolumn ustawienia Szerokość i Odstęp, zastosowane do kolumny 1, odnoszą się do wszystkich kolumn.


Podaj wielkość odstępu między daną kolumną a następną kolumną po prawej. W przypadku zaznaczenia pola wyboru Jednakowa szerokość kolumn ustawienia Szerokość i Odstęp, zastosowane do kolumny 1, odnoszą się do wszystkich kolumn.


Podaj szerokość kolumny. W przypadku zaznaczenia pola wyboru Jednakowa szerokość kolumn ustawienia Szerokość i Odstęp, zastosowane do kolumny 1, odnoszą się do wszystkich kolumn.


Podaj odpowiednie wartości szerokości i odstępu dla każdej z kolumn. To pole nie jest dostępne, gdy zaznaczone zostało pole wyboru Jednakowa szerokość kolumn.


Podaj wielkość odstępu między daną kolumną a następną kolumną po prawej. To pole nie jest dostępne, gdy zaznaczone zostało pole wyboru Jednakowa szerokość kolumn.


Powoduje utworzenie kolumn o jednakowej szerokości.


Podaj liczbę kolumn w dokumencie lub w sekcji dokumentu.


Powoduje wstawienie dwóch kolumn, z których lewa jest o połowę węższa od prawej.


Powoduje wstawienie pojedynczej kolumny.


Powoduje wstawienie dwóch kolumn, z których prawa jest o połowę węższa od lewej.


Powoduje wstawienie trzech kolumn o jednakowej szerokości.


Powoduje wstawienie dwóch kolumn o jednakowej szerokości.


Kliknij jeden z tych typowych, wzorcowych formatów kolumn lub wprowadź własne, niestandardowe ustawienia.


Kliknij jeden z tych typowych, wzorcowych formatów kolumn lub wprowadź własne, niestandardowe ustawienia.


Pokazuje wygląd dokumentu po zastosowaniu wybranych przez użytkownika opcji.


Powoduje przeniesienie tekstu znajdującego się za punktem wstawiania na samą górę następnej kolumny. Po zaznaczeniu tego pola wyboru kliknij opcję Od bieżącego miejsca w polu Zastosuj do.


Powoduje zastąpienie czcionek niedostępnych w bieżącym dokumencie przez czcionki dostępne w systemie.


Kliknij edytor tekstów, dla którego chcesz ustawić opcje wyświetlania. Aby określić własny zestaw opcji, kliknij Niestandardowy.


Wybierz odpowiednie opcje wyświetlania dla bieżącego dokumentu. Wybrane opcje wpływają na sposób wyświetlania dokumentu tylko podczas pracy z tym dokumentem w programie Word. Zmiany dokonane w dokumencie nie są zmianami trwałymi.


Umożliwia przechowywanie bieżących ustawień z listy Opcje jako nowych domyślnych opcji zgodności.


Wpisz w polu Hasło hasło odpowiednie dla wybranego zasobu.


Kliknij oznaczenie literowe dysku logicznego, które chcesz przypisać do danego połączenia. Jeżeli oznaczenie literowe zostało wcześniej przypisane do jakiegoś zasobu, nazwa tego zasobu jest wyświetlana w polu Zasoby.


Wpisz odpowiednią ścieżkę do zasobu sieciowego, z którym chcesz nawiązać połączenie. Zasób jest to taki element, jak folder, plik lub drukarka, który został udostępniony użytkownikowi sieci komputerowej przez inny komputer.


Wpisz hasło odpowiednie dla danego zasobu, jeżeli takie hasło jest wymagane. Jeżeli żadne hasło nie jest wymagane, pozostaw to pole puste.


Powoduje wyświetlanie w widoku układu strony obiektów utworzonych za pomocą narzędzi rysunkowych programu Word. Wyczyść to pole wyboru, aby ukryć rysunki; może to zwiększyć szybkość przewijania i wyświetlania dokumentu zawierającego wiele rysunków. Ta opcja nie wpływa na drukowanie rysunków zawartych w dokumencie.


Powoduje wyświetlanie zadokowań obiektów. Zadokowanie pokazuje, że dany obiekt jest dołączony do konkretnego akapitu. Zadokowania obiektów są widoczne tylko wtedy, gdy zaznaczone zostało pole wyboru Wszystko lub gdy kliknięto przycisk Pokaż/Ukryj ¶  [image]  (standardowy pasek narzędzi) w celu wyświetlania znaków niedrukowanych.


Powoduje wyświetlanie linii w formie kropek wokół marginesów strony, kolumn tekstu i obiektów.


Powoduje wyświetlanie pustej w środku ramki zamiast każdego z elementów graficznych dokumentu. Zwiększa szybkość przewijania i wyświetlania dokumentu zawierającego wiele elementów graficznych.


Powoduje wyświetlenie pionowej linijki po lewej stronie okna dokumentu. Upewnij się, że w menu Widok wybrano polecenie Linijka.


Wybierz sposób prezentacji na ekranie, w widoku układu strony programu Word i dokumentów.


Powoduje drukowanie dokumentu z zastosowaniem bardzo ograniczonego formatowania, dzięki czemu dokument prawdopodobnie będzie drukowany szybciej. Niektóre drukarki nie obsługują tej opcji.


Powoduje drukowanie stron dokumentu w odwrotnej kolejności, począwszy od ostatniej strony. Nie należy zaznaczać tego pola wyboru w przypadku drukowania kopert.


Powoduje aktualizowanie wszystkich pól w dokumencie przed jego wydrukowaniem.


Powoduje drukowanie dokumentów w tle, co pozwala użytkownikowi na kontynuację pracy w programie Word w trakcie drukowania dokumentu. Drukowanie w tle wymaga dodatkowej pamięci systemowej; aby zwiększyć szybkość drukowania, należy wyczyścić pole wyboru Drukowanie w tle.


Powoduje po wydrukowaniu dokumentu wydrukowanie na oddzielnej stronie podsumowania dokumentu. Podsumowanie dokumentu jest przechowywane na karcie Metryka dokumentu (menu Plik, polecenie Właściwości).


Powoduje drukowanie kodów pól zamiast wyników pól. Na przykład, powoduje wydrukowanie { TIME \@ "d MMMM rrrr" } zamiast 22 lutego 1997.


Powoduje wydrukowanie komentarzy na końcu dokumentu, od nowej strony.


Powoduje wydrukowanie tekstu ukrytego zawartego w dokumencie. Nie jest drukowane podkreślenie w formie kropek, wyświetlane na ekranie pod tekstem ukrytym.


Wyczyść pole wyboru Obiekty rysunkowe, aby nie dopuścić do drukowania obiektów rysunkowych utworzonych w programie Word za pomocą narzędzi z paska narzędzi Rysowanie. Zamiast obiektu rysunkowego, drukowana jest pusta ramka. Dokumenty zawierające obiekty rysunkowe są na ogół drukowane szybciej, gdy pole wyboru Obiekty rysunkowe jest wyczyszczone.


Powoduje wydrukowanie danych wprowadzonych do formularza ekranowego, bez drukowania tego formularza.


Powoduje wydrukowanie kodu PostScriptu w przekształconym dokumencie programu Word dla komputerów Macintosh u góry, a nie u dołu takiego dokumentu. Na przykład, zaznacz to pole wyboru, aby wydrukować przekształcony dokument programu Word dla komputerów Macintosh zawierający znak wodny lub inny kod PostScriptu. To pole wyboru nie wywołuje żadnego efektu, gdy w dokumencie nie występuje żadne pole PRINT.


Kliknij zasobnik, który ma być domyślnie wykorzystywany przez drukarkę do drukowania dokumentów w programie Word.


Powoduje, że informacje połączone w dokumencie będą przed drukowaniem dokumentu aktualizowane.


Ustawienie opcji Z formularzy drukowanie tylko danych oddziaływuje wyłącznie na bieżący dokument.


Informuje program Word o tym, w jaki sposób mają być drukowane dokumenty.


Wybierz elementy, które mają być drukowane wraz z poszczególnymi dokumentami.


W niektórych krajach standardowym rozmiarem papieru jest Letter; w innych krajach rozmiarem standardowym jest A4. Zaznacz to pole wyboru, aby dokumenty mające rozmiar papieru standardowy dla jakiegoś kraju (na przykład A4) były dopasowywane automatycznie do rozmiaru papieru standardowego dla innego kraju (na przykład Letter). Ta opcja oddziaływuje wyłącznie na wydruk, natomiast nie zmienia sformatowania dokumentu.


Kliknij odpowiednią orientację strony, która ma być stosowana przy drukowaniu po obu stronach kartki papieru (drukowanie dwustronne). Przy drukowaniu po obu stronach kartki papieru orientację można dostosować do zamierzonego przez użytkownika sposobu czytania dokumentu — albo przez odwracanie kartek do góry, albo przez przekładanie kartek z prawej strony na lewą, jak to ma miejsce przy czytaniu książki.


Służy do zaprojektowania informacji adresowych na kopercie tak, jak mają wyglądać na kopertach tworzonych przez funkcję korespondencji seryjnej. Aby powrócić później do tego okna dialogowego, kliknij przycisk [image], aby otworzyć okno dialogowe Pomocnik korespondencji seryjnej, kliknij przycisk Utwórz, kliknij przycisk Koperty, a następnie kliknij opcję Zmień typ dokumentu. Okno dialogowe Adres odbiorcy otwiera się w wyniku kliknięcia przycisku OK w oknie dialogowym Opcje kopert.


Kliknij pole korespondencji seryjnej, aby dodać je do pola Etykieta przykładowa, w punkcie wstawiania.


Powoduje wstawienie na kopercie kodu kreskowego POSTNET, co skraca czas doręczenia korespondencji adresatom w Stanach Zjednoczonych.


Wstaw pola korespondencji seryjnej lub wpisz gotowy tekst tak, jak elementy te mają wyglądać na kopertach tworzonych przez funkcję korespondencji seryjnej. Aby sformatować znaki w informacjach znajdujących się w tym polu, można kliknąć odpowiedni element prawym przyciskiem myszy lub użyć skrótów klawiaturowych.


Kliknij odpowiednie opcje oznaczania zmian dokonywanych w dokumencie. Aby móc oznaczać zmiany, w menu Narzędzia wskaż podmenu Rejestruj zmiany, a następnie wybierz polecenie Wyróżniaj zmiany.


Kliknij odpowiedni format, który ma być stosowany do oznaczania nowego tekstu.


Kliknij odpowiedni kolor, który ma być stosowany do oznaczania nowego tekstu. W przypadku kliknięcia opcji Według autorów pierwszym ośmiu recenzentom dokumentu przypisywane są automatycznie jednoznaczne kolory. Kliknij opcję Auto, aby oznaczać nowy tekst domyślnym kolorem tekstu (zwykle jest to kolor czarny). W przypadku kliknięcia przez użytkownika konkretnego koloru nowy tekst wprowadzany przez wszystkich recenzentów jest oznaczany tym samym kolorem.


Kliknij odpowiedni format, który ma być stosowany do oznaczania usuniętego tekstu. Aby nikt nie mógł przeczytać usuniętego tekstu, kliknij # lub &. Usunięty tekst zostaje zamieniony na znaki # lub na znaki &.


Kliknij odpowiedni kolor, który ma być stosowany do oznaczania usuniętego tekstu. W przypadku kliknięcia opcji Według autorów pierwszym ośmiu recenzentom dokumentu przypisywane są automatycznie jednoznaczne kolory. Kliknij opcję Auto, aby oznaczyć usunięty tekst domyślnym kolorem tekstu (zwykle jest to kolor czarny). W przypadku kliknięcia przez użytkownika konkretnego koloru tekst usuwany przez recenzentów jest oznaczany tym samym kolorem.


Kliknij odpowiedni format, który ma być stosowany do oznaczania tekstu, w którym nastąpiła zmiana sformatowania.


Kliknij odpowiedni kolor, który ma być stosowany do oznaczania tekstu, w którym nastąpiła zmiana sformatowania. W przypadku kliknięcia opcji Według autorów pierwszym ośmiu recenzentom dokumentu przypisywane są automatycznie jednoznaczne kolory. Kliknij opcję Auto, aby oznaczyć przeformatowany tekst domyślnym kolorem tekstu (zwykle jest to kolor czarny). W przypadku kliknięcia przez użytkownika konkretnego koloru tekst przeformatowany przez recenzentów jest oznaczany tym samym kolorem.


Kliknij odpowiedni rodzaj paska, który ma być stosowany do oznaczania wierszy zawierających rejestrowane zmiany.


Kliknij odpowiedni kolor, który ma być stosowany do paska sygnalizującego zmienione wiersze. W przypadku kliknięcia opcji Auto zastosowany zostanie domyślny kolor tekstu (zwykle jest to kolor czarny).


Kliknij odpowiednie opcje, które mają być stosowane do oznaczania w dokumencie nowego tekstu.


Kliknij odpowiednie opcje, które mają być stosowane do oznaczania tekstu usuniętego z dokumentu.


Kliknij odpowiednie opcje, które mają być stosowane do oznaczania tekstu, którego formatowanie zostało zmienione.


Aby można było łatwo odnaleźć rejestrowane zmiany, istnieje możliwość dodania pionowych pasków na marginesach obok wierszy, w których dokonano zmian. Kliknij odpowiedni styl linii i kolor dla pasków pionowych lub kliknij opcję (brak), aby pionowe paski sygnalizujące zmienione wiersze nie były dodawane.


Pokazuje sposób oznaczania tekstu, dla którego zmieniono sformatowanie, przy zastosowaniu aktualnie wybranych opcji.


Pokazuje sposób oznaczania nowego tekstu, przy zastosowaniu aktualnie wybranych opcji.


Pokazuje sposób oznaczania usuniętego tekstu, przy zastosowaniu aktualnie wybranych opcji.


Pokazuje wygląd pasków sygnalizujących zmienione wiersze, przy zastosowaniu aktualnie wybranych opcji.


Za każdym razem, gdy dokument jest zapisywany, powoduje utworzenie kopii zapasowej na podstawie poprzedniej wersji dokumentu. Każda nowo utworzona kopia zapasowa zastępuje poprzednią kopię zapasową. Kopia zapasowa jest zapisywana (z rozszerzeniem BAK) w tym samym folderze, co oryginał pliku. Po zaznaczeniu pola wyboru Zawsze z kopią zapasową zostaje wyczyszczone pole wyboru Szybkie zapisywanie, ponieważ kopie zapasowe mogą być tworzone tylko podczas wykonywania pełnego zapisu dokumentu.


Powoduje rejestrowanie wyłącznie zmian dokonywanych w dokumencie, przez co zwiększa się szybkość zapisywania dokumentu. Po zakończeniu pracy z dokumentem wyczyść pole wyboru Szybkie zapisywanie, aby umożliwić zapisanie całego dokumentu w sposób pełny. Wykonanie pełnego zapisu może spowodować zmniejszenie rozmiaru pliku dokumentu.


Powoduje zapisywanie importowanych elementów graficznych wyłącznie w wersji właściwej dla systemu Windows. W przypadku importowania elementów graficznych z innej platformy (na przykład z komputera Macintosh do systemu Windows) można zmniejszyć rozmiar dokumentu programu Word przez przechowanie tylko tej wersji, która jest właściwa dla bieżącej platformy.


Powoduje przechowywanie wraz z dokumentem czcionek typu TrueType zastosowanych w danym dokumencie. Inny użytkownik otwierający ten dokument będzie mógł go wyświetlić i wydrukować, nawet wtedy, gdy te czcionki nie zostały zainstalowane na jego komputerze.


Dla czcionek typu TrueType w określonym dokumencie powoduje osadzenie tylko tych stylów czcionek, które zostały faktycznie użyte, co może spowodować zmniejszenie rozmiaru pliku danego dokumentu. Jeżeli użyto 32 lub mniejszej liczby znaków danej czcionki, zostaną osadzone tylko te znaki. Ta opcja jest dostępna tylko wtedy, gdy zaznaczone zostało pole wyboru Osadzanie czcionek TrueType.


Powoduje zapisywanie danych wprowadzonych do formularza ekranowego w postaci rekordu o polach oddzielonych tabulatorami, dzięki czemu taki rekord można wykorzystać w bazie danych. Plik jest zapisywany w formacie "Tylko tekst".


Powoduje zapisywanie dokumentów w tle, co umożliwia użytkownikowi kontynuację pracy w programie Word w trakcie zapisywania dokumentu. Gdy dokument jest zapisywany w tle, na pasku stanu wyświetlana jest pulsująca ikona dysku.


Powoduje automatyczne tworzenie pliku z informacjami potrzebnymi do odtworzenia pliku z częstotliwością podaną w polu min. (liczba z przedziału od 1 do 120). Jeśli komputer zawiesi się (przestaje reagować) lub nastąpi niespodziewana przerwa w zasilaniu, przy kolejnym uruchomieniu programu Word otwierany jest plik Autoodtwarzania z informacjami potrzebnymi do odtworzenia danego pliku. Plik ten może zawierać informacje, które nie zostały zapisane i które w innym przypadku zostałyby utracone z pierwotnego dokumentu. Jeżeli pierwotny dokument został uszkodzony, może okazać się możliwe odtworzenie informacji z pliku Autoodtwarzania.

WAŻNE: Ta funkcja nie zastępuje polecenia Zapisz — nadal konieczne jest zapisanie dokumentu po zakończeniu pracy z nim.


Wpisz odpowiednie hasło lub zaznacz pole wyboru Zalecany tylko do odczytu, aby ograniczyć dostęp do dokumentów i ochronić dokumenty przed zmianami.


W przypadku wpisania hasła w polu Hasło upoważniające do otwarcia dany dokument, po wpisaniu przez użytkownika prawidłowego hasła, zostanie otwarty jako dokument tylko do odczytu. Jeżeli jakaś osoba otworzy dokument w trybie tylko do odczytu i dokona w nim zmian, konieczne będzie zapisanie tego dokumentu pod inną nazwą. Zapomnienie lub zagubienie hasła uniemożliwia otwarcie dokumentu. W hasłach rozróżniane są wielkie i małe litery. Hasło może zawierać do piętnastu znaków, którymi mogą być litery, cyfry i symbole.


W przypadku wpisania hasła w polu Hasło upoważniające do modyfikacji dany dokument, po wpisaniu przez użytkownika prawidłowego hasła, zostanie udostępniony do edycji. Zapomnienie lub zagubienie hasła powoduje, że dokument można otworzyć jedynie w trybie tylko do odczytu. W hasłach rozróżniane są wielkie i małe litery. Hasło może zawierać do piętnastu znaków, którymi mogą być litery, cyfry i symbole.


Kiedy dany plik jest otwierany, opcja ta powoduje wyświetlenie zalecenia, aby inni użytkownicy otwierali ten dokument w trybie tylko do odczytu. Gdy użytkownik otworzy dokument w trybie tylko do odczytu i następnie wprowadzi w nim zmiany, będzie mógł go zapisać tylko pod warunkiem zmiany jego nazwy. Pole wyboru Zalecany tylko do odczytu można zaznaczyć bez stosowania hasła.


Gdy dany dokument jest zapisywany po raz pierwszy, opcja ta powoduje otwarcie okna dialogowego Właściwości (menu Plik), w którym można podać właściwości dokumentu — na przykład tytuł, temat, autora, słowa kluczowe i uwagi.


Powoduje wyświetlanie komunikatu za każdym razem, gdy użytkownik kończy pracę z programem Word; komunikat ten żąda od użytkownika odpowiedzi na pytanie, czy zmiany dokonane w ustawieniach domyślnych, np. zmiany czcionek lub marginesów, mają zostać zapisane. Gdy to pole wyboru jest wyczyszczone, szablon Standardowy jest zapisywany automatycznie, bez pytania użytkownika.


Wybierz format pliku, który ma być stosowany domyślnie przy każdym zapisywaniu dokumentu.


Wybierz opcje, które mają być stosowane przy zapisywaniu dokumentów w programie Word.


Jest to lista dostępnych słowników użytkownika. Zaznacz pole wyboru obok odpowiedniego słownika użytkownika, aby uaktywnić ten słownik i za jego pomocą sprawdzić pisownię. Wyczyść to pole wyboru, aby zamknąć ten słownik i nie używać go przy sprawdzaniu pisowni.


Kliknij odpowiedni język, który chcesz skojarzyć z wybranym słownikiem użytkownika. Przy sprawdzaniu pisowni tekstu w danym języku używane są wszystkie aktywne słowniki dla tego języka. W przypadku kliknięcia opcji (brak) w polu Język dany słownik jest stosowany przy sprawdzaniu pisowni tekstu w dowolnym języku.


Powoduje utworzenie nowego słownika użytkownika.


Powoduje otwarcie wybranego słownika użytkownika w programie Word, co umożliwia dokonanie edycji tego słownika.


Powoduje dodanie istniejącego słownika użytkownika do listy słowników, co umożliwia wykorzystanie tego słownika do sprawdzania pisowni.


Powoduje usunięcie wybranego słownika z listy Słowniki niestandardowe, jednak plik tego słownika nie zostaje usunięty z komputera.


Wyświetla położenie pliku wybranego słownika użytkownika.


Opcje dotyczące sprawdzania gramatyki odnoszą się tylko do języka angielskiego.

Wyczyść to pole wyboru, aby sprawdzać pisownię bez sprawdzania gramatyki. To pole wyboru nie jest dostępne, jeśli program do sprawdzania poprawności gramatycznej dla języka w aktualnie zaznaczonym obszarze nie został zainstalowany. To pole wyboru nie oddziaływuje na sprawdzanie gramatyki w tle.


Opcje dotyczące sprawdzania gramatyki odnoszą się tylko do języka angielskiego.

Służy do dopasowania stylu pisania i reguł gramatycznych stosowanych przy sprawdzaniu gramatyki. Ten przycisk nie jest dostępny, jeśli program do sprawdzania poprawności gramatycznej dla języka w aktualnie zaznaczonym obszarze nie został zainstalowany.


Opcje dotyczące sprawdzania gramatyki odnoszą się tylko do języka angielskiego.

Wybierz opcje, które mają być stosowane przy sprawdzaniu pisowni i gramatyki. Opcje sprawdzania gramatyki nie są dostępne, jeśli program do sprawdzania poprawności gramatycznej dla języka w aktualnie zaznaczonym obszarze nie został zainstalowany.


Powoduje automatyczne sprawdzanie pisowni i oznaczanie błędów w trakcie pisania tekstu przez użytkownika.


Opcje dotyczące sprawdzania gramatyki odnoszą się tylko do języka angielskiego.

Powoduje automatyczne sprawdzanie gramatyki i oznaczanie błędów w trakcie pisania tekstu przez użytkownika.


Powoduje ukrycie falistej czerwonej linii podkreślającej przypuszczalne błędy pisowni w dokumencie. Gdy to pole wyboru jest wyczyszczone, przypuszczalne błędy pisowni są oznaczane falistymi czerwonymi liniami widocznymi na ekranie; linie te nie są jednak drukowane. Aby wyświetlić listę proponowanych wyrazów z poprawioną pisownią, kliknij falistą linię prawym przyciskiem myszy.


W trakcie sprawdzania pisowni powoduje automatyczne wyświetlanie listy z propozycjami pisowni wyrazów, które zostały napisane błędnie. To pole wyboru nie oddziaływuje na sprawdzanie pisowni w tle.


Opcje dotyczące sprawdzania gramatyki odnoszą się tylko do języka angielskiego.

Wyczyść to pole wyboru, aby po zakończeniu sprawdzania gramatyki nie było wyświetlane okno dialogowe Statystyka tekstu. To pole wyboru nie oddziaływuje na sprawdzanie gramatyki w tle.


Powoduje proponowanie wyrazów o prawidłowej pisowni ze słownika głównego, natomiast żadne wyrazy z ewentualnych otwartych słowników użytkownika nie są proponowane. Wyczyść to pole wyboru, aby wyrazy o prawidłowej pisowni były proponowane zarówno ze wszystkich otwartych słowników użytkownika, jak i ze słownika głównego.


Zaznacz to pole wyboru, aby podczas sprawdzania pisowni były automatycznie ignorowane adresy internetowe, nazwy plików i adresy poczty e-mail.


Powoduje ignorowanie podczas sprawdzania pisowni wyrazów pisanych wielkimi literami.


Powoduje ignorowanie podczas sprawdzania pisowni wyrazów zawierających cyfry.


Opcje dotyczące sprawdzania gramatyki odnoszą się tylko do języka angielskiego.

Przycisk Sprawdź ponownie umożliwia ponowne sprawdzenie pisowni i gramatyki po zmianie opcji pisowni i gramatyki lub po otwarciu słownika użytkownika albo słownika specjalnego. Przycisk ten nosi nazwę Sprawdź dokument, jeżeli podczas bieżącej sesji pracy z programem Word nie sprawdzano jeszcze poprawności pisowni ani poprawności gramatyki. Po kliknięciu przycisku Sprawdź ponownie zostaje również zresetowana wewnętrzna lista Zignoruj wszystkie. Oznacza to, że podczas następnego sprawdzania pisowni i gramatyki będą sprawdzane wszystkie te wyrazy, dla których poprzednio kliknięto przycisk Zignoruj wszystkie.


Służy do uaktywniania, tworzenia, edycji i usuwania słowników użytkownika. Jeżeli jakiś słownik użytkownika jest wyświetlany na liście Słownik użytkownika po lewej, oznacza to, że słownik ten został już uaktywniony.


Opcje dotyczące sprawdzania gramatyki odnoszą się tylko do języka angielskiego.

Powoduje ukrycie falistej zielonej linii podkreślającej przypuszczalne błędy gramatyczne w dokumencie. Gdy to pole wyboru jest wyczyszczone, przypuszczalne błędy gramatyczne są oznaczane falistymi zielonymi liniami widocznymi na ekranie; linie te nie są jednak drukowane. Aby wyświetlić listę proponowanych poprawek gramatycznych, kliknij falistą linię prawym przyciskiem myszy.


Opcje dotyczące sprawdzania gramatyki odnoszą się tylko do języka angielskiego.

Kliknij odpowiedni styl pisania, który ma być stosowany do sprawdzania gramatyki w tym dokumencie. Na przykład, jeżeli dokument jest tekstem naukowym, kliknij opcję Techniczny. Aby utworzyć własny styl pisania, kliknij Niestandardowy u dołu listy Styl pisania, a następnie kliknij przycisk Ustawienia.


Zawiera listę aktualnie aktywnych słowników użytkownika. Słowniki użytkownika z tej listy stosowane są podczas sprawdzania pisowni jako uzupełnienie słownika głównego. Kliknięcie przycisku Dodaj w trakcie sprawdzania pisowni powoduje dodanie pozycji do słownika aktualnie zaznaczonego na liście Słownik użytkownika. Aby zmienić listę Słownik użytkownika, kliknij przycisk Słowniki.


Opcje dotyczące sprawdzania gramatyki odnoszą się tylko do języka angielskiego.

Zaznacz albo wyczyść pole wyboru Pisownia lub pole wyboru Gramatyka, aby włączyć lub wyłączyć automatyczne sprawdzanie poprawności dokumentu. Zaznacz pole wyboru Bez wyświetlania błędów ortograficznych lub pole wyboru Bez wyświetlania błędów gramatycznych, aby ukryć faliste linie podkreślające błędy pisowni lub błędy gramatyczne. Pola wyboru Gramatyka i Bez wyświetlania błędów gramatycznych są dostępne tylko wtedy, gdy zainstalowano program do sprawdzania poprawności gramatycznej.


Opcje dotyczące sprawdzania gramatyki odnoszą się tylko do języka angielskiego.

Wybierz opcje pisowni i gramatyki, które mają być stosowane. Opcje sprawdzania gramatyki są dostępne tylko wtedy, gdy zainstalowano program do sprawdzania poprawności gramatycznej.


Wybierz elementy, które mają być automatycznie ignorowane podczas sprawdzania pisowni przez program Word.


Wpisz odpowiednią nazwę, która ma być stosowana na arkuszu Właściwości (menu Plik), w listach i w kopertach, do rejestracji dokonywanych zmian i do oznaczania komentarzy wstawianych do dokumentu.


Wpisz inicjały, które mają być stosowane dla znaczników komentarzy i dla kilku wbudowanych elementów dotyczących listów i not.


Wpisz adres do korespondencji, który ma być stosowany jako domyślny adres zwrotny na kopertach i listach.


Powoduje usunięcie zawartości zaznaczonych komórek i przesunięcie w górę zawartości pozostałych komórek. Wybranie tej opcji nie powoduje usunięcia samych komórek.


Powoduje usunięcie wszystkich wierszy zawierających zaznaczone komórki i przesunięcie w górę pozostałych wierszy.


Powoduje usunięcie wszystkich kolumn zawierających zaznaczone komórki i przesunięcie w lewo pozostałych kolumn.


Powoduje usunięcie zaznaczonych komórek i przesunięcie w lewo pozostałych komórek w danym wierszu.


Kliknij opcję Wpuszczony lub opcję Na marginesie, aby w zaznaczonym tekście umieścić dużą początkową wielką literę, czyli "inicjał". Kliknij opcję Brak, aby usunąć inicjał.


Podaj odstęp między inicjałem a tekstem w zasadniczej części akapitu.


Powoduje sformatowanie pierwszego znaku akapitu jako inicjału i wyrównanie go do lewego marginesu. Tekst akapitu jest zawijany wokół inicjału.


Kliknij odpowiedni krój czcionki dla inicjału.


Powoduje sformatowanie pierwszego znaku akapitu jako inicjału i umieszczenie go na lewym marginesie, obok pierwszego wiersza akapitu.


Podaj liczbę wierszy, liczoną od górnego wiersza akapitu, przez jaką ma się rozciągać w dół inicjał.


Powoduje usunięcie inicjału z zaznaczonego akapitu.


Kliknij opcję Wpuszczony lub opcję Na marginesie, aby w zaznaczonym tekście umieścić dużą początkową wielką literę, czyli "inicjał". Kliknij opcję Brak, aby usunąć inicjał.


Podaj dla inicjału krój czcionki i ustawienia dotyczące położenia.


Wyświetla nazwy poleceń lub makr programu Word znajdujących się w położeniu podanym w polu Makra w. Podaj nazwę makra, które chcesz uruchomić, utworzyć, poddać edycji lub usunąć. Jeśli dla wybranego makra przyciski Edytuj lub Usuń nie są dostępne, to makro jest prawdopodobnie przechowywane w szablonie lub dokumencie przeznaczonym tylko do odczytu. Wbudowane polecenia programu Word nie mogą być poddawane edycji ani usuwane. Można natomiast utworzyć nowe makro i nadać mu taką samą nazwę jaką ma polecenie programu Word. W tym przypadku zamiast uruchomienia wbudowanego polecenia programu Word, uruchomione zostanie makro o tej samej nazwie.


W tym polu należy wybrać listę makr, która ma być wyświetlona w polu Nazwa makra. Aby wyświetlić listę wszystkich wbudowanych poleceń programu Word, należy kliknąć opcję Program Worda. Jeśli jest tworzone nowe makro, należy podać położenie, w którym to makro ma być zapisane. Aby wyświetlić lub przechować makro w szablonie innym niż szablon Standardowy, należy dołączyć ten szablon do aktywnego dokumentu (polecenie Szablony i dodatki z menu Narzędzia).


Wpisz opis zaznaczonego makra. Opis może zawierać co najwyżej 255 znaków.


Uruchamia zaznaczone makro lub wbudowane polecenie programu Word.


Otwiera zaznaczone makro w edytorze języka Visual Basic i uruchamia je krokowo, zatrzymując się przy każdej instrukcji i podświetlając ją przed jej wykonaniem. Aby kontynuować śledzenie działania makra, należy kliknąć przycisk Krokowo  [image]  na pasku narzędzi Analiza programu w edytorze języka Visual Basic.


Otwiera zaznaczone makro w edytorze języka Visual Basic, który umożliwia edycję tego makra. Przycisk Edytuj nie jest dostępny dla makr przechowywanych w szablonie lub dokumencie przeznaczonym tylko do odczytu.


Otwiera edytor języka Visual Basic i tworzy nowe makro. Przycisk Utwórz nie jest dostępny, zanim nazwa nowego makra nie zostanie wpisana do pola Nazwa makra. Przed kliknięciem przycisku Utwórz należy w polu Makra w podać położenie, w którym ma być przechowywane nowe makro.


Usuwa zaznaczone makro. Jeżeli zaznaczono wbudowane polecenie programu Word lub makro, które jest przechowywane w szablonie lub dokumencie przeznaczonym tylko do odczytu, przycisk ten nie jest dostępny (nie można usuwać wbudowanych poleceń programu Word).


Otwiera okno dialogowe Organizator, umożliwiające kopiowanie makr między dokumentami lub szablonami.


Wyświetla kod makra i umożliwia jego edycję.


Umożliwia zmianę nazwy zaznaczonego makra.


Wpisz nową nazwę makra.


Umożliwia wpisanie opisu makra.


Kliknij styl, który chcesz zastosować. Style poprzedzone znakiem a to style znaku, natomiast style poprzedzone znakiem ¶ to style akapitu.


Kliknij grupę stylów, które mają być wyświetlone na liście Style. Wybranie grupy Używane style powoduje wyświetlenie stylów wbudowanych, które zostały zmodyfikowane lub zastosowane, oraz stylów, które zostały utworzone w bieżącym dokumencie. Grupa Wszystkie style powoduje wyświetlenie wszystkich stylów dostępnych w dokumencie. Grupa Style użytkownika powoduje wyświetlenie stylów, które zostały utworzone dla bieżącego dokumentu.


Wyświetla wygląd akapitu po zastosowaniu wybranego stylu.


Wyświetla wygląd tekstu po zastosowaniu wybranego stylu.


Opisuje atrybuty formatu wybranego stylu.


Tworzy nowy styl akapitu lub znaku.


Modyfikuje zaznaczony styl.


Usuwa zaznaczony styl. Jeśli zaznaczono wbudowany styl programu Word, przycisk ten nie jest dostępny. Nie można usuwać wbudowanych stylów programu Word.


Otwiera okno dialogowe Organizator, umożliwiające kopiowanie poszczególnych stylów między szablonami lub dokumentami.


Stosuje bieżące ustawienia do zaznaczonego tekstu i zamyka okno dialogowe.


Dodaje kopertę na początku aktywnego dokumentu, umożliwiając jej wydruk podczas wydruku dokumentu. Jeżeli dokument już zawiera kopertę, to nazwa przycisku zmienia się na Zmień dokument.


Umożliwia wybór adresu odbiorcy z książki adresowej (jeśli jest dostępna).


Umożliwia wybór adresu odbiorcy z książki adresowej (jeśli jest dostępna).


Umożliwia wybór adresu zwrotnego z książki adresowej (jeśli jest dostępna).


Drukuje adres odbiorcy na etykiecie lub kopercie. Można zastosować adres sugerowany przez program Word, wpisać dowolny adres lub kliknąć przycisk  [image]  (jeśli jest dostępny) i wybrać adres z książki adresowej. Jeśli dokument zawiera zakładkę AdresOdbiorcy, wówczas proponowany jest adres oznaczony tą zakładką.


Wyświetla wygląd koperty po zastosowaniu wybranych opcji.


Pokazuje sposób umieszczenia koperty w zasobniku drukarki. Aby wyświetlić lub zmienić opcje drukowania etykiety, kliknij obraz koperty znajdujący się w polu Sposób podawania lub kliknij przycisk Opcje.


Drukuje arkusz identycznych etykiet adresowych, z tym samym tekstem na każdej.


Wyświetla bieżące ustawienia podane w oknie dialogowym Opcje etykiet. Aby wyświetlić lub zmienić informacje o wybranych etykietach i drukarce, kliknij obraz etykiety znajdujący się w tym polu lub kliknij przycisk Opcje.


Wyświetla bieżące ustawienia podane w oknie dialogowym Opcje etykiet. Aby wyświetlić lub zmienić informacje o wybranych etykietach i drukarce, kliknij obraz etykiety znajdujący się w tym polu lub kliknij przycisk Opcje.


Pomija adres zwrotny podczas drukowania koperty.


Ustawia opcje dla kopert i etykiet, na przykład rozmiar, położenie i domyślny format adresu.


Drukuje etykietę lub kopertę.


Określa, czy drukowana ma być pojedyncza etykieta adresowa czy pełny arkusz identycznych etykiet.


Drukuje adres zwrotny na kopercie. Można zastosować adres sugerowany przez program Word, wpisać dowolny adres lub kliknąć przycisk  [image]  (jeśli jest dostępny) i wybrać adres z książki adresowej. Jeżeli dokument zawiera zakładkę AdresOdbiorcy, wówczas proponowany jest adres oznaczony tą zakładką.


Wprowadź wiersz i kolumnę, w których ma być wydrukowana pojedyncza etykieta. Te ustawienia umożliwiają stosowanie pojedynczego arkusza etykiet do wielokrotnego drukowania pojedynczych etykiet.


Drukuje pojedynczą etykietę adresową na etykiecie określonej w polach Wiersz i Kolumna.


Jeśli koperta lub etykieta jest gotowa, kliknij przycisk Drukuj lub przycisk Dodaj do dokumentu.


Drukuje pojedynczą etykietę lub pełen arkusz etykiet zawierających ten sam adres zwrotny. Jeśli adres zwrotny został podany wcześniej na karcie Użytkownik (polecenie Opcje z menu Narzędzia) lub jeśli dokument zawiera zakładkę AdresZwrotny, to adres ten zostanie automatycznie umieszczony w polu Adres zwrotny.


Odwraca proponowany kierunek ułożenia koperty w zasobniku drukarki. Opcja ta nie jest obsługiwana przez niektóre drukarki.


Zmienia format znaków w adresie odbiorcy na kopercie.


Zmienia poziome położenie adresu odbiorcy na kopercie.


Zmienia pionowe położenie adresu odbiorcy na kopercie.


Formatuje adres odbiorcy i określa jego położenie na kopercie.


Wyświetla informacje na temat bieżących opcji wydruku koperty.


Wybierz właściwy rozmiar koperty. Jeżeli rozmiar nie jest podany, wybierz opcję Niestandardowy znajdujący się u dołu listy.


Określa, czy koperta jest ułożona w zasobniku drukarki wierzchem do góry czy wierzchem na dół. Optymalne ułożenie koperty dla wybranej drukarki jest określane automatycznie.


Określa, czy koperta jest ułożona w zasobniku drukarki wierzchem do góry czy wierzchem na dół. Optymalne ułożenie koperty dla wybranej drukarki jest określane automatycznie.


Określa zasobnik drukarki używany do podawania kopert. Optymalny zasobnik dla wybranej drukarki jest określany automatycznie.


Pokazuje sposób umieszczenia koperty w zasobniku. Aby zmienić orientację koperty, kliknij odpowiedni obraz w polu Podawanie.


Pokazuje sposób umieszczenia koperty w zasobniku. Aby zmienić orientację koperty, kliknij odpowiedni obraz.


Pokazuje, jak będzie wyglądała koperta po zastosowaniu wybranych opcji.


Wyświetla nazwę aktywnej drukarki.


Przywraca opcjom drukowania domyślne ustawienia programu Word.


Zmienia format znaków w adresie zwrotnym na kopercie.


Zmienia poziome położenie adresu zwrotnego na kopercie.


Zmienia pionowe położenie adresu zwrotnego na kopercie.


Formatuje adres zwrotny i określa jego położenie na kopercie.


Wprowadź niestandardową wysokość koperty.


Wprowadź niestandardową szerokość koperty.


Wyświetla szablon dołączony do aktywnego dokumentu. Aby dołączyć inny szablon, kliknij przycisk Dołącz.


Dołącza inny szablon do aktywnego dokumentu.


Automatycznie aktualizuje stosowane style podczas każdorazowego otwierania dokumentu tak, aby odpowiadały one stylom zawartym w dołączonym szablonie. Zaznacz tę opcję, aby zapewnić stosowanie jak najaktualniejszego formatowania stylu w dokumencie.


Aby załadować szablon lub dodatek, który nie jest wymieniony na liście, kliknij przycisk Dodaj. Aby usunąć szablon lub dodatek z listy, kliknij przycisk Usuń. Wyczyszczenie pola wyboru przy elemencie powoduje, że nie jest on ładowany, ale nie usuwa elementu z listy. Aby podczas uruchamiania programu Word automatycznie załadować szablon lub dodatek, umieść ten szablon lub dodatek w folderze Autostartu programu Word.


Ładuje szablon lub zainstalowany program dodatku, który nie występuje na liście. Jeżeli szablon lub dodatek jest wymieniony na liście, to zaznaczenie odpowiadającego mu pola wyboru spowoduje jego załadowanie.


Usuwa z listy zaznaczony szablon lub dodatek. Aby usunąć element z programu Word, lecz nie usuwać go z listy, należy wyczyścić pole wyboru obok tego elementu. Dla elementów umieszczonych w folderze Autostartu programu Word przycisk Usuń nie jest dostępny. Aby zapobiec ponownemu ładowaniu szablonu lub dodatku umieszczonego w folderze Autostartu programu Word, należy usunąć odpowiedni szablon lub dodatek z tego folderu.


Otwiera okno dialogowe Organizator, umożliwiające kopiowanie poszczególnych stylów, makr, elementów Autotekstu lub pasków narzędzi między dokumentami i szablonami.


Wyświetla położenie wybranego szablonu lub dodatku.


Dodaje do źródła danych pole wpisane do pola Nazwa pola. Przycisk nie jest dostępny, jeśli pole Nazwa pola jest puste.


Dodaje do wiersza nagłówkowego nową kategorię informacji. Wpisz nową nazwę, a następnie kliknij przycisk Dodaj. Nazwa może zawierać co najwyżej 40 znaków i musi rozpoczynać się literą. Pozostałe znaki mogą być literami, cyframi lub znakami podkreślenia (_); nie można używać spacji.


Wyświetla pola danych w źródle danych. Zaznacz pole danych, a następnie kliknij przycisk Usuń lub przycisk Zmień nazwę.


Wpisz nową nazwę dla zaznaczonego pola danych. Nazwa może zawierać co najwyżej 40 znaków i musi rozpoczynać się literą. Pozostałe znaki mogą być literami, cyframi lub znakami podkreślenia (_); nie można używać spacji.


Usuwa pole danych zaznaczone w polu Nazwy pól w wierszu nagłówkowym. Usuwa również wszystkie informacje zawarte w tym polu danych.


Zmienia nazwę pola danych zaznaczonego w polu Nazwy pól w wierszu nagłówkowym.


Wybierz sposób opływania tekstu wokół brzegów ramki. Aby umieścić ramkę w osobnym wierszu bez tekstu zawijającego się wokół niej, kliknij przycisk Brak. Aby zawijać tekst wokół ramki, jeśli odległość tej ramki od marginesu, brzegu kolumny lub innej ramki wynosi przynajmniej 1 cal (2,54 cm), wybierz opcję Tekst wokoło.


Aby automatycznie dopasować szerokość ramki do szerokości jej zawartości, wybierz opcję Auto. Aby dokładnie określić szerokość ramki, wybierz opcję Dokładnie, a następnie podaj wymiar w polu Na.


Jeśli szerokość ramki ma być automatycznie dopasowywana do szerokości jej zawartości, to pozostaw to pole puste. Aby podać dokładną szerokość ramki, wprowadź odpowiednią wartość, a następnie w polu Szerokość wybierz opcję Dokładnie.


Aby automatycznie dopasować wysokość ramki do wysokości jej zawartości, wybierz opcję Auto. Aby w polu Na podać dokładną wysokość ramki (w punktach lub w calach), wybierz opcję Dokładnie. Aby w polu Na podać minimalną wysokość ramki, wybierz opcję Co najmniej.


Jeśli wysokość ramki ma być automatycznie dopasowywana do wysokości jej zawartości, to pozostaw to pole puste. Aby podać dokładną wysokość ramki, wprowadź odpowiednią wartość, a następnie w polu Wysokość wybierz opcję Dokładnie. Aby w polu Na podać minimalną wysokość ramki, w polu Wysokość wybierz opcję Co najmniej.


Ustawia położenie zaznaczonej ramki w poziomie względem lewego lub prawego brzegu strony, marginesu lub kolumny.


Określa, czy położenie ramki ma być mierzone względem brzegu strony, marginesu czy względem kolumny.


Wprowadź wielkość odstępu między ramką a otaczającym ją z lewej i z prawej strony tekstem.


Określa położenie zaznaczonej ramki w pionie względem górnego lub dolnego brzegu strony, marginesu lub akapitu, do którego ramka jest zadokowana.


Określa, czy położenie ramki ma być mierzone względem brzegu strony, marginesu czy względem akapitu, do którego ramka jest zadokowana.


Wprowadź wielkość odstępu między ramką a otaczającym ją z góry i z dołu tekstem.


Ramka zadokowana do akapitu jest przenoszona w górę lub w dół strony razem z akapitem.


Blokuje zadokowanie ramki do akapitu zawierającego to zadokowanie.


Usuwa ramkę z zaznaczonego obiektu. Zawartość ramki pozostaje; pozostaje również ewentualne obramowanie. Aby usunąć ramkę razem z zawartością, zaznacz ramkę, a następnie naciśnij klawisz DELETE.


Określa szerokość i wysokość zaznaczonej ramki.


Określa poziome położenie zaznaczonej ramki względem lewego lub prawego brzegu strony, marginesu lub kolumny.


Określa pionowe położenie zaznaczonej ramki względem góry lub dołu strony, marginesu lub akapitu zawierającego jej zadokowanie.


Wybierz styl nagłówka, który ma być zastosowany do tytułów rozdziałów w dokumencie. Wybrany styl nagłówka musi być zastosowany tylko do nagłówków rozdziałów. Nie należy stosować tego stylu do innych elementów dokumentu.


Kontynuuje numerację stron z poprzedniej sekcji.


Drukuje numer rozdziału obok numeru strony, na przykład II-1, II-2 i tak dalej.


Kliknij odpowiedni format numeru strony.


Aby wydrukować numer rozdziału obok numeru strony, zaznacz pole wyboru Dołącz numer rozdziału.


Kliknij odpowiednią opcję numerowania stron dla zaznaczonych sekcji.


Wprowadź numer pierwszej strony zaznaczonych sekcji.


Wybierz odpowiedni znak oddzielający numer strony od numeru rozdziału. Jeśli pole wyboru Dołącz numer rozdziału jest wyczyszczone, to lista nie jest dostępna.


Opisuje wybrany sposób zastępowania czcionek. Aby zmienić czcionkę zastępującą, kliknij czcionki stanowiące parę, a następnie w polu Czcionka zastępująca wybierz nową czcionkę.


Trwale zamienia brakujące czcionki dokumentu na wybrane czcionki zastępujące. Nazwa brakującej czcionki nie jest już wyświetlana w dokumencie.


Wyświetla czcionki niedostępne w systemie oraz odpowiadające im czcionki zastępujące. Aby zmienić czcionkę zastępującą, kliknij czcionki stanowiące parę, a następnie w polu Czcionka zastępująca wybierz nową czcionkę.


Wybierz czcionkę, która ma zastąpić brakującą czcionkę dokumentu. Czcionka zastępująca jest wyświetlana na ekranie i drukowana zamiast brakującej czcionki; jednak w dokumencie pozostaje nadal nazwa czcionki brakującej.


Wyświetla czcionki wybrane do zastępowania brakujących czcionek. Czcionka zastępująca jest wyświetlana na ekranie i drukowana zamiast brakującej czcionki; jednak w dokumencie pozostaje nadal nazwa czcionki brakującej. Aby zmienić czcionkę zastępującą, kliknij czcionki stanowiące parę, a następnie w polu Czcionka zastępująca wybierz nową czcionkę.


Wyświetla położenie przypisu końcowego. Aby zmienić to położenie, kliknij przycisk Opcje.


Wyświetla położenie przypisu dolnego. Aby zmienić to położenie, kliknij przycisk Opcje.


Automatycznie numeruje przypisy oraz zmienia numerację przy przenoszeniu, dodawaniu i usuwaniu przypisów. Aby zmienić format numerowania, kliknij przycisk Opcje.


Wstawia niestandardowy znak odsyłacza do przypisu. W polu Znak niestandardowy wpisz symbol odsyłacza nie dłuższy niż 10 znaków lub wstaw symbol za pomocą przycisku Symbol.


Wstawia przypis końcowy, który występuje na końcu sekcji lub na końcu dokumentu.


Wstawia przypis dolny, który występuje na tej samej stronie co objaśniany tekst.


Dopasowuje położenie przypisów, ustala opcje numerowania i formatowania oraz przekształca przypisy w przypisy dolne lub przypisy końcowe.


Aby zmienić format numerowania przypisów, kliknij przycisk Opcje.


Wstawia symbol jako niestandardowy znak odsyłacza do przypisu.


Kliknij typ przypisu, który chcesz wstawić. Aby zmienić położenie przypisu dolnego lub końcowego, kliknij przycisk Opcje.


Wybierz opcję Automatyczne, aby przypisy były numerowane automatycznie lub kliknij opcję Znak niestandardowy i wpisz własny znak odsyłacza do przypisu.


Aby drukować przypisy dolne przy dolnym marginesie strony, na której znajduje się znak odsyłacza do przypisu, wybierz opcję Dół strony. Aby drukować przypisy dolne bezpośrednio za ostatnim wierszem tekstu na stronie, a nie u dołu strony, wybierz opcję Pod tekstem.


Wybierz format numeracji, który chcesz zastosować do przypisów dolnych numerowanych automatycznie.


Wprowadź numer początkowy lub znak, który ma być użyty do pierwszego przypisu dolnego numerowanego automatycznie.


Numeruje przypisy dolne numerowane automatycznie, rozpoczynając od liczby 1 w każdej sekcji. Po wybraniu tej opcji do pola Zacznij od jest wstawiana liczba 1 lub litera A.


Numeruje przypisy dolne numerowane automatycznie, rozpoczynając od liczby 1 na każdej stronie. Po wybraniu tej opcji do pola Zacznij od jest wstawiana liczba 1 lub litera A.


Aby drukować wszystkie przypisy końcowe na końcu dokumentu, wybierz opcję Koniec dokumentu. Aby drukować przypisy końcowe bezpośrednio za ostatnim wierszem sekcji, w której znajdują się odsyłacze do tych przypisów, wybierz opcję Koniec sekcji.


Wybierz format numeracji, który chcesz zastosować do przypisów końcowych numerowanych automatycznie.


Wprowadź numer początkowy lub znak, który ma być użyty do pierwszego przypisu końcowego numerowanego automatycznie.


Numeruje przypisy końcowe numerowane automatycznie, rozpoczynając od liczby 1 w każdej sekcji. Po wybraniu tej opcji do pola Zacznij od jest wstawiana liczba 1 lub litera A.


Przekształca przypisy dolne w przypisy końcowe i na odwrót.


Kolejno numeruje przypisy dolne numerowane automatycznie znajdujące się na wszystkich stronach i we wszystkich sekcjach dokumentu. Jeżeli numerowanie ma się rozpoczynać od liczby różnej od 1 lub litery innej niż A, należy wprowadzić odpowiednią wartość początkową w polu Zacznij od.


Kolejno numeruje przypisy końcowe numerowane automatycznie znajdujące się na wszystkich stronach i we wszystkich sekcjach dokumentu. Jeżeli numerowanie ma się rozpoczynać od liczby różnej od 1 lub litery innej niż A, wprowadź odpowiednią wartość początkową do pola Zacznij od.


Określa sposób automatycznego numerowania przypisów dolnych w dokumencie.


Określa sposób automatycznego numerowania przypisów końcowych w dokumencie.


Wybierz typ informacji, który może być podany w polu formularza. Nieprawidłowy typ informacji wprowadzony do pola formularza nie będzie akceptowany.

Aby uzyskać więcej informacji, kliknij  [image].


Wprowadź dopuszczalną liczbę znaków akceptowaną w polu formularza. Aby umożliwić wprowadzanie do pola dowolnej liczby znaków, wybierz opcję Nieograniczona. Do pola tekstowego formularza można wpisać nie więcej niż 255 znaków.


Wprowadź tekst, liczby, symbole lub spacje, które domyślnie mają być wyświetlane w polu formularza. Nazwa pola Tekst domyślny zmienia się na Wyrażenie, jeśli w polu Typ wybrano opcję Obliczenia.


Wybierz wielkość liter wpisywanych do pola formularza.


Dopasowuje rozmiar pola wyboru do rozmiaru czcionki otaczającego go tekstu.


W polu Dokładnie podaj dokładny rozmiar pola wyboru (w punktach).


Jeżeli po otwarciu formularza pole wyboru ma być nie zaznaczone, wybierz opcję Nie zaznaczone. Jeżeli pole wyboru ma być domyślnie zaznaczone, wybierz opcję Zaznaczone.


Wpisz tekst, który ma być dodany do listy rozwijanej, a następnie kliknij przycisk Dodaj.


Wyświetla bieżącą zawartość listy rozwijanej. Aby dodać element na koniec listy, wpisz ten element do pola Element listy, a następnie kliknij przycisk Dodaj.


Dodaje tekst wpisany do pola Element listy na koniec pola Elementy listy rozwijanej. Jeśli pole Element listy jest puste, przycisk nie jest dostępny.


Usuwa zaznaczony element z pola Elementy listy rozwijanej.


Zmienia kolejność elementów na liście rozwijanej. Aby przesunąć element w górę lub w dół listy, kliknij przyciski Przesuń.


Wstawia pole wyboru formularza.


Wstawia pole listy rozwijanej formularza.


Definiuje właściwości zaznaczonego typu pola formularza.


Wyświetla pasek narzędzi Formularze.


Wybierz typ pola formularza, który chcesz wstawić, a następnie kliknij przycisk Opcje i zdefiniuj jego właściwości.


Wybierz makro, które ma być uruchamiane, gdy punkt wstawiania zostanie umieszczony w polu formularza.


Wybierz makro, które ma być uruchamiane, gdy punkt wstawiania opuszcza pole formularza.


Wpisz nazwę zakładki, która będzie oznaczać to pole formularza. Zakładka może być stosowana do odsyłania z makra do zawartości pola formularza oznaczonego tą zakładką.


Wyczyszczenie tego pola uniemożliwia wybieranie lub wprowadzanie informacji do bieżącego pola formularza.


Podczas opuszczania pola formularza aktualizuje i przelicza wszystkie pola dokumentu. Przeliczanie następuje po wykonaniu makra uruchamianego przy wyjściu z pola, co umożliwia dołączenie do tego makra procedur sprawdzających typy wprowadzonych informacji.


Tworzy komunikaty Pomocy dostępne podczas wypełniania pola formularza.


Wybierz makra, które mają być uruchomione, gdy punkt wstawiania jest umieszczany w polu lub opuszcza pole formularza.


Kojarzy nazwę zakładki z polem formularza i określa możliwość wprowadzania przez użytkowników informacji do tego pola.


Przycisk Automatycznie dopasowuje rozmiar pola wyboru do rozmiaru czcionki otaczającego go tekstu. Aby określić dokładny rozmiar pola wyboru, kliknij opcję Dokładnie, a następnie podaj rozmiar, w punktach.


Wstawia tekstowe pole formularza.


Wybierz typ wstawianego pola formularza, a następnie kliknij przycisk Opcje i sformatuj to pole.


Wstawia tekstowe pole formularza.


Wpisz niestandardowy tekst Pomocy, który będzie wyświetlany na pasku stanu. Komunikat Pomocy może zawierać co najwyżej 138 znaków.


Stosuje pozycję Autotekstu do utworzenia komunikatu Pomocy dla pola formularza. Z listy Pozycja Autotekstu wybierz pozycję Autotekstu, która ma być zastosowana.


Wpisz dotyczący pola niestandardowy tekst Pomocy, który będzie wyświetlany po naciśnięciu klawisza F1. Komunikat Pomocy może zawierać co najwyżej 255 znaków.


Dla pola formularza nie tworzy komunikatu Pomocy wyświetlanego na pasku stanu.


Dla pola formularza nie tworzy komunikatu Pomocy.


Skorzystaj z informacji zawartych w tym oknie dialogowym do poprawnego wypełnienia bieżącego pola formularza.


Wpisz nazwę funkcji poprzedzoną znakiem równości (=) lub z pola Wklej funkcję wybierz odpowiednią funkcję. Następnie podaj zakres komórek, który będzie użyty w obliczeniach, lub z pola Wklej zakładkę wybierz zakres oznaczony zakładką.

Aby uzyskać więcej informacji na temat pola = (Formuła), kliknij  [image].


Wprowadź format liczbowy, w jakim ma być podany wynik obliczeń.


Wymienia funkcje, które mogą być stosowane w obliczeniach. Funkcja zaznaczona na liście jest wstawiana do pola Formuła.

Aby uzyskać więcej informacji, kliknij  [image].


Wybierz oznaczony zakładką zakres komórek, który ma być użyty w obliczeniach, lub w polu Formuła wpisz konkretny zakres.


Przekształca wszystkie przypisy dolne w przypisy końcowe, stosując bieżące ustawienia dotyczące przypisów końcowych.


Przekształca wszystkie przypisy końcowe w przypisy dolne, stosując bieżące ustawienia dotyczące przypisów dolnych.


Przekształca wszystkie przypisy dolne dokumentu w przypisy końcowe i na odwrót.


Kliknij obszar, który chcesz oglądać.


Sugeruje cały wyraz lub zwrot po wpisaniu pierwszych czterech liter określonych elementów, takich jak daty lub nazwy pozycji Autotekstu. Po wyświetleniu propozycji można ją zaakceptować, naciskając klawisz ENTER lub klawisz F3, albo anulować, kontynuując pisanie.


Wprowadź nazwę pozycji Autotekstu, która jest podana w polu Podgląd poniżej. Aby zmienić nazwę istniejącej pozycji Autotekstu, zaznacz tę pozycję na liście, a następnie wpisz nową nazwę i kliknij przycisk Dodaj. Aby wstawić pozycję Autotekstu podczas pisania, wpisz nazwę tej pozycji, a następnie naciśnij klawisz F3.


Wyświetla aktualnie zaznaczoną pozycję Autotekstu.


Wybierz szablon, którego pozycje Autotekstu chcesz wyświetlić. Pozycje Autotekstu zawarte w szablonach aktywnych są wyświetlane domyślnie.


Do listy pozycji Autotekstu dodaje element umieszczony w polu Wpisz pozycje Autotekstu tutaj. Jeśli w tym polu nie jest wpisana nowa pozycja lub dla zaznaczonej pozycji nie jest podana nowa nazwa, przycisk ten nie jest dostępny.


Usuwa zaznaczoną pozycję Autotekstu.


Wyświetla zawartość zaznaczonej pozycji Autotekstu w formie, w jakiej jest ona wstawiana do dokumentu.


Wyświetla pasek narzędzi Autotekst i zamyka to okno dialogowe.


Dodaje zaznaczoną pozycję Autotekstu do dokumentu.


Określa miejsce przechowywania pozycji Autotekstu. Jeśli pozycja ma być dostępna we wszystkich dokumentach, wybierz opcję Jako globalny. Jeśli pozycja Autotekstu ma być dostępna tylko w dokumentach opartych na tym szablonie, wybierz opcję W szablonie.


Przechowuje pozycję Autotekstu w szablonie Standardowy. Kliknij tę opcję, aby pozycja Autotekstu była dostępna we wszystkich dokumentach.


Przechowuje pozycję Autotekstu w szablonie tego dokumentu. Kliknij tę opcję, aby pozycja Autotekstu była dostępna tylko w dokumentach opartych na tym szablonie.


Opcje dotyczące sprawdzania gramatyki odnoszą się tylko do języka angielskiego.

Wybierz zestaw reguł gramatycznych i stylistycznych, które mają być stosowane przy pracy z programem Word. Pola wyboru znajdujące się na liście Opcje gramatyczne i stylistyczne są zaznaczane automatycznie, zgodnie z wybranym stylem pisania. Opcja Potoczny odpowiada nieformalnym regułom stylistycznym, natomiast opcje Urzędowy lub Techniczny odpowiadają najbardziej surowym regułom stylistycznym. Opcja Niestandardowy umożliwia utworzenie własnego stylu pisania.


Opcje dotyczące sprawdzania gramatyki odnoszą się tylko do języka angielskiego.

Wybierz zestaw reguł gramatycznych i stylistycznych, które mają być stosowane przy pracy z programem Word i wyczyść te reguły, które mają być przez program Word pomijane. Odpowiednie pola wyboru na tej liście są automatycznie zaznaczane lub czyszczone po wybraniu stylu w polu Styl pisania.

Aby uzyskać więcej informacji na temat każdego elementu znajdującego się na liście Opcje gramatyczne i stylistyczne, kliknij  [image].


Określa, czy przed ostatnim elementem wyliczania ma być postawiony przecinek (na przykład: "czerwony, biały, niebieski" a " czerwony, biały i niebieski "). Aby pominąć tę regułę, kliknij opcję Nie sprawdzaj.


Określa, czy znaki interpunkcyjne mają się znajdować wewnątrz czy na zewnątrz cudzysłowów. Aby pominąć tę regułę, kliknij opcję Nie sprawdzaj.


Określa, czy między zdaniami ma być wstawiona jedna czy dwie spacje. Aby pominąć tę regułę, kliknij opcję Nie sprawdzaj.


Przywraca ustawienia domyślne dla stylu wybranego w polu Styl pisania.


Wybierz sposób, w jaki ma być sprawdzany każdy element. Aby uzyskać więcej informacji, kliknij  [image] , a następnie kliknij każdą z opcji.


Opcje dotyczące sprawdzania gramatyki odnoszą się tylko do języka angielskiego.

Wyświetla statystykę czytelności tekstu bieżącego dokumentu.

Aby uzyskać więcej informacji, kliknij  [image].


Wyświetla przeciętną liczbę zdań, wyrazów i znaków w bieżącym dokumencie. Statystyka pola Przeciętnie nie uwzględnia zdań niepełnych.


Wyświetla liczbę wyrazów, znaków, akapitów i zdań w bieżącym dokumencie. Statystyka pola Liczniki może się różnić od statystyki pola Przeciętnie, gdyż ta ostatnia nie uwzględnia zdań niepełnych.


Wyświetla nazwy pól nowego źródła nagłówków.


Otwiera istniejące źródło nagłówków. Jako źródła nagłówków można użyć istniejącego źródła danych; program Word używa w źródle danych tylko rekordu nagłówkowego i pomija wszystkie rekordy danych.


Aby wybrać istniejące źródło nagłówka, kliknij przycisk Otwórz. Aby wyświetlić nazwy pól nowego źródła nagłówka, kliknij przycisk Utwórz.


Dzieli wyrazy automatycznie podczas pisania.


Aby wyrazy pisane wersalikami nie były dzielone, wyczyść to pole wyboru.


Wpisz odległość od prawego marginesu, w której chcesz dzielić wyrazy w dokumencie. Wyrazy są dzielone, jeśli przekroczą strefę przenoszenia. Mniejsza strefa zmniejsza poszarpanie prawego marginesu, lecz zwiększa liczbę dzielonych wyrazów. Większa strefa zwiększa poszarpanie prawego marginesu, lecz zmniejsza liczbę wyrazów wymagających podzielenia.


Wprowadź największą liczbę kolejnych wierszy tekstu, które mogą się kończyć łącznikiem.


Dzieli wyrazy w dokumencie i zatrzymuje się przy każdym podziale wyrazu, umożliwiając akceptację, anulowanie lub zmianę proponowanego podziału.


Proponuje miejsce podziału wyrazu. Aby wstawić łącznik w innym miejscu wyrazu, kliknij nowe położenie łącznika, a następnie kliknij przycisk Tak.


Wstawia znak łącznika w proponowanym miejscu lub w nowym, klikniętym myszą, miejscu wyrazu.


Ignoruje proponowany podział wyrazu.


Wybierz ikonę, która ma być użyta do przedstawienia obiektu osadzonego w pliku.


Wpisz podpis — na przykład nazwę pliku — który ma być wyświetlony pod ikoną obiektu osadzonego w pliku.


Wyświetla nazwę pliku zawierającego ikonę wyświetloną w polu Ikona.


Wyświetla pliki zawierające ikony, które można stosować do przedstawiania obiektów osadzonych.


Oznacza zaznaczone w dokumencie hasło indeksu. W razie potrzeby można zmienić tekst zawarty w polu Hasło główne lub Hasło podrzędne, a następnie ustawić inne opcje i kliknąć przycisk Oznacz.


Oznacza wszystkie wystąpienia tego samego tekstu w dokumencie. W razie potrzeby można zmienić tekst zawarty w polu Hasło główne lub Hasło podrzędne, a następnie ustawić inne opcje i kliknąć przycisk Oznacz wszystkie.


Kliknij w dokumencie, a następnie zaznacz tekst, który chcesz oznaczyć jako hasło indeksu. Kliknięciem ponownie uaktywnij okno dialogowe Oznacz hasło indeksu, w razie potrzeby zmień tekst znajdujący się w polu Hasło główne, a następnie kliknij przycisk Oznacz lub Oznacz wszystkie.


Kliknij w dokumencie, a następnie zaznacz tekst, który chcesz oznaczyć jako hasło indeksu. Kliknięciem ponownie uaktywnij okno dialogowe Oznacz hasło indeksu, w razie potrzeby zmień tekst znajdujący się w polu Hasło główne, a następnie kliknij przycisk Oznacz lub Oznacz wszystkie.


Po wpisaniu tekstu do tego pola tworzone jest hasło podrzędne indeksu.


Do hasła indeksu dodaje odsyłacz do innego hasła lub specjalne oznaczenia stron. Domyślnie stosowana jest opcja Bieżąca strona.


Do hasła indeksu dodaje tekst odsyłacza wpisany zamiast numeru strony. Odsyłacz nie jest dodawany, jeśli w tym polu wybrano inną opcję.


Aby podać numer bieżącej strony dla wybranego hasła indeksu, wybierz opcję Bieżąca strona.


Podaje zakres stron oznaczony zakładką zaznaczoną na liście Zakładka. Aby w indeksie użyć zakresu stron, zakres musi być przedtem oznaczony zakładką.


Do hasła indeksu dodaje tekst odsyłacza do innego hasła wpisany zamiast numeru strony. Odsyłacz nie jest dodawany, jeśli w polu Opcje wybrano inną opcję.


Kliknij zakładkę oznaczającą zakres stron, który chcesz podać w haśle indeksu. Aby w indeksie użyć zakresu stron, zakres musi być przedtem oznaczony zakładką. Zakres stron nie jest dołączany, jeśli w polu Opcje wybrano inną opcję.


Pogrubia numer strony dla hasła indeksu.


Pochyla numer strony dla hasła indeksu.


Kliknij w dokumencie, a następnie zaznacz tekst, który chcesz oznaczyć jako hasło indeksu. Kliknięciem ponownie uaktywnij okno dialogowe Oznacz hasło indeksu, w razie potrzeby zmień tekst znajdujący się w polu Hasło główne, a następnie kliknij przycisk Oznacz lub Oznacz wszystkie.


Po wpisaniu tekstu do tego pola tworzone jest hasło podrzędne indeksu.


Do hasła indeksu dodaje odsyłacz do innego hasła lub specjalne oznaczenia stron. Domyślnie stosowana jest opcja Bieżąca strona.


Kliknij zakładkę oznaczającą zakres stron, który chcesz podać w haśle indeksu. Aby w indeksie użyć zakresu stron, zakres musi być przedtem oznaczony zakładką. Zakres stron nie jest dołączany, jeśli w polu Opcje wybrano inną opcję.


Pogrubia lub pochyla numer strony dla tego hasła indeksu.


Kliknij w dokumencie, a następnie zaznacz tekst, który chcesz oznaczyć jako hasło indeksu. Kliknięciem ponownie uaktywnij okno dialogowe Oznacz hasło indeksu. Zaznaczony tekst jest kopiowany do pola Hasło główne.


Wstawia ręczny podział strony w punkcie wstawiania.


Wstawia ręczny podział kolumny w punkcie wstawiania.


Wstawia podział sekcji i podział strony tak, że nowa sekcja rozpoczyna się od początku następnej strony.


Wstawia podział sekcji i rozpoczyna nową sekcję od razu, bez wstawiania podziału strony.


Wstawia podział sekcji i rozpoczyna następną sekcję na kolejnej stronie parzystej. Jeśli podział sekcji wypada na stronie parzystej, następna strona nieparzysta pozostaje pusta.


Wstawia podział sekcji i rozpoczyna następną sekcję na kolejnej stronie nieparzystej. Jeśli podział sekcji wypada na stronie nieparzystej, następna strona parzysta pozostaje pusta.


Określ, gdzie ma się rozpoczynać nowa sekcja, a kończyć sekcja poprzednia.


Wstawia ręczny podział strony lub kolumny w punkcie wstawiania.


Określ, na jakiej stronie ma się rozpoczynać nowa sekcja, a kończyć sekcja poprzednia.


Wstawia nowe komórki na lewo od zaznaczonych komórek.


Wstawia nowe komórki nad zaznaczonymi komórkami.


Wstawia cały wiersz nad wierszem zawierającym zaznaczone komórki.


Wstawia całą kolumnę na lewo od kolumny zawierającej zaznaczone komórki.


Aby otworzyć plik źródła danych, kliknij przycisk Pobierz dane, a następnie wybierz odpowiedni plik.


Ustaw opcje wybierania i sortowania rekordów w źródle danych. Dołączane są tylko takie informacje, które odpowiadają kryteriom kwerend.


Do tabeli danych stosuje niestandardowy format, obejmujący również krawędzie i cieniowanie.


Informuje o działaniu opcji kwerend. Aby usunąć lub zmodyfikować te opcje, kliknij przycisk Opcje kwerend.


Wstawia do dokumentu źródło danych w formie tabeli. Jeśli określono jakieś opcje kwerend, do tabeli są wstawiane tylko takie informacje, które odpowiadają kryteriom kwerend.


Wybrane źródło danych. Aby wybrać inne źródło danych, kliknij przycisk Pobierz dane.


Aby ustawić opcje wybierania i sortowania rekordów w źródle danych, kliknij przycisk Opcje kwerend. Aby dla tabeli danych zastosować niestandardowy format, kliknij przycisk Autoformatowanie tabeli.


Określa rekordy bazy danych, które mają być wstawione do dokumentu. Aby wstawić wszystkie rekordy do tabeli, wybierz opcję Wszystkie. Aby wstawić zakres rekordów, kliknij pole Od. W polu Od wpisz numer rekordu określający początek zakresu, natomiast w polu Do wpisz numer rekordu określającego koniec zakresu.


Wstawia dane to tabeli w formie pola. Zaznacz to pole wyboru, aby dane zawarte w dokumencie były aktualizowane po każdej zmianie w źródle danych.


Wybierz format daty i godziny.


Wstawia datę i godzinę w formie pola, które jest automatycznie uaktualniane przy wydruku dokumentu.


Zapisuje bieżące ustawienia daty i godziny jako nowe ustawienia domyślne.


Wpisz składnię kodu pola lub wybierz właściwe pole z listy Nazwy pól. Jeśli lista Nazwy pól nie zawiera odpowiedniego pola, wybierz inny typ pól na liście Kategorie. Aby wyświetlić pełną listę pól, zaznacz opcję (Wszystkie).


Składnia pola wybranego z listy Nazwy pól. W polu Kody pól należy wpisać przełączniki, operatory, zakładki lub inne instrukcje kodu pola, lub też kliknąć przycisk Opcje i wybrać instrukcje, które mają być dodane.


Opis pola wybranego z listy Nazwy pól.


Przez dodanie do kodu pola przełącznika  \* FORMAT, po aktualizacji pola zachowuje formatowanie znaku zastosowane do wyniku pola. Wyczyść to pole wyboru, jeśli formatowanie pola ma być aktualizowane po każdej aktualizacji pola.


Do wybranego pola dodaje przełączniki, operatory, zakładki lub inne instrukcje. Można również wpisywać instrukcje bezpośrednio do pola Kody pól umieszczonego powyżej.


Wybierz instrukcję formatowania, którą chcesz dodać do pola, a następnie kliknij przycisk Dodaj do pola. Wybrana instrukcja jest stosowana do formatowania tekstu wyniku podczas każdej aktualizacji pola.


Wybierz odpowiedni format numeru, a następnie kliknij przycisk Dodaj do pola. Wybrana instrukcja jest stosowana do formatowania wyniku pola numerycznego podczas każdej aktualizacji pola.


Wybierz element, który chcesz dodać do pola Kody pól, a następnie kliknij przycisk Dodaj do pola.


Wybierz przełączniki lub inne instrukcje kodu pola, które chcesz dodać, a następnie kliknij przycisk Dodaj do pola. Można również wpisywać instrukcje bezpośrednio do pola.


Składnia pola wybranego w oknie dialogowym Pole przed kliknięciem przycisku Opcje. Kliknij przełączniki lub inne instrukcje, które mają być dodane do kodu pola, a następnie kliknij przycisk Dodaj do pola. Można również wpisywać instrukcje bezpośrednio do pola.


Do pola Kody pól dodaje wybrany przełącznik, właściwość, nazwę lub inną instrukcję.


Usuwa ten element z pola Kody pól, który został ostatnio dodany przy użyciu przycisku Dodaj do pola. Jeśli w polu nie występują elementy możliwe do usunięcia, przycisk Cofnij dodanie nie jest dostępny.


Opis przełącznika lub instrukcji, który jest zaznaczony na liście umieszczonej powyżej.


Wstawia zaznaczone pole korespondencji seryjnej do dokumentu głównego w punkcie wstawiania.


Wstawia zaznaczone pole programu Word do dokumentu głównego w punkcie wstawiania.


Wybierz miejsce, w którym mają być drukowane numery stron.


Wybierz wyrównanie numeracji stron. Opcje Do lewej, Do środka i Do prawej odnoszą się do prawego i lewego marginesu. Opcje Do wewnątrz i Na zewnątrz odnoszą się do wewnętrznych (przy oprawie) i zewnętrznych brzegów dokumentu oprawianego.


Wyczyść to pole wyboru, aby nie drukować numeru strony na pierwszej stronie dokumentu lub sekcji.


Ustawia opcje formatowania numeracji stron.


Wyświetla widok dokumentu po zastosowaniu wybranych opcji.


Podaj liczbę wierszy, które chcesz wstawić do tabeli w punkcie wstawiania.


Zastosowuje i zapisuje wprowadzone zmiany, a następnie zamyka to okno dialogowe.


Przycisk Anuluj zamyka to okno dialogowe bez zapisywania wprowadzonych zmian. Przycisk Zamknij zamyka to okno dialogowe i zapisuje wprowadzone zmiany.


Podaje cechy etykiety zaznaczonej na liście Typ wyrobu.


Ustawia etykiety do wydruku na drukarce mozaikowej.


Ustawia etykiety do wydruku na drukarce laserowej lub atramentowej. Po wybraniu opcji Drukarka laserowa i atramentowa trzeba jeszcze z listy Zasobnik wybrać właściwy pojemnik.


Wybierz pojemnik drukarki, który zawiera arkusze etykiet. Lista nie jest dostępna, jeśli wybrano opcję Drukarka mozaikowa.


Wybierz typ etykiety, który chcesz zastosować. W polu Typ wyrobu są wymienione poszczególne etykiety dla wybranego rodzaju etykiet.


Wybierz etykietę, którą chcesz zastosować. Wybór innego elementu z listy Rodzaj etykiet powoduje zmianę listy Typ wyrobu. Opis wybranej etykiety znajduje się w polu Informacje o etykietach. Jeśli na liście nie ma właściwej etykiety, kliknij przycisk Nowa etykieta i utwórz etykietę niestandardową.


Wyświetla wymiary etykiety zaznaczonej na liście Typ wyrobu. Zmiana ustawień w oknie dialogowym Szczegóły powoduje zmianę definicji tej etykiety. Zamiast zmiany definicji etykiety można kliknąć przycisk Nowa etykieta i utworzyć nową etykietę o niestandardowym rozmiarze.


Tworzy etykietę niestandardową, na podstawie wymiarów etykiety zaznaczonej na liście Typ wyrobu.


Usuwa etykietę niestandardową z listy Typ wyrobu. Przycisk jest dostępny dopiero po zaznaczeniu na liście Typ wyrobu etykiet niestandardowych.


Wybierz typ drukarki stosowanej do drukowania etykiet.


Podaje charakterystykę etykiety zaznaczonej na liście Typ wyrobu.


Wpisz nową nazwę projektu etykiety niestandardowej. Pole jest dostępne tylko podczas tworzenia etykiety niestandardowej drogą zmiany ustawień w tym oknie dialogowym.


Odległość górnego brzegu etykiety do pierwszego wiersza tekstu etykiety. Aby zaktualizować pole Podgląd po wprowadzeniu nowej wartości do pola Margines górny, naciśnij klawisz TAB lub kliknij w dowolnym miejscu okna dialogowego.


Lewy margines etykiety, czyli odległość od lewego brzegu etykiety do tekstu. Aby zaktualizować pole Podgląd po wprowadzeniu nowej wartości do pola Margines boczny, naciśnij klawisz TAB lub kliknij w dowolnym miejscu okna dialogowego.


Odległość od górnego brzegu jednej etykiety do górnego brzegu następnej etykiety. Aby zaktualizować pole Podgląd po wprowadzeniu nowej wartości do pola Odstęp w pionie, naciśnij klawisz TAB lub kliknij w dowolnym miejscu okna dialogowego.


Odległość od lewego brzegu jednej etykiety do lewego brzegu sąsiedniej etykiety. Jeśli wartość w polu Liczba w poziomie wynosi 1, to pole to nie jest dostępne. Aby zaktualizować pole Podgląd po wprowadzeniu nowej wartości do pola Odstęp w poziomie, naciśnij klawisz TAB lub kliknij w dowolnym miejscu okna dialogowego.


Odległość między górnym a dolnym brzegiem etykiety. Odstęp między etykietami nie jest uwzględniony. Aby zaktualizować pole Podgląd po wprowadzeniu nowej wartości do pola Wysokość etykiety, naciśnij klawisz TAB lub kliknij w dowolnym miejscu okna dialogowego.


Odległość między lewym a prawym brzegiem etykiety. Odstęp między kolumnami etykiet nie jest uwzględniony. Aby zaktualizować pole Podgląd po wprowadzeniu nowej wartości do pola Szerokość etykiety, naciśnij klawisz TAB lub kliknij w dowolnym miejscu okna dialogowego.


Liczba etykiet w jednym wierszu arkusza etykiet. Aby zaktualizować pole Podgląd po wprowadzeniu nowej wartości do pola Liczba w poziomie, naciśnij klawisz TAB lub kliknij w dowolnym miejscu okna dialogowego.


Liczba wierszy na arkuszu etykiet. Aby zaktualizować pole Podgląd po wprowadzeniu nowej wartości do pola Liczba w pionie, naciśnij klawisz TAB lub kliknij w dowolnym miejscu okna dialogowego.


Wybierz rozmiar arkusza etykiet.


Wyświetla rozmiar i typ bieżącej etykiety do wydruku na drukarce mozaikowej.


Wyświetla wygląd dokumentu po zastosowaniu wybranych opcji.


Wyświetla wygląd dokumentu po zastosowaniu wybranych opcji.


Opcje dotyczące sprawdzania gramatyki odnoszą się tylko do języka angielskiego.

Wybierz język, w jakim jest napisany tekst. Jeśli sprawdzanie pisowni i poprawności gramatycznej tekstu ma być pominięte lub słownik dla wybranego języka nie jest dostępny, wybierz opcję Bez sprawdzania, umieszczoną u góry listy.


Zmienia język domyślny. Po zmianie języka domyślnego może być konieczny zakup i instalacja słownika językowego lub innych narzędzi korekcyjnych dla sprawdzanego tekstu. Skontaktuj się z firmą Alki Software Corporation. Jeśli mieszkasz w Stanach Zjednoczonych, zadzwoń pod numer (800) 669-9673. Jeśli mieszkasz poza obszarem Stanów Zjednoczonych, zadzwoń pod numer (206) 286-2600 lub skontaktuj się z najbliższym przedstawicielstwem firmy Microsoft.


Zmiana języka domyślnego lub zmiana języka tekstu może wymagać zakupu i instalacji słownika językowego lub innych narzędzi korekcyjnych dla sprawdzanego tekstu. Skontaktuj się z firmą Alki Software Corporation. Jeśli mieszkasz w Stanach Zjednoczonych, zadzwoń pod numer (800) 669-9673. Jeśli mieszkasz poza obszarem Stanów Zjednoczonych, zadzwoń pod numer (206) 286-2600 lub skontaktuj się z najbliższym przedstawicielstwem firmy Microsoft.


Wybierz szablon, który ma być dołączony do listu. Obraz podglądu pokazuje wygląd wybranego szablonu.


Wybierz odpowiedni styl listu. Obraz podglądu pokazuje wygląd każdego stylu.


Jeśli list będzie drukowany na papierze firmowym, zaznacz pole wyboru Papier firmowy z nagłówkiem, a następnie określ położenie nagłówka. Określenie położenia nagłówka pozwala uniknąć drukowania listu na tekście nagłówka.


Określa położenie nagłówka papieru firmowego. Odpowiedni margines jest ustawiony tak, aby list nie był drukowany na tekście nagłówka.


Wprowadź odległość od brzegu papieru do wewnętrznego brzegu nagłówka. Odpowiedni margines jest ustawiony tak, aby list nie był drukowany na tekście nagłówka. Na przykład, jeśli nagłówek znajduje się u góry strony i zajmuje 10 centymetrów, to margines górny jest ustawiany na 10 centymetrów.


Podaj nazwisko osoby, do której piszesz list.


Podaj adres odbiorcy tego listu lub kliknij  [image] i wybierz adres z Książki adresowej (jeśli jest dostępna).


Wpisz do pola zwrot grzecznościowy lub wybierz jeden z przykładowych zwrotów znajdujących się na liście. Zawartość listy zmienia się w zależności od stylu zwrotu wybranego po prawej stronie listy.


Formatuje zwrot grzecznościowy w sposób następujący : Szanowny Tytuł, Nazwisko,


Formatuje zwrot grzecznościowy w sposób następujący: Drogi Imię,


Formatuje zwrot grzecznościowy w sposób następujący: Szanowny Tytuł, Nazwisko:


Wpisz do pola zwrot grzecznościowy w odpowiednim formacie.


Dodaje do listu zwrot "Załącznik". Jeśli liczba załączników jest większa niż 1, wpisz odpowiednią liczbę do pola Załączniki.


Wybiera odbiorcę kopii listu z Książki adresowej (jeśli jest dostępna).


Podaj nazwisko i adres odbiorcy kopii listu lub klikni  [image] i wybierz adres z Książki adresowej (jeśli jest dostępna).


Podaj adres zwrotny lub kliknij [image] i wybierz adres z Książki adresowej (jeśli jest dostępna). Jeśli stosowany jest papier firmowy z nagłówkiem zawierającym adres, zaznacz pole wyboru Pomiń.


Wprowadź swoje nazwisko lub wprowadź nazwisko osoby wysyłającej list.


Aby dodać lub usunąć datę z głównej części listu, zaznacz lub wyczyść pole wyboru Wstaw datę. Jeśli pole Wstaw datę jest zaznaczone, wybierz z listy format daty.


Wyświetla Asystenta pakietu Office.


Wyświetla poprzednią kartę Kreatora listów.


Wyświetla następną kartę Kreatora listów.


Zamyka Kreatora listów i aktualizuje list przy zastosowaniu opcji wybranych na wszystkich czterech kartach.


Zaznacz pole wyboru odpowiadające elementowi, który ma być dodany do listu, lub wyczyść pole wyboru odpowiadające elementowi, który ma być usunięty. Dla każdego zaznaczonego pola wyboru można wprowadzić informacje do odpowiadającego mu pola lub wybrać element z listy.


Pomija w liście adres zwrotny. Zaznacz pole wyboru Pomiń wtedy, gdy nagłówek papieru firmowego zawiera adres zwrotny.


Wprowadź informacje, które mają być podane w zakończeniu listu. Można wpisać informacje do każdego pola, wybrać ostatnio wprowadzone elementy z list Tytuł zawodowy, Firma i Inicjały osoby piszącej, albo też z pola Zwroty kończące list wybrać przykładowy zwrot.


Wyświetla wygląd listu po zastosowaniu wybranych opcji.


Dodaje nagłówek i stopkę do drugiej i kolejnych stron listu.


Wprowadź nazwisko, adres i zwrot grzecznościowy dla osoby, do której wysyłany jest list, lub jeśli jest dostępna Książka adresowa, kliknij przycisk Książka adresowa  [image] , aby wysłać list do osoby z Książki adresowej.


Wprowadź informacje o nadawcy — zazwyczaj o sobie — lub jeśli jest dostępna Książka adresowa, kliknij przycisk Książka adresowa [image] , aby automatycznie wprowadzić informacje o nadawcy.


Wprowadź nową nazwę dla zaznaczonego elementu. Nazwa stylu wbudowanego nie może być zmieniona. Jeśli spróbujesz to zrobić, wprowadzona nazwa będzie pełnić rolę aliasu stylu.


Elementy zawarte w tym dokumencie lub szablonie są podane na liście powyżej. Aby skopiować elementy z innego dokumentu lub szablonu, kliknij przycisk Zamknij plik. Następnie kliknij przycisk Otwórz plik i otwórz właściwy dokument lub szablon. Domyślnie, szablon dołączony do aktywnego dokumentu jest wyświetlany po lewej stronie, natomiast szablon Standardowy jest wyświetlany po prawej stronie.


Przycisk Zamknij plik zamyka dokument lub szablon wymieniony na liście Dostępny w (powyżej), a następnie zmienia swoją nazwę na Otwórz plik. Po zamknięciu dokumentu lub szablonu kliknij przycisk Otwórz plik i otwórz inny dokument lub szablon.


Wyświetla elementy z szablonu lub dokumentu podanego na liście Dostępny w (poniżej). Aby skopiować, usunąć lub zmienić nazwę elementu, kliknij ten element. Aby wyświetlić elementy przechowywane w innym szablonie lub dokumencie, kliknij przycisk Zamknij plik, a następnie kliknij przycisk Otwórz plik i otwórz właściwy dokument lub szablon.


Aby skopiować element z jednego dokumentu lub szablonu do drugiego, kliknij ten element na którejś z list, a następnie kliknij przycisk Kopiuj.


Aby usunąć element, kliknij ten element na którejś z list, a następnie kliknij przycisk Usuń.


Aby zmienić nazwę elementu, kliknij ten element na którejś z list, a następnie kliknij przycisk Zmień nazwę.


Zamyka to okno dialogowe i zapisuje wprowadzone zmiany.


Wyświetla informacje o zaznaczonym elemencie.


Wyświetla bieżący rekord danych lub wiersz tabeli. Aby dodać lub zmienić informacje, wpisz informacje do pól. Jeżeli źródło danych nie jest dokumentem programu Word, zmiany wprowadzone do danych w programie Word nie są uwzględniane w oryginalnych danych w aplikacji źródłowej.


Przewija listę pól bieżącego rekordu. Aby przejść do innego rekordu, kliknij jeden z przycisków Rekord umieszczonych u dołu okna dialogowego.


Wyświetla pierwszy rekord danych.


Wyświetla poprzedni rekord danych.


Wyświetla numer bieżącego rekordu. Aby przejść do określonego rekordu, wpisz jego numer, a następnie naciśnij klawisz.


Wyświetla następny rekord danych.


Wyświetla ostatni rekord danych.


Dodaje nowy, pusty rekord danych na końcu źródła danych. Po kliknięciu przycisku Dodaj nowy wpisz nowe informacje do pól odpowiadających polom rekordu.


Usuwa wyświetlany rekord danych.


Cofa zmiany wprowadzone do wyświetlanego rekordu danych.


Wyszukuje informacje w określonym polu danych.


Wyświetla dane w formie tabeli programu Word w osobnym oknie dokumentu. Jeśli źródło danych nie jest dokumentem programu Word, wyświetlana jest kopia danych. Aby powrócić do formularza danych, kliknij  [image] na pasku narzędzi Baza danych.


Usuwa nieprawidłowe pole korespondencji seryjnej z dokumentu głównego.


Wyświetla prawidłowe pola korespondencji seryjnej, które mogą zastąpić nieprawidłowe pole korespondencji seryjnej.


Wyświetla zawartość wybranego pola danych pierwszego rekordu źródła danych.


Wyświetla pole korespondencji seryjnej w dokumencie głównym, którego nazwa nie odpowiada żadnej z nazw pól w wierszu nagłówkowym źródła danych.


Aby usunąć błąd korespondencji seryjnej, skorzystaj z elementów tego okna dialogowego.


Wyświetla opcje kwerend i sortowania podane w oknie dialogowym Opcje kwerend.


Określa efekt wyjściowy korespondencji seryjnej: wydruk lub nowy dokument. W zależności od systemu, dokumenty korespondencji seryjnej mogą być również rozsyłane pocztą elektroniczną lub faksem.


Określa adres e-mail lub adres faksowy, na który mają być wysłane dokumenty korespondencji seryjnej. Przycisk nie jest dostępny, o ile w polu Scalaj dane do nie zostanie wybrana opcja Poczta elektroniczna lub Faks elektroniczny.


Określa rekordy danych, które mają być dołączone do korespondencji seryjnej. Aby zdefiniować dodatkowe kryteria dla korespondencji seryjnej, kliknij przycisk Opcje kwerend.


Scala wszystkie rekordy źródła danych. Jeśli wcześniej określono opcje kwerend w oknie dialogowym Opcje kwerend, scalane są wszystkie rekordy spełniające podane kryteria wyboru.


Scala określony zakres rekordów. Do pól Od i Do należy wpisać numery początkowego i końcowego rekordu danych. Jeśli wcześniej określono opcje kwerend w oknie dialogowym Opcje kwerend, numery Od i Do odnoszą się do zbioru wybranych rekordów.


Określa zakres rekordów do scalenia. Do pól Od i Do należy wpisać numery początkowego i końcowego rekordu danych. Jeśli wcześniej określono opcje kwerend w oknie dialogowym Opcje kwerend, numery Od i Do odnoszą się do zbioru wybranych rekordów.


Zapobiega wstawianiu pustych wierszy w adresach i innych wierszach scalonych danych. Wiersze zawierające wyłącznie puste pola danych są pomijane.


Drukuje pusty wiersz odpowiadający pustemu polu danych.


Scala dokument główny ze źródłem danych.


Ustawia opcje sprawdzania poprawności i raportowania dla bieżącego procesu tworzenia korespondencji seryjnej.


Określa kryteria wybierania i sortowania scalanych rekordów.


Określa zakres rekordów, które mają zostać scalone z dokumentem głównym. Aby scalić wszystkie rekordy źródła danych, wybierz opcję Wszystkie.


Określa sposób postępowania w przypadku napotkania pustego pola danych.


Kliknij pole danych zawierające adres poczty e-mail lub numer faksu, na który chcesz wysłać każdy dokument korespondencji seryjnej.


Wpisz wiersz tematu dla każdej wiadomości przesyłanej pocztą elektroniczną.


Przesyła każdy dokument korespondencji seryjnej w postaci oddzielnego dokumentu programu Word załączonego do wiadomości poczty elektronicznej. Jeśli to pole wyboru jest wyczyszczone, tekst dokumentu korespondencji seryjnej jest wstawiany do wiadomości. W zależności od używanego systemu poczty elektronicznej, może to doprowadzić do utraty formatowania właściwego dla dokumentu programu Word.


Włącza lub wyłącza historię zmian, która przez określoną w polu Dni liczbę dni zachowuje zmiany wprowadzane do dokumentu.


Włącza lub wyłącza historię zmian, która przez określoną w polu Dni liczbę dni zachowuje zmiany wprowadzane do dokumentu. Przechowywanie historii zmian może spowodować zwiększenie rozmiaru dokumentu. Aby zmniejszyć rozmiar dokumentu, podaj mniejszą liczbę dni lub wyczyść pole wyboru Zachowaj historię zmian.


Włącza lub wyłącza historię zmian, która przez określoną liczbę dni zachowuje zmiany wprowadzane do dokumentu.


Rozłącza użytkownika zaznaczonego w polu Kto aktualnie pracuje z tym dokumentem. Przycisk Usuń jest stosowany do odłączenia użytkowników, którzy wydają się być podłączonymi, lecz przez dłuższy czas nie pracowali z tym dokumentem lub których połączenia sieciowe zostały przerwane. Usunięcie użytkownika aktualnie edytującego dokument może spowodować utratę jego nie zapisanej pracy.


Wymienieni tu użytkownicy pracują w tej chwili z tym dokumentem. Jeśli więcej niż jedna osoba pracuje z dokumentem, na pasku tytułu tego dokumentu dodawany jest wyraz [Współużytkowany].


Zezwala na otwieranie i wprowadzanie zmian do pliku przez wielu użytkowników równocześnie. Wprowadzane zmiany są scalane z dokumentem oryginalnym i jeśli dwóch lub więcej użytkowników modyfikuje tę samą część dokumentu, to program żąda od użytkownika wyboru między różnymi zmianami. To pole wyboru nie jest dostępne dla szablonów dokumentów, które nie mogą być edytowane przez więcej niż jedną osobę równocześnie. Jeśli to pole wyboru jest zaznaczone, arkusz Właściwości (dostępny z menu Plik) uzyskuje atrybut tylko do odczytu i jedynie pierwsza osoba, która otworzyła współużytkowany dokument może edytować makro.


Aby dodać nowe pole do wiersza nagłówkowego, wpisz nową nazwę pola (co najwyżej 40 znaków), a następnie kliknij przycisk Dodaj nazwę pola. Nazwa musi się rozpoczynać literą; kolejnymi znakami mogą być litery, cyfry lub znaki podkreślenia (_). W nazwie pliku nie wolno używać spacji.


Dodaje nazwę wpisaną w polu Nazwa pola do listy Nazwy pól w wierszu nagłówkowym. Przycisk nie jest dostępny, jeśli pole Nazwa pola jest puste.


Usuwa pole zaznaczone na liście Nazwy pól w wierszu nagłówkowym z wiersza nagłówkowego. Nazwa pola jest umieszczana w polu Nazwa pola, co umożliwia jej zmianę.


Pokazuje często standardowo stosowane nazwy pól w listach seryjnych, etykietach adresowych i podobnych dokumentach seryjnych. Te pola są automatycznie dodawane do nowego źródła danych, chyba że użytkownik usunie je lub zmieni ich nazwy.


Przesuwa w górę pole zaznaczone w polu Nazwy pól w wierszu nagłówkowym. Kolejność nazw pól nie ma wpływu na sposób scalania danych.


Przesuwa w górę lub w dół pole zaznaczone w polu Nazwy pól w wierszu nagłówkowym. Kolejność nazw pól nie ma wpływu na sposób scalania danych.


Przesuwa w dół pole zaznaczone w polu Nazwy pól w wierszu nagłówkowym. Kolejność nazw pól nie ma wpływu na sposób scalania danych.


Uruchamia program Microsoft Query, który wyszukuje w bazie danych rekordy odpowiadające określonym kryteriom. Przycisk jest dostępny tylko po zainstalowaniu programu Microsoft Query.


Tworzy źródło danych oparte na domyślnych nazwach pól podanych na liście Nazwy pól w wierszu nagłówkowym. Aby zmienić zawartość listy nazw pól, użyj przycisków Dodaj nazwę pola i Usuń nazwę pola, a następnie kliknij przycisk OK.


Wybierz znak wypunktowania, który chcesz zastosować lub kliknij przycisk Znak i wybierz inny znak wypunktowania. Aby zmienić czcionkę lub jej rozmiar, kliknij przycisk Czcionka.


Otwiera okno dialogowe Symbol umożliwiające wybór innego znaku wypunktowania.


Otwiera okno dialogowe Czcionka umożliwiające zmianę atrybutów czcionki wybranego znaku wypunktowania.


Wpisz etykietę stosowaną w listach tworzonych przy użyciu pola LISTNUM. Pole LISTNUM jest stosowane do wstawiania wieloczłonowej numeracji konspektu w jednym wierszu.

Aby uzyskać więcej informacji na temat stosowania pola LISTNUM, kliknij  [image].


Zmienia numerację listy numerowanej konspektu na arabską  — na przykład, zmienia Artykuł III w Artykuł 3.


W polu Styl numeracji wybierz styl, a następnie, w razie potrzeby, w polu Zacznij od wpisz nowy numer początkowy listy. W polu Format numeracji można dodać lub zmodyfikować nie dający się edytować tekst umieszczony przed lub za podświetlonym schematem numeracji.


Otwiera okno dialogowe Czcionka umożliwiające zmianę czcionki wybranego schematu numerowania oraz tekstu znajdującego się przed lub za numeracją.


Otwiera okno dialogowe Czcionka, umożliwiające zmianę czcionki wybranego schematu numeracji konspektu oraz tekstu znajdującego się w polu Format numeracji przed lub za numeracją.


Jeśli schemat numeracji konspektu ma zawierać numerację poprzedniego poziomu, wybierz poziom, którego numer ma być dołączony. Na przykład, aby dodać numerację poziomu 1 do schematu numeracji poziomu 4, wybierz element Poziom 1 — numeracja Poziomu 4 będzie miała postać (A3) zamiast (3). Dołączana jest tylko numeracja poziomu; ewentualny tekst nie jest dołączany (na przykład, jeśli numeracja poziomu 1 ma postać Sekcja A, to do numeracji Poziomu 4 dołączany jest tylko numer A).


Wybierz wyrównanie i położenie wybranego znaku wypunktowania lub numeracji.


Wybierz wyrównanie i położenie wybranego znaku wypunktowania lub numeracji. Wyrównanie jest mierzone w stosunku do ustawienia podanego w polu Wyrównanie; na przykład, wybranie opcji Do środka i 2cm oznacza, że numer jest wyrównywany do środka punktu znajdującego się 2 centymetry od lewego marginesu lub wcięcia.


Wybierz wyrównanie i położenia wybranego poziomu numerowania. Wyrównanie jest mierzone w stosunku do ustawienia podanego w polu Wyrównanie; na przykład, wybranie opcji Do środka i 2cm oznacza, że numer jest wyrównywany do środka punktu znajdującego się 2 centymetry od lewego marginesu lub wcięcia.


Podaj odległość między znakiem wypunktowania lub numerem a początkiem tekstu.


Podaj odległość między końcem numeracji listy a początkiem tekstu.


Rozpoczyna numerowanie od początku, gdy za wyższym poziomem listy występuje ten (niższy) poziom. Na przykład, dla elementu listy Poziom 3 numeracja rozpoczyna się od początku, jeśli ten element wystąpi za elementem listy Poziom 2 (numerowanie nie jest jednak rozpoczynane od początku, jeśli element listy Poziom 3 wystąpi za elementem listy Poziom 4).


Wybierz nie dający się edytować znak wstawiany pomiędzy numer listy a pierwszą literę akapitu. Domyślnie wstawiany jest znak tabulacji.


Określa część dokumentu, w której ma być zastosowana numeracja konspektu.


Wyświetla wygląd dokumentu po zastosowaniu wybranych opcji.


Wyświetla zaawansowane opcje numeracji konspektu. Jeśli te opcje są wyświetlane, przycisk zmienia swoją nazwę na Mniej. Aby ukryć opcje zaawansowane, kliknij przycisk Mniej.


Wybierz poziom, który chcesz zmienić. W polu Podgląd wybrany poziom jest podświetlany.


W polu Styl numeracji wybierz styl, a następnie, w razie potrzeby, w polu Zacznij od wpisz nowy numer początkowy listy. Chcąc w polu Format numeracji zmodyfikować nie dający się edytować tekst występujący przed lub za podświetlonym schematem numeracji, należy uważać, by nie usunąć podświetlonego schematu numeracji. Usunięcie schematu spowoduje usunięcie numeracji z aktualnie wybranego poziomu.


Wybierz styl, który chcesz przypisać do wybranego poziomu numeracji konspektu, lub wybierz opcję (brak stylu), jeśli nie chcesz przypisać żadnego stylu do wybranego poziomu. Jeśli przypisano styl do poziomu numeracji konspektu, wszystkie akapity sformatowane przy użyciu tego stylu są automatycznie numerowane.


Zmienia pierwotnie ustawione opcje wybranego stylu listy wypunktowanej lub numerowanej.


Usuwa znaki wypunktowania lub numery z zaznaczonych akapitów.


Kliknij odpowiedni styl listy wypunktowanej lub numerowanej. Aby utworzyć niestandardowy schemat listy wypunktowanej lub numerowanej, wybierz jeden ze stylów, a następnie kliknij przycisk Dostosuj.


Jeśli chcesz rozpocząć numerację listy od numeru 1 (lub litery A), wybierz opcję Numeruj od początku. Jeśli kontynuowana ma być numeracja z poprzedniej listy (na przykład, jeśli ostatni numer z poprzedniej listy wynosi 3, to numeracja tej listy rozpocznie się od 4), wybierz opcję Kontynuuj poprzednią listę. Opcje te nie są dostępne, jeśli w grupie powyżej wybrana jest opcja Brak.


Resetuje opcje domyślne dla wybranego stylu listy wypunktowanej lub listy numerowanej. Przycisk nie jest dostępny, jeśli wybrany styl nie był modyfikowany przez użytkownika.


Umieszcza obiekt w warstwie rysowania, która przy użyciu poleceń z menu Rysuj umożliwia położenie obiektu nad lub pod tekstem lub innymi obiektami. Aby umieścić obiekt w wierszu bieżącego akapitu tak, by obiekt zachowywał się jak tekst, wyczyść to pole wyboru.


Wyświetla typ poddawanego konwersji lub uaktywnianego obiektu.


Konwertuje obiekt z pola Typ bieżący do formatu aplikacji lub typu informacji zaznaczonego na liście Typ obiektu.


Otwiera obiekt jako typ wybrany z listy Typ obiektu, by następnie po wprowadzeniu zmian pozostawić obiekt w formacie podanym w polu Typ bieżący.


Wybierz typ aplikacji lub obiektu, który ma być zastosowany do konwersji lub otwarcia wybranego obiektu. Jeśli typ obiektu nie występuje na liście, konieczne może być ponowne uruchomienie Instalatora pakietu Office i instalacja aplikacji źródłowej.


Wyświetla wybrany obiekt w formie ikony. Aby obiekt otworzyć lub poddać edycji, dwukrotnie kliknij ikonę.


Wyświetla ikonę, która będzie zastosowana do przedstawienia wybranego obiektu. Aby zmienić ikonę, kliknij przycisk Zmień ikonę.


Zmienia ikonę przedstawiającą wybrany obiekt.


Wyświetla efekt zastosowania wybranych opcji.


Wybierz typ obiektu, który chcesz wstawić do dokumentu. Jeśli typ obiektu nie występuje na liście, konieczne może być ponowne uruchomienie Instalatora pakietu Office i instalacja aplikacji źródłowej.


Wpisz nazwę pliku, który chcesz wstawić jako obiekt połączony lub osadzony, albo kliknij przycisk Przeglądaj i zlokalizuj ten plik.


Określa położenie pliku, który ma być połączony lub osadzony.


Tworzy łącze do wybranego pliku zamiast osadzenia pliku w dokumencie.


Wyświetla połączony lub osadzony obiekt w postaci ikony.


Umieszcza obiekt w warstwie rysowania, która przy użyciu poleceń z menu Rysuj umożliwia położenie obiektu nad lub pod tekstem lub innymi obiektami. Aby umieścić obiekt w wierszu bieżącego akapitu tak, by obiekt zachowywał się jak tekst, wyczyść to pole wyboru.


Wyświetla ikonę, która będzie przedstawiała wybrany obiekt. Aby zmienić ikonę, kliknij przycisk Zmień ikonę.


Zmienia ikonę przedstawiającą wybrany obiekt.


Wyświetla efekt zastosowania wybranych opcji.


Wpisz nazwę pliku, który chcesz wstawić jako obiekt połączony lub osadzony, albo kliknij przycisk Przeglądaj i zlokalizuj ten plik.


Wyświetla nazwy, typy, położenia i ustawienia aktualizacji dla połączonych plików źródłowych.


Aktualizuje dane dla wybranego łącza podczas otwierania pliku kontenera i za każdym razem, gdy stają się dostępne nowe dane. Opcja nie jest dostępna, jeśli łącze jest zablokowane.


Aktualizuje dane dla wybranego łącza tylko po kliknięciu przycisku Aktualizuj lub zaznaczeniu łącza i naciśnięciu klawisza F9. Opcja nie jest dostępna, jeśli łącze jest zablokowane.


Zapobiega aktualizacji połączonego elementu. Po zablokowaniu łącza przycisk Aktualizuj nie jest dostępny.


Aby przechowywać w dokumencie łącze do rysunku zamiast całego rysunku, wyczyść to pole wyboru. Przechowywanie łącza zmniejsza rozmiar dokumentu. Zaznaczenie pola wyboru Zapisz rysunek w dokumencie pozwala na edycję rysunku bezpośrednio w dokumencie.


Aktualizuje wybrane łącza.


Otwiera wybrany plik w aplikacji źródłowej do edycji.


Zmienia plik źródłowy dla wybranego łącza na inny plik.


Przerywa łącze między dokumentem a plikiem źródłowym. Aktualizacja danych dla przerwanego łącza nie będzie już dokonywana w razie zmiany danych w pliku źródłowym. Po przerwaniu łącza nie jest ono już wyświetlane na liście Łącza.


Umieszcza obiekt w warstwie rysowania, która przy użyciu poleceń z menu Rysuj umożliwia położenie obiektu nad lub pod tekstem lub innymi obiektami. Aby umieścić obiekt w wierszu bieżącego akapitu tak, by obiekt zachowywał się jak tekst, wyczyść to pole wyboru. To pole wyboru nie jest dostępne, jeśli wklejony zostanie plik graficzny w formacie emf (Enhanced Metafile).


Wstawia lub osadza zawartość Schowka w punkcie wstawiania w formacie wybranym w polu Jako. Opcja wkleja lub osadza zawartość Schowka, lecz nie powoduje utworzenia łącza.


Wstawia zawartość Schowka i tworzy łącze do danych zawartych w pliku źródłowym. Ta opcja jest dostępna tylko wtedy, gdy zawartość Schowka pochodzi z aplikacji obsługującej łączenie. Przed utworzeniem łącza w programie Word należy zapisać plik źródłowy w aplikacji źródłowej.


Wybierz typ informacji, jaką chcesz wkleić ze Schowka.


Wyświetla połączony lub osadzony obiekt w postaci ikony. Aby otworzyć obiekt lub poddać ten obiekt edycji, należy dwukrotnie kliknąć tę ikonę.


Wyświetla ikonę, która będzie przedstawiała wybrany obiekt. Aby zmienić ikonę, kliknij przycisk Zmień ikonę.


Zmienia ikonę przedstawiającą wybrany obiekt.


Dla zawartości Schowka wyświetla format pliku, aplikację źródłową i zaznaczony obszar.


Wyświetla efekt zastosowania wybranych opcji.


Wpisz hasło dla tego dokumentu. Dokumenty zabezpieczone hasłem mogą być otwarte tylko po podaniu prawidłowego hasła. Jeśli hasło zostanie zapomniane lub zgubione, otwarcie dokumentu nie będzie możliwe.


Wyświetla informacje dodatkowe na temat ochrony przed wirusami, które mogą znajdować się w makrach dokumentów.


Wyświetla ostrzeżenie, że otwierany dokument może zawierać makra z wirusami. Użytkownik może otworzyć dokument z makrami lub bez nich.

Aby wyłączyć ostrzeżenie przed wirusami w makrach, wyczyść to pole wyboru. Aby w dowolnym momencie wyłączyć sprawdzanie makr, z menu Narzędzia wybierz polecenie Opcje, a następnie kliknij kartę Ogólne i wyczyść pole wyboru Ochrona przed wirusami w makrach.


Otwiera dokument bez zawartych w nim makr. Zapobiega to uaktywnieniu się wirusów, które mogą znajdować się w makrach tego dokumentu. Po kliknięciu przycisku Otwórz bez makr przeglądanie stacji dysków, dysku twardego i dysku sieciowego w celu wykrycia i usunięcia wirusów w makrach nie będzie przeprowadzane. (Jeśli ten typ ochrony jest potrzebny, należy kupić i zainstalować specjalne oprogramowanie antywirusowe.)

WAŻNE:  Zapisanie dokumentu po kliknięciu przycisku Otwórz bez makr spowoduje utratę makr w zapisywanym dokumencie. Aby zachować makra dokumentu w pliku oryginalnym, kopia pliku powinna być zapisana przy użyciu polecenia Zapisz jako z menu Plik.


Otwiera dokument z zawartymi w nim makrami. Jeśli pochodzenie dokumentu jest pewne lub makra zawarte w dokumencie są użyteczne, można kliknąć przycisk Otwórz z makrami.

Aby uzyskać więcej informacji na temat sprawdzania dokumentów pod kątem makr zawierających wirusy, kliknij  [image].


Aby uzyskać więcej informacji na temat sprawdzania dokumentów pod kątem makr zawierających wirusy, kliknij  [image].


Ochrona przed wirusami w makrach pozostaje włączona, co oznacza, że przy otwieraniu dokumentów zawierających makra lub elementy dostosowujące będzie wyświetlane okno dialogowe Ostrzeżenie ochrony antywirusowej z pytaniem o ładowanie makr.


Wyłącza ochronę przed wirusami w makrach i czyści pole wyboru Ochrona przed wirusami w makrach (menu Narzędzia, polecenie Opcje, karta Ogólne).


Aby wyłączyć ochronę przed wirusami w makrach, kliknij przycisk Tak. Aby ochrona przed wirusami w makrach pozostała włączona, kliknij przycisk Nie.


Tworzy wcięcie w akapicie od lewego marginesu, o wielkości podanej w tym polu. Jeśli tekst ma się pojawić na lewym marginesie, podaj liczbę ujemną.


Tworzy wcięcie w akapicie od prawego marginesu, o wielkości podanej w tym polu. Jeśli tekst ma się pojawić na prawym marginesie, podaj liczbę ujemną.


Aby wciąć tylko pierwszy wiersz akapitu, zaznacz opcję Pierwszy wiersz. Aby wciąć wszystkie wiersze oprócz pierwszego wiersza, zaznacz opcję Wysunięcie. Aby usunąć specjalne formatowanie wcięć, zaznacz opcję (brak).


Wprowadź wielkość wcięcia lub wysunięcia dla pierwszego wiersza. Pole jest puste, jeśli na liście Specjalne zaznaczono opcję (brak).


Określa wielkość odstępu przed każdym zaznaczonym akapitem.


Określa wielkość odstępu po każdym zaznaczonym akapicie.


Określa odstęp w pionie między wierszami tekstu. Po wybraniu opcji Przynajmniej, Dokładnie lub Wielokrotne wprowadź odpowiednią wartość do pola Na.


Wprowadź wielkość odstępu w pionie między wierszami tekstu. To ustawienie jest aktywne, jeśli w polu Odstępy między wierszami wybrano opcję Przynajmniej, Dokładnie lub Wielokrotne.


Określa położenie zaznaczonych akapitów względem wcięć. Aby wyrównać tekst względem lewego i prawego marginesu, usuń formatowanie wcięć.


Wybierz poziom konspektu, który chcesz przypisać do zaznaczonych akapitów.


Zapobiega drukowaniu ostatniego wiersza akapitu u góry następnej strony lub pierwszego wiersza akapitu u dołu strony.


Zapobiega wstawianiu podziału strony między zaznaczonym i następnym akapitem.


Zapobiega wstawianiu podziału strony w zaznaczonym akapicie.


Wstawia ręczny podział strony przed zaznaczonym akapitem.


Zapobiega wyświetlaniu numerów wierszy przy zaznaczonych akapitach. To ustawienie nie funkcjonuje w dokumentach lub sekcjach bez włączonego numerowania wierszy.


Wyklucza akapit z automatycznego dzielenia wyrazów.


Pokazuje wygląd dokumentu po zastosowaniu wybranych opcji.


Określa lub zmienia ustawienia tabulatorów w akapicie.


Pokazuje wygląd dokumentu po zastosowaniu wybranych opcji.


Określa położenie tekstu w stosunku do prawego i lewego marginesu.


Określa wielkość odstępu między wierszami i między akapitami.


Określa ustawienia dla końców wierszy i podziałów stron w zaznaczonych akapitach.


Pokazuje wygląd dokumentu po zastosowaniu wybranych opcji.


Aby potwierdzić hasło, wprowadź je ponownie.


Pokazuje wygląd dokumentu po zastosowaniu wybranych opcji.


Wprowadź odległość między górnym brzegiem strony a górą pierwszego wiersza na stronie.


Wprowadź odległość między dolnym brzegiem strony a dołem ostatniego wiersza na stronie.


Wprowadź odległość między lewym brzegiem strony a lewym końcem każdego wiersza, bez ewentualnego lewego wcięcia.


Wprowadź odległość między prawym brzegiem strony a prawym końcem każdego wiersza, bez ewentualnego prawego wcięcia.


Wprowadź wielkość dodatkowego obszaru dodawanego do marginesu z przeznaczeniem na oprawę. Dodatkowy obszar jest dodawany do lewego marginesu, jeśli pole wyboru Marginesy lustrzane jest wyczyszczone, lub do marginesu wewnętrznego wszystkich stron, jeśli pole wyboru Marginesy lustrzane jest zaznaczone.


Wprowadź odległość między górnym brzegiem papieru a górnym brzegiem obszaru nagłówka. Jeśli wartość podana w polu Nagłówek jest większa od wartości podanej w polu Od góry, to tekst podstawowy jest drukowany poniżej nagłówka.


Wprowadź odległość między dolnym brzegiem papieru a dolnym brzegiem obszaru stopki. Jeśli wartość podana w polu Stopka jest większa od wartości podanej w polu Od dołu, to wydruk tekstu podstawowego kończy się nad stopką.


Wybierz jeden z rozmiarów papieru obsługiwanych przez drukarkę lub wybierz element Niestandardowy i w polach Szerokość i Wysokość wprowadź inny rozmiar papieru.


Wyświetla szerokość typu papieru wybranego w polu Rozmiar papieru. Po wybraniu w polu Rozmiar papieru opcji Niestandardowy pole to służy do wprowadzenia niestandardowej szerokości papieru.


Wyświetla wysokość typu papieru wybranego w polu Rozmiar papieru. Po wybraniu w polu Rozmiar papieru opcji Niestandardowy pole to służy do wprowadzenia niestandardowej wysokości papieru.


Wybierz orientację strony. Po zmianie orientacji strony ustawienia marginesów Od góry i Od dołu są zamieniane z ustawieniami marginesów Od lewej i Od prawej.


Drukuje dokument tak, by krótszy brzeg papieru znajdował się u góry strony.


Drukuje dokument tak, by dłuższy brzeg papieru znajdował się u góry strony.


Wybierz zasobnik drukarki z którego ma być pobierany papier do wydruku pierwszej strony każdej sekcji dokumentu. Na liście są wymienione opcje podawania papieru dostępne dla bieżącej drukarki.


Wybierz zasobnik drukarki, z którego ma być pobierany papier do wydruku drugiej i dalszych stron każdej sekcji dokumentu. Na liście są wymienione opcje podawania papieru dostępne dla bieżącej drukarki.


Określa początek bieżącej sekcji.


Tworzy jeden nagłówek lub stopkę dla stron parzystych i inny nagłówek lub stopkę dla stron nieparzystych.


Tworzy inny nagłówek lub stopkę dla pierwszej strony sekcji lub dokumentu.


Wybierz sposób wyrównania tekstu w pionie między górnym a dolnym marginesem. Opcja Wyjustowany oddziaływuje tylko na strony całkowicie wypełnione tekstem; strony wypełnione częściowo tekstem są wyrównywane do górnego marginesu.


Zapobiega drukowaniu przypisów końcowych w bieżącej sekcji i przenosi je do następnej sekcji, przed przypisami końcowymi dla tej sekcji.


Wybierz część dokumentu, do której mają być zastosowane bieżące ustawienia okna dialogowego Ustawienia strony.


Przechowuje bieżące ustawienia okna dialogowego Ustawienia strony jako nowe ustawienia domyślne dla aktywnego dokumentu i wszystkich innych dokumentów opartych na bieżącym szablonie.


Dodaje i usuwa numery wierszy w części dokumentu zaznaczonej w polu Zastosuj do.


Dopasowuje prawe i lewe marginesy tak, że po wydruku dokumentu na obu stronach papieru wewnętrzne i zewnętrzne marginesy naprzeciwległych stron mają taką samą szerokość.


Pokazuje wygląd dokumentu po zastosowaniu wybranych opcji.


Wprowadź odległość między brzegiem strony a górnym brzegiem obszaru nagłówka lub dolnym brzegiem obszaru stopki.


Aby utworzyć jeden nagłówek lub stopkę dla stron parzystych i inny nagłówek lub stopkę dla stron nieparzystych, zaznacz pole wyboru Inne na stronach parzystych i nieparzystych. Aby utworzyć inny nagłówek lub stopkę dla pierwszej strony sekcji lub dokumentu, zaznacz pole wyboru Inne na pierwszej stronie.


Wprowadź nazwę zakładki, która ma być przypisana do tekstu wpisanego w odpowiedzi na monit zawarty w polu Pytanie. Nazwa zakładki może zawierać co najwyżej 40 znaków, które mogą być literami, cyframi lub znakami podkreślenia (_); nie można stosować spacji.


Wprowadź tekst monitu, który ma być wyświetlany w polu Pytanie.


Wpisz odpowiedź domyślną w przypadku, gdy do pola Pytanie nie zostanie wprowadzona odpowiedź przez użytkownika.


Wyświetla okno Pytanie jednorazowo, podczas scalania pierwszego rekordu danych. Podana odpowiedź jest następnie wstawiana w każdym dokumencie seryjnym. Jeśli dla każdego scalanego rekordu danych ma być wprowadzana inna odpowiedź, wyczyść to pole wyboru.


Wybierz odpowiednią metodę sprawdzania i raportowania błędów. Aby sprawdzać błędy bez tworzenia wynikowych dokumentów korespondencji seryjnej, kliknij opcję Symuluj scalanie i raportuj o błędach w nowym dokumencie.


Wybierz typ konwersji, który ma być zastosowany do otwarcia źródła danych.


Wyświetla wszystkie konwertery plików dostępne w systemie.


Wyświetla listę tabel w wybranej bazie danych programu Microsoft Access.


Wyświetla listę kwerend w wybranej bazie danych programu Microsoft Access.


Tworzy łącze do kwerendy w bazie danych programu Microsoft Access. Aby zawsze pobierać zaktualizowaną wersję dowolnej z wymienionych kwerend, zaznacz to pole wyboru. Aby ignorować zmiany wprowadzone do oryginalnych instrukcji kwerend, wyczyść pole wyboru Łącze z kwerendą.


Wyświetla instrukcje języka SQL (Structured Query Language) zastosowane do pobierania danych z wybranej tabeli z bazy danych.


Wybierz ogranicznik pola, który będzie stosowany do oddzielania pól danych w każdym rekordzie danych. Znak ogranicznika pola musi różnić się od znaku ogranicznika rekordu. Najczęściej stosowanymi ogranicznikami pól są znaki tabulacji.


Wybierz znak ogranicznika, który będzie stosowany do oddzielania rekordów danych w źródle danych. Znak ogranicznika rekordu musi różnić się od znaku ogranicznika pola. Najczęściej stosowanymi ogranicznikami rekordów są znaki końca akapitu.


Pokazuje wygląd dokumentu po zastosowaniu wybranych opcji.


Wybierz ogranicznik pola i rekordu.


Wyświetla ciąg instrukcji języka SQL stanowiących kwerendę w programie Microsoft Access.


Wprowadź zakres komórek arkusza danych, które chcesz dołączyć. Na przykład, zakres A1:C5 powoduje dołączenie danych zawartych w komórkach od A1 do C5.


Wpisz tekst, który będzie wyświetlony w polu Wypełnij.


Wpisz odpowiedź, która będzie wprowadzana automatycznie, jeśli nic nie zostanie wpisane w polu Wypełnij.


Wyświetla pole Wypełnij tylko podczas scalania pierwszego rekordu. Odpowiedź podana dla pierwszego rekordu zostanie wydrukowana we wszystkich dokumentach wynikowych. To pole wyboru należy wyczyścić, aby dla każdego pola moc wprowadzać inną odpowiedź.


Wyszukiwany będzie tekst wpisany w to pole. Wyszukiwane mogą być fragmenty wyrazów lub fraz.


Wyszukiwanie danych wpisanych w polu Znajdź będzie prowadzone w wybranym tu polu.


Powoduje rozpoczęcie wyszukiwania. Aby umożliwić wyszukiwanie kolejnych rekordów zawierających te same dane, nazwa przycisku zmienia się w Znajdź następne.


Zamyka to okno dialogowe z zachowaniem wprowadzonych w nim zmian.


Kliknij nazwę pola danych zawierającego dane, których wartość chcesz uwzględnić.


Kliknij operator odpowiadający porównaniu, które chcesz wykonać.


Wpisz tekst lub liczbę, która zostanie porównana z zawartością pola danych wybranego w polu Nazwa pola. Jeśli nie wiesz, czy zawartość pola danych jest zapisana przy użyciu wielkich, małych czy mieszanych liter, określ sposób porównywania tekstu, używając przełącznika formatu.

Aby uzyskać dodatkowe informacje, kliknij  [image].


Wpisz tekst, który zostanie wydrukowany w przypadku, gdy wynikiem porównania jest prawda. Aby nic nie było drukowane, pozostaw to pole nie wypełnione.


Wpisz tekst, który zostanie wydrukowany w przypadku, gdy wynikiem porównania jest fałsz. Aby nic nie było drukowane, pozostaw to pole nie wypełnione.


Wprowadź warunki, które rekord danych musi spełnić, zanim zostanie wydrukowany tekst podany w polu Wstaw ten tekst.

Aby uzyskać dodatkowe informacje, kliknij  [image].


Kliknij nazwę pola danych zawierającego dane, których wartość chcesz uwzględnić.


Kliknij operator odpowiadający porównaniu, które chcesz wykonać.


Wpisz tekst lub liczbę, która zostanie porównana z zawartością pola danych wybranego w polu Nazwa pola. Jeśli wynikiem porównania jest prawda, bieżący rekord nie zostanie scalony z dokumentem seryjnym. Zamiast tego pobrane zostaną dane z następnego rekordu danych.


Kliknij pole, dla którego chcesz określić kryteria wyboru. Zawartość tego pola danych będzie w każdym rekordzie porównywana z danymi wpisanymi w polu Porównaj z. Na przykład, aby pobrać rekordy, w których w polu "Miasto" znajduje się wartość "Gdańsk", w polu Pole kliknij opcję Miasto, w polu Porównanie kliknij opcję Równe, a następnie w polu Porównaj z wpisz Gdańsk.


Kliknij operator, który chcesz zastosować przy obliczaniu wartości pola. Operatory te dotyczą zarówno znaków alfabetycznych, jak i numerycznych.

Aby uzyskać dodatkowe informacje, kliknij  [image].


Wpisz wartość, która zostanie porównana z zawartością wybranego pola danych. Na przykład, aby pobrać rekordy, w których w polu "Kraj" znajduje się wartość "Polska", w polu Pole kliknij opcję Kraj, a następnie w polu Porównaj z wpisz Polska.


Aby wybrać rekordy spełniające wszystkie kryteria filtrujące, wybierz opcję Oraz. Aby wybrać rekordy spełniające dowolne z kryteriów filtrujących, wybierz opcję Lub. Opcje te są dostępne tylko wtedy, gdy zdefiniowano jedno lub kilka kryteriów filtrujących.

Aby uzyskać dodatkowe informacje, kliknij  [image].


Kliknij pole danych, według którego zamierzasz posortować rekordy danych.


Jeśli chcesz ustawić drugorzędne kryterium sortowania, kliknij dodatkowe pole danych.


Jeśli chcesz ustawić trzeciorzędne kryterium sortowania, kliknij dodatkowe pole danych.


Wyświetla listę wszystkich dostępnych pól danych w wybranym źródle danych.


Usuwa zaznaczone pola danych z pola Wybrane pola. Po zaznaczeniu pola danych w polu Pola w źródle danych, nazwa przycisku zmienia się na Wybierz, a jego kliknięcie powoduje wstawienie pola danych na koniec listy umieszczonej w polu Wybrane pola.


Usuwa wszystkie pola danych z pola Wybrane pola. Po zaznaczeniu pola danych w polu Pola w źródle danych, nazwa przycisku zmienia się na Wybierz wszystkie, a jego kliknięcie powoduje wstawienie wszystkich pól danych do pola Wybrane pola.


Wyświetla listę wszystkich pól danych, które zostaną wstawione do tabeli. Aby usunąć określone pole danych, zaznacz je i kliknij przycisk Usuń.


Powoduje użycie nazw pól znajdujących się w wierszu nagłówkowym źródła danych jako nagłówków kolumn w tabeli.


Powoduje usunięcie kryteriów określonych w polach Sortuj według i Następnie według.


Powoduje umieszczenie na początku sortowanej listy pozycji pierwszej w kolejności alfabetycznej (najbliższej A), najwcześniejszej daty lub najmniejszej liczby.


Powoduje umieszczenie na początku sortowanej listy pozycji ostatniej w kolejności alfabetycznej (najbliższej Ż), najpóźniejszej daty lub największej liczby.


Kliknij istniejącą zakładkę lub utwórz nową przez wpisanie nazwy. Nazwa może zawierać do 40 znaków, którymi mogą być litery, cyfry i znaki podkreślenia (_); spacje nie są dozwolone.


Wpisz tekst lub liczbę, które będą reprezentowane przez zakładkę.


Kliknij typ dokumentu głównego korespondencji seryjnej, który chcesz utworzyć.


Otwiera dokument główny w celu umożliwienia edycji dokumentu lub wstawienia pól korespondencji seryjnej.


Umożliwia przygotowanie etykiet adresowych lub kopert dla korespondencji seryjnej.


Tworzy nowe źródło danych lub otwiera istniejący plik danych. Aby skorzystać z adresów zawartych w elektronicznej książce adresowej, kliknij polecenie Użyj książki adresowej.


Otwiera aktualnie dołączone źródło danych, aby umożliwić wstawianie lub modyfikowanie zawartych w nim danych.


Uruchamia proces tworzenia korespondencji seryjnej.


Filtruje i sortuje rekordy danych przeznaczonych do scalenia z dokumentem głównym.


Opis dalszych czynności znajduje się w górnej części tego okna dialogowego.


Zawiera opis stanu bieżącego procesu tworzenia korespondencji seryjnej oraz opis dalszych czynności.


Po kliknięciu przez użytkownika przycisku Scalaj wyświetla włączone opcje korespondencji seryjnej.


Oznacza to, iż ustawione są kryteria wyboru i sortowania. Aby zmienić lub wyczyścić te kryteria, kliknij przycisk Opcje kwerend.


Wyświetla położenie i nazwę pliku aktualnie dołączonego źródła danych. Aby zmienić bieżące źródło danych na inne, kliknij przycisk Pobierz dane.


Wyświetla typ dokumentu korespondencji seryjnej wybranego pod przyciskiem Utwórz.


Wyświetla położenie i nazwę pliku dokumentu głównego korespondencji seryjnej.


Wyświetla położenie i nazwę aktualnie dołączonego pliku nagłówkowego.


Kliknij nazwę pola danych zawierającego dane, których wartość chcesz uwzględnić.


Kliknij operator odpowiadający porównaniu, które chcesz wykonać.


Wpisz tekst lub liczbę, która zostanie porównana z zawartością pola danych wybranego w polu Nazwa pola. Jeśli wynikiem porównania jest prawda, bieżący rekord zostanie pominięty w procesie scalania. Jeśli wynikiem porównania jest fałsz, dane z bieżącego rekordu danych zostaną pobrane do scalenia z dokumentem głównym.


Kliknij tabelę zawierającą dane, które chcesz wstawić.


Kliknij bazę danych zawierającą tabelę, którą chcesz wstawić.


Umożliwia ustawienie opcji wyświetlania dla składników wybranej tabeli.


Zaznacz składniki tabel, które chcesz wyświetlić.


W polu Nazwa kliknij nazwę odpowiedniej drukarki. Informacje dotyczące wybranej drukarki są wyświetlane poniżej pola Nazwa. Wybrana drukarka jest stosowana jako domyślna do momentu zakończenia bieżącej sesji programu Microsoft Word lub wyboru innej drukarki.


Aby zmienić dla wybranej drukarki opcje ustalone w systemie Windows, kliknij przycisk Właściwości. Jeśli chcesz zmienić opcje drukowania ustalone w programie Word, kliknij przycisk Opcje.


Powoduje drukowanie dokumentu do pliku, a nie na drukarce.


Powoduje drukowanie całego dokumentu.


Powoduje drukowanie strony, na której znajduje się punkt wstawiania. Jeśli zaznaczono więcej niż jedną stronę, wydrukowana zostanie pierwsza strona aktualnie zaznaczonego obszaru.


Powoduje drukowanie tylko aktualnie zaznaczonego obszaru. Opcja ta nie jest dostępna w przypadku, gdy w dokumencie nic nie zaznaczono.


Powoduje drukowanie stron określonych w polu Strony.

Aby uzyskać dodatkowe informacje, kliknij  [image].


Opisuje stan wybranej drukarki, na przykład to, czy jest zajęta czy bezczynna.


Określa typ wybranej drukarki.


Określa położenie drukarki i używany przez nią port.


Dodatkowe informacje dotyczące drukarki, której nazwa jest wyświetlona w polu Nazwa.


Wprowadź liczbę kopii, które chcesz wydrukować.


Drukowanie kopii dokumentu w kolejności umożliwiającej ich bezpośrednie oprawienie.


Kliknij opcję odpowiadającą części dokumentu, którą chcesz wydrukować. Na przykład, jeśli chcesz wydrukować tylko informacje o właściwościach dokumentu, kliknij opcję Właściwości dokumentu.


Kliknij opcję odpowiadającą części dokumentu, którą chcesz wydrukować. Lista ta nie jest dostępna, jeśli na liście Drukuj wybrano opcję inną niż Dokument.


Przedstawia sposób drukowania kopii zarówno w przypadku zaznaczonego, jak i wyczyszczonego pola wyboru Sortuj kopie.


Umożliwia zmianę ustawień drukowania w programie Microsoft Word. Aby zmienić ustawienia drukarki w systemie Windows, kliknij przycisk Właściwości.


Określa typ wybranej drukarki.


Określa położenie drukarki i używany przez nią port.


Dodatkowe informacje dotyczące drukarki, której nazwa jest wyświetlona w polu Nazwa.


Kliknij opcję odpowiadającą części dokumentu, którą chcesz wydrukować. Po kliknięciu opcji Strony w polu Strony wpisz numery lub zakresy stron, które chcesz wydrukować.


Kliknij opcję odpowiadającą części dokumentu, którą chcesz wydrukować.


W polu Nazwa zaznacz odpowiednią drukarkę. Informacje dotyczące wybranej drukarki pojawią się poniżej pola Nazwa.


Kliknij opcję odpowiadającą części dokumentu, którą chcesz wydrukować. Po kliknięciu opcji Strony w polu Strony wpisz numery lub zakresy stron, które chcesz wydrukować.


Wprowadź liczbę kopii, które chcesz wydrukować. Ponadto, jeśli chcesz drukować kopie w porządku umożliwiającym ich bezpośrednie oprawienie, zaznacz pole wyboru Sortuj kopie.


Powoduje drukowanie dokumentu na obu stronach kartek papieru.


Opcje dotyczące sprawdzania gramatyki odnoszą się tylko do języka angielskiego.

Wyczyść to pole wyboru, aby w aktywnym dokumencie nie była sprawdzana gramatyka.


Opcje dotyczące sprawdzania gramatyki odnoszą się tylko do języka angielskiego.

Wyświetla przypuszczalny błąd, taki jak błędnie napisany wyraz, powtarzający się wyraz, błąd gramatyczny lub błąd wielkości liter. Popraw w tym polu błędny tekst, kliknij przycisk Zmień lub w polu Propozycje kliknij poprawnie napisany wyraz i kliknij przycisk Zmień.


Opcje dotyczące sprawdzania gramatyki odnoszą się tylko do języka angielskiego.

Wyświetla listę proponowanych poprawek dla wyżej podświetlonego błędu pisowni lub błędu gramatycznego. Lista Propozycje nie jest dostępna, jeśli zostało wyczyszczone pole wyboru Zawsze proponuj znajdujące się w oknie dialogowym Opcje pisowni i gramatyki. W przypadku błędów pisowni wyświetlana jest lista proponowanych wyrazów zastępczych ze słownika głównego i otwartych słowników użytkownika. Dla błędów gramatycznych wyświetlana jest lista poprawek proponowanych w oparciu o bieżący styl i ustawienia gramatyczne.


Opcje dotyczące sprawdzania gramatyki odnoszą się tylko do języka angielskiego.

Pozostawia podświetlony błąd bez zmian i umożliwia odnalezienie następnego błędu pisowni lub błędu gramatycznego. Po kliknięciu miejsca w dokumencie w celu przeprowadzenia edycji nazwa przycisku zmienia się na Wznów. Aby kontynuować sprawdzanie pisowni, kliknij przycisk Wznów.


Pozostawia bez zmian wszystkie wystąpienia podświetlonego błędu w dokumencie oraz umożliwia kontynuowanie sprawdzania pisowni. Błąd ten będzie ignorowany do momentu zakończenia sesji programu Microsoft Word.


Dodaje błąd podświetlony w polu Nie ma w słowniku do słownika użytkownika. Aby zmienić aktywny słownik użytkownika, kliknij przycisk Opcje.)


Aby zaakceptować opcję aktualnie zaznaczoną w polu Propozycje, kliknij przycisk Zmień lub zmień tekst w polu Propozycje i kliknij przycisk Zmień. Jeśli podświetlony błędny wyraz jest wyrazem powtórzonym, nazwa tego przycisku zmienia się na Usuń, aby umożliwić łatwe usunięcie powtórzonego wyrazu.


Aby zmienić wszystkie wystąpienia wyrazu wyświetlonego w polu Nie ma w słowniku lub w polu Wielkie litery na wyraz wyświetlony w polu Propozycje, kliknij przycisk Zmień wszystkie lub zmień tekst w polu Propozycje i kliknij przycisk Zmień wszystkie. Program Word zmieni automatycznie wszystkie wystąpienia błędu, ale tylko w aktywnym dokumencie.


Dodaje błąd pisowni wraz z poprawną formą do listy Autokorekty umożliwiając automatyczną korekcję tego błędu podczas pisania.


Opcje dotyczące sprawdzania gramatyki odnoszą się tylko do języka angielskiego.

Otwiera okno dialogowe Opcje pisowni i gramatyki, w którym można otworzyć inny słownik użytkownika lub zmienić zasady sprawdzania pisowni.


Powoduje odwrócenie efektu ostatnio wykonywanych czynności związanych ze sprawdzaniem pisowni, jedna po drugiej.


Opcje dotyczące sprawdzania gramatyki odnoszą się tylko do języka angielskiego.

Kliknij wewnątrz dokumentu i ręcznie zmień bieżące zdanie, po czym kliknij przycisk Następne zdanie, aby zaakceptować wykonane zmiany i kontynuować sprawdzanie pisowni i gramatyki.


Wyświetla lub ukrywa Asystenta pakietu Office, który umożliwia uzyskanie pomocy na temat tej opcji.


Zamyka to okno dialogowe, nie cofając wykonanych zmian. Po wykonaniu zmiany w dokumencie nazwa przycisku Anuluj zmienia się na Zamknij.


Wpisz hasło (uwzględniając wielkość liter jest), aby umożliwić tylko upoważnionym użytkownikom akceptowanie i odrzucanie poprawek, wstawianie i usuwanie przypisów, dokonywanie zmian chronionych pól w formularzach lub usuwanie ochrony dokumentu. Hasłem może być dowolna kombinacja liter, cyfr, spacji i symboli i może zawierać do 15 znaków. Podczas wpisywania hasła każdy znak jest wyświetlany jako gwiazdka (*).


Umożliwia recenzentom wprowadzanie zmian w dokumencie, przy czym wszystkie zmiany są wyróżniane, co pozwala autorowi na ich rejestrowanie. Jeśli dokument jest chroniony, tak że dopuszcza tylko zmiany rejestrowane, nie jest możliwe wyłączenie rejestrowania zmian, ani też ich akceptowanie lub odrzucanie (menu Narzędzia, polecenie Rejestruj zmiany).


Zezwala recenzentom na wstawianie komentarzy, ale nie na zmianę zawartości dokumentu.


Chroni dokument przed zmianami z wyjątkiem zmian w polach formularza w i niezabezpieczonych sekcjach. Aby włączyć lub wyłączyć ochronę sekcji, kliknij przycisk Sekcje.


Włącza lub wyłącza ochronę poszczególnych sekcji dokumentu. Przycisk ten jest dostępny tylko wtedy, gdy dokument zawiera więcej niż jedną sekcję.


Wybierz odpowiedni rodzaj ochrony dokumentu.


aktywny dokument

Dokument, nad którym użytkownik aktualnie pracuje. Większość wykonywanych poleceń i akcji w programie Microsoft Word dotyczy tylko aktywnego dokumentu — na przykład wpisywany tekst lub wstawiany rysunek pojawia się w aktywnym dokumencie. Pasek tytułu aktywnego dokumentu jest podświetlony.


Formant ActiveX

Formant — taki jak pole wyboru, pole listy lub przycisk polecenia — który został utworzony przy użyciu paska narzędzi Przybornik formantów i który oferuje użytkownikowi opcje lub uruchamia makra automatyzujące pracę. Po wstawieniu formantu ActiveX do programu niestandardowego, takiego jak formularz czy okno dialogowe, możliwe jest napisanie makra przechowywanego w samym formancie, a nie po prostu uruchamianego jedynie po kliknięciu. Formant można uczynić "aktywnym" przez napisanie makr w języku Visual Basic for Applications, które określają działanie formantu. Więcej informacji dotyczących ustawiania właściwości dla każdego formantu oraz pisania makr w języku Visual Basic można znaleźć w Pomocy dotyczącej języka Visual Basic.


dodatek

Program uzupełniający, który służy do wstawiania do programu Word niestandardowych poleceń i opcji. Na przykład, użytkownik może napisać dodatkowy program, który wstawia skanowane obrazy z programu aktualnie niedostępnego z programu Word.


Autokształty

Grupa gotowych kształtów, do której należą takie podstawowe figury, jak prostokąty i koła, a także różne rodzaje linii, strzałek blokowych, symboli schematów operacyjnych, gwiazd, transparentów i objaśnień.

Aby wstawić Autokształt, należy kliknąć przycisk Autokształty na pasku narzędzi Rysowanie. Aby dołączyć tekst do dowolnego Autokształtu z wyjątkiem linii lub figury odręcznej, należy prawym przyciskiem myszy kliknąć figurę, z menu podręcznego wybrać polecenie Dodaj tekst, a następnie rozpocząć wpisywanie. Wpisany tekst staje się częścią Autokształtu.


Autotekst

Miejsce przechowywania tekstu lub rysunku w celu ponownego jego użycia — na przykład często stosowanego adresu pocztowego, standardowej klauzuli w kontrakcie lub długiej listy dystrybucyjnej dla not. Zaznaczony tekst lub rysunek jest rejestrowany jako pozycja Autotekstu i przypisywana jest mu unikalna nazwa. W poprzednich wersjach programu Microsoft Word pozycje Autotekstu były określane jako "pozycje słowniczka".


styl bazowy

Styl pierwotny, od którego zależne są inne style w dokumencie. Na przykład, w dokumentach opartych na standardowym szablonie dokumentu wszystkie style są oparte na stylu o nazwie Standardowy.

Jeśli w dokumencie zmieniony zostanie element formatowania stylu bazowego, zmienione zostaną wszystkie inne style wywodzące się z tego stylu bazowego.


mapa bitowa

Rysunek składający się z serii małych punktów układających się w kształty i linie. Mapy bitowe są tworzone za pomocą programów graficznych, takich jak Microsoft Paint, lub przez skanowanie obrazu. Mapy bitowe nie mogą być konwertowane na rysunki, mogą natomiast przy użyciu narzędzi z paska narzędzi Rysunek podlegać skalowaniu, przycinaniu lub zmianie kolorów.


tekst podstawowy

Tekst, który nie jest formatowany za pomocą wbudowanego stylu nagłówków (Nagłówek 1 do Nagłówek 9) lub formatu akapitu poziomu konspektu (Poziom 1 do Poziom 9). W widoku konspektu po lewej stronie tekstu podstawowego wyświetlany jest symbol.

  Symbol tekstu podstawowego


zakładka

Fragment tekstu lub miejsce w tekście posiadające własną nazwę umożliwiającą jego identyfikację. Nazwa jest określana przez użytkownika. Zakładki nie służą wyłącznie do zapamiętywania miejsca w tekście — mogą być także stosowane do tworzenia lub numerowania odsyłaczy.


formatowanie znaków

Formatowanie, które można zastosować do znaków w zaznaczonym tekście. Format znaków może być określony bezpośrednio za pomocą polecenia Czcionka z menu Format, paska narzędzi Formatowanie lub klawiszy skrótu. Format może również być zastosowany przy użyciu stylów.


styl znaku

Kombinacja dowolnych elementów formatowania znaków w oknie dialogowym Czcionka (menu Format) identyfikowana przez nazwę stylu. W polu Styl po prawej stronie stylów znaku wyświetlana jest pogrubiona i podkreślona litera "a".


cytat

Odniesienie do określonej sprawy sądowej, ustawy lub innego dokumentu prawnego.


zwijanie dokumentu głównego

Ukrycie zawartości dokumentów podrzędnych i wyświetlenie ich w postaci hiperłączy w widoku dokumentu głównego. Zwinięcie dokumentu głównego ułatwia poruszanie się po nim, jego składanie z dokumentów podrzędnych i reorganizowanie. Na przykład, kliknięcie hiperłącza powoduje otwarcie dokumentu podrzędnego i umożliwia pracę nad nim w oddzielnym oknie.

Aby zwinąć dokument główny, należy na pasku narzędzi Dokument główny kliknąć przycisk Zwiń dokument podrzędny  [image].


zwijanie konspektu

W widoku konspektu ukrycie tekstu podstawowego i nagłówków podrzędnych znajdujących się pod nagłówkami. Zwijanie nagłówków jest działaniem odwrotnym do ich rozwijania. Zwinięcie tekstu podstawowego i nagłówków podrzędnych umożliwia skupienie uwagi na strukturze wyższego poziomu i ukrycie zbędnych szczegółów, co ułatwia reorganizowanie dokumentu.


komentarz

Uwaga lub adnotacja dodawana do dokumentu przez autora lub recenzenta. Aby przeglądać na komentarze na ekranie, należy umieścić wskaźnik na tekście o jasnożółtym odcieniu. W Etykietce ekranowej powyżej tego tekstu wyświetlony zostanie komentarz i nazwisko jego autora. Jeśli komentarz nie pojawi się, należy z menu Narzędzia wybrać polecenie Opcje, kliknąć kartę Widok, a następnie zaznaczyć pole wyboru  Etykietki ekranowe. Warto wspomnieć, że we wcześniejszych wersjach programu Microsoft Word komentarze były określane jako "adnotacje".


znacznik komentarza

Przy każdym dodawaniu komentarza do dokumentu wstawiany jest jako tekst ukryty znacznik komentarza (inicjały autora i numer). Znaczniki komentarzy pojawiają się, gdy otwarte jest okienko komentarzy. Jeśli okienko komentarzy jest zamknięte, znaczniki komentarzy mogą zostać wyświetlone kliknięciem przycisku Pokaż/Ukryj  [image]  [image]. Warto wspomnieć, że we wcześniejszych wersjach programu Microsoft Word komentarze były określane jako "adnotacje".


plik indeksowy

Plik służący do budowy indeksu, zawierający dwie kolumny: w pierwszej kolumnie umieszczany jest indeksowany tekst dokumentu, a w drugiej kolumnie znajdują się hasła indeksu generowane na podstawie tekstu z pierwszej kolumny.


formant

Obiekt graficznego interfejsu użytkownika — taki jak pole tekstowe, pasek przewijania, prostokąt, pole listy lub przycisk polecenia — który umożliwia użytkownikowi sterowanie programem. Formanty są wstawiane do formularza w celu wyświetlenia danych lub opcji, wykonania pewnej czynności lub zwiększenia czytelności.


pole danych

Kategoria danych w źródle danych. Pole danych odpowiada jednej kolumnie danych w źródle danych. Nazwa każdego pola danych jest umieszczona w pierwszym wierszu (wiersz nagłówkowy) źródła danych. Przykładowymi nazwami pól danych mogą być "KodPocztowy" lub "Nazwisko".


rekord danych

Kompletny zestaw powiązanych ze sobą danych w źródle danych. Rekord danych odpowiada jednemu wierszowi danych w źródle danych. Przykładem rekordu danych mogą być wszystkie informacje o kliencie z listy klientów.


źródło danych

Plik zawierający tekst i rysunki, które są różne w każdej wersji dokumentu korespondencji seryjnej — na przykład lista nazwisk i adresów w przypadku listu seryjnego, który należy wysłać do osób z listy — lub w dowolnym sprawozdaniu, w którym występują dane z bazy danych.


opcja domyślna

Ustawienie zdefiniowane pierwotnie. Opcja domyślna w programie Microsoft Word może zostać zaakceptowana lub zmieniona zgodnie z wymaganiami użytkownika. Na przykład, szablonem domyślnym stosowanym w programie Microsoft Word przy tworzeniu nowego dokumentu jest szablon Standardowy, którego ustawienia domyślne określają margines na 1.25 cala, bez wcięć.


obniżanie poziomu

W konspekcie - zamiana nagłówka na tekst podstawowy lub na nagłówek niższego poziomu — na przykład Nagłówek 5 na Nagłówek 6.


tryb projektowania

Czas, w którym powstaje program w języku Visual Basic for Applications. W trybie projektowania dodawane są formanty, ustawiane właściwości formantów lub formularza itd. Z kolei w trybie wykonywania program działa w taki sam sposób, w jaki będzie działał w czasie pracy z użytkownikiem.


Plan dokumentu

Pionowe okienko położone wzdłuż lewej krawędzi okna dokumentu, w którym wyświetlana jest struktura nagłówków w dokumencie. Plan dokumentu umożliwia szybkie poruszanie się po dokumencie i śledzenie aktualnego położenia. Na przykład, aby szybko przenieść się do określonej części dokumentu, należy w Planie dokumentu kliknąć odpowiadający jej nagłówek.

Plan dokumentu jest wyświetlany automatycznie w widoku układu online, ale może on być wyświetlany w dowolnym innym widoku. Aby wyświetlić Plan dokumentu, należy kliknąć przycisk Plan dokumentu  [image].


Dynamiczna wymiana danych (Dynamic Data Exchange, DDE)

Protokół służący do wymiany danych pomiędzy programami pracującymi w systemie Windows.


osadzanie

Wstawianie do dokumentu programu Microsoft Word danych utworzonych w innym programie — takich jak wykres, równanie lub dane z arkusza. Po osadzeniu dane — zwane obiektem — stają się częścią dokumentu.

Dwukrotne kliknięcie w programie Microsoft Word obiektu osadzonego powoduje otwarcie tego obiektu w jego programie źródłowym, w którym może być edytowany. Dowolne zmiany wykonywane w stosunku do obiektu są odzwierciedlane w dokumencie programu Microsoft Word.


słownik wyjątków

Słownik zawierający wyrazy, które są rozpoznawane w słowniku głównym jako napisane poprawne, ale mimo to mają być kwestionowane podczas sprawdzania poprawności pisowni. Na przykład, jeśli preferowaną formą jest "żyroskop", a nie "giroskop", należy do słownika wyjątków dodać słowo "giroskop".


rozwijanie dokumentu głównego

Wyświetlenie zawartości wszystkich dokumentów podrzędnych w widoku dokumentu głównego. Rozwinięcie dokumentu głównego ułatwia pracę nad nim jako nad całością — na przykład w celu sprawdzenia poprawności pisowni lub zbudowania indeksu.

Aby rozwinąć dokument główny, należy na pasku narzędzi Dokument główny kliknąć przycisk Rozwiń dokument podrzędny  [image].


zewnętrzne źródło danych

Zawiera dane, do których użytkownik chce uzyskać dostęp. Na przykład, lista programu Microsoft Excel; baza danych programu Microsoft Access; katalog, który zawiera zbiór plików programu Microsoft FoxPro lub programu dBASE; baza danych serwera Microsoft SQL, serwer, na którym ona rezyduje i sieć używana przy dostępie do tego serwera lub inny serwer danych obsługujący protokół Open Database Connectivity (ODBC).


pole

Zestaw kodów, których wykonanie powoduje automatyczne wstawienie do dokumentu tekstu, rysunku, numerów stron lub innych danych. Na przykład, pole DATE powoduje wstawienie bieżącej daty, a pole TIME wstawia bieżącą godzinę. Pola mogą być także stosowane do wstawiania zmieniających się danych do dokumentów korespondencji seryjnej, takich jak listy seryjne.


kod pola

Element pola, który generuje jego wynik. Kod pola składa się ze znaków pola { }, typu pola i instrukcji. Na przykład, kod pola { INCLUDETEXT "c:\\Listy\\List do Piotra.doc" } wstawia tekst pliku "List do Piotra.doc" w każdym miejscu w dokumencie, w którym znajduje się ten kod.

Aby podczas pracy zamiast wyników pól wyświetlane były kody pól, należy z menu Narzędzia wybrać polecenie Opcje, kliknąć kartę Widok, a następnie zaznaczyć pole wyboru Kody pól. Przełączenie wyświetlania między kodami pól a ich wynikami można uzyskać także naciśnięciem klawiszy ALT+F9.


nazwa pola

Nazwa kategorii danych w źródle danych korespondencji seryjnej — na przykład często stosowanymi nazwami pól na liście adresów są "Miasto", "Kraj" i "KodPocztowy".

Nazwa pola może składać się wyłącznie z liter, cyfr i znaków podkreślenia (_). Nie może ona zawierać więcej niż 40 znaków; nie może też zawierać spacji.


wyniki pól

Tekst lub rysunek wstawiany do dokumentu w momencie, gdy program Microsoft Word napotyka instrukcję pola. Na przykład, wynikiem pola { INCLUDETEXT "c:\\Listy\\List do Piotra.doc" } jest tekst listu. W czasie drukowania dokumentu lub po ukryciu kodów kody pól są zastępowane wynikami pól.


typ pola

Nazwa identyfikująca działanie pola w dokumencie lub jego efekt. Przykładami typów pól są AUTHOR, COMMENTS i DATE.


stałe położenie pliku

Pełny lub bezwzględny adres pliku. Należy go stosować dla łączy — na przykład hiperłączy w sieci WWW — do pliku, którego położenie jest niezależne od bieżącego dokumentu lub którego adres może się zmienić. W odróżnieniu do stałego położenia pliku położenie względne jest to adres zależny od bazy określonej położeniem aktywnego dokumentu lub od bazy hiperłączy.

Przykład stałego położenia pliku może wyglądać następująco:

www.microsoft.com/location/sublocation/filename.html

Względne położenie pliku może przyjąć postać:

location/sublocation/filename.html


formularz

Dokument zawierający rubryki (pola formularza), do których użytkownik wpisuje dane. Na przykład, w programie Microsoft Word można utworzyć formularz ekranowy (online) zawierający listy rozwijane, z których użytkownicy mogą wybierać odpowiednie pozycje.


pole formularza

Miejsce w formularzu, w którym przechowywany jest określony typ danych — może być to na przykład pole adresu. Za pomocą paska narzędzi Formularze można wstawiać następujące typy pól formularza: pola tekstowe do wypełniania, pola wyboru do zaznaczania lub wyczyszczenia oraz pola list rozwijanych, z których wybiera się pozycje.


przełącznik formatu (\*)

Określa sposób stosowania wielkich liter, styl liczb (na przykład arabskie lub rzymskie) i formatowanie znaków w wyniku pola. Na przykład, pole { FILLIN "Jak masz na imię ?" \* JakWNazwie } powoduje wyświetlenie wprowadzonego do pola imienia tylko z pierwszą literą wielką, nawet jeśli wszystkie litery we wprowadzonym imieniu były wielkie.


pasek narzędzi Formatowanie

Pasek, który zawiera przyciski i opcje służące do stosowania często występujących formatów tekstu. We wcześniejszych wersjach programu Microsoft Word był on nazywany "wstęgą".

Aby wyświetlić pasek narzędzi Formatowanie, należy w menu Widok wskazać podmenu Paski narzędzi, a następnie wybrać polecenie Formatowanie.


ramka

Pojemnik, którego rozmiar można zmieniać i który może zostać umieszczony w dowolnym miejscu na stronie. Po przesunięciu ramki na nowe miejsce program Microsoft Word udostępnia automatycznie w tym miejscu wolną przestrzeń dla ramki. Ustalając pozycję obramowanego elementu w widoku układu strony, można dokładnie sprawdzić jego wygląd na stronie.

W programie Microsoft Word 97 ramki zostały zastąpione przez pola tekstowe. Ramki są stosowane tylko wtedy, jeśli tekst lub rysunek, który należy umieścić na stronie zawiera komentarze, przypisy dolne, przypisy końcowe lub niektóre pola. W innych przypadkach, więcej korzyści daje stosowanie pól tekstowych.

Do ustalania pozycji tekstu lub rysunków zawierających komentarze, przypisy dolne, przypisy końcowe lub niektóre pola, należy zamiast pól tekstowych stosować ramki.


szablon globalny

Szablon dokumentu załadowany do programu Microsoft Word za pomocą polecenia Szablony i dodatki z menu Narzędzia. Nie tylko w dokumencie opartym na tym szablonie, ale i w dowolnym innym dokumencie możliwe jest stosowanie makr, pozycji Autotekstu, niestandardowych pasków narzędzi, menu i ustawień klawiszy skrótu umieszczonych w szablonie globalnym.

Szablon Standardowy jest z definicji szablonem globalnym. Elementy niestandardowe przechowywane w szablonie Standardowy są dostępne we wszystkich dokumentach.


linie siatki

Kropkowane linie, które określają granice komórek w tabeli. Linie siatki nie są drukowane. Aby ukryć linie siatki, należy z menu Tabela wybrać polecenie Ukryj linie siatki.


wysunięcie

Format akapitu, w którym drugi i następne wiersze są wcięte bardziej niż pierwszy wiersz. Wysunięcie jest często stosowane w listach wypunktowanych i numerowanych.

  Tekst z numerowanym wysunięciem

  Lista numerowana z wysunięciem


nagłówki i stopki

Nagłówek, który zawiera tekst lub rysunek (lub jedno i drugie) i jest wyświetlany w górnej części każdej strony sekcji. Stopka jest wyświetlana w dolnej części każdej strony. Nagłówki i stopki często zawierają numery stron, tytuły rozdziałów, daty i nazwiska autorów.

Aby tworzyć, edytować i przeglądać nagłówki i stopki, należy z menu Widok wybrać polecenie Nagłówek i stopka.


wiersz nagłówkowy

Pierwszy wiersz (lub rekord) w źródle danych korespondencji seryjnej. Wiersz nagłówkowy zawiera nazwy pól poszczególnych kategorii informacji w źródle danych, np. "Nazwisko" lub "Miasto". Wiersz nagłówkowy może być także przechowywany w oddzielnym dokumencie nazywanym źródłem nagłówka.


źródło nagłówka

Dokument, który zawiera wiersz nagłówkowy (lub rekord nagłówkowy), który może być użyty w źródle danych określonym dla dokumentu głównego korespondencji seryjnej. Wiersz nagłówka zawiera nazwy pól poszczególnych kategorii informacji w źródle danych, np. "Nazwisko" lub "Miasto".

Używanie źródła nagłówka jest pomocne przy stosowaniu tego samego zestawu nazw pól w różnych źródłach danych.


styl nagłówka

Format przypisany nagłówkowi. Program Word ma wbudowanych dziewięć różnych stylów nagłówka — od stylu Nagłówek 1 do stylu Nagłówek 9.


tekst ukryty

Format znaków, który pozwala pokazywać lub ukrywać określony tekst. Program Word pokazuje tekst ukryty podkreślając go linią kropkowaną.

Aby zobaczyć na ekranie tekst ukryty, wybierz polecenie Opcje z menu Narzędzia, kliknij kartę Widok, a następnie zaznacz pole wyboru Tekst ukryty. Aby wydrukować tekst ukryty, wybierz polecenie Opcje z menu Narzędzia, kliknij kartę Drukowanie, a następnie zaznacz pole wyboru Tekst ukryty.


linijka pozioma

Pasek wyświetlany u góry okna dokumentu. Linijka pozioma służy do przeglądania i ustawiania wcięć akapitów, tabulatorów, marginesów na stronie oraz szerokości kolumn.

Aby wyświetlić linijkę poziomą, wybierz polecenie Linijka z menu Widok. Aby wyświetlić linijkę poziomą na podglądzie wydruku, kliknij przycisk Wyświetl linijkę.

   przycisk Wyświetl linijkę

Na podglądzie wydruku i w widoku układu strony program Word wyświetla także linijkę pionową, za pomocą której można ustawiać górny i dolny margines na stronie oraz wysokość wierszy w tabelach.


wyświetlany tekst hiperłącza

Część hiperłącza w dokumencie lub na stronie WWW, która wyświetla tekst na ekranie. Użytkownik klika wyświetlany tekst, aby przejść po hiperłączu do jego punktu docelowego. Wyświetlany tekst jest często podkreślony i ma inny kolor, niż otaczający go tekst.


indeks

Zawiera listę wyrazów i fraz omawianych w drukowanym dokumencie oraz numery stron, na których występują.


hasło indeksu

Kod pola oznaczający tekst, który ma być dołączony do indeksu. Gdy tekst zostaje oznaczony jako hasło indeksu, program Word wstawia pole XE (Hasło indeksu) sformatowane jako tekst ukryty.


kerning

Używany jest do nieznacznego zwiększania i zmniejszania odległości między dwiema sąsiednimi literami, co służy poprawieniu ogólnego wyglądu tekstu. Możliwość wprowadzenia zmian zależy od rodzaju czcionki i od konkretnej pary liter.

Automatyczny kerning może być stosowany tylko w przypadku proporcjonalnych czcionek TrueType lub w przypadku podobnych skalowalnych czcionek, których rozmiar jest większy od pewnego rozmiaru minimalnego. Rozmiar minimalny zmienia się w zależności od czcionki.


linia wiodąca

Linia, która prowadzi od objaśnienia do odpowiadającego mu miejsca na ilustracji.


znak wiodący

Znak składający się na ciągłą, kropkowaną lub kreskowaną linię, która wypełnia miejsce przed tabulatorem. Znaki wiodące są używane na przykład w spisach treści, by ułatwić czytelnikom odczytanie, na których stronach rozpoczynają się kolejne rozdziały.

Przykład:

Rozdział 1............................. strona 5


odstępy między wierszami

Ilość miejsca od dolnej krawędzi jednego wiersza do dolnej krawędzi następnego wiersza. Program Word ustala odstępy między wierszami na podstawie rozmiaru czcionki, w jakiej napisany jest tekst. Na przykład, pojedyncze odstępy między wierszami, w których tekst napisany jest przy użyciu czcionki 10-punktowej, to około 10 punktów.

Program Word dopasowuje odstępy między wierszami odpowiednio do największej czcionki lub największego elementu graficznego w wierszu.


łącze

Używane do wstawiania kopii informacji utworzonych w programie Word (lub w innym programie) do innego dokumentu programu Word, przy czym zachowane jest połączenie pomiędzy tymi dwoma plikami. Zmiany wprowadzane w pliku źródłowym są odzwierciedlane w dokumencie docelowym. Informacje połączone mogą być aktualizowane ręcznie lub automatycznie.

Gdy dokument programu Word jest łączony z innym plikiem, program Word przechowuje łącze w postaci kodu pola.


wersja językowa

Wersja programu, która została przetłumaczona na inny język (zwana także wersją międzynarodową). Na przykład, we Francji, na Węgrzech i w Stanach Zjednoczonych używane są różne wersje językowe programu Word.


dokument główny

W korespondencji seryjnej dokument główny zawiera tekst i elementy graficzne, które są takie same w każdej wersji scalonego dokumentu - np. adres zwrotny i treść listu seryjnego.


makro

Sekwencja działań programu Word, którą można zarejestrować lub napisać w postaci kodu programu w języku Visual Basic. Potem można uruchomić makro, aby odtworzyć zapisane w nim czynności.


MAPI

Standardowy interfejs programowania o nazwie Messaging Application Programming Interface (MAPI). Program Microsoft Schedule+ oraz program Microsoft Exchange Server używają tego standardu.


dokument główny

"Kontener" dla zbioru pojedynczych plików (dokumentów podrzędnych). Dokumentu głównego można używać do ustalania struktury i obsługi dokumentu składającego się z wielu części, na przykład książki zawierającej kilka rozdziałów. Można dzięki temu przeglądać jednocześnie wiele dokumentów, zmieniać ich układ, sprawdzać pisownię, drukować i tworzyć spis treści tak, jak dla jednej całości.


widok dokumentu głównego

Widok, który pomaga organizować i korzystać z długiego dokumentu (np. książki lub raportu zawierającego wiele części), który jest podzielony na kilka mniejszych dokumentów zwanych "dokumentami podrzędnymi". W widoku dokumentu głównego można pracować w oknie pojedynczego dokumentu, mając przez cały czas podgląd ogólnej organizacji dokumentów podrzędnych.

Aby przejść do widoku dokumentu głównego, wybierz polecenie Widok dokumentu głównego z menu Widok.


pole korespondencji seryjnej

Miejsce (takie jak "Nazwisko" lub "Miasto") na informacje, które pochodzą ze źródła danych i są scalane z dokumentem głównym. Na przykład, pole korespondencji seryjnej "Miasto" może być zastąpione wyrazem "Paryż".


łącznik nierozdzielający

Łącznik tego typu jest używany do tego, aby wyrazy, liczby i frazy pisane z łącznikiem (np. "e-mail") nie były dzielone na końcu wiersza.


spacja nierozdzielająca

Spacja tego typu jest używana do tego, aby dwa wyrazy (np. skrót tytułu i nazwisko, np. "Dr Nowak") nie były rozdzielone na końcu wiersza.


styl Standardowy

Domyślny styl akapitu stosowany w dokumentach utworzonych na podstawie standardowego szablonu dokumentu (Standardowy). Jeśli nie zostanie zastosowany inny styl, za każdym razem, gdy rozpoczynany jest nowy dokument, program Word używa typu czcionki, rozmiaru czcionki, odstępów między wierszami oraz innych atrybutów formatu zdefiniowanych w stylu Standardowym.


widok normalny

Widok, który pokazuje formatowanie tekstu i uproszczony układ strony. Widok ten jest użyteczny przy wykonywaniu większości zadań związanych z edycją i formatowaniem.

Aby przejść do widoku normalnego, wybierz polecenie Normalny z menu Widok. Można też kliknąć przycisk Widok normalny na pasku przewijania poziomego.

  przycisk Widok normalny


znak odsyłacza przypisu

Cyfra, znak lub kombinacja znaków, która wskazuje, że przypis dolny lub przypis końcowy zawiera dodatkowe informacje. Na poniższym rysunku liczba 12 jest znakiem odsyłacza przypisu.


przełącznik formatu numerycznego (\#)

Określa, w jaki sposób program Word będzie wyświetlał numeryczny wynik pola. Na przykład, pole {= SUM(ABOVE) \# ##0,00} wyświetla wynik o postaci "4 455,70" dzięki przełącznikowi ("\# ##0,00"). Przełącznik ten jest nazywany "przełącznikiem formatu", ponieważ za pomocą specjalnych symboli określa wygląd wyniku pola.


obiekt

Tabela, wykres, rysunek, równanie lub informacja innego typu, która jest często tworzona i edytowana w programie innym niż Word, ale która jest wstawiana i przechowywana w dokumencie programu Word.


sterownik ODBC

Plik biblioteki dołączanej dynamicznie (DLL), który umożliwia programom Microsoft Query i Microsoft Word uzyskanie dostępu do konkretnego źródła danych. Każdy program do obsługi baz danych (taki jak Microsoft Access lub dBASE) oraz system zarządzania bazą danych (np. SQL Server) wymaga innego sterownika.


widok układu online

Widok, który optymalizuje układ dokumentu i ułatwia jego czytanie. Na przykład tekst nie jest wyświetlony tak, jak będzie wydrukowany, lecz jest powiększony, a wiersze zawijają się tak, by zmieściły się w oknie.

W widoku układu online program Word automatycznie wyświetla plan dokumentu (oddzielne okienko, którego można używać do poruszania się po dokumencie oraz do rejestrowania położenia w dokumencie).

Aby przejść do widoku układu online, wybierz polecenie Układ online z menu Widok. Można też kliknąć przycisk Widok układu online na pasku przewijania poziomego.

  przycisk Widok układu online


Open Database Connectivity (ODBC)

Standardowa metoda współużytkowania danych przez bazy danych i inne programy. Sterowniki ODBC używają standardowego języka Structured Query Language (SQL), aby uzyskać dostęp do danych ze źródeł, które nie znajdują się w programie Word. Program Word jest wyposażony w Menedżera sterowników oraz zestaw sterowników ODBC odpowiednich dla często spotykanych formatów baz danych.


łącznik opcjonalny

Łącznik  ( [image])  używany do oznaczenia, w którym miejscu wyraz lub fraza (np. "Autoformatowanie") zostaną podzielone, jeśli pojawią się na końcu wiersza (np. "Auto-formatowanie").


poziom konspektu

Format akapitu, dzięki któremu akapitom w dokumencie można przypisywać hierarchiczne poziomy (od poziomu 1 do poziomu 9). Na przykład, po przypisaniu poziomów konspektu można pracować nad dokumentem w widoku konspektu lub w planie dokumentu.


symbole konspektu

Symbole, które są wyświetlane w widoku konspektu przy akapitach. Można używać tych symboli do wyświetlania i ukrywania podrzędnych poziomów tekstu oraz do szybkiego rozpoznawania fragmentów tekstu.


widok konspektu

Widok pokazujący nagłówki dokumentu, które są wcięte tak, by pokazać ich poziomy w strukturze dokumentu. Widok konspektu ułatwia poruszanie się po dokumencie, zmianę względnej ważności nagłówków i zmianę położenia dużych fragmentów tekstu drogą przenoszenia nagłówków.

Aby przejść do widoku konspektu, wybierz polecenie Konspekt z menu Widok. Można też kliknąć przycisk Widok konspektu na pasku przewijania poziomego.

  przycisk Widok konspektu


zastępowanie

Program Word domyślnie wstawia znaki w tekst, gdy są one wpisywane z klawiatury. Można także "zastępować" istniejące znaki w trakcie pisania. Tryb zastępowania można wybrać, naciskając klawisz INSERT lub dwukrotnie klikając pole ZAS na pasku stanu. (Przy pracy w trybie zastępowania litery "ZAS" na pasku stanu u dołu okna programu Word są czarne.)


podział strony

Punkt, w którym jedna strona się kończy i zaczyna następna. Gdy strona zostanie zapełniona tekstem lub grafiką, program Word wstawia "automatyczny" (miękki) podział strony i rozpoczyna nową stronę. Aby podzielić stronę w dowolnym miejscu, można wstawić "ręczny" (twardy) podział strony.

W widoku układu strony, na podglądzie wydruku oraz w wydrukowanym dokumencie, tekst znajdujący się za podziałem strony występuje na nowej stronie. W widoku normalnym automatyczny podział strony jest widoczny jako pojedyncza kropkowana linia w poprzek strony. Ręczny podział strony jest widoczny jako kropkowana linia z napisem "Podział strony."


widok układu strony

Widok dokumentu, który pokazuje, jak będzie wyglądać wydrukowany dokument. Na przykład, takie elementy jak nagłówki, stopki, kolumny i obiekty w ramkach są wyświetlane dokładnie tam, gdzie będą wydrukowane. W widoku układu strony można edytować i formatować tekst. Na przykład można przeciągnąć obiekt w ramce w nowe miejsce.

Aby przejść do widoku układu strony, wybierz polecenie Układ strony z menu Widok. Można też kliknąć przycisk Widok układu strony na pasku przewijania poziomego.

  przycisk Widok układu strony


formatowanie akapitu

Formatowanie, które umożliwia dokładne określenie wyglądu akapitów, na przykład wcięć, wyrównania, odstępów między wierszami i podziału na strony. Formatowanie akapitów można zastosować, korzystając z polecenia Akapit z menu Format, paska narzędzi Formatowanie, linijki i skrótów klawiaturowych. Formatowanie stosowane przy użyciu poleceń Tabulatory, Obramowanie i cieniowanie oraz Wypunktowanie i numerowanie z menu Format również wpływa na akapity.


znacznik akapitu

Nie drukowany symbol (¶), który jest wstawiany przez program Word po naciśnięciu przez użytkownika klawisza ENTER w celu zakończenia akapitu. Znacznik akapitu przechowuje formatowanie zastosowane w akapicie.


styl akapitu

Zestaw formatów znaku i akapitu przechowywanych pod jedną nazwą stylu. Po utworzeniu stylu można zaznaczyć dowolny akapit i użyć tego stylu, dzięki czemu można za jednym razem zastosować całą grupę atrybutów formatu. Jeśli zostanie zaznaczona część akapitu, za pomocą stylu można  w zaznaczonym obszarze zastosować tylko format znaku (np. czcionka pogrubiona lub kursywa).

Aby zastosować styl akapitu, zaznacz tekst i kliknij dowolny styl w polu Styl. Style akapitu są wyróżnione w polu Styl znacznikiem akapitu (¶) umieszczonym po prawej stronie nazwy stylu.


hasło

Uniemożliwia osobom nieupoważnionym dostęp do chronionych elementów i dokumentów. Hasło może zawierać dowolną kombinację liter, cyfr, spacji i symboli; maksymalnie 15 znaków. Gdy hasło jest wpisywane z klawiatury, program Word wyświetla gwiazdki (*), z których każda zastępuje jeden znak. Wielkość liter w hasłach jest istotna.


kadrowanie

Ciągłe przewijanie dokumentu przy użyciu urządzenia wskazującego IntelliMouse firmy Microsoft.


ścieżka

Informacja wpisana lub zaznaczona w celu odnalezienia lub wskazania pliku lub innych danych. Na przykład, można wpisać z klawiatury lub zaznaczyć ścieżkę "c:\winword\winword.exe" (nazwa dysku, nazwa folderu i nazwę pliku), aby określić położenie programu Word dla Windows.


komentarze piórem

Komentarze (we wcześniejszych wersjach programu Word występujące pod nazwą adnotacji), które można wstawiać bezpośrednio do okna dokumentu, jeśli używany system jest wyposażony w pióro. Program Word traktuje komentarze piórem w taki sam sposób, jak obiekty rysunkowe. Komentarze piórem nie pojawiają się w okienku komentarza, a program Word nie umieszcza znaczników komentarza w oknie dokumentu.

Aby móc używać komentarzy piórem, trzeba umieścić przycisk Komentarz piórem na pasku narzędzi. Z menu Narzędzia wybierz polecenie Dostosuj, a następnie kartę Polecenia. Na liście Kategorie kliknij opcję Wstaw, a następnie przeciągnij przycisk Komentarz piórem z listy Polecenia na dowolny wyświetlony pasek narzędzi. Aby wstawić komentarz za pomocą pióra, kliknij ikonę  [image], a następnie napisz komentarz bezpośrednio w oknie dokumentu.


miejsce na rysunek

Prostokąt, który przedstawia element graficzny importowany do dokumentu. Szybkość przewijania można zwiększyć, zastępując tymczasowo elementy graficzne pustymi prostokątami. Aby włączyć stosowanie miejsc na rysunki, wybierz polecenie Opcje z menu Narzędzia, kliknij kartę Widok, a następnie zaznacz pole wyboru Miejsca na rysunki.


podgląd wydruku

Widok, który wyświetla dokument tak, jak będzie wyglądał po wydrukowaniu. Można przeglądać wiele stron jednocześnie, powiększać i zmniejszać rozmiar strony na ekranie, sprawdzać miejsca podziału stron i wprowadzać zmiany w tekście i formatowaniu.

Aby wyświetlić dokument w podglądzie wydruku, wybierz polecenie Podgląd wydruku z menu Plik.


podnoszenie poziomu

Zamiana w widoku konspektu tekstu dokumentu na nagłówek lub zamiana nagłówka na nagłówek wyższego poziomu (np. zamiana stylu Nagłówek 6 na Nagłówek 5).


właściwość

Nazwany atrybut formantu lub obiektu, który jest ustawiany w celu określenia charakterystycznej cechy obiektu (np. rozmiaru, koloru, położenia na ekranie) lub cechy jego zachowania (np. tego, czy formant jest wstawiony jako ruchomy, tak aby można go było umieścić w dowolnym miejscu, czy jako wtrącony, tak że będzie umieszczony dokładnie w miejscu kliknięcia tekstu).


kwerenda

W programach Microsoft Query i Microsoft Access jest to środek odnajdywania w źródle danych wszystkich rekordów, które odpowiadają podanemu zbiorowi kryteriów.

Jedna lub więcej fraz, według których Knowledge Base odszukuje rekordy. Kwerendy mogą zawierać operatory, znaki zapytania, symbole wieloznaczne oraz nawiasy, które pomagają w precyzowaniu kryteriów szukanie.


tylko do odczytu

Dokument przeznaczony tylko do odczytu można otworzyć i przeglądać, lecz nie można zapisywać w nim zmian. Jeśli edytowany dokument jest przeznaczony tylko do odczytu, można zapisać wprowadzone w nim zmiany, zapisując go pod inną nazwą.


znacznik poprawki

Znacznik pokazujący, w którym miejscu dokumentu zostały usunięte lub dodane fragmenty oraz gdzie zostały wprowadzone inne zmiany. Program Word może rejestrować zmiany na dwa sposoby: zaznaczając poprawki w trakcie ich wprowadzania lub zaznaczając je później po porównaniu obu wersji dokumentu.

Aby określić, czy program Word ma pokazywać rejestrowane zmiany oraz w jaki sposób ma być wyświetlany tekst wstawiony, usunięty i zmieniony, kliknij kartę Rejestrowane zmiany w oknie dialogowym Opcje (menu Narzędzia).

Rejestrowane zmiany mogą być wyświetlane w sposób następujący:


tryb wykonywania

Czas, kiedy makra działają. W tym czasie użytkownik może wchodzić w interakcje z makrami.


Etykietki ekranowe

Pojawiające się na ekranie uwagi, które zawierają informacje na temat poszczególnych funkcji lub okien dialogowych. Aby wyświetlić lub ukryć Etykietki ekranowe, wybierz polecenie Opcje z menu Narzędzia, kliknij kartę Widok, a następnie zaznacz lub wyczyść pole wyboru Etykietki ekranowe.


sekcja

Część dokumentu, w której zostały zastosowane konkretne opcje formatowania strony. Nowa sekcja jest tworzona, gdy zachodzi potrzeba zmiany takich właściwości, jak numerowane wierszy, liczba kolumn, czy zmiany nagłówków lub stopek. Jeśli nie zostanie wstawiony znak podziału sekcji, program Word traktuje dokument jak jedną sekcję


podział sekcji

Znacznik wstawiany w celu oznaczenia końca sekcji. Podział sekcji przechowuje takie elementy formatowania sekcji, jak marginesy, orientacja strony, nagłówki i stopki oraz numerowanie stron. Podział strony jest wyświetlony jako podwójna kropkowana linia, na której pojawia się napis "Podział sekcji".


menu podręczne

Menu zawierające listę poleceń odnoszących się do konkretnego elementu. Do elementów, dla których można wyświetlić menu podręczne należą: tekst, tabele, słowa zaznaczone przy sprawdzaniu pisowni oraz elementy graficzne.

Aby wyświetlić menu podręczne, kliknij element prawym przyciskiem myszy lub naciśnij klawisze SHIFT+F10.


mapa graficzna po stronie serwera

Obiekt graficzny zawierający "wrażliwe" miejsca (obszary wybieralne), które użytkownik może klikać. Mapa graficzna po stronie serwera wymaga skryptu na serwerze sieci WWW, który rozpoznaje tego typu miejsca i odpowiadające im adresy URL.


uchwyt zmiany rozmiaru

Kwadratowy uchwyt, który pojawia się w każdym narożniku i wzdłuż boków prostokąta otaczającego zaznaczony obiekt rysunkowy. Aby zmienić rozmiar obiektu, trzeba przeciągnąć uchwyt zmiany rozmiaru.


plik źródłowy

Plik lub dokument, który poprzez łącze dostarcza dane, rysunki i inne informacje do innego dokumentu. Jeśli informacja w pliku źródłowym zostanie zmieniona, można zaktualizować połączone informacje w dokumencie, z którym ten plik jest połączony. Dokument tego typu jest czasami nazywany dokumentem docelowym.


znak specjalny

Znak lub symbol, którego nie ma na klawiaturze, lecz który może być wyświetlony na ekranie i wydrukowany. Takim symbolem jest na przykład znak zastrzeżenia prawa autorskiego (©).

Aby wstawić do dokumentu znak specjalny, wybierz polecenie Symbol z menu Wstaw, kliknij kartę Znaki specjalne, zaznacz potrzebny znak specjalny i kliknij przycisk Wstaw.


Kolekcja

Specjalna pozycja Autotekstu, która przechowuje wiele usuniętych elementów. Program Word dołącza elementy do czasu, aż zostaną one wklejone jako grupa w innym miejscu dokumentu.


standardowy pasek narzędzi

Pasek z przyciskami, które służą do wykonywania w programie Word takich zadań, jak otwieranie, zapisywanie i drukowanie plików.

Aby wyświetlić standardowy pasek narzędzi, wskaż polecenie Paski narzędzi z menu Widok i wybierz polecenie Standardowy.


artykuł

Tekst zawarty w jednym polu tekstowym lub w ciągu połączonych ze sobą pól tekstowych. W jednym dokumencie może być wiele artykułów. Tekst będzie przelewać się z jednego pola tekstowego artykułu do drugiego, nawet jeśli pola tekstowe nie są umieszczone koło siebie lub na tej samej stronie. Na przykład, na pierwszej stronie biuletynu może znajdować się fragment artykułu, który jest kontynuowany na stronach 3 i 4. W tym samym biuletynie na stronie 2 może znajdować się początek artykułu kontynuowanego na stronie 4.


styl

Zbiór takich atrybutów formatu, jak typ i rozmiar czcionki, wielkość punktu czy wcięcia, które mają wspólną nazwę i są przechowywane jako grupa. Gdy w tekście zostanie zastosowany styl, program Word natychmiast stosuje wszystkie atrybuty formatowania właściwe dla tego stylu. Aby zastosować styl, zaznacz tekst przeznaczony do sformatowania, a następnie kliknij nazwę stylu w polu Styl na pasku narzędzi Formatowanie.

Program Word zawiera style akapitu i znaku. Styl akapitu odpowiada za poszczególne składniki wyglądu akapitu, na przykład wyrównanie tekstu, tabulatory, odstępy między wierszami oraz obramowanie. Styl akapitu może także zawierać formatowanie znaków. Styl znaku zmienia jedynie styl zaznaczonego tekstu, do którego zastosowano dowolny format z okna dialogowego Czcionka (menu Format), na przykład typ czcionki i rozmiar tekstu, pogrubienie i kursywa.


obszar stylu

Pionowy obszar wzdłuż lewej krawędzi okna dokumentu, na którym wyświetlona jest nazwa stylu zastosowanego w każdym akapicie. Nazwy stylów można wyświetlić, wpisując wymiar w polu Szerokość obszaru stylu. Opcja ta znajduje się na karcie Widok okna dialogowego Opcje (menu Narzędzia).


hasło podrzędne

Hasło indeksu zapisane pod bardziej ogólnym nagłówkiem. Na przykład, hasło indeksu "planety" może zawierać takie hasła podrzędne, jak "Mars" i "Wenus".


indeks dolny

Tekst, który pojawia się trochę niżej, niż inne znaki w tym samym wierszu. Znaki indeksu dolnego są często używane w formułach matematycznych. Na powyższym rysunku liczba "2" jest sformatowana jako indeks dolny.


indeks górny

Tekst, który pojawia się trochę wyżej, niż inne znaki w tym samym wierszu. Program Word automatycznie formatuje znaki odsyłaczy przypisów jako znaki indeksu górnego. Na powyższym rysunku liczba "12" jest sformatowana jako indeks górny.


przełącznik

Specjalne polecenie, które podczas pracy z polami uruchamia konkretną czynność. Innymi słowy, do pola dodawana jest opcja, po to, by zmienić jego wynik. Na przykład, w zależności od przełącznika można wyświetlić w polu DATE miesiąc jako liczbę lub skrót, lub też można użyć pełnej nazwy miesiąca.


tabulator

Miejsce, według którego umieszczany i wyrównywany jest tekst na stronie. W programie Word są cztery rodzaje tabulatorów, podane w poniższej tabeli.

Przycisk	Wyrównanie
	Wpisywany tekst jest umieszczany po prawej stronie tabulatora.
	Środek tekstu jest umieszczany w miejscu tabulatora.
	Wpisywany tekst jest umieszczany po lewej stronie tabulatora tak długo, aż wyznaczone przez tabulator miejsce zostanie zapełnione. Potem tekst wypełnia także prawą stronę.
	Tekst przed separatorem dziesiętnym jest umieszczany po lewej stronie tabulatora, a tekst po separatorze jest umieszczany po prawej stronie.


tabela

Jeden lub więcej wierszy komórek, zazwyczaj używanych do wyświetlania liczb i innych elementów, pomocnych w szybkim odszukiwaniu informacji i wykonywaniu analiz. Elementy tabeli są ułożone w wiersze i kolumny.

Miejsce przecięcia wiersza i kolumny tabeli nazywane jest komórką, do której można wpisać tekst albo wstawić rysunek lub dane.

Istniejący tekst można przekształcić w tabelę, zaznaczając tekst, a następnie wybierając polecenie Konwertuj tekst na tabelę z menu Tabela.


wykaz źródeł

Zawiera listę odnośników do spraw, ustaw i przepisów w dokumentach urzędowych. Zawiera także numery stron, na których one występują.


spis treści

Zawiera listę nagłówków dokumentu oraz numery stron, na których one występują.


spis ilustracji

Zawiera spis podpisów pod rysunkami, wykresami, slajdami oraz innymi ilustracjami znajdującymi się w dokumencie, a także numery stron, na których one występują.


szablon

Specjalny rodzaj dokumentu, który dostarcza podstawowych narzędzi do kształtowania końcowego dokumentu. Szablony mogą zawierać następujące elementy:

•	Tekst lub formatowanie, które jest takie samo w każdym dokumencie tego samego typu, na przykład w nocie lub raporcie

•	Style

•	Pozycje Autotekstu

•	Makra

•	Pozycje w menu i przypisania klawiszy

•	Paski narzędzi


pasek tytułu

Poziomy pasek znajdujący się u góry okna, okna dialogowego lub paska narzędzi. Pasek tytułu pokazuje nazwę dokumentu, programu lub paska narzędzi.


pasek narzędzi

Aby wyświetlić pasek narzędzi, wskaż polecenie Paski narzędzi w menu Widok, a następnie kliknij wybrany pasek narzędzi. Aby uzyskać pomoc na temat opcji, naciśnij klawisze SHIFT+F1, a następnie kliknij odpowiednią opcję.


czcionka TrueType

Czcionka (krój pisma), która w wydrukowanym dokumencie wygląda dokładnie tak, jak na ekranie. Czcionki TrueType można skalować do dowolnego rozmiaru. Kilka takich czcionek jest automatycznie instalowanych podczas instalacji systemu Windows.


linijka pionowa

Pasek wyświetlany wzdłuż lewej krawędzi okna dokumentu. Linijki pionowej można używać do dopasowywania górnego i dolnego marginesu strony oraz wysokości wierszy w tabelach.

Aby w widoku układu strony wyświetlić linijkę pionową, wybierz polecenie Linijka z menu Widok. Aby wyświetlić linijkę pionową w podglądzie wydruku, kliknij przycisk Wyświetl linijkę.

  przycisk Wyświetl linijkę

W programie Word dostępna jest także linijka pozioma, której można używać do ustawiania wcięć akapitów, ustawiania tabulatorów, dostosowywania marginesów na stronie i zmiany szerokości kolumn w tabelach.


wirus

Program komputerowy lub makro, które "zaraża" pliki komputerowe, kopiując się do tych plików. Gdy taki plik jest ładowany do pamięci, wirus może zarażać inne pliki. Działanie wirusów ma często groźne skutki uboczne.


komentarze głosowe

Nagrania, które są dołączone do dokumentu. Aby odtwarzać komentarze głosowe (we wcześniejszych wersjach programu Word nazywane adnotacjami), w komputerze musi być zainstalowana karta dźwiękowa. Aby nagrywać komentarze, niezbędny jest także mikrofon.

Aby wstawić komentarz głosowy, wybierz polecenie Komentarz z menu Wstaw, następnie kliknij przycisk Wstaw obiekt dźwiękowy  [image]  w okienku Komentarze i nagraj komentarz głosowy. Aby wstawić komentarz tekstowy i głosowy, najpierw wpisz tekst. Następnie w dokumencie kliknij po prawej stronie znacznika komentarza i nagraj komentarz głosowy. Jeśli program Word wyświetli komunikat z pytaniem, czy zaktualizować obiekt dźwiękowy, kliknij przycisk Tak. Aby uzyskać więcej informacji dotyczących nagrywania i edycji obiektów dźwiękowych, skorzystaj z dokumentacji zainstalowanej karty dźwiękowej.


znak wodny

Dowolny tekst lub rysunek, drukowany na tekście lub w tle tekstu dokumentu. Na przykład, w katalogu produktów na sprzedaż można umieścić tekst "Sprzedane" na wyprzedanych elementach. Znak wodny jest stosowany także wtedy, gdy rysunek (np. logo firmy) lub tekst (np. "Poufne") mają pojawiać się w tle każdej drukowanej strony.


wiersze skrajne

Skrajny wiersz to ostatni wiersz akapitu wydrukowany na następnej stronie albo pierwszy wiersz akapitu wydrukowany na poprzedniej stronie. Domyślne ustawienia programu Word uniemożliwiają zaistnienie takiej sytuacji. Aby zmienić te ustawienia domyślne, wyczyść pole wyboru Bez oddzielania skrajnych wierszy. Aby odnaleźć tę opcję, wybierz polecenie Akapit z menu Format, a następnie kliknij kartę Ułożenie tekstu.


kreator

Funkcja, która zadaje pytania, a następnie wykorzystuje odpowiedzi użytkownika, aby automatycznie utworzyć układ i sformatować dokument, taki jak biuletyn lub życiorys.


publikacja programu Word

Dokument programu Word, który zawiera hiperłącza do innych miejsc (na przykład do zakresu na arkuszu programu Microsoft Excel). Hiperłącza mogą prowadzić do innego miejsca w tym samym dokumencie lub do innego pliku na dysku twardym, w sieci lokalnej, sieci intranet lub w sieci Internet.


folder roboczy

Folder, w którym pojawia się dokument po wybraniu polecenia Otwórz lub Zapisz jako (menu Plik). Jeśli w czasie otwierania lub zapisywania dokumentu zostanie wybrany inny folder, stanie się on folderem roboczym. Folder roboczy można określić, otwierając lub zapisując w nim dokument.


Wpisz nazwę makra, które zamierzasz zarejestrować. Nazwa musi rozpoczynać się literą i może zawierać co najwyżej 80 liter i cyfr. Nazwa nie może zawierać spacji i symboli. Jeśli poprawna nazwa nie zostanie wprowadzona, przycisk OK nie jest dostępny.


Tworzy przycisk na pasku narzędzi, którego kliknięcie będzie powodowało uruchomienie rejestrowanego makra.


Przypisuje klawisz skrótu, którego naciśnięcie będzie powodowało uruchomienie rejestrowanego makra.


Wybierz szablon, w którym będzie przechowywane rejestrowane makro.


Wpisz opis rejestrowanego makra. Jeśli do makra został przypisany przycisk na pasku narzędzi, to po wskazaniu tego przycisku zostanie wyświetlony na pasku stanu opis zawarty w tym polu. Opis może zawierać co najwyżej 255 znaków, lecz na pasku stanu będzie wyświetlane tylko około 100 znaków.


Kliknij przycisk Paski narzędzi, aby utworzyć przycisk na pasku narzędzi uruchamiający rejestrowane makro, lub kliknij przycisk Klawiatura, aby do makra przypisać określony klawisz skrótu.


Wpisz nową nazwę pola danych. Nazwa może zawierać najwyżej 40 znaków i musi rozpoczynać się literą. Pozostałe znaki mogą być literami, cyframi lub znakami podkreślenia (_); nie można używać spacji.


Wpisz nową nazwę makra.


Wpisz, wklej ze Schowka lub wybierz z listy ostatnio wprowadzony tekst, który chcesz zastosować jako tekst zamienny. Aby usunąć z dokumentu tekst podany w polu Znajdź, pozostaw puste pole Zamień na. Aby do tekstu zamiennego zastosować formatowanie, kliknij przycisk Format.


Wyświetla zaawansowane kryteria wyszukiwania. Nazwa przycisku zmieni się na Mniej, jeśli kryteria zaawansowane są wyświetlane. Aby ukryć kryteria zaawansowane, kliknij przycisk Mniej.


Wybierz kierunek wyszukiwania.


Powoduje rozróżnianie znaków pisanych wielką i małą literą. Jeśli pole wyboru Uwzględnij wielkość liter jest zaznaczone, wyszukiwany jest tekst o wielkości liter odpowiadającej wielkości liter tekstu podanego w polu Znajdź.


Wyszukuje tylko całe wyrazy, a nie fragmenty dłuższych wyrazów.


Usuwa wszystkie kryteria formatowania określone pod polem Znajdź.


Wyszukuje zgodnie z formatem czcionki, akapitu, języka lub stylu. Wyszukiwany tekst nie musi być podawany. Kryteria wyszukiwania formatowania są wymienione poniżej pola Znajdź.


Dodaje znaki specjalne do pola Znajdź. Jeśli zaznaczone jest pole wyboru Użyj symboli wieloznacznych, to można z listy Znaki specjalne wybrać również symbole wieloznaczne lub specjalne operatory wyszukiwania.

Aby uzyskać więcej informacji, kliknij  [image].


Aby dodać lub usunąć kryteria formatowania określone poniżej pola Znajdź, kliknij przycisk Format lub przycisk Bez formatowania. Aby do pola Znajdź dodać symbole wieloznaczne, znaki specjalne lub operatory specjalne, kliknij przycisk Specjalne.


Powoduje rozróżnianie znaków pisanych wielką i małą literą. Jeśli pole wyboru Uwzględnij wielkość liter jest zaznaczone, wyszukiwany jest tekst o wielkości liter odpowiadającej wielkości liter tekstu podanego w polu Znajdź.


Wyszukuje tylko całe wyrazy, a nie fragmenty dłuższych wyrazów.


Wyszukuje symbole wieloznaczne, znaki specjalne lub specjalne operatory wyszukiwania, które zostały wstawione w polu Znajdź. Aby dodać takie elementy, kliknij przycisk Specjalne i wybierz właściwy element z listy lub wpisz element bezpośrednio do pola Znajdź. Jeśli pole wyboru Użyj symboli wieloznacznych jest wyczyszczone, symbole wieloznaczne i specjalne operatory wyszukiwania są traktowane jak zwykły tekst.

Aby uzyskać więcej informacji, kliknij  [image].


Usuwa wszystkie kryteria formatowania określone pod polem Znajdź lub Zamień na.


Jeśli punkt wstawiania znajduje się w polu Znajdź, przycisk określa kryteria wyszukiwania bazujące na formatowaniu czcionki, akapitu, języka lub stylu. Wyszukiwany tekst nie musi być podawany. Kryteria wyszukiwania formatowania są wymienione poniżej pola Znajdź.

Jeśli punkt wstawiania znajduje się w polu Zamień na, przycisk określa formatowanie czcionki, akapitu, języka lub stylu stosowane do tekstu zamiennego. Formatowanie tekstu zamiennego jest podane poniżej pola Zamień.


Dodaje znaki specjalne do pola Znajdź lub Zamień na. Jeśli zaznaczone jest pole wyboru Użyj symboli wieloznacznych, to można z listy Specjalne wybrać również symbole wieloznaczne lub specjalne operatory wyszukiwania.

Aby uzyskać więcej informacji, kliknij  [image].


Aby dodać lub usunąć kryteria formatowania podane poniżej pola Znajdź lub poniżej pola Zamień na, kliknij przycisk Format lub przycisk Bez formatowania. Aby do pola Znajdź lub do pola Zamień na dodać symbole wieloznaczne, znaki specjalne lub specjalne operatory wyszukiwania, kliknij przycisk Specjalne.


Powoduje, że program Word zamienia zaznaczone wystąpienie kryterium wyszukiwania, a następnie znajduje następne wystąpienie i zatrzymuje się. Jeśli automatycznie mają być zamienione wszystkie wystąpienia kryterium wyszukiwania w dokumencie, kliknij przycisk Zamień wszystko.


Powoduje, że program Word zamienia wszystkie wystąpienia kryterium wyszukiwania w dokumencie. Jeśli chcesz obejrzeć każde wystąpienie i indywidualnie decydować o zamianie, zamiast przycisku Zamień wszystko użyj przycisku Zamień.


Wyświetla zaawansowane kryteria wyszukiwania i zamiany. Nazwa przycisku zmienia się na Mniej, jeśli kryteria zaawansowane są wyświetlane. Aby ukryć kryteria zaawansowane, kliknij przycisk Mniej.


Podaj numer określonego elementu, do którego chcesz przejść.


Podaj nazwę zakładki, do której chcesz przejść.


Podaj nazwę pola, do którego chcesz przejść.


Podaj nazwę obiektu, do którego chcesz przejść.


Podaj nazwisko recenzenta, do którego komentarzy chcesz przejść.


Wpisz, wklej ze Schowka lub wybierz z listy ostatnio wprowadzony tekst, który chcesz znaleźć. Aby zastosować wyszukiwanie oparte na konkretnym formacie, kliknij przycisk Format. Jeśli szukany tekst nie zostanie znaleziony, to przyczyną może być ustawienie kryteriów wyszukiwania formatowania określone podczas poprzedniego wyszukiwania. W tym przypadku kliknij przycisk Bez formatowania i usuń kryteria wyszukiwania formatowania.


Wymienia kryteria wyszukiwania formatowania określone przy użyciu przycisku Format. Aby usunąć kryteria wyszukiwania formatowania, kliknij przycisk Bez formatowania.


Wyszukuje i zaznacza następne wystąpienie tekstu lub formatowania określonego w polu Znajdź.


Wybierz typ położenia, do którego chcesz przejść. Następnie w polu Podaj wpisz numer elementu i kliknij przycisk Przejdź do. Jeśli chcesz przejrzeć elementy wybranego typu, wyczyść pole Podaj, a następnie kliknij przycisk Następny lub Poprzedni.


Przechodzi do następnego wystąpienia elementu wybranego w polu Dokąd. Jeśli pole Podaj jest puste, przycisk zmienia swoją nazwę na Następny i umożliwia przeglądanie elementów.


Przechodzi do poprzedniego wystąpienia elementu wybranego w polu Dokąd. Przycisk jest dostępny tylko w przypadku, gdy pole Podaj jest puste.


Zamyka to okno dialogowe i zachowuje wprowadzone zmiany.


W polu Dokąd wybierz typ położenia, do którego chcesz przejść. Następnie w polu Podaj wpisz numer elementu i kliknij przycisk Przejdź do. Jeśli chcesz przejrzeć elementy wybranego typu, wyczyść pole wyboru Podaj, a następnie kliknij przycisk Następny lub Poprzedni.


Wpisz, wklej ze Schowka lub wybierz z listy ostatnio wprowadzony tekst, który chcesz zastosować jako tekst zamienny. Aby usunąć z dokumentu tekst podany w polu Znajdź, pozostaw puste pole Zamień na. Aby do tekstu zamiennego zastosować formatowanie, kliknij przycisk Format.


Podczas przeglądania dokumentu na ekranie wyświetla rejestrowane zmiany.


Drukuje dokument z rejestrowanymi zmianami.


Określa oznaczenia stosowane do wyświetlania różnych typów zmian — na przykład podkreślenie dla tekstu wstawionego i przekreślenie dla tekstu usuniętego.


Oznacza zmiany w bieżącym dokumencie i rejestruje te zmiany według nazwisk recenzentów. Aby zmienić oznaczenia stosowane w rejestrowanych zmianach, kliknij przycisk Opcje.


Wyświetla autora zaznaczonej zmiany oraz datę i godzinę jej wprowadzenia.


Wyszukuje i zaznacza poprzednią rejestrowaną zmianę.


Wyszukuje i zaznacza następną rejestrowaną zmianę.


Akceptuje zaznaczoną rejestrowaną zmianę i usuwa jej zaznaczenie.


Odrzuca zaznaczoną rejestrowaną zmianę i usuwa jej zaznaczenie.


Wyświetla wszystkie rejestrowane zmiany w dokumencie.


Wyświetla oryginalny, nie zmieniony dokument i umożliwia jego przejrzenie w postaci, w jakiej wyglądałby po odrzuceniu wszystkich rejestrowanych zmian.


Ukrywa wszystkie rejestrowane zmiany w dokumencie i umożliwia jego przejrzenie w postaci, w jakiej wyglądałby po akceptacji wszystkich zmian.


Aby wyświetlić wszystkie rejestrowane zmiany w dokumencie, wybierz opcję Zaznaczanie zmian. Aby ukryć zmiany i przejrzeć dokument w postaci, w jakiej wyglądałby po akceptacji wszystkich zmian, wybierz opcję Bez zaznaczania zmian. Aby wyświetlić oryginalny, nie zmieniony dokument w postaci, w jakiej wyglądałby po odrzuceniu wszystkich rejestrowanych zmian, wybierz opcję Oryginał.


Akceptuje wszystkie rejestrowane zmiany w dokumencie i usuwa ich zaznaczenie.


Odrzuca wszystkie rejestrowane zmiany w dokumencie i usuwa ich zaznaczenie.


Cofa ostatnią akceptację lub odrzucenie rejestrowanej zmiany.


Przycisk Anuluj zamyka to okno dialogowe bez zapisywania wprowadzonych zmian. Przycisk Zamknij zamyka to okno dialogowe i zachowuje wprowadzone zmiany.


Aby wysłać dokument do następnej osoby znajdującej się na liście adresowej (lub z powrotem do nadawcy, jeśli jesteś ostatnim adresatem), wybierz opcję Skieruj dokument do adresata. Aby wysłać kopię dokumentu do kogoś innego, wybierz opcję Wyślij kopię.


Po kliknięciu przez użytkownika przycisku Roześlij dokument zostanie przesłany do wymienionych na tej liście odbiorców. Aby dodać odbiorcę, kliknij przycisk Adres. Aby usunąć odbiorcę z listy, kliknij jego nazwisko, a następnie kliknij przycisk Usuń.


Dodaje odbiorców do listy wysyłkowej.


Usuwa zaznaczonego odbiorcę ze znajdującej się powyżej listy Do. Jeśli lista Do jest pusta, przycisk nie jest dostępny.


Wpisz tekst tematu wiadomości e-mail, która będzie zawierać rozsyłany dokument. Do dokumentu zostanie automatycznie wstawione pole Tytuł, które może być następnie zaakceptowane, zmodyfikowane lub usunięte.


Wpisz tekst wiadomości e-mail, która będzie zawierać rozsyłany dokument.


Rozsyła dokument do recenzentów po kolei, według kolejności wskazanej na znajdującej się powyżej liście Do. Aby po dokonaniu recenzji wysłać dokument do następnego recenzenta z listy wysyłkowej, należy w menu Plik wskazać polecenie Wyślij do, a następnie wybrać polecenie Adresat z listy wysyłkowej.


Rozsyła dokument równocześnie do wszystkich recenzentów. Każdy recenzent przesyła z powrotem oddzielną kopię dokumentu z rejestrowanymi zmianami lub komentarzami. Aby uprościć przeglądanie wprowadzonych zmian, komentarze i rejestrowane zmiany są scalane z oryginalnym dokumentem (trzeba w tym celu otworzyć oryginalny dokument, a następnie z menu Narzędzia wybrać polecenie Scal dokumenty).


Automatycznie wysyła rozsyłany dokument z powrotem do nadawcy po zamknięciu dokumentu przez ostatniego odbiorcę.


Wysyła do nadawcy wiadomość e-mail o przesłaniu dokumentu do następnego odbiorcy.


Aby umożliwić recenzentom wstawianie komentarzy bez możliwości zmiany zawartości dokumentu, kliknij opcję Komentarze. Aby włączyć funkcję oznaczania poprawek, która rejestruje wszelkie zmiany wprowadzone do dokumentu przez recenzenta, kliknij opcję Rejestrowane zmiany. Aby rozesłać formularz, który nie może być zmieniony, a jedynie wypełniony przez odbiorców, kliknij opcję Pola formularzy. Po wybraniu opcji (Brak) zmiany wprowadzone przez recenzentów nie będą rejestrowane i nie będzie można ich zaznaczyć lub scalić.


Dodaje listę wysyłkową do dokumentu i zamyka to okno dialogowe bez rozsyłania dokumentu. Aby kontynuować edycję dokumentu, kliknij przycisk Dodaj listę. Aby rozesłać dokument, kliknij przycisk Roześlij.


Dodaje listę wysyłkową do dokumentu i rozsyła go zgodnie z wybranymi opcjami. Jeśli lista Do jest pusta, przycisk nie jest dostępny.


Usuwa wszystkich odbiorców z listy Do i usuwa tekst wpisany do pola Wiadomość. Jeśli zawartość pola Temat została zmieniona, przywracany jest tekst domyślny.


Adres komputerowy lub adres e-mail nadawcy rozsyłanego dokumentu. Jest to zazwyczaj adres e-mail bieżącego użytkownika.


Aby wysłać oddzielną kopię dokumentu równocześnie do wszystkich recenzentów, kliknij opcję Do wszystkich naraz. Aby wysłać pojedynczą kopię dokumentu kolejno do każdego odbiorcy z listy wysyłkowej, co pozwoli każdemu recenzentowi przejrzeć komentarze poprzednich recenzentów, kliknij opcję Po kolei do każdego.


Aby przesunąć wybranego odbiorcę w górę lub w dół listy wysyłkowej, kliknij  [image] lub  [image]. Po wybraniu opcji Po kolei do każdego znajdującej się poniżej dokument jest rozsyłany do odbiorców według kolejności występowania ich nazwisk na liście Do.


Automatycznie	Dopasowuje wysokość wiersza do najwyższej komórki w danym wierszu lub w wierszach.
Przynajmniej	Ustala minimalną wysokość wiersza (tę minimalną wysokość należy podać w polu Na). Jeśli zawartość komórki nie mieści się w ustalonej wysokości, program Word automatycznie dopasowuje wysokość wiersza do zawartości komórki.
Dokładnie	Ustala dokładną wysokość wiersza (tę wysokość należy podać w polu Na). Jeśli wysokość zawartości komórki przekracza podaną wysokość wiersza, drukowana jest tylko zawartość mieszcząca się w komórce.


Podaj najmniejszą lub dokładną wysokość wiersza. Jeśli w polu Wysokość wierszy wybrano opcję Przynajmniej oraz jeśli zawartość komórki jest większa niż najmniejsza wysokość podana w polu Na, to wysokość wiersza jest zwiększana odpowiednio do wysokości zawartości komórki. Jeśli w polu Wysokość wierszy wybrano opcję Dokładnie, drukowana jest jedynie zawartość, która mieści się w ustalonej wysokości komórki.


Podaj odległość między lewym marginesem strony a lewą krawędzią tekstu znajdującego się w zaznaczonych wierszach.


Umożliwia podział tekstu znajdującego się w wierszu tabeli między sąsiednie strony.


Zaznacza poprzedni wiersz.


Zaznacza następny wiersz.


Wyrównuje zaznaczone wiersze do lewego marginesu strony.


Wyrównuje zaznaczone wiersze do środka, między prawym a lewym marginesem strony.


Wyrównuje zaznaczone wiersze do prawego marginesu strony.


Wybierz typ wyrównania zaznaczonych wierszy.


Podaje format pliku bieżącego dokumentu różny od formatu programu Word.


Podaje efekt zapisania bieżącego dokumentu w formacie pliku różnym od formatu programu Word.


Wybierz między formatem pliku programu Word a innym wymienionym formatem pliku.


Zapisuje dokument w formacie pliku programu Word, co pozwala na zachowanie właściwego formatowania.


Zapisuje dokument w wymienionym formacie pliku, różnym od formatu programu Word. Nie obsługiwane formatowanie jest pomijane.


Linijka pozioma

Znaczniki na linijce poziomej wyświetlają ustawienia akapitu, w którym znajduje się punkt wstawiania. Aby zmienić ustawienia wcięć, marginesów lub szerokości kolumn, należy przeciągnąć odpowiednie znaczniki na linijce poziomej. Aby zastosować linijkę poziomą do ustawiania tabulatorów, kliknij przycisk [image] znajdujący się na lewym końcu linijki, aż zostanie wyświetlony właściwy tabulator, a następnie kliknij linijkę w miejscu, w którym ma zostać umieszczony.


Linijka pionowa

Znaczniki znajdujące się na linijce pionowej wyświetlają ustawienia górnego i dolnego marginesu oraz wysokości wierszy w tabelach. Aby dopasować te ustawienia, przeciągnij odpowiednie znaczniki na linijce pionowej.


Pasek przewijania

Cieniowane paski wzdłuż prawej i dolnej krawędzi okna dokumentu. Aby przewinąć dokument w oknie, przeciągnij suwak przewijania lub kliknij strzałki na pasku przewijania.


Pasek zaznaczania

Niewidzialna kolumna znajdująca się między lewą krawędzią okna dokumentu a lewym marginesem strony. Aby zaznaczyć tekst, umieść wskaźnik myszy na pasku zaznaczania obok zaznaczanego tekstu, a następnie kliknij lub przeciągnij.


  Pole podziału

Jeśli wskaźnik myszy zmienia swój kształt na  [image]  lub na  [image], przeciągnięcie myszą pozwala na podział okna na dwa okienka lub usunięcie linii podziału poza ekran.


Pasek stanu

Pasek znajdujący się u dołu okna dokumentu, na którym wyświetlane są informacje o poleceniu lub o przycisku z paska narzędzi, stopniu zaawansowania operacji lub o położeniu punktu wstawiania. Aby na pasku stanu wyświetlić Etykietkę ekranową dotyczącą wybranego elementu, wystarczy na chwilę zatrzymać wskaźnik myszy nad tym elementem. Aby włączyć lub wyłączyć odpowiedni tryb, trzeba dwukrotnie kliknąć jego nazwę.


Obszar stylu

Pionowe okienko znajdujące się przy lewej krawędzi okna dokumentu, które wyświetla nazwy stylów akapitu. Aby dopasować rozmiar obszaru stylu, przeciągnij jego pionową krawędź.


Pasek tytułu

Aby przesunąć okno lub okno dialogowe, przeciągnij jego pasek tytułu. Aby zmaksymalizować okno lub przywrócić je do poprzedniego rozmiaru i położenia, dwukrotnie kliknij jego pasek tytułu.


Krawędź okna

To jest krawędź okna. Jeśli wskaźnik myszy zmienia swój kształt w strzałkę, przeciągnięcie wskaźnika spowoduje zmianę rozmiaru okna.


  Maksymalizuj

Powiększa okno aplikacji lub dokumentu do pełnego ekranu. Aby przywrócić okno do poprzedniego rozmiaru i położenia, kliknij pole  [image] lub dwukrotnie kliknij jego pasek tytułu.


 Minimalizuj

Zmniejsza okno aplikacji lub dokumentu do ikony. Aby przywrócić okno do poprzedniego rozmiaru i położenia, kliknij pole  [image] lub dwukrotnie kliknij jego pasek tytułu.


  Przywróć

Przywraca poprzedni rozmiar i położenie okna.


Rozmiar

Uaktywnia klawisze strzałek na klawiaturze, umożliwiając zmianę rozmiaru okna aplikacji lub dokumentu przy użyciu klawiatury.


Przenieś

Aby wykorzystać klawisze strzałek na klawiaturze do zmiany położenia okna aplikacji lub dokumentu, wybierz polecenie Przenieś.


  Zamknij

Zamyka aplikację lub dokument. Przed zamknięciem przypomina o konieczności zapisania ewentualnych zmian.


Przenieś

Uaktywnia klawisze strzałek na klawiaturze, umożliwiając zmianę położenia okna aplikacji lub dokumentu przy użyciu klawiatury.


Pasek narzędzi

Zawiera przyciski umożliwiające szybki dostęp do wielu poleceń i opcji. Aby zobaczyć nazwę przycisku, wskaż przycisk myszą. Aby wyświetlić lub ukryć paski narzędzi, użyj polecenia Paski narzędzi z menu Widok. Aby zadokowany pasek narzędzi stał się swobodnym paskiem narzędzi lub odwrotnie, dwukrotnie kliknij pusty obszar na pasku narzędzi.


To jest aktualnie zaznaczona zmiana powodująca konflikt. Dla każdej zmiany powodującej konflikt użytkownik może zaakceptować własną zmianę, zaakceptować zmianę wprowadzoną przez kogoś innego lub zaakceptować obie zmiany (co pozwala na odłożenie rozwiązania konfliktu na później).


Aby zobaczyć własną zmianę powodującą konflikt, wybierz opcję Pokaż moją zmianę. Aby wyświetlić wprowadzoną przez inną osobę zmianę powodującą konflikt, wybierz opcję Inna zmiana.


Dla aktualnie zaznaczonej zmiany powodującej konflikt powoduje zaakceptowanie zmiany wprowadzonej przez bieżącego użytkownika i odrzucenie zmiany wprowadzonej przez innego recenzenta. Gdy następnym razem ten recenzent będzie otwierał dokument, Asystent pakietu Office powiadomi go o odrzuceniu zmiany powodującej konflikt.


Dla aktualnie zaznaczonej zmiany powodującej konflikt powoduje zaakceptowanie zmiany wprowadzonej przez innego recenzenta i odrzucenie zmiany wprowadzonej przez bieżącego użytkownika.


Dla wszystkich zmian powodujących konflikt w dokumencie powoduje zaakceptowanie zmian wprowadzonych przez bieżącego użytkownika i odrzucenie zmian wprowadzonych przez innego recenzenta. Gdy następnym razem ten recenzent będzie otwierał dokument, Asystent pakietu Office powiadomi go o odrzuceniu wszystkich zmian powodujących konflikt.


Przycisk Anuluj zamyka to okno dialogowe bez zapisywania wprowadzonych zmian. Przycisk Zamknij zamyka to okno dialogowe i zachowuje wprowadzone zmiany.


Dla wszystkich zmian powodujących konflikt w dokumencie powoduje zaakceptowanie zmian wprowadzonych przez innego recenzenta i odrzucenie zmian wprowadzonych przez bieżącego użytkownika.


Zachowuje obie wersje zmian, pozwalając na usunięcie konfliktu po zakończeniu pracy z dokumentem, lecz przed zamknięciem dokumentu.


Zachowuje wszystkie zmiany wprowadzone przez jakiekolwiek osoby pracujące nad tym dokumentem, co umożliwia usunięcie konfliktów po zakończeniu pracy z dokumentem, lecz przed zamknięciem dokumentu.


Drukuje numery wierszy na lewym marginesie zaznaczonych sekcji.


Podaj początkowy numer wiersza.


Podaj odległość między prawym brzegiem numerów wierszy a lewym brzegiem tekstu dokumentu. Odległość domyślna (opcja Automatycznie) wynosi 0,25 cala (0,13 cala dla kolumn typu gazetowego).


Podaj wartość, o jaką mają wzrastać kolejne numery wierszy. Na przykład, aby wydrukować numery wierszy 5, 10, 15, 20 i tak dalej, należy do pola Numeruj co wpisać liczbę 5.


Rozpoczyna numerowanie wierszy od początku dokumentu od numeru podanego w polu Zacznij od numeru i numeruje wiersze w całym dokumencie.


Rozpoczyna numerowanie wierszy od początku każdej sekcji dokumentu od numeru podanego w polu Zacznij od numeru.


Rozpoczyna numerowanie wierszy od początku każdej strony od numeru podanego w polu Zacznij od numeru.


Wybierz odpowiedni schemat numerowania wierszy.


Wyczyść pole wyboru umieszczone przed każdą sekcją dokumentu, która ma być pozbawiona ochrony.


Włącza lub wyłącza niewidzialną siatkę. Pole wyboru Ustaw według siatki może być czasowo włączane lub wyłączane podczas przeciągania lub rysowania obiektu przez naciśnięcie klawisza.


Podaj poziomą odległość między pionowymi liniami siatki.


Podaj pionową odległość między poziomymi liniami siatki.


Podaj punkt na lewej krawędzi strony, od którego ma się rozpoczynać niewidzialna siatka.


Podaj punkt na górnej krawędzi strony, od którego ma się rozpoczynać niewidzialna siatka.


Automatycznie wyrównuje obiekty do linii siatki, które przebiegają wzdłuż poziomych i pionowych krawędzi Autokształtów.


Sortuje wszystkie wiersze listy wraz z pierwszym wierszem.


Zapobiega posortowaniu pierwszego wiersza razem z listą. Po zastosowaniu polecenia Numerowanie z menu Format i sformatowaniu niektórych wierszy jako wierszy nagłówkowych wiersze te są pomijane podczas sortowania.


Sortowanie tabeli: Wybierz kolumnę, według której mają być sortowane wiersze w tabeli.

Sortowanie akapitów: Aby posortować akapity według pierwszego wyrazu w każdym akapicie, wybierz opcję Akapity. Aby posortować akapity według pierwszego pola w każdym akapicie, wybierz opcję Pole 1.


Wybierz typ danych, które mają być posortowane.

Aby uzyskać więcej informacji na temat reguł stosowanych podczas sortowania, kliknij  [image].


Aby jako podstawę sortowania wskazać więcej niż jedną kolumnę, kliknij tę kolumnę. Aby anulować drugorzędne kryteria sortowania, wybierz opcję (brak).


Ustala dodatkowe kryteria sortowania, takie jak możliwość sortowania pojedynczej kolumny, uwzględnianie wielkości liter i definiowanie separatorów pól.


Sortuje, poczynając od początku alfabetu, najmniejszej liczby lub najwcześniejszej daty.


Sortuje, poczynając od końca alfabetu, największej liczby lub najpóźniejszej daty.


Wybierz język, którego reguły mają być stosowane podczas sortowania.


Aby posortować wszystkie wiersze na liście wraz z pierwszym wierszem, wybierz opcję Nie ma wiersza nagłówkowego. Aby zapobiec posortowaniu pierwszego wiersza razem z listą, wybierz opcję Ma wiersz nagłówkowy. Opcje te nie są dostępne, jeśli zaznaczona jest tabela programu Word.


Aby zastosować separator pól inny niż tabulator lub przecinek, wybierz opcję Inne, a następnie do pola Inne wpisz odpowiedni separator. Znacznik akapitu w zaznaczonym tekście wskazuje na koniec rekordu.


Sortuje tylko zaznaczoną kolumnę i pozostawia inne kolumny w pierwotnym porządku.


Wybierz znak oddzielający pola rekordu. Znacznik akapitu (¶) nie może być stosowany jako separator pól, ponieważ jest stosowany jako separator rekordów. Opcje grupy Separatory nie są dostępne, jeśli zaznaczona jest tabela programu Word.


Wybierz opcję Tabulatory, jeśli do oddzielania poszczególnych pól są stosowane znaki tabulacji.


Wybierz opcję Przecinki, jeśli do oddzielania poszczególnych pól są stosowane przecinki.


Aby zastosować znak separatora pól inny niż tabulator lub przecinek, wybierz opcję Inne, a następnie do pola Inne wpisz odpowiedni znak. Nie można jako separatora pól stosować znaku końca akapitu (¶), ponieważ jest on stosowany jako separator rekordów.


Określa, czy sortowanie ma być ograniczone do zaznaczonej kolumny i czy podczas sortowania ma być uwzględniana wielkość liter.


Sortuje wyrazy pisane wielką literą przed wyrazami pisanymi małą literą.


Wybierz język, którego reguły mają być stosowane podczas sortowania.


Podaj liczbę kolumn, na jaką mają być podzielone zaznaczone komórki.


Podaj liczbę wierszy, na jaką mają być podzielone zaznaczone komórki.


Scala zaznaczone komórki, a następnie do całego zaznaczonego fragmentu stosuje ustawienia podane w polach Wiersze i Kolumny. Zaznacz to pole wyboru, aby szybko zmienić rodzaj tabeli (na przykład, aby zmienić tabelę 3-na-3 w tabelę 4-na-4). Wyczyść to pole wyboru, jeśli chcesz zastosować wartości podane w polach Wiersze i Kolumny indywidualnie do każdej zaznaczonej komórki.


Podaj wielkość odstępu między lewą krawędzią obiektu a lewą krawędzią strony, marginesu lub kolumny.


Wybierz punkt, względem którego ma być ustawiana lewa krawędź zaznaczonego Autokształtu.


Podaj wielkość odstępu między górną krawędzią obiektu a górną krawędzią strony, marginesu lub kolumny.


Wybierz punkt, względem którego ma być ustawiana górna krawędź zaznaczonego obiektu.


Przenosi zaznaczony obiekt w górę lub w dół strony wraz z akapitem, do którego jest zadokowany. Zaznaczenie tego pola wyboru powoduje automatyczny wybór opcji Kolumna w polu Poziomo od i opcji Akapit w polu Pionowo od. Zmiana ustawień w polach Pionowo od lub Poziomo od powoduje wyczyszczenie tego pola wyboru.


Utrzymuje zaznaczony obiekt na tej samej stronie, na której znajduje się tekst, do którego obiekt jest zadokowany. Obiekt może być przenoszony razem z kotwicą, lecz zawsze pozostaje na tej samej stronie co kotwica.


Umieszcza rysunek w warstwie rysowania, która przy użyciu poleceń z menu Rysuj umożliwia ułożenie rysunku nad lub pod tekstem lub innymi rysunkami. Aby rysunek został umieszczony w wierszu bieżącego akapitu i zachowywał się jak normalny tekst, należy wyczyścić to pole wyboru. To pole wyboru jest dostępne tylko wtedy, gdy zaznaczonym obiektem jest rysunek.


Tekst otacza obiekt jedynie od góry i od dołu, natomiast z boków obiekt nie jest otaczany. Tekst przebiega nad obiektem, a następnie jest przenoszony do wiersza poniżej obiektu.


Tekst otacza ściśle brzegi rzeczywistego obrazu (a nie pole ograniczające obiekt). Po wybraniu opcji Przylegle i kliknięciu przycisku OK możliwe jest dopasowanie kropkowanej granicy otaczania przez zaznaczenie obiektu, a następnie kliknięcie przycisku Otaczanie tekstem  [image]  (pasek narzędzi Rysunek) i kliknięcie przycisku Edytuj punkty otaczania  [image]. Aby zmienić kształt granicy otaczania, należy odpowiednio przeciągnąć kropkowaną linię lub uchwyty zmiany rozmiaru.


Opcja działa tak samo jak opcja Przylegle, lecz tekst otacza również otwarte części obiektu od wewnątrz. Po wybraniu opcji Na wskroś i kliknięciu przycisku OK możliwe jest dopasowanie kropkowanej granicy otaczania przez zaznaczenie obiektu, a następnie kliknięcie przycisku Otaczanie tekstem  [image] (pasek narzędzi Rysunek) i kliknięcie przycisku Edytuj punkty otaczania [image]. Aby zmienić kształt granicy otaczania, należy odpowiednio przeciągnąć kropkowaną linię lub uchwyty zmiany rozmiaru.


Nie otacza zaznaczonego obiektu tekstem. Obiekt jest wyświetlany nad lub pod tekstem w zależności od warstwy, na której się znajduje. Aby zmienić ustawienie obiektu względem tekstu, zaznacz ten obiekt, następnie z menu Rysuj wybierz polecenie Kolejność i kliknij polecenie Przesuń przed tekst  [image]  lub Przesuń za tekst  [image].


Otacza prawą i lewą stronę obiektu tekstem (jeśli jest na to dość miejsca). Jeśli w polu Styl otaczania wybrana jest opcja Brak, przycisk ten nie jest dostępny.


Otacza lewą stronę obiektu tekstem (jeśli jest na to dość miejsca). Jeśli w polu Styl otaczania wybrana jest opcja Brak, przycisk ten nie jest dostępny.


Otacza prawą stronę obiektu tekstem (jeśli jest na to dość miejsca). Jeśli w polu Styl otaczania wybrana jest opcja Brak, przycisk ten nie jest dostępny.


Otacza prawą lub lewą stronę obiektu tekstem w zależności od tego, która strona jest szersza. Jeśli w polu Styl otaczania wybrana jest opcja Brak, przycisk ten nie jest dostępny.


Podaj odległość między tekstem a górną, dolną, prawą lub lewą krawędzią. Pola Góra i Dół nie są dostępne, jeśli w polu Styl otaczania wybrana jest opcja Przylegle lub Na wskroś. Pola Lewa strona i Prawa strona nie są dostępne, jeśli w polu Styl otaczania wybrana jest opcja Góra i dół.


Zmienia wygląd zaznaczonego objaśnienia. Przycisk ten jest dostępny, o ile zaznaczony obiekt zawiera linię wiodącą objaśnienia — linię między objaśnieniem a częścią ilustracji, na którą chcesz zwrócić uwagę.


Konwertuje zaznaczone pole tekstowe na ramkę programu Word. Aby zmodyfikować ramkę, użyj polecenia Ramka z menu Format.

Aby uzyskać więcej informacji na temat różnic między ramką a polem tekstowym, kliknij  [image].


Otacza tekstem wszystkie strony prostokątnego pola ograniczającego zaznaczony obiekt.


Wybierz kolor wypełnienia dla zaznaczonego Autokształtu. Aby zastosować deseń, gradient, teksturę lub wypełnienie rysunkiem, kliknij przycisk Efekty wypełnienia. Aby uczynić wybrany pełny kolor wypełnienia kolorem częściowo przezroczystym, zaznacz pole wyboru Półprzezroczysty.


Wybierz odpowiednie opcje linii.

Aby uzyskać więcej informacji, kliknij  [image], a następnie kliknij wybraną opcję linii.


Wybierz odpowiednie opcje strzałek.

Aby uzyskać więcej informacji, kliknij [image], a następnie kliknij wybraną opcję strzałek.


Podaj odpowiednie wartości określające wysokość, szerokość i obrót.

Aby uzyskać więcej informacji, kliknij [image], a następnie kliknij wybraną opcję.


Ustala wysokość i szerokość zaznaczonego obiektu jako procent początkowego rozmiaru.

Aby uzyskać więcej informacji, kliknij [image], a następnie kliknij wybraną opcję.


To jest początkowy rozmiar zaznaczonego rysunku. Ustawienia w polu Początkowy rozmiar są dostępne tylko wówczas, gdy aktualnie zaznaczonym obiektem jest rysunek.


Podaj poziome i pionowe położenie na stronie zaznaczonego obiektu.

Aby uzyskać więcej informacji, kliknij [image], a następnie kliknij wybraną opcję.


Wybierz sposób otaczania zaznaczonego obiektu tekstem.

Aby uzyskać więcej informacji, kliknij  [image], a następnie kliknij wybrany styl otaczania.


Wybierz strony obiektu, wokół których obiekt ma być otaczany tekstem.


Podaj odległość między tekstem a górną, dolną, prawą lub lewą krawędzią. Pola Góra i Dół nie są dostępne, jeśli w polu Styl otaczania wybrana jest opcja Przylegle lub Na wskroś. Pola Lewa strona i Prawa strona nie są dostępne, jeśli w polu Styl otaczania wybrana jest opcja Góra i dół.


Podaj wielkość, o jaką chcesz obciąć lewą, prawą, górną lub dolną stronę zaznaczonego rysunku. Aby dodać biały obszar do określonej strony rysunku, trzeba w polu odpowiadającym tej stronie podać wartość ujemną. Ustawienia podawane w grupie Obetnij od dotyczą wartości odnoszących się do rysunku o pierwotnym rozmiarze.


Dopasuj odpowiednio opcje obrazu.

Aby uzyskać więcej informacji, kliknij  [image], a następnie kliknij wybrany styl otaczania.


Podaj wielkość odstępu między każdą krawędzią zaznaczonego pola tekstowego a tekstem zawartym wewnątrz tego pola.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ wystąpił problem z dyskiem lub z pamięcią.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ okno dokumentu nie jest aktywne.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ dokument jest zablokowany tak, że edycja jest niemożliwa.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ ta część dokumentu głównego jest zablokowana tak, że jej edycja jest niemożliwa.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ ten dokument jest poddawany edycji w innej aplikacji.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ aktywne jest okno Schowka.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ widok konspektu nie jest aktywny.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ aktywny jest widok konspektu.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ aktywny jest układ online.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ całość lub część zaznaczonego obszaru znajduje się poza tabelą.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ całość lub część obiektu nie odnosi się do tabeli.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar znajduje się w tabeli.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ obiekt odnosi się do tabeli.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar znajduje się w polu tekstowym.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ obiekt odnosi się do pola tekstowego.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar nie znajduje się w oknie dokumentu głównego.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar znajduje się w nagłówku lub w stopce.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ obiekt odnosi się do nagłówka lub stopki.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar znajduje się w przypisie dolnym, przypisie końcowym lub w komentarzu.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ obiekt odnosi się do przypisu dolnego, przypisu końcowego lub komentarza.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ dokument nie zawiera przypisów dolnych.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ dokument nie zawiera przypisów końcowych.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ dokument nie zawiera komentarzy.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ Schowek jest pusty lub jego zawartość jest nieprawidłowa.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ żaden tekst nie został zaznaczony.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ obiekt jest pusty.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ obiekt nie odnosi się do zakresu prostego lub zaznaczonego obszaru.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ nie może ono operować na aktualnie zaznaczonym obszarze.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ okno jest zminimalizowane.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar nie jest obiektem.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ obiekt nie odnosi się do obiektu OLE.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar nie jest rysunkiem.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ widok strony nie jest aktywny.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ aktywny jest rejestrator.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ rejestrator nie jest aktywny.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ aktywna jest rejestracja Apple Event.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ nie jest zaznaczona cała tabela.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ obiekt nie odnosi się do całej tabeli.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ nie ma niczego do połączenia lub łącze już istnieje.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar znajduje się w ramce.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ obiekt odnosi się do akapitu w ramce.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ dokument jest chroniony.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar znajduje się w chronionej części dokumentu.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ obiekt odnosi się do chronionej części dokumentu.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ jest otwarte okno dialogowe Znajdź i zamień.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar nie jest pełnym wierszem tabeli.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar jest obiektem rysunkowym.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ obiekt odnosi się do obiektu rysunkowego.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar jest blokiem.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ ten dokument znajduje się w innej aplikacji.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ okno jest powiększone do maksymalnego rozmiaru.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar znajduje się na końcu wiersza tabeli.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ obiekt odnosi się do końca wiersza tabeli.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ tryb podglądu nie jest aktywny.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ aktywny jest tryb podglądu.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ mechanizm OLE nie jest dostępny.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ bieżące okno nie może być podzielone.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ dokument nie jest dokumentem głównym korespondencji seryjnej.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ otwarte jest okno dialogowe Autoformatowanie.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ nie są uruchomione żadne makra.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar przekracza obramowanie ramki lub notatki.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ obiekt przekracza obramowanie ramki lub notatki.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar jest obiektem OLE.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ bieżący dokument główny korespondencji seryjnej wymaga źródła danych.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ informacje o formatowaniu nie zostały skopiowane.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ bieżący dokument główny korespondencji seryjnej wymaga źródła danych zawierającego rekord nagłówkowy.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ dokument jest formantem edycji tekstu RTF.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ aktywne jest okno dialogowe.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ dokument główny korespondencji seryjnej nie zawiera pól korespondencji seryjnej.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ aktywna jest mapa dokumentu.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ dokument nie jest już chroniony.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ dokument jest już chroniony.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ dokument nie zawiera przypisów dolnych ani przypisów końcowych.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ aktywne jest okno separatora przypisów dolnych.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ aktywne jest okno kontynuacji przypisów dolnych.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ aktywne jest okno separatora przypisów końcowych.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ aktywne jest okno kontynuacji przypisów końcowych.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ nie jest ono aktualnie zaimplementowane.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ nie ma poleceń do wycofania.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ żadne polecenia nie zostały wycofane.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ nie ma czynności do powtórzenia.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ nie jest dostępna żadna pozycja Autotekstu.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ nic nie zostało zaznaczone.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ nie jest zaznaczony obiekt ani rysunek.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar nie może być przekonwertowany z tekstu na tabelę.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar nie może być przekonwertowany z tabeli na tekst.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar nie jest prawidłowym nagłówkiem tabeli.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ tutaj nie można wstawić tabeli.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ nie zaznaczono kilku komórek do połączenia.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar nie znajduje się w tabeli.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar nie może być umieszczony w ramce.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar nie znajduje się w ramce.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar nie jest obiektem graficznym.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ rysunki w tym formacie nie mogą być rozłożone.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar nie zawiera pola formularza.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ nie ma żadnych łączy.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar nie zawiera ramki.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar musi być prostokątny.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ okno nie jest zmaksymalizowane ani zminimalizowane.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ okno aplikacji nie jest zmaksymalizowane ani zminimalizowane.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ okno aplikacji jest powiększone do największego rozmiaru.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ okno aplikacji jest zminimalizowane.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar nie znajduje się w tabeli ani na liście edytowalnej.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar nie jest obiektem rysunkowym.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ drukowanie obiektów rysunkowych jest wyłączone.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczone obiekty rysunkowe nie znajdują się wszystkie na jednej widocznej stronie.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ nie są zaznaczone żadne objaśnienia.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar nie znajduje się w dokumencie rysunkowym.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ nie są zaznaczone żadne figury odręczne.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar znajduje się w tabeli lub w bloku.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ nie istnieje pozycja Autotekstu dla kolekcji.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ uruchomione jest makro.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ separator, kontynuacja lub uwaga o kontynuacji mają ustawienia domyślne.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ okno separatora, kontynuacji lub uwagi o kontynuacji nie jest aktywne.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ nie są zainstalowane w komputerze urządzenia dźwiękowe.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ sprawdzanie pisowni nie jest zainstalowane.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ sprawdzanie gramatyki nie jest zainstalowane.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ sprawdzanie pisowni lub sprawdzanie gramatyki nie jest zainstalowane.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ Schowek nie zawiera obrazka, który może być wklejony na przycisk.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ nie ma poprzedniej sekcji, do której można by przejść.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ to jest ostatnia sekcja.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar nie znajduje się w nagłówku lub w stopce.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar nie składa się z dwóch lub więcej dokumentów podrzędnych.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczone dokumenty podrzędne nie znajdują się na tym samym poziomie zagnieżdżenia.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczone dokumenty podrzędne nie znajdują się w tym samym dokumencie głównym.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar nie znajduje się w dokumencie podrzędnym.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar nie może przekraczać granicy dokumentu podrzędnego.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ otwarte jest okno dialogowe Zaakceptuj lub odrzuć zmiany.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ otwarte jest okno dialogowe Autoformatowanie.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ okno dialogowe Autoformatowanie nie jest otwarte.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ nie jest to polecenie makra języka WordBasic; może być jednak ono przypisane do paska narzędzi, menu lub do klawisza skrótu.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ nie ma żadnych otwartych makr.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ w aktywnym dokumencie nie ma rejestrowanych zmian.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ nie ma poprzedniej sekcji.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar znajduje się w polu.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ bieżący przycisk nie jest przyciskiem wbudowanym.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ program Microsoft Graph nie jest dostępny.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ formant pola wyboru nie jest dostępny.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ formant pokrętła nie jest dostępny.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ formant paska przewijania nie jest dostępny.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ formant etykiety nie jest dostępny.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ formant pola tekstowego nie jest dostępny.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ formant przycisku polecenia nie jest dostępny.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ formant przycisku opcji nie jest dostępny.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ formant pola listy nie jest dostępny.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ formant pola kombo nie jest dostępny.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ formant przycisku przełącznika nie jest dostępny.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ formant ramki nie jest dostępny.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ formant obrazu nie jest dostępny.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ program Microsoft Draw nie jest dostępny.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ program Microsoft Excel nie jest dostępny.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ program Microsoft WordArt nie jest dostępny.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ program Microsoft Equation nie jest dostępny.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ program Microsoft Photo Editor Scan nie jest dostępny.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ program Microsoft Draw 8.0 nie jest dostępny.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ galeria Microsoft Clip Gallery nie jest dostępna.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ bieżący dokument nie jest dokumentem głównym.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ bieżący dokument jest dokumentem głównym.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ dokumenty podrzędne w bieżącym dokumencie głównym są zwinięte.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ ten dokument jest dokumentem głównym korespondencji seryjnej.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar nie jest sformatowany przy zastosowaniu automatycznego wypunktowania lub numerowania.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar nie jest sformatowany przy zastosowaniu automatycznej numeracji konspektu.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ dokument jest przeznaczony tylko do odczytu.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ bieżący dokument ma tylko jedną sekcję.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar zawiera style poziomów nagłówków.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar nie znajduje się na początku akapitu.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar jest rysunkiem.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ bieżący akapit nie zawiera tekstu.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ bieżący dokument nie jest prawidłowym dokumentem głównym lub dokumentem danych korespondencji seryjnej.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ nie znajduje się ono w programie Word dla Windows.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ w Kreatorze wskazówek nie ma żadnej aktywnej czynności Autoformatowania.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ nie znaleziono serwisu książki adresowej.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ Pomoc programu Microsoft Word nie jest zainstalowana.


Niestety, ta funkcja nie jest jeszcze zaimplementowana.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ tabele nie mogą być umieszczane w ramce pionowej.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ tabele nie mogą być umieszczane w pionowym polu tekstowym.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ tabele nie mogą być umieszczane w przypisie dolnym lub w przypisie końcowym dokumentu pionowego.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ pola wyboru i pola rozwijane formularzy nie mogą być umieszczane w pionowym układzie tekstu.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar musi mieć kształt prostokątny i tę samą liczbę kolumn z granicami ciągłymi.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ określone komórki, wiersze lub kolumny muszą mieć kształt prostokątny i mieć tę samą liczbę kolumn z granicami ciągłymi.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar musi zawierać kilka kolumn.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ liczba zaznaczonych kolumn musi być taka sama dla wszystkich wierszy w zaznaczonym obszarze, jeśli ten obszar zawiera komórki rozpościerające się na kilka wierszy.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar musi zawierać wszystkie komórki wierszy.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar musi zawierać kilka wierszy.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar jest załącznikiem programu WordMail.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ bieżący dokument jest dokumentem programu WordMail.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar nie jest polem tekstowym.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczono więcej niż jedno pole tekstowe.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczono połączone pole tekstowe.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczono więcej niż jeden rysunek lub obiekt rysunkowy.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ ten dokument może być zmieniany jednocześnie przez wielu użytkowników.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ dla tego dokumentu rejestrowane są wersje.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ widok układu na online nie jest aktywny.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ dokument jest wersją innego otwartego dokumentu.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ program Outlook nie jest zainstalowany.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ nie zaznaczono prawidłowego obiektu połączonego hiperłączem.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ jest ono nieprawidłowe dla dokumentu nie zapisanego lub osadzonego.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar zawiera więcej niż jeden obiekt połączony hiperłączem.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ nie trwa żaden proces nawigacji.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ program Word znajduje się wewnątrz ramki.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar nie jest obiektem swobodnym.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ obiekt nie jest polem tekstowym.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ obiekty otaczane muszą być umieszczone w dokumencie głównym lub w dokumencie nagłówkowym.


To polecenie jest niedostępne, ponieważ zaznaczony obszar jest polem tekstowym w grupie.


Wybierz szablon, którego style chcesz przejrzeć lub zastosować w aktywnym dokumencie. Aby przejrzeć lub zastosować style aktualnie zastosowane do dokumentu, wybierz opcję (bieżący).


Wyświetla wygląd aktywnego dokumentu z zastosowanymi stylami z wybranego szablonu. Jeśli w dokumencie nie zastosowano wielu wbudowanych stylów programu Word, różnica w formatowaniu może być niewielka.


Wyświetla wygląd aktywnego dokumentu z zastosowanymi stylami z wybranego szablonu. Jeśli w dokumencie nie zastosowano wielu wbudowanych stylów programu Word, różnica w formatowaniu może być niewielka.


Wyświetla przykładowy dokument sformatowany przy użyciu stylów z wybranego szablonu.


Wyświetla listę stylów stosowanych w zaznaczonym szablonie i przykładowe formaty tych stylów.


To jest nazwa szablonu, którego style są wyświetlane w znajdującym się poniżej polu Typ podglądu. Aby zmienić sposób wyświetlania stylów z tego szablonu, kliknij jedną z opcji znajdujących się pod polem Typ podglądu.


Aby zmienić sposób wyświetlania stylów z wybranego szablonu, kliknij jedną z opcji znajdujących się pod polem Typ podglądu.


Wybierz styl, który chcesz znaleźć.


Opisuje formatowanie stylu zaznaczonego w polu Określ styl.


Wyświetla nazwę stylu zaznaczonego w oknie dialogowym Styl. Można zmodyfikować ten styl lub utworzyć nowy przez wpisanie nowej nazwy stylu.


Aby utworzyć nowy styl akapitu, wybierz opcję Akapit. Aby utworzyć nowy styl znaku, wybierz opcję Znak. Te opcje nie są dostępne podczas modyfikacji istniejącego stylu, gdyż nie można zmienić typu istniejącego stylu.


Podaj nazwę istniejącego stylu, na bazie którego będzie tworzony nowy styl lub modyfikowany inny istniejący styl.


Wybierz styl, który ma być zastosowany do następnego akapitu. Po naciśnięciu klawisza  na końcu akapitu sformatowanego przy użyciu nowego lub zmodyfikowanego stylu do następnego akapitu jest stosowany styl podany w polu Styl następnego akapitu.


Wyświetla wygląd dokumentu po zastosowaniu wybranych opcji.


Opisuje formatowanie stylu podanego w polu Nazwa.


Dodaje styl do szablonu dołączonego do aktywnego dokumentu, co pozwala na udostępnienie tego stylu we wszystkich dokumentach opartych na tym szablonie. Jeśli to pole wyboru nie jest zaznaczone, styl jest dodawany jedynie do aktywnego dokumentu.


Automatycznie zmienia definicję stylu po ręcznej zmianie formatowania dowolnego akapitu sformatowanego w tym stylu. Wszystkie akapity aktywnego dokumentu sformatowane w tym stylu są automatycznie aktualizowane.


Wyświetla listę poleceń formatowania, które mogą być zastosowane do zdefiniowania stylu.


Przypisuje do stylu klawisz skrótu.


Zmienia definicję stylu tak, aby odpowiadała formatowaniu zaznaczonego obszaru.


Przywraca formatowanie zaznaczonego obszaru tak, by odpowiadało oryginalnej definicji stylu.


Bez wyświetlania tego okna dialogowego automatycznie zmienia definicję stylu tak, aby odpowiadała ona formatowaniu zaznaczonego fragmentu. Aby wyłączyć automatyczną aktualizację stylu, z menu Format wybierz polecenie Styl, a następnie zaznacz określony styl, kliknij przycisk Modyfikuj i wyczyść pole wyboru Automatycznie aktualizuj.


To jest nazwa stylu, który można ponownie zdefiniować lub ponownie zastosować.


Zmienia formatowanie bieżącego stylu na formatowanie zastosowane w zaznaczonym tekście.


Tworzy nowy styl na podstawie formatowania zastosowanego w zaznaczonym tekście.


Dla tego stylu włączona jest funkcja automatycznej zmiany definicji. Ostatnio zastosowany format może zmienić format tego stylu. Możliwa jest zmiana definicji stylu (co wpłynie na wszystkie akapity bieżącego dokumentu sformatowane w tym stylu) lub utworzenie nowego stylu na podstawie ostatnio zastosowanego formatowania.


Wyświetla automatyczne podsumowanie aktywnego dokumentu przez podświetlenie podsumowania. Pozostała część dokumentu jest przyciemniona.


Wyświetla automatyczne podsumowanie aktywnego dokumentu, ukrywając tekst dokumentu i wyświetlając jedynie tę jego część która zawiera tekst podsumowania.


Wstawia automatyczne podsumowanie na początku dokumentu oraz umożliwia jego edycję i zapis w dokumencie.


Wstawia automatyczne podsumowanie do nowego dokumentu. Nowy dokument nie jest połączony z oryginalnym dokumentem.


Kliknij potrzebny rozmiar automatycznego podsumowania.


Aktualizuje arkusz właściwości (menu Plik, polecenie Właściwości) aktywnego dokumentu przez skopiowanie do pola Słowa kluczowe pierwszych pięciu słów kluczowych i skopiowanie do pola Zawartość dokumentu tekstu podsumowania (karta Zawartość). To polecenie powoduje zamianę zawartości pól Słowa kluczowe i Zawartość dokumentu.


Kliknij potrzebne opcje podsumowania.

Aby uzyskać więcej informacji, kliknij znak zapytania  [image], a następnie kliknij odpowiednią opcję.


Kliknij odpowiedni typ podsumowania.

Aby uzyskać więcej informacji, kliknij znak zapytania  [image], a następnie kliknij odpowiednią opcję.


Wybierz znak specjalny, który chcesz dodać do dokumentu, a następnie kliknij przycisk Wstaw.


Aby wyświetlić zestaw znaków z określonej czcionki w siatce poniżej, kliknij tę czcionkę.


Wybierz symbol, który chcesz dodać do dokumentu, a następnie kliknij przycisk Wstaw.


Wyświetla kombinacje klawiszy przypisane do zaznaczonego symbolu.


W siatce symboli wybierz podzestaw znaków, do którego chcesz przejść. Lista Podzestaw nie jest dostępna, jeśli zaznaczona czcionka nie zawiera podzestawów.


Wstawia zaznaczony symbol do dokumentu bez zamykania okna dialogowego, co umożliwia wstawianie następnych symboli.


Zmienia przypisania klawiszy skrótu do zaznaczonego symbolu.


Dodaje zaznaczony symbol do listy Autokorekty.


Aby wyświetlić zestaw znaków czcionki w siatce poniżej, kliknij nazwę tej czcionki.


To jest zestaw znaków czcionki zaznaczonej w polu Czcionka powyżej. Kliknij odpowiedni symbol, a następnie kliknij przycisk OK.


W siatce symboli wybierz podzestaw znaków, do którego chcesz przejść. Lista Podzestaw nie jest dostępna, jeśli zaznaczona czcionka nie zawiera podzestawów.


Podaj liczbę kolumn w tabeli.


Podaj liczbę wierszy w tabeli.


Podaj szerokość kolumn. Kliknij opcję Auto, aby pomiędzy marginesami dokumentu wstawić kolumny o jednakowej szerokości.


Wyświetla predefiniowany format wybrany w oknie dialogowym Autoformatowanie tabeli.


Służy do przekształcenia tekstu w tabelę, przy zastosowaniu znaku wpisanego w tym polu jako znacznika kolumn.


Powoduje automatyczne zastosowanie predefiniowanych opcji formatowania w stosunku do tabeli, włączając w to obramowania i cieniowanie.


Służy do przekształcenia tekstu w tabelę, przy zastosowaniu znaku wybranego przez użytkownika jako znacznika kolumny.


Powoduje przekształcenie wybranej tabeli w tekst, przy czym każda komórka zostaje przekształcona w oddzielny akapit tekstu.


Powoduje przekształcenie wybranej tabeli w tekst, przy czym każdy znacznik kolumny zostaje przekształcony w znak tabulacji.


Powoduje przekształcenie wybranej tabeli w tekst, przy czym każdy znacznik kolumny zostaje przekształcony w przecinek.


Powoduje przekształcenie tabeli w tekst, gdzie każdy znacznik kolumny zostaje przekształcony w znak podany przez użytkownika w polu Inny.


Kliknij odpowiedni znak, który ma być stosowany jako ogranicznik w miejscu występowania poszczególnych znaczników kolumn.


Służy do ustawienia domyślnych odstępów między tabulatorami.


Powoduje wstawianie tekstu na prawo od tabulatora.


Powoduje wyśrodkowywanie tekstu według położenia tabulatora.


Powoduje wstawianie tekstu na lewo od tabulatora. Jeżeli tekst wypełnia do końca obszar na lewo od tabulatora, tekst jest często wstawiany po prawej.


Powoduje umieszczanie separatora dziesiętnego w punkcie tabulatora. Tekst lub liczba nie zawierające separatora dziesiętnego są wstawiane na lewo od tabulatora.


Powoduje wstawienie pionowej linii w punkcie tabulatora.


Kliknij opcję odpowiadającą linii kropkowanej, linii kreskowanej lub linii ciągłej, aby wypełnić pusty obszar na lewo od tabulatora. Kliknij opcję 1 Brak, aby pozostawić ten obszar pusty lub usunąć wcześniej zastosowaną linię wiodącą.


Nie powoduje dodania żadnej linii wiodącej na lewo od tabulatora lub powoduje usunięcie wcześniej zastosowanej linii wiodącej.


Powoduje wypełnienie pustego obszaru na lewo od tabulatora kropkowaną linią wiodącą.


Powoduje wypełnienie pustego obszaru na lewo od tabulatora kreskowaną linią wiodącą.


Powoduje wypełnienie pustego obszaru na lewo od tabulatora ciągłą linią wiodącą.


Zawiera zestawienie tabulatorów, które zostaną usunięte z zaznaczonych akapitów po kliknięciu przycisku OK. W przypadku kliknięcia przycisku Anuluj tabulatory te nie zostaną usunięte.


Powoduje ustawienie tabulatora przy zastosowaniu bieżących ustawień.


Powoduje usunięcie tabulatora zaznaczonego w polu Położenie tabulatorów. Tabulatory przewidziane do usunięcia są pokazane u dołu okna dialogowego i zostają usunięte po kliknięciu przycisku OK.


Powoduje usunięcie wszystkich niestandardowych tabulatorów pokazanych na liście Położenie tabulatorów. Tabulatory przewidziane do usunięcia są pokazane u dołu okna dialogowego i zostają usunięte po kliknięciu przycisku OK.


Wpisz wartość odpowiadającą położeniu nowego tabulatora lub kliknij istniejący tabulator, a następnie wpisz dla niego nową wartość.


Wybierz odpowiedni sposób wyrównywania tekstu w punkcie tabulatora. Aby zmienić wyrównanie dla istniejącego tabulatora, kliknij ten tabulator w polu Położenie tabulatorów, a następnie kliknij nową opcję wyrównywania.


Kliknij opcję odpowiadającą linii kropkowanej, linii kreskowanej lub linii ciągłej, aby wypełnić pusty obszar na lewo od tabulatora. Kliknij opcję 1 Brak, aby pozostawić ten obszar pusty lub usunąć wcześniej zastosowaną linię wiodącą.


Podaje listę tabulatorów, które zostaną usunięte z zaznaczonych akapitów po kliknięciu przycisku OK. W przypadku kliknięcia przycisku Anuluj tabulatory te nie zostaną usunięte.


Kliknij odpowiedni typ obramowania i cieniowania. Aby usunąć obramowanie i cieniowanie, kliknij opcję Brak.


Pokazuje wygląd dokumentu po zastosowaniu wybranych opcji.


Powoduje zastosowanie obramowania określonego przez wzór wybrany w polu Formaty.


Powoduje zastosowanie cieniowania określonego przez wzór wybrany w polu Formaty.


Powoduje zastosowanie czcionki określonej przez wzór wybrany w polu Formaty.


Powoduje zastosowanie koloru określonego przez wzór wybrany w polu Formaty.


Powoduje automatyczne dopasowanie rozmiaru tabeli w zależności od ilości tekstu w tabeli.


Powoduje zastosowanie określonych opcji formatowania do nagłówków tabeli.


Powoduje zastosowanie określonych opcji formatowania do pierwszej kolumny tabeli.


Powoduje zastosowanie określonych opcji formatowania do ostatniego wiersza tabeli.


Powoduje zastosowanie określonych opcji formatowania do ostatniej kolumny tabeli.


Wybierz części tabeli, w stosunku do których mają być zastosowane specjalne opcje formatowania.


Wybierz opcje formatowania, które mają być zastosowane do tabeli.


Wybierz odpowiednią orientację dla tekstu w zaznaczonych komórkach, w polu tekstowym lub w ramce.


Nadaje orientację poziomą tekstowi w zaznaczonych komórkach, polu tekstowym lub ramce. Taka orientacja tekstu jest przyjmowana domyślnie.


Nadaje tekstowi orientację pionową, od dołu do góry.


Nadaje tekstowi orientację pionową, od góry do dołu.


Pokazuje wygląd dokumentu po zastosowaniu wybranych opcji.


Wyświetla wyraz lub zwrot zaznaczony przez użytkownika przed wybraniem polecenia Tezaurus z menu Narzędzia lub wyświetla ostatnio odszukany wyraz. Jeżeli zaznaczony wyraz nie występuje w tezaurusie, nazwa pola zmienia się w Nie znalezione. Aby odszukać inny wyraz, wpisz ten wyraz w polu Zamień na synonim lub w polu Wstaw, a następnie kliknij przycisk Odszukaj.


Kliknij znaczenie, które najbardziej pasuje do kontekstu, w jakim występuje dany wyraz lub zwrot. Jeśli synonim zaznaczonego wyrazu lub zwrotu nie został znaleziony, to w polu Znaczenia wyświetlana jest w kolejności alfabetycznej lista elementów, których pisownia jest podobna do pisowni danego wyrazu lub zwrotu.


Wyświetla wszystkie synonimy, antonimy lub wyrazy pokrewne dla wyrazu zaznaczonego w polu Znaczenia lub w polu Lista alfabetyczna. Jeśli przed wybraniem przez użytkownika polecenia Tezaurus z menu Narzędzia nie był zaznaczony żaden wyraz, pole to nosi nazwę Wstaw. Aby odszukać odpowiedni wyraz, wpisz wyraz w polu Wstaw, a następnie kliknij przycisk Odszukaj.


Powoduje zamianę wyrazu lub zwrotu zaznaczonego w dokumencie na wyraz lub zwrot podany w polu Zamień na synonim. Jeśli przed wybraniem przez użytkownika polecenia Tezaurus z menu Narzędzia nie był zaznaczony żaden wyraz lub zwrot, przycisk ten nosi nazwę Wstaw. Przycisk Wstaw jest dostępny od momentu rozpoczęcia wpisywania tekstu w polu Wstaw.


Powoduje wyświetlenie w polu Zamień na synonim lub w polu Odszukano listy synonimów danego wyrazu.


Powoduje wyświetlenie ostatnio odszukanego wyrazu, jego znaczeń i synonimów.


Pokazuje wygląd dokumentu po zastosowaniu wybranych opcji.


Buduje spis na podstawie niestandardowych stylów nagłówków albo na podstawie haseł z pól zamiast stylów.


Powoduje oznaczenie tekstu w dokumencie jako hasła indeksu.


Powoduje automatyczne oznaczanie haseł indeksu przez otwarcie pliku indeksowego i zastosowanie go do oznaczania haseł.


Powoduje zastosowanie niestandardowego formatowania do indeksu. Ten przycisk jest dostępny tylko wtedy, gdy w polu Formaty kliknięto opcję Z szablonu.


Powoduje zastosowanie niestandardowego formatowania do spisu treści. Ten przycisk jest dostępny tylko wtedy, gdy w polu Formaty kliknięto opcję Z szablonu.


Powoduje oznaczenie i podział na kategorie tych cytatów, które mają być umieszczone w spisie źródeł.


Powoduje zastosowanie niestandardowego formatowania do spisu źródeł. Ten przycisk jest dostępny tylko wtedy, gdy w polu Formaty kliknięto opcję Z szablonu.


Powoduje zastosowanie niestandardowego formatowania do spisu ilustracji. Ten przycisk jest dostępny tylko wtedy, gdy w polu Formaty kliknięto opcję Z szablonu.


Kliknij wbudowany format, który ma być zastosowany do spisu treści. Aby utworzyć własny format, kliknij opcję Z szablonu, a następnie kliknij przycisk Modyfikuj.


Kliknij nazwę, która ma być użyta jako podpis tabeli, lub kliknij opcję (brak), jeśli nie chcesz żadnego podpisu.


Kliknij wbudowany format, który ma być zastosowany do spisu ilustracji. Aby utworzyć własny format, kliknij opcję Z szablonu, a następnie kliknij przycisk Modyfikuj.


Kliknij wbudowany format, który ma być zastosowany do spisu źródeł. Aby utworzyć własny format, kliknij opcję Z szablonu, a następnie kliknij przycisk Modyfikuj.


Zawiera informacje o sposobie prezentacji haseł podrzędnych indeksu. Kliknij opcję Wcięty, aby umieszczać hasła podrzędne pod hasłami głównymi. Kliknij opcję Zwarty, aby umieszczać hasła podrzędne indeksu w tym samym wierszu co hasła główne.


Powoduje umieszczanie haseł podrzędnych indeksu pod hasłami głównymi.


Powoduje umieszczanie haseł podrzędnych indeksu w tym samym wierszu co hasła główne.


Kliknij wbudowany format, który ma być zastosowany do indeksu. Aby utworzyć własny format, kliknij opcję Z szablonu, a następnie kliknij przycisk Modyfikuj.


Wyświetla numery stron dla każdego z haseł występujących w spisie. Numery stron są wyświetlane tuż obok każdego z haseł, chyba że zaznaczono pole wyboru Numery stron wyrównuj do prawej.


Powoduje wyrównywanie numerów stron do prawego marginesu. Kliknij odpowiedni deseń w polu Znaki wiodące tabulacji, aby dodać kropki, linie lub poziome kreski pomiędzy poszczególnymi hasłami spisu a numerami stron.


Powoduje zamianę pięciu lub większej liczby odsyłaczy do tego samego źródła na tekst "Passim".


Powoduje utrzymanie sformatowania znaków w długich cytatach.


Powoduje sformatowanie indeksu w podanej przez użytkownika liczbie kolumn. Aby użyć takiej samej liczby kolumn jak liczba kolumn w dokumencie, kliknij opcję Auto.


Kliknij odpowiednią kategorię odsyłaczy, która mają zostać skompilowane.


Powoduje umieszczenie podpisów w spisie ilustracji. Kliknij odpowiedni podpis na liście Dołącz podpis.


Kliknij liczbę poziomów nagłówków, które mają być wyświetlane w spisie treści. Aby przypisać poziomom nagłówków odpowiednie style, kliknij przycisk Modyfikuj.


Powoduje dodanie kropek, linii lub poziomych kresek pomiędzy poszczególnymi hasłami spisu a numerami stron. Aby nie umieszczać żadnych znaków wiodących, kliknij opcję (brak). Opcja Znaki wiodące tabulacji jest dostępna tylko wtedy, gdy zaznaczono pole wyboru Numery stron wyrównuj do prawej.


Powoduje sortowanie pod oddzielnym nagłówkiem wyrazów rozpoczynających się literą akcentowaną. Na przykład, powoduje sortowanie oddzielnie wyrazów rozpoczynających się na literę Ŕ i na literę A.


Powoduje oznaczenie zaznaczonego tekstu jako hasła spisu treści.


Wyświetla tekst zaznaczony w dokumencie, przewidziany jako hasło spisu treści. W tym miejscu można dokonać edycji hasła spisu treści. Edycja oddziaływuje wyłącznie na hasło spisu treści, natomiast nie oddziaływuje na tekst w dokumencie.


Wyświetla zaznaczony tekst, przewidziany jako hasło spisu treści. W tym miejscu można dokonać edycji hasła spisu treści. Edycja oddziaływuje wyłącznie na hasło spisu treści, natomiast nie oddziaływuje na tekst w dokumencie.


Wyświetla tekst zaznaczony w dokumencie, przewidziany jako hasło spisu treści. W tym miejscu można dokonać edycji hasła spisu treści. Edycja oddziaływuje wyłącznie na hasło spisu treści, natomiast nie oddziaływuje na tekst w dokumencie.


Powoduje dodanie hasła spisu treści do grupy klikniętej przez użytkownika. To ustawienie ma znaczenie tylko wtedy, gdy dokument zawiera więcej niż jeden spis treści. Jeśli dokument zawiera tylko jeden spis treści, zaakceptuj opcję C, która jest ustawieniem domyślnym.


Powoduje zastosowanie klikniętego przez użytkownika poziomu do hasła spisu treści. Na przykład, w wyniku kliknięcia 4 w polu Poziom zostaje utworzone hasło spisu treści poziomu 4.


Wyświetla zaznaczony tekst, przewidziany jako hasło spisu treści. W tym miejscu można dokonać edycji hasła spisu treści. Edycja oddziaływuje wyłącznie na hasło spisu treści, natomiast nie oddziaływuje na tekst w dokumencie.


Powoduje, iż przy tworzeniu spisu ilustracji zostanie zastosowany styl inny niż styl Podpis. W przypadku, gdy zaznaczono pole wyboru Styl, należy w polu Styl kliknąć odpowiedni styl.


Powoduje tworzenie spisu ilustracji przy użyciu stylu innego niż styl Podpis. W przypadku, gdy zaznaczono pole wyboru Styl, należy w polu Styl kliknąć odpowiedni styl.


Powoduje, iż przy tworzeniu spisu ilustracji zostanie zastosowany styl inny niż styl Podpis. W przypadku, gdy zaznaczono pole wyboru Styl, należy w polu Styl kliknąć odpowiedni styl.


Powoduje tworzenie spisu ilustracji z pól haseł spisu treści (TC), zastępującymi lub uzupełniającymi style. W przypadku, gdy zaznaczono pole wyboru Pola z hasłami, należy kliknąć odpowiednią literę na liście Nazwa spisu (Nazwa spisu odpowiada przełącznikowi \f w polach TC).


Powoduje tworzenie spisu ilustracji przy użyciu wyłącznie tych pól haseł spisu treści (TC), które zawierają klikniętą przez użytkownika nazwę. To ustawienie ma znaczenie tylko wtedy, gdy w polach TC umieszczony został przełącznik \f.


Kliknij elementy dokumentu, które mają być użyte przy tworzeniu spisu ilustracji.


Powoduje tworzenie spisu treści przy użyciu stylów wybranych z listy Dostępne style. Dla każdego wybieranego stylu wpisz odpowiedni numer w polu Poziom spisu treści.


Wpisz numer poziomu spisu treści, który chcesz przypisać do odpowiadającego temu poziomowi stylu, wymienionemu w grupie Dostępne style.


Wybierz odpowiednie style, które mają być stosowane do tworzenia spisu treści.


Powoduje tworzenie spisu treści przy użyciu pól haseł spisu treści, zastępującymi lub uzupełniającymi style. Aby utworzyć spis treści przy użyciu wyłącznie pól haseł spisu treści, wyczyść pole wyboru Style.


Powoduje wyczyszczenie pola wyboru Pola z hasłami i odtwarza style Nagłówek 1, Nagłówek 2 i Nagłówek 3 odpowiednio jako style Poziom spisu treści 1, 2 i 3.


Powoduje utworzenie spisu treści z pól haseł spisu treści (TC), zastępującymi lub uzupełniającymi style. Aby utworzyć spis treści przy użyciu zarówno stylów, jak i pól haseł spisu treści (TC), należy zaznaczyć zarówno pole wyboru Style, jak i pole wyboru Pola z hasłami.


Powoduje przypisanie klawisza skrótu wyświetlanego w polu Naciśnij nowy klawisz skrótu do wybranego polecenia, makra, pozycji Autotekstu, stylu lub symbolu.


Kliknij kategorię zawierającą polecenie, makro, czcionkę, pozycję Autotekstu, styl lub symbol, dla którego ma być zmodyfikowane przypisanie klawisza skrótu. W przypadku niemożności znalezienia właściwej kategorii kliknij opcję Wszystkie polecenia, aby wyświetlić wszystkie wbudowane polecenia programu Word.


Naciśnij klawisze, które chcesz przypisać do wybranego polecenia, makra, czcionki, pozycji Autotekstu, stylu lub symbolu. Jeżeli naciśnięta kombinacja klawiszy została już wcześniej przypisana do innego elementu, to w polu Naciśnij nowy klawisz skrótu wyświetlane są istniejące przypisania klawiszy skrótu.


Wyświetla bieżące przypisania klawiszy skrótu, jeżeli takie przypisania istnieją, dla aktualnie zaznaczonego polecenia, makra, czcionki, pozycji Autotekstu, stylu lub symbolu. Po kliknięciu przycisku Przypisz nowy klawisz skrótu zostaje dodany do istniejących klawiszy skrótu.


Powoduje zamknięcie tego okna dialogowego i zachowanie dokonanych zmian.


Powoduje usunięcie przypisania klawisza skrótu, wybranego przez użytkownika w polu Zdefiniowane klawisze.


Powoduje usunięcie określonych przez użytkownika przypisań klawiszy skrótu i odtworzenie w szablonie lub dokumencie wybranym w polu Zapisz zmiany w pierwotnych przypisań klawiszy skrótu w programie Word.


Służy do zapisania zmodyfikowanych ustawień klawiszy skrótu w miejscu wybranym przez użytkownika. W przypadku kliknięcia opcji Normal.dot klawisze skrótu będą dostępne w każdym dokumencie opartym na szablonie Standardowy.


Klawisz skrótu wyświetlany w polu Naciśnij nowy klawisz skrótu został wcześniej przypisany do tego elementu. Po kliknięciu przycisku Przypisz istniejące przypisanie klawisza skrótu zostaje usunięte a ten klawisz skrótu zostaje przypisany do nowego elementu.


Zawiera opis aktualnie wybranej opcji.


Wyświetla próbkę wybranej czcionki.


Powoduje przypisanie aktualnie wybranego polecenia, makra, czcionki, pozycji Autotekstu, stylu lub symbolu do klawisza skrótu wyświetlanego w polu Naciśnij nowy klawisz skrótu. Jeżeli ten klawisz skrótu jest aktualnie przypisany do innego elementu, wybranie przycisku Przypisz spowoduje usunięcie istniejącego przypisania klawisza skrótu i przypisanie tego klawisza skrótu do nowego elementu.


Kliknij polecenie, makro, czcionkę, pozycję Autotekstu, styl lub symbol, dla którego ma być przypisane lub usunięte przypisanie klawisza skrótu. Gdy potrzebny element nie jest wyświetlany, kliknij inną opcję w polu Kategorie.


Kliknij element, dla którego chcesz dodać, zmodyfikować lub usunąć przypisanie klawisza skrótu, a następnie w polu Naciśnij nowy klawisz skrótu naciśnij nowy klawisz skrótu. Kliknij przycisk Usuń, aby usunąć istniejące przypisanie klawisza skrótu, lub kliknij przycisk Zresetuj wszystko, aby odtworzyć pierwotne przypisania klawiszy skrótu w programie Word.


Wpisz hasło chroniące ten dokument. Brak znajomości hasła uniemożliwia akceptowanie lub odrzucanie rejestrowanych zmian, wstawianie lub usuwanie komentarzy, modyfikowanie chronionych pól formularza oraz usuwanie ochrony dokumentu.


Kliknij opcję Aktualizacja wyłącznie numerów stron, jeśli nie zmieniono żadnego nagłówka ani żadnego hasła spisu treści. Kliknięcie opcji Aktualizacja całego spisu może nieco wydłużyć operację aktualizacji spisu treści, ponieważ aktualizowane są zarówno hasła spisu treści, jak i numery stron.


Powoduje aktualizację numerów stron w spisie, natomiast nie powoduje aktualizacji żadnego hasła spisu treści.


Powoduje aktualizację zarówno haseł spisu treści, jak i numerów stron. Operacja aktualizacji całego spisu może potrwać dłużej, dlatego też opcję Aktualizacja całego spisu należy wybrać tylko wtedy, gdy w dokumencie zmodyfikowano nagłówki lub pola haseł spisu treści.


Gdy zapisujesz wersję dokumentu, w tym polu możesz wpisać komentarz dotyczący tej wersji. Podczas wyświetlania komentarza dotyczącego istniejącej wersji (po kliknięciu przycisku Wyświetl komentarz w oknie dialogowym Wersje) wpisywanie tekstu w to pole nie jest możliwe. Nie można zmodyfikować raz wpisanego komentarza.


Zawiera opis aktualnie zaznaczonej wersji dokumentu.


Kliknij przycisk Zapisz, aby przechować bieżący stan dokumentu jako nową wersję tego dokumentu. Aby otworzyć poprzednią wersję dokumentu, kliknij tę wersję, a następnie kliknij przycisk Otwórz.


Powoduje automatycznie zapisywanie wersji dokumentu za każdym razem, gdy dokument jest zamykany. Wyczyść to pole wyboru, aby wersja dokumentu była zapisywana wyłącznie po kliknięciu przycisku Zapisz. Zapisywanie wielu wersji dokumentu powoduje zwiększenie rozmiaru pliku; gdy dokument staje się zbyt duży, można usunąć niepotrzebne wersje.


Powoduje przechowanie bieżącego stanu dokumentu jako oddzielnej wersji. Kliknij przycisk Zapisz, a następnie w oknie dialogowym Pokaż komentarz napisz komentarz dotyczący tej wersji dokumentu.


Powoduje otwarcie aktualnie zaznaczonej wersji dokumentu. Aby wrócić do wcześniejszej wersji dokumentu, otwórz tę wersję, a następnie zastosuj polecenie Zapisz jako z menu Plik, co spowoduje zamianę bieżącej wersji dokumentu na wersję wcześniejszą.


Powoduje usunięcie z komputera zaznaczonych wersji dokumentu.


Wyświetla cały tekst komentarza dla zaznaczonej wersji dokumentu. Kliknij przycisk Wyświetl komentarz, gdy komentarz jest zbyt długi i nie mieści się na liście powyżej.


Powoduje zamknięcie tego okna dialogowego i zachowanie wprowadzonych zmian.


Kliknij przycisk Zapisz, aby zapisać bieżący stan dokumentu jako nową wersję tego dokumentu.


Kliknij odpowiedni konwerter, który ma być zastosowany do otwarcia pliku.


  Wyrównaj do lewej

Powoduje wyrównanie zaznaczonego tekstu do lewego marginesu lub do lewego wcięcia akapitu i pozostawienie postrzępionego prawego brzegu.


  Wyrównaj do prawej

Powoduje wyrównanie zaznaczonego tekstu do prawego marginesu lub do prawego wcięcia akapitu; lewy brzeg pozostaje postrzępiony.


  Wyśrodkuj

Powoduje wyśrodkowanie zaznaczonego tekstu między lewym i prawym marginesem lub między lewym i prawym wcięciem akapitu.


  Wyjustuj

Powoduje wyrównanie tekstu do lewego i do prawego marginesu lub do lewego i do prawego wcięcia akapitu.


  Pogrubienie

Powoduje zastosowanie lub usunięcie atrybutu pogrubienia dla znaków w zaznaczonym tekście lub dla znaków wpisywanych z klawiatury, od punktu wstawiania poczynając.


  Kursywa

Powoduje zastosowanie lub usunięcie atrybutu kursywy dla znaków w zaznaczonym tekście lub dla znaków wpisywanych z klawiatury, od punktu wstawiania poczynając.


pole Czcionka (pasek narzędzi Formatowanie)

Podaj nazwę czcionki, którą chcesz zastosować do zaznaczonego tekstu lub do znaków wpisywanych z klawiatury, od punktu wstawiania poczynając.


pole Rozmiar czcionki (pasek narzędzi Formatowanie)

Podaj odpowiedni rozmiar dla zaznaczonego tekstu lub dla znaków wpisywanych z klawiatury, od punktu wstawiania poczynając. Dostępne rozmiary zależą od rodzaju drukarki i wybranej czcionki.


  Zmniejsz wcięcie (pasek narzędzi Formatowanie)

Powoduje przesunięcie wcięcia w zaznaczonych akapitach do poprzedniego tabulatora. W przypadku listy numerowanej konspektu, kliknij przycisk Zmniejsz wcięcie  [image], aby przenieść element listy na wyższy poziom numerowania.


  Pokaż/Ukryj ¶

Powoduje wyświetlanie znaków niedrukowanych, takich jak znaki tabulacji  [image],  znaczniki akapitu (¶) i tekst ukryty.


  Zwiększ wcięcie (pasek narzędzi Formatowanie)

Powoduje przesunięcie wcięcia w zaznaczonych akapitach do następnego tabulatora. W przypadku listy numerowanej konspektu, kliknij przycisk Zwiększ wcięcie  [image], aby przenieść element listy na niższy poziom numerowania.


  Przypis (menu Wstaw)

Powoduje wstawienie przypisu dolnego lub przypisu końcowego w punkcie wstawiania. Można ustawić odpowiedni format numerowania, jak również typ i położenie znaku odsyłacza przypisu.


  Podgląd wydruku (menu Plik)

Pokazuje, jak dokument będzie wyglądał po jego wydrukowaniu. Użyj narzędzi na pasku narzędzi Podgląd wydruku, aby przed wydrukowaniem dokumentu dokonać w nim zmian.


  Zapisz (menu Plik)

Powoduje zapisanie aktywnego pliku pod bieżącą nazwą pliku, w bieżącym miejscu i w bieżącym formacie pliku. Gdy plik zapisywany jest po raz pierwszy, wyświetlane jest okno dialogowe Zapisz jako.


  Asystent pakietu Office (pasek narzędzi Standardowy)

Wyświetla lub ukrywa Asystenta pakietu Office.


  Podkreślenie

Powoduje dodanie lub usunięcie atrybutu podkreślenia dla znaków w zaznaczonym tekście lub dla znaków wpisywanych z klawiatury, od punktu wstawiania poczynając. Aby zastosować inny styl podkreślenia, z menu Format wybierz polecenie Czcionka, a następnie kliknij kartę Czcionka.


Szablony i dodatki (menu Narzędzia)

Podaje listę szablonów, które mogą być dołączone do aktywnego dokumentu. Można również aktualizować style w dokumencie, używać makr i pozycji Autotekstu pochodzących z innego szablonu, jak również ładować szablony globalne i dodatki.


Kliknij dwukrotnie dokument, który chcesz uaktywnić.


Powoduje uwzględnienie w powyższej wartości statystyki dokumentu tekstu znajdującego się w przypisach i przypisach końcowych.


Wyświetla liczbę stron w aktywnym dokumencie.


Wyświetla liczbę wyrazów w aktywnym dokumencie.


Wyświetla liczbę znaków w aktywnym dokumencie, bez spacji. Przy obliczaniu liczby znaków nigdy nie są brane pod uwagę następujące znaki: znaki tabulacji, znaki końca wiersza, znaki końca akapitu, znaki końca strony, znaki końca sekcji i znaki w tekście ukrytym.


Wyświetla liczbę znaków w aktywnym dokumencie, łącznie ze spacjami. Przy obliczaniu liczby znaków nigdy nie są brane pod uwagę następujące znaki: znaki tabulacji, znaki końca wiersza, znaki końca akapitu, znaki końca strony, znaki końca sekcji i znaki w tekście ukrytym.


Wyświetla liczbę akapitów w aktywnym dokumencie


Wyświetla liczbę wierszy w aktywnym dokumencie


Wyświetla liczbę stron, wyrazów, znaków, akapitów i wierszy w aktywnym dokumencie.


Otwiera dokument w trybie tylko do odczytu. Dokument przeznaczony tylko do odczytu, który został otwarty i następnie zmodyfikowany, może zostać zapisany tylko pod warunkiem zmiany jego nazwy.


Wpisz hasło dla tego dokumentu. Brak znajomości hasła umożliwia otwarcie tego dokumentu wyłącznie jako dokumentu przeznaczonego tylko do odczytu.


Powoduje dodanie do dokumentu odsyłacza.


Kliknij typ elementu, dla którego chcesz utworzyć odsyłacz.


Kliknij odpowiednie informacje, które chcesz umieścić w odsyłaczu. Elementy na tej liście odpowiadają opcji wybranej w polu Typ odsyłacza.

Aby uzyskać więcej informacji na temat opcji (brak kontekstu) lub (pełny kontekst), znajdujących się na tej liście, kliknij  [image].


Kliknij odpowiednie informacje, które chcesz umieścić w odsyłaczu. Jeżeli potrzebny element nie występuje na tej liście, może okazać się konieczne wybranie innego elementu w polu listy Typ odsyłacza.


Powoduje dołączenie hiperłącza do odsyłacza, dzięki czemu możliwe staje się bezpośrednie przejście ("skok") do elementu, do którego odwołuje się odsyłacz. Jeżeli element, któremu chcemy przypisać odsyłacz, znajduje się w innym dokumencie, to oba dokumenty muszą wchodzić w skład jednego dokumentu głównego.


Powoduje dodanie do odsyłacza słów "powyżej" lub "poniżej", zależnie od położenia odsyłacza względem elementu, do którego odsyłacz się odwołuje. Na przykład, jeżeli element, do którego odwołuje się odsyłacz, jest wyświetlany poniżej odsyłacza, w odsyłaczu pojawi się tekst "Tabela 1 poniżej".


Powoduje wyświetlenie dokumentu w dwukrotnym powiększeniu.


Powoduje wyświetlenie dokumentu zgodnie z jego normalnym rozmiarem.


Powoduje wyświetlenie dokumentu o rozmiarze równym trzem czwartym normalnego rozmiaru dokumentu.


Powoduje zmniejszenie lub zwiększenie skali wyświetlania dokumentu tak, by dokument zmieścił się pomiędzy prawym i lewym marginesem. Wybranie opcji Szerokość strony powoduje wyświetlanie dokumentu w taki sposób, że użytkownik widzi poszczególne wiersze tekstu w całości i nie zachodzi konieczność przewijania tekstu w poziomie.


Powoduje zmniejszenie skali wyświetlania dokumentu tak, by w oknie dokumentu zmieściła się cała strona. Ta opcja jest dostępna wyłącznie w widoku układu strony i na podglądzie wydruku.


Wyświetla dwie lub więcej stron w oknie dokumentu. Po kliknięciu opcji Wiele stron kliknij  [image], a następnie kliknij odpowiednią liczbę stron, które mają być wyświetlane. Ta opcja jest dostępna wyłącznie w widoku układu strony i na podglądzie wydruku.


Wprowadź odpowiednią wartość wyrażoną w procentach — pomiędzy 10 a 200 — odpowiadającą skali, w której dokument ma być wyświetlany.


Pokazuje wygląd tekstu po zastosowaniu opcji wybranej w polu Zmień rozmiar.


Pokazuje wygląd dokumentu po zastosowaniu opcji wybranych w polu Zmień rozmiar.


Powoduje zwiększenie lub zmniejszenie skali wyświetlania dokumentu; skala wyświetlania dokumentu jest określona procentowo w stosunku do normalnego rozmiaru dokumentu. Aby wrócić do normalnego rozmiaru dokumentu, kliknij wartość 100%.


Pokazuje wygląd dokumentu po zastosowaniu wybranych opcji.