Dwukrotnie kliknij nazwę arkusza na liście, aby wyświetlić arkusz w aktywnym skoroszycie.


Należy nadać nazwę niestandardowemu typowi wykresu, który chcesz dodać. Nazwa może zawierać nie więcej niż 31 znaków i będzie wyświetlana w polu Typ wykresu na karcie Typy niestandardowe.


Należy tu umieścić opis niestandardowego typu wykresu, który chcesz dodać. Opis może zawierać nie więcej niż 250 znaków. Po kliknięciu nazwy niestandardowego wykresu w polu Typ wykresu opis będzie wyświetlany w polu Przykład na karcie Typy niestandardowe.


Lokalizuje program dodatkowy zainstalowany w komputerze. W polu Dostępne dodatki są domyślnie wyświetlane tylko dodatki zainstalowane w folderze Biblioteka foldera Microsoft Excel. Jeśli w komputerze brak dodatku dostarczanego wraz z programem Microsoft Excel, można go zainstalować. Aby uzyskać informacje na temat dostarczanych dodatków, kliknij przycisk  [image].


Zaznacz pole wyboru, aby załadować program dodatkowy tak, aby jego polecenia i funkcje stały się dostępne w programie Microsoft Excel. Aby nie ładować programu dodatkowego i zwolnić pamięć, wyczyść to pole wyboru. Nieładowanie programu dodatkowego nie powoduje usunięcia go z komputera.


Zawiera opis programu dodatkowego zaznaczonego w polu Dostępne dodatki.


Został wybrany element związany z poprzednią wersją tego programu. W Pomocy brak tematów dotyczących tego elementu.


Wprowadź nazwę widoku, aby dodać nowy widok na aktywnym arkuszu roboczym.


Aby zapisać bieżące ustawienia wydruku wraz z dodawanym widokiem arkusza roboczego, kliknij przycisk Ustawienia wydruku. Kliknij przycisk Ukryte wiersze, kolumny i ustawienia filtru, aby zapisać te opcje wraz z dodawanym widokiem.


Usuwa zawartość, formaty i komentarze z wybranych komórek.


Usuwa tylko formaty z wybranych komórek; zawartość i komentarze pozostają bez zmian.


Usuwa tylko formuły z wybranych komórek; formatowanie komentarze i wartości pozostają bez zmian.


Powoduje zastosowanie nazw kolumn i wierszy oraz zaznaczonych opcji kolejności nazywania.


W polu Zastosuj nazwy kliknij nazwy, których chcesz użyć zamiast odwołań. W polu Zastosuj nazwy są wyświetlane wszystkie zdefiniowane w skoroszycie nazwy, które odwołują się do komórki lub do zakresu komórek.


Zastępuje odwołania nazwami bez względu na typ nazwy lub odwołania. Jeśli to pole wyboru zostanie wyczyszczone, program Microsoft Excel zastępuje odwołania bezwzględne nazwami bezwzględnymi, odwołania względne nazwami względnymi, a odwołania mieszane nazwami mieszanymi.


Jeśli znalezienie dokładnych nazw komórek jest niemożliwe, powoduje użycie nazw zakresów wierszy i kolumn odnoszących się do komórek.


Powoduje zastąpienie odwołania nazwą odwołującą się do wiersza bez podawania nazwy kolumny.


Powoduje zastąpienie odwołania nazwą odwołującą się do kolumny bez podawania nazwy wiersza.


Gdy odwołanie do komórki jest zastępowane nazwą zakresu odwołującą się do wiersza i nazwą odwołującą się do kolumny, kliknij przycisk Wiersz kolumna. Chcąc, aby nazwa kolumny była na pierwszym miejscu kliknij przycisk Kolumna wiersz.


Usuwa wszelkie ustawione opcje formatowania.


Kliknij przycisk Obsługa techniczna, aby uzyskać informacje na temat obsługi technicznej. Kliknij przycisk Informacje o systemie, aby uzyskać informacje na temat komputera i działającego obecnie oprogramowania.


Ustawia typ wykresu zaznaczony na liście jako domyślny typ wykresu do tworzenia nowych wykresów.


Zaznacz pole wyboru Efekt 3-W, aby zastosować wygląd 3-W do wszystkich znaczników danych na wykresie bąbelkowym 3-W. Wyczyść to pole wyboru, aby usunąć efekt 3-W z bąbelkowych znaczników danych.


Powoduje zastosowanie cieniowanego wyglądu 3-W do zaznaczonej powierzchni 3-W wykresu.


Określa typy zmian, które chcesz przeglądać. Aby uzyskać więcej informacji na temat przeglądania zmian w skoroszycie, kliknij przycisk  [image].


Określa typy zmian, które chcesz wyróżnić. Aby uzyskać więcej informacji na temat wyróżniania zmian w skoroszycie, kliknij przycisk  [image].


W polu Rozmiar pomocniczego wykresu wpisz wartość zawartą w przedziale od 5 do 200, aby określić procentowy rozmiar drugiego wykresu kołowego lub słupkowego w stosunku do pierwszego koła na wykresie kołowym kołowego lub wykresie słupkowym kołowego. Na przykład, aby wyświetlić drugi rysunek koła lub słupka o takim samym rozmiarze jak pierwszy rysunek, należy wpisać w polu liczbę 100.


Pole wyboru Tekst automatyczny należy zaznaczyć, jeśli chcemy połączyć dane w etykietach danych bezpośrednio z arkusza roboczego. Opcji tej należy używać do ponownego łączenia etykiet danych z danymi źródłowymi po ręcznej zmianie etykiet na wykresie.


Zawiera opis typu, podtypu lub wariantu wykresu zaznaczonego w polu Typ wykresu. Jeśli podtypy nie są wyświetlane, bieżący wykres może być typem wbudowanym lub niestandardowym, zdefiniowanym przez użytkownika.


Określ elementy arkusza roboczego lub skoroszytu, które chcesz chronić. Wpisz hasło, aby uniemożliwić nieupoważnionym użytkownikom usunięcie ochrony. Użycie hasła jest opcjonalne.


Powoduje zastosowanie ustawień domyślnych do zaznaczonego obiektu.


Wyświetla oś, linię lub obramowanie w taki sposób, aby wyglądało tak, jak po zastosowaniu wybranych opcji.


Kliknij opcję w polu Rozmieść, aby rozmieścić okna według pokazanego poniżej wstępnie ustawionego wzoru.


Rozmieszcza okna tylko aktywnego skoroszytu. Aby wyświetlić i rozmieścić różne części aktywnego skoroszytu w wielu oknach, kliknij polecenie Nowe okno w menu Okno, a następnie kliknij opcję Okna aktywnego skoroszytu.


Wprowadź wartość lub odwołanie do komórki, w której przechowywana jest wartość przewidziana do użycia w kwerendzie parametrycznej.


Zaznacz to pole wyboru, jeśli chcesz używać wartości wyświetlanej w tym oknie dialogowym jako parametru w kwerendzie parametrycznej, przy każdym odświeżaniu zewnętrznego zakresu danych. Jeśli jako parametr została wprowadzona wartość, kwerenda będzie zawsze używać tej wartości w przyszłych odświeżaniach. Jeśli jako parametr zostało wprowadzone odwołanie do komórki, kwerenda będzie zawsze używać wartości z określonej komórki do odświeżania zewnętrznego zakresu danych. Przycisk Zwiń okno dialogowe na prawym krańcu tego pola czasowo przenosi okno dialogowe, dzięki czemu można wprowadzić zakres zaznaczając komórki w arkuszu roboczym. Po zakończeniu można ponownie kliknąć przycisk, aby wyświetlić całe okno dialogowe.


Kopiuje do aktywnego skoroszytu paski narzędzi zaznaczone w polu Niestandardowe paski narzędzi.


Klikaj nazwy pasków narzędzi w polu Niestandardowe paski narzędzi, aby określić paski, które chcesz przyłączyć do aktywnego skoroszytu. W tym polu wyświetlana jest lista wszystkich niestandardowych pasków narzędzi w bieżącym obszarze roboczym.


Wyświetla listę wszystkich pasków narzędzi przyłączonych do aktywnego skoroszytu. Paski narzędzi, które zostały skopiowane do aktywnego skoroszytu są automatycznie dodawane do tego pola.


Tworzy niestandardową listę z istniejących elementów, które zostały umieszczone w skoroszycie. Jeśli w skoroszycie został wybrany zakres komórek, który ma wiele wierszy i kolumn, kliknij opcję Wiersze, jeśli elementy są umieszczone w wierszach albo kliknij opcję Kolumny, jeśli elementy są umieszczone kolumnach.


Kliknij opcję w polu Kategoria, a następnie zaznacz żądane opcje, aby określić format liczb. W polu Przykład wyświetlany jest wygląd komórki po zastosowaniu wybranego formatowania.


Pokazuje wygląd dokumentu po zastosowaniu zaznaczonych opcji.


Określa sposób wyświetlania dat, godzin, ułamków lub formatów niestandardowych.


Zaznacz format liczb w polu Typ, a następnie kliknij przycisk Usuń, aby usunąć niestandardowy format liczb. Nie można usuwać wbudowanych formatów liczb.


Wprowadź liczbę, aby określić liczbę cyfr wyświetlanych po prawej stronie przecinka dziesiętnego.


Wyświetla symbol waluty obok liczb.


Zaznacz pole wyboru Użyj separatora 1000, aby umieszczać separator między tysiącami.


Zaznacz opcję w polu Liczby ujemne, aby określić sposób wyświetlania liczb ujemnych.


Do komórek o formacie "Ogólny" nie jest stosowany określony format liczb. Zawartość komórek o formacie "Tekst" jest traktowana jak tekst nawet wówczas, gdy do komórki wprowadzane są liczby. Liczby te są wyświetlane dokładnie w takiej postaci, w jakiej zostały wprowadzone.


Zaznacz opcję w polu listy Poziomo, aby zmienić wyrównanie zawartości komórki w poziome. Program Microsoft Excel domyślnie wyrównuje tekst do lewej strony, liczby do prawej strony, a wartości logiczne i wartości błędów są środkowane. Domyślnym wyrównaniem w poziomie jest Ogólne.

Aby uzyskać więcej informacji, kliknij przycisk  [image].


Zmienia poziome lub pionowe wyrównanie zawartości komórki na podstawie wybranych opcji.


Wprowadza wcięcia w zawartości komórki z lewej strony komórki. Każdy przyrost w polu Wcięcie jest odpowiednikiem szerokości jednego znaku.


Zaznacz opcję w polu Pionowo, aby zmienić pionowe wyrównanie zawartości komórki. Program Microsoft Excel domyślnie wyrównuje tekst pionowo w dolnej części komórki. Domyślnym wyrównaniem w pionie jest Ogólne.


Zawija tekst tworząc w komórce wiele wierszy. Liczba zawiniętych wierszy zależy od szerokości kolumny i długości zawartości komórki.


Scala dwie lub kilka zaznaczonych komórek w pojedynczą komórkę. Odwołanie do scalonej komórki dotyczy górnej lewej komórki pierwotnego zakresu komórek.


Zaznacz opcję w polu Orientacja, aby zmienić orientację tekstu w zaznaczonych komórkach. Jeśli zostaną wybrane inne opcje wyrównania, opcje obracania mogą być niedostępne.


Ustawia wartość obrotu tekstu w zaznaczonej komórce. Aby zaznaczony tekst obrócić z dolnej lewej do górnej prawej części komórki, należy wpisać liczbę dodatnią. Aby zaznaczony tekst obrócić z górnej lewej do dolnej prawej części komórki, należy wpisać ujemną liczbę stopni.


Zmienia orientację zawartości komórki na pionową.


Wprowadza wcięcia do zawartości zaznaczonych komórek.


Zaznacz nazwę czcionki, aby zmienić czcionkę zaznaczonego tekstu. Aby zmienić wygląd zaznaczonego tekstu, zaznacz żądane opcje na karcie Czcionka.


Zmienia styl czcionki zaznaczonego tekstu.


Zmienia rozmiar zaznaczonego tekstu. Dostępne rozmiary zależą od drukarki i od wybranej czcionki.


Zaznacz pole wyboru Przekreślony, aby narysować linię w poprzek zaznaczonego tekstu lub liczb.


Formatuje zaznaczony tekst lub liczby jako wskaźnik górny.


Formatuje zaznaczony tekst lub liczby jako wskaźnik dolny.


Zaznacz typ podkreślony, aby sformatować zaznaczony tekst jako podkreślony.


Wybierz kolor na liście, aby zmienić kolor zaznaczonego tekstu lub obiektu.


Zaznacz pole wyboru Czcionka standardowa, aby ustawić czcionkę, styl czcionki, rozmiar i efekty na styl "Normalny".


Pokazuje wygląd dokumentu po zastosowaniu zaznaczonych opcji.


Zawiera opis czcionki zaznaczonej w polu Czcionka.


Zaznacz opcję w polu Styl, aby określić rozmiar i styl linii obramowania. Chcąc zmienić styl linii obramowania, które już istnieje, zaznacz żądaną opcję stylu linii, a następnie kliknij obszar obramowania w modelu Obramowanie, w którym ma być zastosowany nowy styl linii.


Usuwa obramowanie z zaznaczonych komórek.


Kliknij jeden lub kilka przycisków, aby dodać lub usunąć obramowanie zaznaczonych komórek. Kliknij przycisk  [image] , aby usunąć wszystkie obramowania zaznaczonych komórek.


Stosuje kolor do zaznaczonych komórek.


Dodaje obramowanie tylko wokół zewnętrznego brzegu zakresu zaznaczonych komórek, stosując styl linii zaznaczony w polu Styl.


Dodaje obramowanie do wewnętrznej siatki zakresu zaznaczonych komórek, stosując styl linii zaznaczony w polu Styl.


Zaznacz kolor, aby zmienić kolor tła zaznaczonego obszaru.


Zaznacz kolor tła w polu Kolor, a następnie zaznacz deseń w polu Deseń, aby sformatować zaznaczony kolor z wykorzystaniem kolorowego deseniu.


Pokazuje wygląd dokumentu po zastosowaniu zaznaczonych opcji.


Uniemożliwia zmianę, przeniesienie, zmianę rozmiaru lub usunięcie zaznaczonych komórek.

Blokada komórek zacznie obowiązywać dopiero po wprowadzeniu ochrony arkusza. Aby wprowadzić ochronę arkusza, wskaż polecenie Ochrona w menu Narzędzia, kliknij przycisk Chroń arkusz, a następnie zaznacz pole wyboru Zawartość.


Ukrywa formułę w komórce tak, aby po zaznaczeniu komórki nie była widoczna na pasku formuły.

Jeśli ta opcja zostanie zaznaczona, zacznie ona obowiązywać dopiero po wprowadzeniu ochrony arkusza. Aby wprowadzić ochronę arkusza, wskaż polecenie Ochrona w menu Narzędzia, kliknij przycisk Chroń arkusz, a następnie zaznacz pole wyboru Zawartość.


Zmniejsza widoczny rozmiar znaków tak, aby wszystkie dane w zaznaczonej komórce dopasować do szerokości kolumny. Po zmianie szerokości kolumny rozmiar znaków jest ustawiany automatycznie. Zastosowany rozmiar czcionki nie ulega zmianie.


Zaznacz opcje w polu Sterowanie tekstem, aby ustawić wygląd tekstu w komórce.


Zaznacz opcje w polu Efekty, aby zastosować efekty do zaznaczonego tekstu.


Zaznacz opcje obramowania w polu Ustawienia wstępne, aby zastosować obramowania albo usunąć obramowania z zaznaczonych komórek.


Kliknij pole Zakres, a następnie w arkuszu roboczym zaznacz dane, które mają być podstawą wykresu. Chcąc, aby na wykresie była wyświetlana etykieta kolumny lub wiersza dla nowych danych, zaznacz także komórkę zawierającą etykietę.


Kliknij przycisk Wiersze lub Kolumny, aby utworzyć serię danych z zawartości każdego wiersza lub kolumny w kopiowanym obszarze.


Wykorzystuje pierwszy wiersz lub kolumnę zaznaczonego obszaru jako etykiety dla serii danych.


Wykorzystuje pierwszy wiersz lub kolumnę zaznaczonego obszaru jako etykiety kategorii na osi x.


Zamienia istniejące etykiety kategorii wykresu na etykiety kategorii, które chcesz wkleić.


Kliknij przycisk Nowa seria, aby dodać kopiowane dane do wykresu jako nową serię danych.

Kliknij przycisk Nowe punkty, aby dodać kopiowane dane do wykresu jako dodatkowy punkt danych w każdej istniejącej serii danych.


Kliknij atrybut kopiowanego wykresu, który chcesz wkleić do zaznaczonego wykresu.


Wkleja zarówno formaty, jak i wartości kopiowanego wykresu do zaznaczonego wykresu.


Wkleja tylko formaty kopiowanego wykresu do zaznaczonego wykresu.


Wkleja tylko wartości kopiowanego wykresu do zaznaczonego wykresu.


Usuwa zawartość, formaty lub komentarze z zaznaczonych komórek.


Usuwa zawartość, formaty i komentarze z zaznaczonych komórek.


Usuwa tylko formaty z zaznaczonych komórek; zawartość i komentarze komórek pozostają bez zmian.


Usuwa tylko zawartość z zaznaczonych komórek; formaty pozostają bez zmian.


Usuwa tylko komentarze z zaznaczonych komórek; zawartość i formaty pozostają bez zmian.


TWyrównaj do lewej (pasek narzędzi Formatowanie)

Wyrównuje zaznaczony tekst, liczby lub obiekty w jednej linii do lewej strony pozostawiając postrzępioną prawą krawędź.


Wyrównaj do prawej (pasek narzędzi Formatowanie)

Wyrównuje zaznaczony tekst, liczby lub obiekty w jednej linii do prawej strony pozostawiając postrzępioną lewą krawędź.


Obramowanie

Dodaje obramowanie do zaznaczonej komórki lub zakresu.

Aby sformatować komórkę lub zakres za pomocą ostatnio zaznaczonego obramowania, kliknij przycisk  [image]. Aby określić inny typ obramowania, kliknij strzałkę obok przycisku, a następnie zaznacz styl obramowania na palecie.


TWstaw komórki

Wyświetla okno dialogowe Wstaw, w którym można określić kierunek przesunięcia otaczających komórek, wierszy lub kolumn w celu umieszczenia wstawianych komórek.


Środkuj (pasek narzędzi Formatowanie)

Środkuje zaznaczony tekst, liczby lub obiekty w jednej linii.


TKolor wypełnienia

Dodaje, zmienia lub usuwa kolor wypełnienia lub efekt wypełnienia z zaznaczonej komórki lub obiektu.


Styl dziesiętny

Stosuje styl dziesiętny do zaznaczonych komórek. Aby zmienić styl dziesiętny, użyj polecenia Styl w menu Format.


Styl walutowy

Stosuje styl walutowy do zaznaczonych komórek. Aby zmienić styl walutowy, użyj polecenia Styl w menu Format. Zależnie od kraju zaznaczonego w oknie dialogowym Właściwości ustawień regionalnych systemu Windows, zamiast przycisku Styl walutowy może być wyświetlany przycisk Międzynarodowy styl waluty.


Zmniejsz miejsca dziesiętne

Zmniejsza liczbę cyfr wyświetlanych po przecinku dziesiętnym w zaznaczonych komórkach.


Znajdź (menu Edycja)

Przeszukuje zaznaczone komórki lub arkusze w celu znalezienia określonych znaków i zaznacza pierwszą komórkę zawierającą te znaki.


TKolor czcionki

Formatuje zaznaczony tekst za pomocą koloru umieszczonego na przycisku. Aby sformatować tekst za pomocą innego koloru, kliknij strzałkę obok przycisku  [image], a następnie kliknij żądany kolor.


Malarz formatów (pasek narzędzi Standardowy)

Kopiuje format z zaznaczonego obiektu lub tekstu i stosuje go do obiektu lub tekstu, który został kliknięty. Aby skopiować formatowanie do kilku elementów, dwukrotnie kliknij przycisk  [image], a następnie kliknij każdy z elementów, które chcesz sformatować. Po zakończeniu naciśnij klawisz ESC lub ponownie kliknij przycisk  [image], aby wyłączyć narzędzie Malarz formatów.


Pasek formuły

Wyświetla lub ukrywa pasek formuły.


Asystent pakietu Office

Asystent pakietu Office wyświetla tematy Pomocy i wskazówki pomocne w wykonywaniu zadań.


Zwiększ miejsca dziesiętne

Zwiększa liczbę cyfr wyświetlanych po przecinku dziesiętnym w zaznaczonych komórkach.


Lotus 1-2-3

Pomaga w nauce odpowiedników menu i poleceń programu Lotus 1-2-3 w programie Microsoft Excel. Wskazówki na temat odpowiednika można wyświetlać w arkuszu roboczym albo można obejrzeć pokaz kolejnych czynności w programie Microsoft Excel.


Styl procentowy

Stosuje styl procentowy do zaznaczonych komórek. Aby zmienić styl procentowy, użyj polecenia Styl w menu Format.


Zamień

Wyszukuje i zamienia określony tekst, formatowanie, stopki, przypisy lub komentarze w aktywnym dokumencie.


Sortuj rosnąco

Sortuje zaznaczone elementy w kolejności od początku alfabetu, najniższej liczby lub najwcześniejszej daty na podstawie kolumny, w której jest umieszczony punkt wstawiania. Jeśli poprzednio były ustawione inne opcje sortowania, opcje te nadal obowiązują.


Sortuj malejąco

Sortuje zaznaczone elementy w kolejności od końca alfabetu, najwyższej liczby lub najpóźniejszej daty na podstawie kolumny, w której jest umieszczony punkt wstawiania. Jeśli poprzednio były ustawione inne opcje sortowania, opcje te nadal obowiązują.


Sprawdzanie pisowni (menu Narzędzia)

Sprawdza pisownię w aktywnym dokumencie, pliku, skoroszycie lub elemencie.


TPasek stanu

Pokazuje lub ukrywa pasek stanu. Pasek stanu znajduje się w dolnej części ekranu. Są na nim wyświetlane informacje na temat zaznaczonego polecenia lub wykonywanej operacji. Na prawej części paska są wyświetlane informacje dotyczące stanu klawiszy CAPS LOCK, SCROLL LOCK i NUM LOCK.


Pogrubiony (pasek narzędzi Formatowanie)

Zamienia zaznaczony tekst i liczby na pogrubione. Jeśli zaznaczony tekst lub liczby są już pogrubione, kliknięcie przycisku  [image] powoduje usunięcie pogrubienia.


Czcionka

Zmienia czcionkę zaznaczonego tekstu i liczb. W polu Czcionka zaznacz nazwę czcionki.


Rozmiar czcionki

Zmienia rozmiar czcionki zaznaczonego tekstu i liczb. W polu Rozmiar czcionki wprowadź rozmiar. Rozmiary w polu Rozmiar czcionki zależą od zaznaczonej czcionki i aktywnej drukarki.


Podgląd wydruku (menu Plik)

Pokazuje wygląd pliku po wydrukowaniu.


Kursywa (pasek narzędzi Formatowanie)

Zamienia zaznaczony tekst i liczby na kursywę. Jeśli zaznaczony tekst lub liczby są już wyświetlane kursywą, kliknięcie przycisku  [image] powoduje usunięcie kursywy.


Podkreślony (pasek narzędzi Formatowanie)

Podkreśla zaznaczony tekst i liczby. Jeśli zaznaczony tekst lub liczby są już podkreślone, kliknięcie przycisku  [image] powoduje usunięcie podkreślenia.


Wpisz wartość z zakresu od 0 (zero) do 255, aby zmienić szerokość kolumn, w których zostały zaznaczone komórki. Liczba ta reprezentuje liczbę znaków, które mogą być wyświetlane w komórce sformatowanej przy użyciu czcionki standardowej. Jeśli szerokość kolumny jest ustawiona na 0, kolumna jest ukryta.


Stosuje żądany typ formatowania do zaznaczonej komórki lub zakresu komórek. Kliknij przycisk Wartość komórki jest, aby sformatować komórkę na podstawie jej wartości lub zawartości. Kliknij przycisk Formuła jest, aby sformatować komórkę na podstawie określonej formuły. Wynikiem określonej formuły musi być wartość prawda lub fałsz.

Aby uzyskać więcej informacji na temat stosowania formatów warunkowych na podstawie formuł, kliknij przycisk  [image].


Kliknij operator, który chcesz zastosować do ustawienia warunku dla zaznaczonego zakresu komórek. Po kliknięciu operatora between lub not between, należy określić górną i dolną wartość warunku formatowania. Wartości górna i dolna są dołączane do zakresu, do którego ma być zastosowane formatowanie warunkowe.


Wprowadź wartość lub formułę dla warunku, według którego chcesz formatować zaznaczony zakres komórek. Jeśli przy stosowaniu formatowania warunkowego do wartości komórek zostanie zaznaczony operator between lub not between, należy określić górną i dolną wartość warunku formatowania. Wartości górna i dolna są dołączane do zakresu, do którego ma być zastosowane formatowanie warunkowe.

Aby uzyskać więcej informacji na temat stosowania formatów warunkowych na podstawie formuł, kliknij przycisk  [image].


Pokazuje wygląd zakresu komórek po zastosowaniu formatowania warunkowego.


Zaznacz elementy formatu, które chcesz zastosować w formatowaniu warunkowym. Do jednej komórki można zastosować tylko jeden format warunkowy.


Dodaje dodatkowe warunki do zaznaczonego zakresu komórek. W jednym formacie warunkowym można określić trzy warunki.

Jeśli w zaznaczonej komórce spełnionych jest kilka warunków, stosowane jest formatowanie określone dla pierwszego spełnionego warunku. Jeśli żaden z określonych warunków nie jest spełniony, komórka zachowuje formatowanie domyślne.


Usuwa warunki z formatu warunkowego.


Aby uzyskać więcej informacji na temat rozwiązywania konfliktów przy zapisywaniu udostępnianego skoroszytu, kliknij przycisk  [image].


Utrzymuje zmianę wprowadzoną przez użytkownika. Informacje na temat zmiany są wyświetlane w polu Twoje zmiany w arkuszu.


Utrzymuje zmianę wprowadzoną przez inną osobę. Informacje na temat zmiany są wyświetlane w polu Konfliktowe zmiany wprowadzone przez.


Zachowuje i zapisuje wszystkie pozostałe zmiany wprowadzone przez użytkownika. Aby uzyskać więcej informacji na temat automatycznego pomijania zmian, kliknij przycisk  [image].


Zachowuje i zapisuje wszystkie pozostałe zmiany wprowadzone innych użytkowników, które są w konflikcie z zapisywanymi zmianami.


Wyświetla informacje na temat zmiany wprowadzonej podczas bieżącej sesji, która jest w konflikcie z wpisem innego użytkownika. Opisuje także powiązane zmiany, powstałe w wyniku Twojej decyzji. Użyj paska przewijania po prawej stronie pola do przeglądania całej jego zawartości.


Wyświetla informacje na temat zmiany zapisanej przez innego użytkownika podczas bieżącej sesji, która jest w konflikcie z twoim wpisem. Opisuje także powiązane zmiany, powstałe w wyniku Twojej decyzji. Użyj paska przewijania po prawej stronie pola do przeglądania całej jego zawartości.


Ponownie wpisz hasło, aby je potwierdzić i wprowadzić ochronę arkusza roboczego lub skoroszytu.


Jeśli przypisane do arkusza roboczego lub skoroszytu hasło zabezpieczające zostanie zapomniane, nie można otworzyć skoroszytu, uzyskać dostępu do jego danych z innego skoroszytu za pośrednictwem łącz, usunąć ochrony arkusza roboczego lub skoroszytu ani odzyskać danych.

W pisowni hasła są rozróżniane wielkie i małe litery. Hasło może mieć długość nie przekraczającą 255 znaków i może zawierać dowolną kombinację liter, liczb i symboli.


Identyfikuje wygląd kopiowanego obiektu. Przycisk Tak jak na ekranie powoduje skopiowanie obiektu w takiej postaci, w jakiej jest wyświetlany na ekranie monitora. Przycisk Tak jak na wydruku powoduje skopiowanie obiektu w takiej postaci, w jakiej jest wyświetlany w podglądzie wydruku. Jeśli wybrana drukarka nie jest kolorowa, obiekty kolorowe będą wyświetlane jako czarno białe.


Identyfikuje rozmiar kopiowanego obiektu. Przycisk Tak jak na ekranie powoduje skopiowanie obiektu w takim samym rozmiarze, w jakim jest wyświetlany na ekranie monitora. Przycisk Tak jak na wydruku powoduje skopiowanie obiektu w takim samym rozmiarze, w jakim jest wyświetlany w podglądzie wydruku. Jeśli wybrana drukarka nie jest kolorowa, obiekty kolorowe będą wyświetlane jako czarno białe.


Zaznacz pole wyboru Mapa bitowa, aby skopiować obraz jako mapę bitową. Mapa bitowa obrazu będzie poprawnie wyświetlana tylko wtedy, gdy ekran, z którego jest kopiowana ma taką samą rozdzielczość i jest tego samego typu, jak ekran na którym jest wyświetlana.

Zaznacz pole wyboru Rysunek, aby skopiować rysunek jako metaplik Windows. W metapliku Windows można zmienić rozmiary. Będzie on poprawnie wyświetlany bez względu na to, czy ekran źródłowy i ekran docelowy są jednakowe, czy różne.


Identyfikuje wygląd kopiowanego obiektu. Przycisk Tak jak na ekranie powoduje skopiowanie obiektu w takiej postaci, w jakiej jest wyświetlany na ekranie monitora. Przycisk Tak jak na wydruku powoduje skopiowanie obiektu w takiej postaci, w jakiej jest wyświetlany w podglądzie wydruku. Jeśli wybrana drukarka nie jest kolorowa, obiekty kolorowe będą wyświetlane jako czarno białe.


Zaznacz pole wyboru Mapa bitowa, aby skopiować obraz jako mapę bitową. Mapa bitowa obrazu będzie poprawnie wyświetlana tylko wtedy, kiedy ekran, z którego jest kopiowana ma taką samą rozdzielczość i jest tego samego typu, jak ekran na którym jest wyświetlana.

Zaznacz pole wyboru Rysunek, aby skopiować rysunek jako metaplik Windows. W metapliku Windows można zmienić rozmiary. Będzie on poprawnie wyświetlany bez względu na to, czy ekran źródłowy i ekran docelowy są jednakowe, czy różne


Show (View tab)
Zaznacz lub wyczyść opcje w polu Pokaż, aby wyświetlić lub ukryć pasek formuły lub pasek stanu.


Wyświetla pasek formuły. Pasek formuły znajduje się w górnej części arkusza roboczego.


Wyświetla pasek stanu, na którym są wyświetlane informacje na temat zaznaczonego polecenia lub opcji. Pasek stanu znajduje się w dolnej części okna programu.


Zaznacz opcje w polu Komentarz, aby ustalić sposób wyświetlania komentarzy w arkuszu roboczym.


Ukrywa komentarze i wskaźniki komentarzy w komórkach, do których są dołączone komentarze.


Wyświetla mały czerwony trójkąt w prawym górnym rogu komórki, jeśli do tej komórki jest dołączony komentarz. Komentarze są wyświetlane tylko wtedy, kiedy na komórce zawierającej komentarz zostanie umieszczony wskaźnik myszy.


Wyświetla komentarz i wskaźnik komentarza, mały czerwony trójkąt w prawym górnym rogu komórki, gdy do komórki jest dołączony komentarz.


Zaznacz opcje w polu Obiekty, aby wyświetlić lub ukryć obiekty graficzne w skoroszycie.


Powoduje wyświetlanie wszystkich obiektów graficznych, przycisków, pól tekstowych, obiektów rysowanych i rysunków.


Powoduje wyświetlanie obrazów i wykresów w postaci szarych prostokątów. Wyświetlanie tylko miejsc zarezerwowanych dla obiektów może znacząco zwiększyć szybkość przewijania arkusza. Po zaznaczeniu opcji Pokazuj miejsca program Microsoft Excel w normalny sposób wyświetla przyciski, pola tekstowe i inne typy obiektów graficznych.


Powoduje ukrycie wszystkich obiektów graficznych, przycisków, pól tekstowych, obiektów rysowanych i rysunków. Obiekty ukryte nie są drukowane.


Zaznacz opcje wyświetlania dla aktywnego okna w polu Opcje okna.


Wyświetla podział stron, który został automatycznie wprowadzony przez program Microsoft Excel.


Wyświetla formuły w komórkach zamiast wartości będących wynikami formuł.


Wyświetla linie siatki komórek. Aby wydrukować linie siatki, upewnij się, czy jest zaznaczone pole wyboru linii siatki na karcie Arkusz okna dialogowego Ustawienia strony.


Ustawia kolor linii siatki. Jeśli zostanie kliknięty przycisk Automatycznie, kolor jest ustawiany na podstawie koloru tekstu zdefiniowanego w Panelu sterowania Windows.


Wyświetla nagłówki wierszy i kolumn.


Wyświetla symbole konspektu. Program Microsoft Excel nie wyświetla symboli konspektu, dopóki arkusz roboczy zawiera uprzednio utworzony konspekt.


Wyświetla 0 (zero) w komórkach zawierających wartości zero.


Wyświetla poziomy pasek przewijania.


Wyświetla pionowy pasek przewijania.


Wyświetla karty arkuszy umożliwiające poruszanie się między arkuszami i zaznaczanie arkuszy skoroszytu. Karty arkuszy są wyświetlane w dolnej części okna arkusza.


Oblicza wszystkie otwarte arkusze robocze, włącznie z tabelami danych oraz aktualizuje wszystkie otwarte arkusze wykresów.


Oblicza tylko aktywny arkusz roboczy, aktualizuje tylko wykresy w arkuszu roboczym i otwiera wykresy połączone z arkuszem.


Zaznacz opcje w polu Przeliczanie, aby określić sposób wykonywania obliczeń w arkuszach roboczych. Aby obliczać tylko aktywny arkusz roboczy, kliknij opcję Przelicz arkusz. Zaznaczenie innych opcji obliczeń powoduje przywrócenie obliczania wszystkich otwartych arkuszy roboczych w bieżącej sesji. Domyślnym sposobem wykonywania obliczeń w programie Microsoft Excel jest sposób automatyczny.


Powoduje wykonywanie obliczeń wszystkich zależnych formuł po każdej zmianie wartości, formuły lub nazwy. Jest to domyślne ustawienie obliczeń.


Powoduje wykonywanie obliczeń wszystkich zależnych formuł z wyjątkiem tabel danych. Aby wykonać obliczenia w tabelach danych, kliknij przycisk Przelicz teraz na karcie Przeliczenia.


Powoduje wykonywanie obliczeń w otwartych skoroszytach tylko wtedy, kiedy zostanie kliknięty przycisk Przelicz teraz na karcie Przeliczenia. Po kliknięciu opcji Ręczne, program Microsoft Excel automatycznie zaznacza pole wyboru Przelicz ponownie przed zapisaniem.


Ogranicza liczbę iteracji szukania wyniku lub rozwiązywania odwołań cyklicznych. Jeśli nie zostanie to określone inaczej, program Microsoft Excel przerywa obliczenia po 100 iteracjach albo gdy wszystkie wartości zmienią się o wartość mniejszą niż 0,001. Liczbę iteracji można ograniczyć przez zmianę liczby w polu Maksymalna liczba iteracji, w polu Maksymalna zmiana albo w obu polach.


Wpisz liczby w polach Maksymalna liczba iteracji i Maksymalna zmiana, aby zmienić maksymalną liczbę iteracji i maksymalną wartość zmiany, poniżej której proces iteracji zostaje przerwany.


Ustawia opcje obliczeń, które dotyczą całego skoroszytu.


Oblicza i aktualizuje formuły zawierające odwołania do innych aplikacji.


Trwale zmienia przechowywane w komórkach wartości z pełnej precyzji (15 cyfr) na format, jaki jest wyświetlany, włącznie z miejscami dziesiętnymi.


Zmienia datę początkową , w stosunku do której obliczane są wszystkie daty z 1 stycznia 1900 na 2 stycznia 1904.


Powoduje ponowne przeliczenie danych przed zapisaniem arkusza roboczego.


Powoduje zapisanie kopii wartości zawartych w zewnętrznym dokumencie połączonym z arkuszem roboczym Microsoft Excel.

Jeśli arkusz zawierający łącza do wielkich zakresów w zewnętrznym dokumencie wymaga wyjątkowo dużo miejsca na dysku lub wymaga dużo czasu do otwarcia, wyczyszczenie pola wyboru Zapisz wartości zewnętrznego łącza może spowodować zmniejszenie ilości miejsca na dysku i czasu niezbędnego do otwarcia arkusza roboczego.


Powoduje użycie nazw etykiet w formułach, jeśli zakresy w arkuszu roboczym mają etykiety wierszy lub kolumn.


Ustawia opcje edycji arkusza roboczego. Opcje zaznaczone na karcie Edycja dotyczą wszystkich arkuszy roboczych skoroszytu.


Zaznacz pole wyboru Edytuj bezpośrednio w komórce, aby umożliwić edycję we wnętrzu komórki przez dwukrotne kliknięcie komórki, zamiast edycji zawartości komórki tylko na pasku formuły.


Zaznacz pole wyboru Pozwól na przeciąganie i upuszczanie komórki, aby umożliwić przenoszenie i kopiowanie komórek i danych metodą przeciągania. Gdy ta opcja jest zaznaczona, można także przeciągać uchwyt wypełnienia do kopiowania danych i wypełniania sąsiednich komórek seriami danych.


Wyświetla komunikat w przypadku upuszczenia komórek na komórki zawierające dane.


Powoduje, że po naciśnięciu klawisza ENTER w bieżącej komórce aktywną komórką staje się komórka sąsiednia. W polu Kierunek wskaż kierunek położenia sąsiedniej komórki, która ma się stać aktywna.


Wprowadź liczbę miejsc dziesiętnych w polu Miejsca dziesiętne, aby wskazać miejsce, w którym program Microsoft Excel będzie automatycznie umieszczać przecinek dziesiętny w liczbach wprowadzanych do arkusza roboczego jako stałe. Podanie liczby dodatniej powoduje przesunięcie przecinka dziesiętnego w lewo, a podanie liczby ujemnej powoduje przesunięcie przecinka dziesiętnego w prawo. Jeśli pole Miejsca dziesiętne zostanie puste lub ustawione na 0 (zero), należy ręcznie wprowadzić przecinek dziesiętny. Aby pominąć tę opcję, należy wpisać przecinek dziesiętny podczas wprowadzania liczby.


Zachowuje usytuowanie obiektów w komórkach, które są wycinane, kopiowane filtrowane lub sortowane.


Wyświetla komunikat przy każdej automatycznej aktualizacji połączonych elementów.


Wyświetla przemieszczenia i zmiany arkusza roboczego przy wstawianiu lub usuwaniu komórek, wierszy lub kolumn. W niektórych systemach proces animacji może spowolnić działanie systemu wideo.


Uzupełnia wpisy tekstowe, których wpisywanie w kolumnie zostało rozpoczęte. Jeśli kilka pierwszych wpisanych liter odpowiada istniejącemu wpisowi w tej kolumnie, program Microsoft Excel automatycznie wpisuje pozostały tekst.


Wpisz klawisz, który chcesz naciskać, aby otworzyć pasek menu Microsoft Excel lub uruchomić Pomoc dla użytkowników programu Lotus 1-2-3. Aby określić inne opcje przenoszenia, zaznacz żądaną opcję w polu Opcje arkusza.


Aktywuje pasek menu Microsoft Excel po naciśnięciu klawisza wpisanego w polu Klawisz menu Microsoft Excel lub Pomocy.


Uruchamia Pomoc dla użytkowników programu Lotus 1-2-3 po naciśnięciu klawisza wpisanego w polu Menu Microsoft Excel lub klawisz Pomocy.


Aktywuje alternatywny zestaw klawiszy do nawigacji w arkuszu roboczym, wprowadzania formuł, wprowadzania etykiet i innych czynności.


Zaznacz lub wyczyść opcje w polu Opcje arkusza, aby określić sposób obliczania wyrażeń i konwersji formuł przy otwieraniu plików Lotus 1-2-3 w programie Microsoft Excel.


Otwiera i ocenia pliki Lotus 1-2-3 bez utraty lub zmiany informacji. Po zaznaczeniu tej opcji program Microsoft Excel ocenia ciągi tekstowe jako 0 (zero), wyrażenia logiczne jako 0 lub 1, a kryteria bazy danych zgodnie z zasadami stosowanymi w programie Lotus 1-2-3.


Wykonuje konwersję formuł wprowadzonych w składni programu Lotus 1-2-3 w wersji 2.2 na składnię programu Microsoft Excel i powoduje, że nazwy zdefiniowane w programie Microsoft Excel zachowują się tak, jak nazwy zdefiniowane w programie Lotus 1-2-3.


Określa sposób użycia klawiszy skrótów (CTRL+<litera>) w programie Microsoft Excel do uruchamiania makr programu Lotus 1-2-3.


Zmienia styl odwołania nagłówków wierszy i kolumn oraz odwołań do komórek ze stylu A1 na styl R1C1. W stylu A1 kolumny są oznaczone etykietami alfabetycznymi, a wiersze są oznaczone etykietami numerycznymi. W stylu R1C1 zarówno kolumny, jak i wiersze są oznaczone etykietami numerycznymi.


Uniemożliwia wymianę danych z innymi aplikacjami, które są przystosowane do dynamicznej wymiany danych (DDE).


Wyświetla listę ostatnio używanych plików w dolnej części menu Plik, dzięki czemu można szybko otworzyć te pliki. Wprowadź liczbę plików, które mają być wyświetlane w polu wpisy.


Przy zapisywaniu każdego nowego skoroszytu przypomina użytkownikowi o wprowadzeniu informacji podsumowujących — takich jak tytuł, temat, autor, słowa kluczowe i komentarz.


Przy tworzeniu nowego skoroszytu ustawia liczbę arkuszy roboczych, z których ma się składać ten skoroszyt.


Wprowadź rozmiar czcionki w polu Rozmiar, aby ustawić standardowy (domyślny) rozmiar czcionki dla nowych arkuszy i skoroszytów. Nowy standardowy rozmiar czcionki będzie użyty, gdy po następnym uruchomieniu programu Microsoft Excel będzie tworzony nowy arkusz roboczy lub skoroszyt.


Kliknij czcionkę w polu Czcionka standardowa, aby ustawić standardową (domyślną) czcionkę dla nowych arkuszy i skoroszytów. Nowa standardowa czcionka będzie użyta, gdy po następnym uruchomieniu programu Microsoft Excel będzie tworzony nowy arkusz roboczy lub skoroszyt.


W pisz ścieżkę w polu Domyślne położenie plików, aby ustawić domyślny folder roboczy. Chcąc wpisać ścieżkę do serwera sieciowego jako domyślne położenie plików, wprowadź ścieżkę używając składni UNC:

\\nazwaserwera\nazwafoldera

Aby zmienić domyślny folder roboczy na serwer sieciowy, należy ponownie uruchomić program Microsoft Excel.


Wpisz pełną ścieżkę w polu Inne położenie plików startowych, aby określić ścieżkę do innego foldera startowego.


Wpisz nową nazwę w polu Nazwa użytkownika, aby zmienić swoją nazwę.


Kliknij przycisk Nowa lista w polu Listy użytkownika, aby utworzyć nową listę, a następnie wpisz elementy listy w polu Pozycje listy. Pierwszy znak nie może być liczbą. Naciśnij klawisz ENTER, aby oddzielić każdy wpis, a następnie kliknij przycisk Dodaj, aby dodać go do listy. Aby utworzyć listę użytkownika z istniejących elementów, które znajdują się na liście w zakresie arkusza roboczego, kliknij pole Importuj listę z komórek, zaznacz zakres w arkuszu, a następnie kliknij przycisk Importuj.


Tworzy listę użytkownika z istniejących elementów, które znajdują się na liście w zakresie arkusza roboczego. Kliknij pole Importuj listę z komórek, zaznacz zakres w arkuszu, a następnie kliknij przycisk Importuj.


Kliknij listę, którą chcesz edytować albo kliknij przycisk Nowa lista w polu Listy użytkownika, aby utworzyć nową listę, a następnie wpisz elementy listy w polu Pozycje listy. Pierwszy znak nie może być liczbą. Naciśnij klawisz ENTER, aby oddzielić każdy wpis.


Zapisuje listę użytkownika wyświetlaną w polu Pozycje listy.


Usuwa zaznaczoną listę użytkownika. Nie można usuwać wbudowanych list użytkownika.


Zaznacz opcje wyświetlania wykresu w polu Aktywny wykres dla aktywnego wykresu w skoroszycie.


Steruje sposobem rysowania pustych komórek arkusza roboczego jako punktów danych na wykresie.


Powoduje, że w linii na wykresie pozostają przerwy w miejscach odpowiadających pustym komórkom arkusza roboczego w serii danych, co sprawia, że linia jest podzielona na segmenty.


Powoduje, że puste komórki są traktowane jak zera. Z tego powodu linia opada do wartości zero dla punktów danych o wartości zero.


Wykonuje interpolację punktów danych, które reprezentują puste komórki i wypełnia przerwy liniami łączącymi.


Automatycznie aktualizuje wykres w celu odzwierciedlenia, które komórki są widoczne w arkuszu roboczym. Aby wyświetlić pierwotny zakres arkusza roboczego użyty do utworzenia wykresu, wyczyść to pole wyboru.


Dopasowuje rozmiary wykresu do okna, dzięki czemu wykres zawsze wypełnia okno. Aby zmieniać rozmiary wykresu niezależnie od okna, wyczyść to pole wyboru. Pole wyboru Rozmiar wykresu zmienia się z oknem jest dostępne tylko dla arkuszy wykresów, a nie dla wykresów osadzonych.


Wyswietla nazwę elementu wykresu po umieszczeniu na nim wskaźnika myszy.


Wyświetla wartość znacznika danych po umieszczeniu na nim wskaźnika myszy.


Kopiuje paletę kolorów do aktywnego skoroszytu z innego skoroszytu. Kliknij nazwę innego skoroszytu w polu Kopiuj kolory z.


Wyświetla paletę kolorów.


Pierwszych osiem kolorów program Microsoft Excel używa do linii wykresu. Kolory te mogą być także użyte do formatowania innych elementów, do których można zastosować kolor.


Pierwszych osiem kolorów program Microsoft Excel używa do wypełnień wykresu. Kolory te mogą być także użyte do formatowania innych elementów, do których można zastosować kolor.


Wyświetla okno dialogowe Kolory. Można poddać edycji dowolny z 56 pierwotnych kolorów na palecie kolorów w celu utworzenia kolorów niestandardowych.


Przywraca paletę kolorów do pierwotnych 56 kolorów.


Odtwarza słyszalne dźwięki, które są związane ze zdarzeniami programu Microsoft Office takimi, jak otwieranie, zapisywanie i drukowanie plików oraz wyświetlanie komunikatów o błędach. Dźwięki przypisane do różnych zdarzeń mogą być zmieniane w oknie dialogowym Właściwości dźwięków w Panelu sterowania systemu Windows. Jeśli pole wyboru Sygnalizuj zdarzenia dźwiękiem zostanie zaznaczone lub wyczyszczone w jednym programie pakietu Office, jest ono także włączane lub wyłączane we wszystkich pozostałych programach pakietu Office 97. Aby zmienić dźwięk, który jest związany ze zdarzeniem, otwórz folder "Dźwięki" w Panelu sterowania systemu Windows. Do odtwarzania większości dźwięków niezbędna jest karta dźwiękowa.


Zaznacz lub wyczyść pola umieszczone poniżej, aby wyświetlać lub ukrywać nazwy elementów wykresu  lub nazwy serii danych i wartości po umieszczeniu wskaźnika myszy na elementach.


W arkuszach roboczych i arkuszach wykresów można się poruszać oraz powiększać wybrane obszary za pomocą urządzenia wskazującego Microsoft IntelliMouse. Aby uzyskać więcej informacji na temat użycia urządzenia wskazującego IntelliMouse, kliknij przycisk  [image].


Określ opcje wyświetlania, przeglądania i otwierania skoroszytu.


Sprawdza, czy w skoroszytach znajdują się makra, które mogą zawierać wirusy makro. Włącza wbudowany komunikat ostrzegawczy pojawiający się przy każdym otwieraniu skoroszytu, który może zawierać wirusy makr (to znaczy skoroszyt zawiera makra lub dostosowane paski narzędzi, menu lub skróty). Aby uzyskać więcej informacji na temat wykrywania wirusów w skoroszytach, kliknij przycisk  [image].


Ustawia domyślny typ pliku, w którym chcesz zapisać skoroszyt Microsoft Excel. Aby uzyskać więcej informacji na temat zmiany domyślnego formatu pliku do zapisywania skoroszytów, kliknij przycisk  [image].


Zaznacz pola wyboru dla górnego lub dolnego wiersza, lewej lub prawej kolumny albo dowolnej kombinacji zaznaczonego zakresu, aby utworzyć nazwy używające etykiet w zaznaczonym zakresie.


Wyświetla listę dostępnych standardowych typów wykresów.


Kliknij podtyp lub wariant typu wykresu, którego chcesz użyć. Jeśli podtypy nie są wyświetlane, bieżący wykres może być wykresem niestandardowym.


Zaznacz typ wykresu i opcje formatowania dla aktywnego wykresu lub zaznaczonej serii danych na podstawie wybranego typu wykresu.


Powoduje zastosowanie klikniętego typu wykresu do zaznaczonej na wykresie serii danych. Jeśli nie jest zaznaczona pojedyncza seria danych, opcja ta jest niedostępna.


Usuwa formatowanie zastosowane do typu wykresu lub jakiegokolwiek zaznaczonego elementu wykresu i przywraca domyślny wygląd wykresu. Dane nie ulegają żadnym zmianom.


Wyświetla podgląd zaznaczonego typu wykresu po zastosowaniu do danych.


Wyświetla zdefiniowane przez użytkownika lub wbudowane niestandardowe typy wykresów dostępne w programie Microsoft Excel.


Wyświetla niestandardowe wykresy zdefiniowane przez użytkownika.


Wyświetla wbudowane niestandardowe typy wykresów możliwych do zastosowania do konkretnego wykresu.


Wybierz typ wykresu zdefiniowany przez użytkownika lub wbudowany typ wykresu Microsoft Excel przewidziany do zastosowania do konkretnego wykresu.


Wyświetla przykład niestandardowego typu wykresu zaznaczonego na liście Typ wykresu.


Dodaje aktywny wykres do listy dostępnych typów wykresów.


Usuwa niestandardowy typ wykresu zaznaczony na liście.


Wyświetla przykład zaznaczonego niestandardowego typu wykresu.


Ustawia typ wykresu zaznaczony na liście jako domyślny typ wykresu do tworzenia nowych wykresów.


Uruchamia Asystenta pakietu Office. Wyświetla wskazówki i tematy Pomocy pomocne w wykonywaniu kolejnych czynności podczas pracy kreatora.


Powoduje przejście do następnego kroku kreatora.


Akceptuje domyślne opcje dla pozostałych kroków kreatora i wyświetla wyniki w dokumencie.


Powoduje powrót do poprzedniego kroku kreatora.


Kliknij opcję, aby wykreślić dane w wierszach lub w kolumnach.


Służy do określania, że serie danych są umieszczone w wierszach.


Służy do określania, że serie danych są umieszczone w kolumnach.


Kliknij pole Zakres danych. Zaznacz dane w arkuszu roboczym, które mają być podstawą wykresu. Jeśli dane zostały zaznaczone przed uruchomieniem Kreatora wykresów lub jeśli zostało zmienione istniejące źródło danych, zakres może być już wyświetlany w tym polu. Przycisk Zwiń okno dialogowe po prawej stronie tego okna powoduje tymczasowe przesunięcie okna dialogowego tak, aby można było wprowadzić zakres przez zaznaczenie komórek w arkuszu roboczym. Po zakończeniu można ponownie kliknąć ten przycisk, aby wyświetlić całe okno dialogowe


Kreator wykresów nie może rozpoznać tego wykresu. Jakakolwiek zmiana powoduje tworzenie nowych danych wykresu.


Określ zakres komórek inny niż zaznaczenie domyślne, który ma być użyty do etykiet kategorii. Przycisk Zwiń okno dialogowe po prawej stronie tego okna powoduje tymczasowe przesunięcie okna dialogowego tak, aby można było wprowadzić zakres przez zaznaczenie komórek w arkuszu roboczym. Po zakończeniu można ponownie kliknąć ten przycisk, aby wyświetlić całe okno dialogowe.


Wyświetla listę nazw istniejących serii danych. Serie danych na wykresie można dodawać i usuwać bez naruszania danych w arkuszu roboczym.


Wyświetla odwołanie do komórki zawierającej etykietę dla serii danych zaznaczonej w polu Serie. W polu Nazwa można zmienić nazwę serii bez naruszania tekstu w arkuszu roboczym. Wprowadzona nazwa pojawi się w legendzie zaznaczonej serii. Jeśli w polu Nazwa zostanie wpisana nazwa, nazwa ta nie jest już połączona z komórką arkusza roboczego. Przycisk Zwiń okno dialogowe po prawej stronie tego okna powoduje tymczasowe przesunięcie okna dialogowego tak, aby można było wprowadzić zakres przez zaznaczenie komórek w arkuszu roboczym. Po zakończeniu można ponownie kliknąć ten przycisk, aby wyświetlić całe okno dialogowe.


Wyświetla odwołanie do komórki zawierającej dane dla serii zaznaczonej w polu Serie. Aby dodać wartości do nowej serii, kliknij pole Wartości, a następnie zaznacz zakres arkusza roboczego lub wpisz wartości w polach. Jeśli wartości zostaną wpisane w polu Wartości, dane nie są dodawane do arkusza roboczego. Przycisk Zwiń okno dialogowe po prawej stronie tego okna powoduje tymczasowe przesunięcie okna dialogowego tak, aby można było wprowadzić zakres przez zaznaczenie komórek w arkuszu roboczym. Po zakończeniu można ponownie kliknąć ten przycisk, aby wyświetlić całe okno dialogowe.


Wyświetla odwołanie do komórki zawierającej dane użyte do ustalenia rozmiaru bąbelkowych znaczników danych.


Kliknij, aby dodać do wykresu nową pustą serię danych. Aby dodać nazwę i wartości do nowej serii, kliknij pola Nazwa i Wartości, a następnie zaznacz zakres arkusza roboczego albo wpisz nazwę i wartości w polach. Jeśli nazwa zostanie wpisana w polu Nazwa albo wartości zostaną wpisane w polu Wartości, dane nie są dodawane do arkusza roboczego.


Usuwa zaznaczoną serię danych z wykresu. Serie danych na wykresie można dodawać i usuwać bez naruszania danych w arkuszu roboczym.


Pokazuje skutki działania na wykres wybranych opcji.


Służy do określania, że serie danych są umieszczone w wierszach.


Służy do określania, że serie danych są umieszczone w kolumnach.


Kliknij opcję, aby wykreślić dane w wierszach lub w kolumnach.


Kliknij pole Zakres danych. Zaznacz dane na arkuszu roboczym, które mają być podstawą wykresu. Jeśli dane zostały zaznaczone przed uruchomieniem Kreatora wykresów lub jeśli zostało zmienione istniejące źródło danych, zakres może być już wyświetlany w tym polu. Jeśli zostały zmienione dane istniejącego źródła, upewnij się, czy jest zaznaczone całe odwołanie w polu Zakres danych, a następnie zaznacz nowe dane na arkuszu roboczym. Przycisk Zwiń okno dialogowe po prawej stronie tego okna powoduje tymczasowe przesunięcie okna dialogowego tak, aby można było wprowadzić zakres przez zaznaczenie komórek na arkuszu roboczym. Po zakończeniu można ponownie kliknąć ten przycisk, aby wyświetlić całe okno dialogowe.


Określ zakres komórek inny niż zaznaczenie domyślne, który ma być użyty do etykiet kategorii. Przycisk Zwiń okno dialogowe po prawej stronie tego okna powoduje tymczasowe przesunięcie okna dialogowego tak, aby można było wprowadzić zakres przez zaznaczenie komórek na arkuszu roboczym. Po zakończeniu można ponownie kliknąć ten przycisk, aby wyświetlić całe okno dialogowe.


Wyświetla listę nazw istniejących serii danych. Serie danych na wykresie można dodawać i usuwać bez naruszania danych na arkuszu roboczym.


Pokazuje skutki działania na wykres wybranych opcji.


Kliknij opcję, aby wykreślić dane w wierszach lub w kolumnach.


Umieszcza wykres na istniejącym arkuszu roboczym lub na nowym arkuszu wykresu.


Kliknij przycisk Jako nowy arkusz, a następnie wpisz nazwę dla nowego arkusza wykresu w polu Jako nowy arkusz, aby umieścić wykres w nowym arkuszu wykresu.


Kliknij przycisk Jako obiekt w, kliknij nazwę arkusza w polu Jako obiekt w, a następnie kliknij przycisk OK, aby umieścić wykres jako obiekt osadzony w arkuszu roboczym. Przeciągnij osadzony wykres w żądane miejsce w arkuszu roboczym.


Zaznacz operatory w polach po lewej stronie, a następnie wpisz lub zaznacz wartości w polach po prawej stronie, aby wybrać operatory porównania i wartości do niestandardowego Autofiltru.


Kliknij operator And, aby utworzyć kombinację dwóch kryteriów. Kliknij operator Or, aby użyć jednego z dwóch kryteriów.


Wskazuje, który rekord jest wyświetlany i ile rekordów znajduje się na liście. Gdy lista zostanie przewinięta poza ostatni rekord, numer rekordu zmienia się na Nowy rekord.


Kliknij przycisk Nowy, aby wyczyścić pola w oknie dialogowym Formularz danych i wprowadź dane do nowego rekordu. Naciśnij klawisz ENTER, aby dodać rekord na końcu listy. Kliknij przycisk Zamknij, aby dodać nowy rekord i zamknąć formularz danych.


Trwale usuwa wyświetlany rekord w formularzu danych i na liście.


Kliknij przycisk Przywróć przed naciśnięciem klawisza ENTER lub przewinięciem do innego rekordu, aby cofnąć zmiany wprowadzone na formularzu danych. Kliknięcie przycisku Przywróć nie przywraca usuniętego rekordu.


Wyświetla etykiety kolumn odpowiadające każdej kolumnie na liście. W polu po prawej stronie etykiet kolumn można wprowadzać nowe rekordy, edytować istniejące rekordy lub znajdować rekordy na liście na podstawie określonych kryteriów.


Wyświetla poprzedni rekord na liście. Jeśli kryteria zostały określone za pomocą przycisku Kryteria, w polu Znajdź poprzedni wyświetlany jest poprzedni rekord spełniający kryteria.


Wyświetla następny rekord na liście. Jeśli kryteria zostały określone za pomocą przycisku Kryteria, w polu Znajdź następny wyświetlany jest następny rekord spełniający kryteria.


Znajduje rekordy na podstawie określonych kryteriów. Aby uzyskać więcej informacji na temat użycia kryteriów do znajdowania rekordów na liście, kliknij przycisk  [image].


Pasek przewijania jest przeznaczony do poruszania się między sąsiednimi rekordami na liście.


Zamyka formularz danych. Aby zapisać rekordy dodane do listy za pomocą formularza danych, należy zapisać skoroszyt.


Dodaje etykiety danych lub usuwa je ze wszystkich punktów danych na wykresie.


Usuwa etykiety danych ze wszystkich punktów danych.


Wyświetla wartości wszystkich punktów danych.


Wyświetla procent całości dla wszystkich punktów danych na wykresach kołowych i pierścieniowych.


Wyświetla etykiety kategorii przypisane do wszystkich punktów danych. Dla wykresów warstwowych opcja ta wyświetla nazwę serii.


Na wykresach kołowych i pierścieniowych wyświetla zarówno procent całości, jak i etykiety kategorii dla każdej części wykresu.


Wyświetla rozmiary dla każdego bąbelka na wykresie bąbelkowym na podstawie trzeciej serii zmiennych danych wykresu.


Umieszcza klucze legendy z przypisanym formatem i kolorem obok etykiet danych na wykresie.


Powoduje wyszukanie innych plików zawierających obszary źródłowe do konsolidacji.


Dodaje obszar źródłowy wyświetlany w polu Odwołanie do pola Wszystkie odwołania.


Usuwa obszar źródłowy wyświetlany w polu Odwołania.


Określa zakres komórek zaznaczony jako obszar źródłowy do konsolidacji z innymi obszarami źródłowymi umieszczonymi na liście w polu Wszystkie odwołania. Konsolidacji można poddać do 255 obszarów źródłowych. Przycisk Zwiń okno dialogowe po prawej stronie tego okna powoduje tymczasowe przesunięcie okna dialogowego tak, aby można było wprowadzić zakres przez zaznaczenie komórek w arkuszu roboczym. Po zakończeniu można ponownie kliknąć ten przycisk, aby wyświetlić całe okno dialogowe.

Aby uzyskać więcej informacji na temat wyboru obszarów źródłowych do konsolidacji danych, kliknij przycisk  [image].


Wyświetla listę odwołań do obszarów źródłowych do konsolidacji.


Określa funkcję arkusza roboczego, która ma być użyta przez program Microsoft Excel do konsolidacji danych.


Przy wykonywaniu konsolidacji według kategorii powoduje użycie etykiet z obszarów źródłowych, jeśli przy zaznaczaniu danych zostały zaznaczone etykiety. Pól Górny wiersz lub Lewa kolumna należy używać tylko wtedy, kiedy trzeba skonsolidować dane z etykietami, które są podobne, lecz inaczej zorganizowane w każdym obszarze źródłowym zaznaczonym do konsolidacji.

Chcąc skonsolidować dane, które mają różne etykiety kategorii, lecz zawierają podobne dane identycznie zorganizowane w każdym obszarze źródłowym lub chcąc konsolidować według położenia, przy zaznaczaniu obszarów źródłowych nie należy dołączać etykiet.


Automatycznie aktualizuje dane obszaru konsolidacji, jeśli w dowolnym obszarze źródłowym dane ulegną zmianie.


Dodaje wpis zaznaczony w polach Nazwy w skoroszycie i Odwołuje się do do listy nazw zdefiniowanej dla skoroszytu.


Usuwa nazwę zaznaczoną na liście Nazwy w skoroszycie.


Kliknij nazwę na liście Nazwy w skoroszycie, aby ją wybrać spośród wszystkich nazw zdefiniowanych w skoroszycie.


Wyświetla odwołanie do komórki, zdefiniowaną nazwę, formułę lub stałą dla zdefiniowanej nazwy zaznaczonej na liście Nazwy w skoroszycie. Jeśli nazwa nie jest zaznaczona na liście lub jeśli w skoroszycie nie ma zdefiniowanych nazw, wyświetlane jest odwołanie do aktywnej komórki.


Zaznacz warunek formatu, który chcesz usunąć z zaznaczonych komórek.


Grupuje dane wiersza lub kolumny na podstawie formuł w arkuszu roboczym w celu utworzenia poziomów konspektu.


Wyświetla lub ukrywa główne osie na wykresie.


Wyświetla oś kategorii (x).


Automatycznie wyświetla dane na osi skali czasu (x), jeśli dane osi x są sformatowane jako daty. Dla wszelkich innych danych wyświetla domyślną oś kategorii (x).


Wyświetla dane na zaznaczonej osi jako domyślnej kategorii (x) nawet, jeśli dane są sformatowane jako daty.


Wyświetla oś kategorii jako oś skali czasu (x) nawet, jeśli dane nie są sformatowane jako daty. Znaczniki osi skali czasu są równomiernie rozmieszczone wzdłuż osi x na podstawie głównej i pomocniczej jednostki czasu.


Wyświetla oś wartości (y).


Wyświetla pomocniczą oś na wykresie.


Wyświetla pomocniczą oś kategorii (x).


Wyświetla pomocniczą oś wartości (y), jeśli jest kilka zestawów wartości y, które mają być wykreślone w funkcji osi kategorii (x).


Ustawia opcje wyświetlania dla głównych osi wykresu.


Wyświetla oś kategorii (x) 3-W.


Wyświetla oś serii (y) na wykresie 3-W.


Wyświetla oś wartości (z) na wykresie 3-W.


Wyrównuje etykiety tekstowe danych arkusza kalkulacyjnego do wybranych elementów wykresu.


Dołącza tytuł w górnej części wykresu.


Dołącza tytuł do wybranej osi.


Wyświetla linie siatki na osi kategorii (x) na podstawie wybranych opcji.


Wyświetla linie siatki w podstawowych odstępach na osi kategorii (x).


Wyświetla linie siatki w pomocniczych odstępach na osi kategorii (x).


Wyświetla linie siatki na osi wartości (y) na podstawie wybranych opcji.


Wyświetla linie siatki na osi serii (y) na podstawie wybranych opcji.


Wyświetla linie siatki w podstawowych odstępach na osi serii (y).


Wyświetla linie siatki w pomocniczych odstępach na osi serii (y).


Wyświetla linie siatki na osi wartości (z) na wykresie 3-W na podstawie wybranych opcji.


Wyświetla linie siatki w podstawowych odstępach na osi wartości (z) na wykresie 3-W.


Wyświetla linie siatki w pomocniczych odstępach na osi wartości (z) na wykresie 3-W.


Powoduje zastosowanie dwuwymiarowego wyglądu do ścian i linii siatki do wykresów słupkowych 3-W, wykresów warstwowych 3-W i wykresów kolumnowych 3-D.


Dodaje legendę do obszaru rysowania.


Umieszcza zaznaczoną legendę w żądanym miejscu i zmienia rozmiar obszaru rysowania w celu dopasowania go do legendy.


Dodaje lub usuwa etykiety danych wszystkich punktów danych na wykresie.


Usuwa etykiety danych ze wszystkich punktów danych.


Wyświetla wartości wszystkich punktów danych.


Na wykresach kołowych i pierścieniowych wyświetla procent całości dla wszystkich punktów danych.


Wyświetla etykiety kategorii przypisane do wszystkich punktów danych. Na wykresach warstwowych opcja ta wyświetla nazwę serii.


Na wykresach kołowych i pierścieniowych wyświetla zarówno procent całości, jak i etykiety kategorii dla każdej części wykresu.


Wyświetla rozmiary każdego bąbelka na wykresie bąbelkowym na podstawie wartości trzeciej serii danych.


Umieszcza na wykresie klucze legendy z przypisanym formatem i kolorem obok etykiet danych.


Na wykresach kołowych wyświetla linię łączącą punkt danych wycinka wykresu z jego etykietą.


Wyświetla wartości każdej serii danych w siatce poniżej wykresu. Opcja ta jest niedostępna dla wykresów kołowych, punktowych xy, pierścieniowych, bąbelkowych, radarowych lub powierzchniowych.


Dla każdej wykreślanej serii wyświetla klucze legendy z przypisanym formatem i kolorem obok etykiety serii w tabeli danych.


Pokazuje skutki działania wybranych opcji na wykres.


Kliknij pole, a następnie wpisz tekst przewidziany jako tytuł wykresu lub osi. Aby wstawić znak końca wiersza w tytule wykresu lub osi, kliknij tekst na wykresie, kliknij miejsce, w którym ma być zakończony wiersz, a następnie naciśnij klawisz ENTER.


Wyświetla etykietę występującą w kilku komórkach w arkuszu roboczym. Jeśli jedna etykieta jest używana do kilku zakresów komórek, może być niemożliwe ustalenie, które komórki powinny być użyte  jako nazwa etykiety, która ma być użyta w formule. W następnym polu po polu Zaznacz komórkę zawierającą etykietę, której chcesz użyć wprowadź odwołanie do komórki zawierającej etykietę, do której chcesz się odwoływać.


W arkuszu roboczym zaznacz komórkę odwołującą się do etykiety, której chcesz użyć w formule. Przycisk Zwiń okno dialogowe po prawej stronie tego okna powoduje tymczasowe przesunięcie okna dialogowego tak, aby można było wprowadzić zakres przez zaznaczenie komórek w arkuszu roboczym. Po zakończeniu można ponownie kliknąć ten przycisk, aby wyświetlić całe okno dialogowe.


Kliknij opcję sprawdzania poprawności danych w polu Dozwolone, a następnie wybierz operator porównania i ograniczenia, który chcesz zastosować do zaznaczonych komórek w polach występujących po polu Dozwolone. Aby uzyskać więcej informacji na temat typów ograniczeń danych, kliknij przycisk  [image].


Kliknij opcję sprawdzania poprawności danych w polu Dozwolone, aby zastosować ograniczenia wprowadzania danych do zaznaczonych komórek w arkuszu roboczym. Aby uzyskać więcej informacji na temat typów ograniczeń danych, kliknij przycisk  [image].


Kliknij żądany operator zależnie od typu danych zaznaczonych w polu Dozwolone. Aby uzyskać więcej informacji na temat operatorów sprawdzania poprawności danych, kliknij przycisk  [image].


Wprowadź wartość minimalną, datę początkową lub godzinę początkową jako wartość, odwołanie do komórki lub formułę do opcji sprawdzania poprawności danych wybranej w polu Dozwolone. Aby uzyskać więcej informacji na temat ograniczania wprowadzania danych lub ustawiania granic poprawnych wpisów, kliknij przycisk  [image].


Zastosuj wartość maksymalną, datę końcową lub godzinę końcową jako wartość, odwołanie do komórki lub formułę do opcji sprawdzania poprawności danych wybranej w polu Dozwolone. Aby uzyskać więcej informacji na temat ograniczania wprowadzania danych lub ustawiania granic poprawnych wpisów, kliknij przycisk  [image].


Wstrzymuje wyświetlanie komunikatu, gdy komórka objęta ograniczeniami lub komórka zależna od odwołań lub formuł jest pusta. Aby uzyskać więcej informacji na temat ograniczania wpisów do komórek, kliknij przycisk  [image].


Wyświetla strzałkę dla listy ograniczanych wpisów, która jest przypisana do zaznaczonej komórki. Odwołanie do listy ograniczeń znajduje się w polu Źródło. Aby uzyskać więcej informacji na temat ograniczania wpisów do komórek, kliknij przycisk  [image].


Powoduje zastosowanie wszystkich ograniczeń, komunikatów wejściowych i komunikatów o błędach wyświetlanych w tym oknie dialogowym do innych komórek w arkuszy roboczym, które mają takie same ustawienia sprawdzania poprawności danych, jak zaznaczone komórki.


Zaznacz pole wyboru Pokazuj komunikat wejściowy przy wyborze komórki, aby wyświetlać komunikat z żądaniem wpisu do zaznaczonej komórki. Aby uzyskać więcej informacji na temat stosowania komunikatów wejściowych, kliknij przycisk  [image].


Wpisz opcjonalny tytuł komunikatu wejściowego, który chcesz wyświetlać, gdy użytkownik zaznacza komórkę objętą ograniczeniami. Tytuł będzie wyświetlany w komunikacie pogrubionym tekstem.


Wpisz tekst komunikatu, który chcesz wyświetlać, o długości nie przekraczającej 255 znaków. Naciśnij klawisz ENTER, aby zacząć nowy wiersz w oknie komunikatu. Aby uzyskać więcej informacji na temat stosowania komunikatów wejściowych, kliknij przycisk  [image].


Zaznacz pole wyboru Pokazuj ostrzeżenia po wprowadzeniu nieprawidłowych danych, aby wyświetlić komunikat ostrzegawczy, gdy do komórki zostaną wprowadzone nieprawidłowe dane lub całkowicie uniemożliwić wprowadzenie błędnych danych.

Aby uzyskać więcej informacji na temat wyświetlania komunikatów po wprowadzeniu nieprawidłowych danych, kliknij przycisk  [image].

Aby uzyskać więcej informacji na temat uniemożliwiania wprowadzenia nieprawidłowych danych, kliknij przycisk  [image].


Kliknij styl błędu na liście. Wybrany styl alarmu o błędzie określa jak może wyglądać komunikat, gdy do komórki objętej ograniczeniami zostaną wprowadzone nieprawidłowe dane.

Aby uzyskać więcej informacji na temat stylów błędów, kliknij przycisk  [image].


Wpisz opcjonalny tytuł komunikatu o błędzie. Tytuł będzie wyświetlany w komunikacie pogrubioną czcionką.


Wpisz tekst komunikatu o błędzie, który będzie wyświetlany, gdy do komórki zostaną wprowadzone nieprawidłowe dane. Długość komunikatu o błędzie nie powinna przekraczać 225 znaków.


Usuwa wszystkie zaznaczenia i informacje ze wszystkich trzech kart okna dialogowego Kontrola poprawności danych. Aby cofnąć skutki kliknięcia przycisku Wyczyść wszystko, kliknij przycisk Anuluj. Aby uzyskać więcej informacji na temat usuwania z komórek ograniczeń danych i komunikatów, kliknij przycisk  [image].


Określa kierunek przesunięcia otaczających komórek, wierszy lub kolumn przy usuwaniu komórek.


Przesuwa zawartość pozostałych komórek w lewo, aby wypełnić miejsce po usuniętych komórkach.


Przesuwa zawartość pozostałych komórek w górę, aby wypełnić miejsce po usuniętych komórkach.


Usuwa cały wiersz.


Usuwa całą kolumnę.


Określa kierunek przesunięcia otaczających komórek, wierszy lub kolumn w celu utworzenia miejsca na wstawiane komórki.


Przesuwa zawartość komórek docelowych w prawo, aby utworzyć miejsce na wstawiane komórki.


Przesuwa zawartość komórek docelowych w dół, aby utworzyć miejsce na wstawiane komórki.


Wstawia cały wiersz przy wstawianiu komórek.


Wstawia całą kolumnę przy wstawianiu komórek.


Określa kierunek przesunięcia otaczających komórek, wierszy lub kolumn w celu utworzenia miejsca na kopiowane komórki.


Zaznacz opcję w polu Wypełnij, aby określić, które elementy mają być skopiowane do pogrupowanych arkuszy z zaznaczonych komórek.


Kliknij opcję w polu Czynność, aby ukryć wiersze nie spełniające określonych kryteriów albo skopiować przefiltrowane dane w inne miejsce w arkuszu roboczym.


W polu Zakres listy wprowadź zakres komórek, który chcesz przefiltrować. Przycisk Zwiń okno dialogowe po prawej stronie tego okna powoduje tymczasowe przesunięcie okna dialogowego tak, aby można było wprowadzić zakres przez zaznaczenie komórek w arkuszu roboczym. Po zakończeniu można ponownie kliknąć ten przycisk, aby wyświetlić całe okno dialogowe.


W polu Zakres kryteriów wprowadź zakres komórek zawierających kryteria. Przycisk Zwiń okno dialogowe po prawej stronie tego okna powoduje tymczasowe przesunięcie okna dialogowego tak, aby można było wprowadzić zakres przez zaznaczenie komórek w arkuszu roboczym. Po zakończeniu można ponownie kliknąć ten przycisk, aby wyświetlić całe okno dialogowe.


Określ zakres komórek zawierających, aby skopiować wiersze spełniające kryteria. Przycisk Zwiń okno dialogowe po prawej stronie tego okna powoduje tymczasowe przesunięcie okna dialogowego tak, aby można było wprowadzić zakres przez zaznaczenie komórek w arkuszu roboczym. Po zakończeniu można ponownie kliknąć ten przycisk, aby wyświetlić całe okno dialogowe.


Zaznacz pole wyboru Tylko unikatowe rekordy, aby wyświetlać tylko unikatowe wiersze spełniające kryteria i wykluczyć duplikaty wierszy. Jeśli zakres kryteriów nie został określony, zaznaczenie tej opcji spowoduje ukrycie wszystkich duplikatów wierszy na liście.


Określ typ pliku lub konwerter dla pliku, który chcesz otworzyć.


Pomaga w budowaniu formuły zawierającej funkcje arkusza roboczego. Aby uzyskać więcej informacji na temat użycia Palety formuł do wprowadzania lub edycji formuł, kliknij przycisk  [image].

Aby uzyskać więcej informacji na temat zaznaczonej funkcji, kliknij  [image] w lewym dolnym rogu tego okna dialogowego. Gdy pojawi się dymek Asystenta pakietu Office, kliknij opcję Pomoc na temat tego kreatora, a następnie kliknij opcję Pomoc na temat zaznaczonej funkcji.


Zaznacz nazwę czcionki, aby zmienić czcionkę zaznaczonego tekstu.


Dla każdego elementu tej grupy dostępna jest Pomoc. Kliknij przycisk  [image]  w górnej części okna dialogowego, a następnie kliknij element, na temat którego chcesz uzyskać informacje.


Formatuje zaznaczony tekst lub liczby dodając kontur wokół tekstu.


Dodaje cieniowanie do zaznaczonego tekstu lub liczb.


Formatuje tło zaznaczonego tekstu lub liczb za pomocą wybranego deseniu lub koloru.


Przy zmianie rozmiarów obiektu proporcjonalnie skaluje dołączony do niego tekst i liczby.


Pokazuje wygląd tekstu lub liczb po zastosowaniu zaznaczonych opcji.


Zaznacz opcję w polu Linia, aby określić styl linii, kolor lub grubość dla linii siatki lub obramowania.


Powoduje zastosowanie domyślnych ustawień dla linii siatki lub obramowania zaznaczonej tabeli danych.


Usuwa linie siatki lub obramowanie z zaznaczonej tabeli danych.


Zaznacz opcję w polu Styl, aby określić styl linii dla linii siatki lub obramowania.


Zaznacz opcję w polu Kolor, aby zmienić kolor linii siatki lub obramowania zaznaczonej tabeli danych.


Zaznacz opcję w polu Grubość, aby zmienić grubość linii siatki lub obramowania zaznaczonej tabeli danych.


Umieszcza klucze legendy z przypisanym formatem i kolorem obok nazw serii w tabeli danych wykresu.


Pokazuje wygląd tabeli danych po zastosowaniu zaznaczonych opcji.


Zaznacz lub wyczyść pole wyboru, aby zastosować lub usunąć formatowanie linii siatki w zaznaczonej tabeli danych. Przykładowy obraz w polu Przykład przedstawia zastosowane formatowanie.


Kliknij miejsce na znaczniku danych, w którym ma być umieszczona etykieta danych.


Zaznacz pole wyboru Podłoże (płaszczyzna XY), aby program Microsoft Excel ustalił punkt przecięcia zaznaczonej osi z osią wartości lub kategorii. Chcąc, aby zaznaczona oś przecinała oś wartości w innym miejscu, zmień wartość w polu Przecięcie podłoża (płaszczyzna XY) dla.


Dla zaznaczonej skali osi kategorii (x) wpisz wartość w polu Przecięcie z osią kategorii (x) w, aby określić wartość, przy której oś kategorii (x) ma przecinać oś wartości (y). Zaznaczenie pola wyboru Automatycznie powoduje, że oś kategorii (x) przecina oś wartości (y) dla wartości 0 (zero) lub dla liczby w zakresie osi wartości najbliższej 0 (zero).

Dla zaznaczonej skali osi wartości (y) wpisz wartość w polu Przecięcie z osią wartości (x) w, aby określić wartość, przy której oś wartości (x) ma przecinać oś wartości (y). Zaznaczenie pola wyboru Automatycznie powoduje, że oś wartości (x) przecina oś wartości (y) dla wartości 0 (zero) lub dla liczby w zakresie osi wartości najbliższej 0 (zero).


Zaznacz pole wyboru Oś wartości (Y), aby program Microsoft Excel ustalił punkt przecięcia zaznaczonej osi z osią wartości (x). Chcąc, aby zaznaczona oś przecinała oś wartości w innym miejscu, zmień wartość w polu Przecięcie z osią wartości (Y) w.


Zaznacz pole wyboru Podłoże (płaszczyzna XY), aby program Microsoft Excel ustalił punkt przecięcia zaznaczonej osi z osią wartości lub kategorii. Chcąc, aby zaznaczona oś przecinała oś wartości w innym miejscu, zmień wartość w polu Przecięcie podłoża (płaszczyzna XY) dla.


Zaznacz pole wyboru Wartości w odwrotnej kolejności, aby odwrócić kierunek wartości na osi wykresu punktowego xy albo odwrócić kierunek słupków lub kolumn na wykresie słupkowym lub kolumnowym.


Zaznacz pole wyboru Przecięcie podłoża (płaszczyzna XY) w minimum wartości, aby podłoże lub oś kategorii, zależnie od typu wykresu 3-W, przecinały oś wartości przy najmniejszej wartości. Opcja ta powoduje pominięcie wartości Przecięcie podłoża (płaszczyzna XY) dla.


Dla zaznaczonej skali osi kategorii (x) zaznacz pole wyboru Przecięcie z osią kategorii (x) w maksimum wartości, aby oś kategorii (x) przecinała oś wartości (y) przy największej wartości. Opcja ta powoduje pominięcie wartości Przecięcie z osią kategorii (x) w.

Dla zaznaczonej skali osi wartości (y) zaznacz pole wyboru Przecięcie z osią wartości (X) w maksimum wartości, aby oś wartości (x) przecinała oś wartości (y) przy największej wartości. Opcja ta powoduje pominięcie wartości Przecięcie z osią wartości (X) w.


Zaznacz pole wyboru Przecięcie z osią wartości (Y) w maksimum wartości, aby oś wartości (y) przecinała oś wartości (x) przy największej wartości. Opcja ta powoduje pominięcie wartości Przecięcie z osią wartości (Y) w.


Każda kategoria na osi kategorii jest oznaczona etykietą i oddzielona od innych kategorii znacznikami osi. Odstępy między znacznikami osi można zmieniać.


Wpisz liczbę w polu Liczba serii między etykietami znaczników osi, aby określić częstość etykiet na serii na zaznaczonej osi. Wpisz 1, aby każda seria miała etykietę, wpisz 2, aby oznaczać etykietą co drugą serię, wpisz 3, aby oznaczać etykietą co trzecią serię itd.


Wpisz liczbę w polu Liczba serii między znacznikami osi, aby określić liczbę serii między każdą parą znaczników na zaznaczonej osi.


Zaznacz pole wyboru Serie w odwrotnej kolejności, aby odwrócić kolejność, w której serie są wyświetlane na osi serii.


Zamyka to okno dialogowe i powoduje zastosowanie wszelkich wprowadzonych zmian.


Przycisk Anuluj zamyka to okno dialogowe nie powodując zastosowania wprowadzonych zmian. Przycisk Zamknij zamyka to okno dialogowe i zachowuje wprowadzone zmiany.


Ustawia opcje obramowania wokół zaznaczonego obiektu.


Powoduje zastosowanie ustawień domyślnych dla linii lub obramowania zaznaczonego obiektu.


Usuwa linię lub obramowanie z zaznaczonego obiektu. Jeśli obiektem jest linia narysowana przez użytkownika, kliknięcie opcji Brak może ją uczynić niewidoczną.


Powoduje zastosowanie wybranych niestandardowych formatów do zaznaczonego obiektów.


Zaznacz opcję w polu Styl, aby określić styl linii dla linii lub obramowania.


Zaznacz opcję w polu Kolor, aby zmienić kolor linii lub obramowania zaznaczonego obiektu.


Zaznacz opcję w polu Grubość, aby zmienić grubość zaznaczonej linii lub obramowania.


Dodaje cień w dolnej i w prawej części zaznaczonego obiektu.


Ustawia opcje obszaru tła zaznaczonego obiektu.


Powoduje zastosowanie ustawień domyślnych dla obszaru zaznaczonego obiektu.


Usuwa wszelkie ustawienia zastosowane do obszaru zaznaczonego obiektu.


Kliknij żądane pola w polu Deseń, aby zastosować deseń i kolor do zaznaczonego obiektu.


Kliknij żądany kolor w polu Kolor, aby określić kolor dla elementu wykresu.


Zmienia pierwszoplanowy kolor znacznika danych.


Zmienia kolor tła znacznika danych.


Kliknij przycisk Efekty wypełnienia, aby zmienić opcje kolorów, gradienty, teksturę, desenie i obrazy użyte do formatowania zaznaczonego obiektu.


Odwraca kolor pierwszoplanowy i kolor tła serii danych, gdy reprezentowana przez nią wartość jest ujemna. Opcja ta stosuje się do serii danych na wykresach słupkowych, kolumnowych, warstwowych i kołowych.


Powoduje zastosowanie zaznaczonych opcji formatowania do wszystkich serii danych.


Wyświetla zaznaczone kolory i desenie.


Określ styl, kolor i grubość linii dla zaznaczonego obiektu.


Wygładza ostre lub postrzępione fragmenty linii na wykresie liniowym lub na wykresie punktowym xy. Proces wygładzania nie wpływa na dane.


Określ typ i styl znaczników danych na wykresach liniowych, radarowych punktowych xy.


Określ styl, kolor, grubość lub sposób wyświetlania osi na zaznaczonym obiekcie wykresu.


Określ typ głównych lub pomocniczych znaczników osi, które chcesz wyświetlać na zaznaczonej osi.


Wyświetla znaczniki osi ma głównych liniach siatki zaznaczonej osi.


Ukrywa główne znaczniki dla zaznaczonej osi.


Wyświetla główne znaczniki osi po stronie wykresu (wewnątrz) zaznaczonej osi.


Wyświetla główne znaczniki osi na zewnątrz zaznaczonej osi.


Wyświetla główne znaczniki osi tak, że przecinają zaznaczoną oś.


Wyświetla znaczniki osi przy pomocniczych liniach siatki na zaznaczonej osi.


Ukrywa pomocnicze znaczniki osi na zaznaczonej osi.


Wyświetla pomocnicze znaczniki osi po stronie wykresu (wewnątrz) zaznaczonej osi.


Wyświetla pomocnicze znaczniki osi na zewnątrz zaznaczonej osi.


Wyświetla pomocnicze znaczniki osi tak, że przecinają zaznaczoną oś.


Określ typ etykiet głównych lub pomocniczych znaczników osi, które chcesz wyświetlać na zaznaczonej osi.


Ukrywa etykiety znaczników osi na zaznaczonej osi.


Wyświetla etykiety znaczników osi w dolnej części obszaru rysowania dla osi poziomej lub po prawej stronie obszaru rysowania dla osi pionowej, zależnie od zaznaczonej osi.


Wyświetla etykiety znaczników osi w górnej części obszaru rysowania dla osi poziomej lub po lewej stronie obszaru rysowania dla osi pionowej, zależnie od zaznaczonej osi


Wyświetla etykiety znaczników osi obok zaznaczonej osi.


Wyświetla oś w tak, jak będzie wyglądać po zastosowaniu zaznaczonych opcji.


Można zmienić zakres lub skalę wartości na zaznaczonej osi. Można także zmienić odstępy, w jakich występują wartości oraz punkt przecięcia obu osi.


Program Microsoft Excel automatycznie oblicza skalę zaznaczonej osi na podstawie zakresu wartości danych. Wszystkie pola wyboru w polu Automatycznie są zaznaczane domyślnie, a obok etykiet wyświetlane są automatyczne wartości z pól Minimum, Maksimum, Jednostka główna, Jednostka pomocnicza i Przecięcie z osią kategorii. W polach poniżej wpisz żądane wartości, które mają być użyte do obliczenia skali osi. Kliknij pola wyboru elementów, którym chcesz przywrócić skalę domyślną.


Zaznacz pole wyboru Minimum, aby na zaznaczonej osi jako najmniejszą wartość danych wyświetlać najmniejszą wartość (zaokrągloną) ze wszystkich serii danych.


Wpisz wartość w polu Minimum, aby określić najmniejszą wartość danych, która ma być wyświetlana na zaznaczonej osi.


Zaznacz pole wyboru Maksimum, aby na zaznaczonej osi jako największą wartość danych wyświetlać największą wartość (zaokrągloną) ze wszystkich serii danych.


Wpisz wartość w polu Maksimum, aby określić największą wartość danych, która ma być wyświetlana na zaznaczonej osi.


Zaznacz pole wyboru Jednostka główna, aby program Microsoft Excel ustalił odstęp głównych znaczników osi i głównych linii siatki (jeśli są wyświetlane) na zaznaczonej osi.


Wpisz wartość w polu Jednostka główna, aby określić odstęp głównych znaczników osi i głównych linii siatki (jeśli są wyświetlane) na zaznaczonej osi.


Zaznacz pole wyboru Jednostka pomocnicza, aby program Microsoft Excel ustalił odstęp pomocniczych znaczników osi i pomocniczych linii siatki (jeśli są wyświetlane) na zaznaczonej osi.


Wpisz wartość w polu Jednostka pomocnicza, aby określić odstęp pomocniczych znaczników osi i pomocniczych linii siatki (jeśli są wyświetlane) na osi wartości (y).


Wpisz wartość w polu Przecięcie z osią kategorii (X) w, aby określić wartość, dla której oś kategorii (x) ma przecinać oś wartości (y). Zaznaczenie pola wyboru Automatycznie powoduje, że oś kategorii (x) przecina oś wartości (y) dla wartości 0 (zero) lub dla liczby w zakresie osi wartości najbliższej 0 (zero).


Zaznacz pole wyboru Skala logarytmiczna, aby dla osi wartości przeliczyć wartości wyświetlane w polach Minimum, Maksimum, Jednostka główna i Jednostka pomocnicza jako potęgi liczby 10 na podstawie zakresu danych wykreślanych na wykresie. Na wykresach logarytmicznych niedozwolone są wartości zerowe  i ujemne, a wartości w polach Jednostka główna i Jednostka pomocnicza muszą być równe 10 lub większe.


Zaznacz pole wyboru Wartości w kolejności odwrotnej, aby odwrócić kierunek słupków lub kolumn na wykresie słupkowym lub kolumnowym.


Zaznacz pole wyboru Przecięcie z osią kategorii (x) w maksimum wartości, aby oś kategorii (x) przecinała oś wartości (y) przy największej wartości. Opcja ta powoduje pominięcie wartości Przecięcie z osią kategorii (x) w.


Każda kategoria na osi kategorii jest oznaczona etykietą i oddzielona od innych kategorii znacznikami osi. Odstępy między znacznikami osi można zmieniać. Dla wykresów 2-W można określić punkt przecięcia osi wartości (y) z osią kategorii (x).


Wpisz liczbę w polu Przecięcie z osią wartości (Y) przy kategorii numer, aby określić liczbę kategorii, dla której oś wartości (y) ma przecinać oś kategorii (x).


Wpisz liczbę w polu Liczba kategorii między etykietami znaczników osi, aby określić częstość etykiet kategorii na osi kategorii (x). Wpisz 1, aby każda kategoria miała etykietę, wpisz 2, aby oznaczać etykietą co drugą kategorię, wpisz 3, aby oznaczać etykietą co trzecią kategorię itd.


Wpisz liczbę w polu Liczba kategorii między znacznikami osi, aby określić liczbę kategorii między każdą parą znaczników na osi kategorii (x).


Zaznacz pole wyboru Przecięcie z osią wartości (Y) między kategoriami, aby oś wartości (y) przecinała oś kategorii (x) na brzegu kategorii wskazanej w polu Przecięcie z osią wartości (Y) przy kategorii numer. Jeśli to pole jest zaznaczone, punkty danych są wykreślane między znacznikami osi. Jeśli to pole jest wyczyszczone, punkty danych są wykreślane w miejscach znaczników osi. Aby brzegi obszaru wykresu zgadzały się z brzegami obszaru rysowania, wyczyść pole wyboru Przecięcie z osią wartości (Y) między kategoriami.


Zaznacz pole wyboru Kategorie w kolejności odwrotnej, aby odwrócić kolejność wyświetlania kategorii na osi kategorii (x).


Zaznacz pole wyboru Przecięcie z osią wartości (Y) dla maksymalnej kategorii, aby oś wartości (y) przecinała oś kategorii (x) za ostatnią kategorią na osi x. Opcja ta powoduje pominięcie wartości w polu Przecięcie z osią wartości (Y) przy kategorii numer.


Zaznacz pole wyboru Przecięcie z osią wartości (Z) między kategoriami, aby wyświetlać oś wartości (z) między kategoriami. Opcja ta jest dostępna tylko na wykresach liniowych 3-W i wykresach warstwowych 3-W.


Oś skali czasu jest specjalnym typem osi kategorii dla danych, które są zorganizowane według dat. Program Microsoft Excel automatycznie używa na wykresie osi skali czasu, jeśli arkusz roboczy zawiera liczby o formacie daty. Na osi skali czasu daty są wyświetlane w kolejności chronologicznej nawet, jeśli w arkuszu roboczym daty nie są uporządkowane. Osie skali czasu są dostępne na wykresach  2-W kolumnowych, liniowych, słupkowych i warstwowych oraz na wykresach 3-W kolumnowych, liniowych, słupkowych, warstwowych i powierzchniowych.


Program Microsoft Excel automatycznie używa na wykresie osi skali czasu, jeśli arkusz roboczy zawiera liczby o formacie daty. Program Microsoft Excel oblicza skalę czasu zaznaczonej osi na podstawie zakresu wartości dat. Wszystkie pola wyboru w polu Automatycznie są zaznaczane domyślnie, a obok etykiet wyświetlane są automatyczne wartości z pól minimum, maksimum, jednostka główna, jednostka pomocnicza oraz jednostka podstawowa. W polach poniżej wpisz żądane wartości, które mają być użyte do dostosowania skali osi. Kliknij pola wyboru elementów, którym chcesz przywrócić skalę domyślną.


Zaznacz pole wyboru Minimum, aby program Microsoft Excel ustalił początek lub wartość minimalną, odstęp czasu głównych znaczników osi i głównych linii siatki (jeśli są wyświetlane) na osi skali czasu.


Wpisz datę w polu Minimum, aby określić początek lub wartość minimalną, odstęp czasu głównych znaczników osi i głównych linii siatki (jeśli są wyświetlane) na osi skali czasu. Aby przywrócić domyślną skalę czasu ustalaną przez program Microsoft Excel, kliknij pole wyboru Minimum.


Zaznacz pole wyboru Maksimum, aby program Microsoft Excel ustalił koniec lub wartość maksymalną, odstęp czasu głównych znaczników osi i głównych linii siatki (jeśli są wyświetlane) na osi skali czasu.


Wpisz datę w polu Maksimum, aby określić koniec lub wartość maksymalną, odstęp czasu głównych znaczników osi i głównych linii siatki (jeśli są wyświetlane) na osi skali czasu. Aby przywrócić domyślną skalę czasu ustalaną przez program Microsoft Excel, kliknij pole wyboru Maksimum.


Zaznacz pole wyboru Jednostka podstawowa, aby program Microsoft Excel ustalił jednostkę czasu lub jednostkę podstawową używaną jako odstęp między dwiema datami na osi skali czasu.


Kliknij opcję Dni, Miesiące lub Lata, aby na wykresie zmienić jednostkę podstawową osi skali czasu na inne poziomy dat. Jednostka czasu lub jednostka podstawowa na osi skali czasu jest najmniejszą różnicą czasu między dwiema datami wśród danych.


Wprowadź wartość w polu Jednostka główna, aby określić odstęp czasu głównych znaczników osi i głównych linii siatki (jeśli są wyświetlane) na osi skali czasu (x). W polu po prawej stronie pola Jednostka główna kliknij opcję Dni, Miesiące lub Lata, aby na wykresie zmienić jednostkę podstawową osi skali czasu na inne poziomy dat. Na osi skali czasu daty są wyświetlane w kolejności chronologicznej nawet, jeśli w arkuszu roboczym daty nie są uporządkowane. Jednostka czasu lub jednostka podstawowa na osi skali czasu jest najmniejszą różnicą czasu między dwiema datami wśród danych.


Wprowadź wartość w polu Jednostka pomocnicza, aby określić odstęp czasu pomocniczych znaczników osi i pomocniczych linii siatki (jeśli są wyświetlane) na osi skali czasu (x). W polu po prawej stronie pola Jednostka pomocnicza kliknij opcję Dni, Miesiące lub Lata, aby na wykresie zmienić jednostkę podstawową osi skali czasu na inne poziomy dat. Na osi skali czasu daty są wyświetlane w kolejności chronologicznej nawet, jeśli w arkuszu roboczym daty nie są uporządkowane. Jednostka czasu lub jednostka podstawowa na osi skali czasu jest najmniejszą różnicą czasu między dwiema datami wśród danych.


Zaznacz pole wyboru Przecięcie z osią wartości (Y) w, aby oś wartości (y) przecinała oś skali czasu dla daty określonej w polu Minimum. Chcąc, aby oś wartości (y) przecinała oś skali czasu dla innej daty, zmień datę w polu Przecięcie z osią wartości (Y) w.


Zaznacz pole wyboru Przecięcie z osią wartości (Y) między datami, aby oś wartości (y) była wyświetlana między datami.


Zaznacz pole wyboru Daty w kolejności odwrotnej, aby odwrócić kolejność wyświetlania dat na osi skali czasu (x).


Zaznacz pole wyboru Przecięcie z osią wartości (Y) w maksimum wartości, aby oś wartości (y) przecinała oś skali czasu (x) dla największej wartości daty. Opcja ta powoduje pominięcie wartości daty Przecięcie z osią wartości (Y) w.


Zmienia styl czcionki zaznaczonego tekstu.


Zaznacz pole wyboru Przekreślony, aby narysować linię w poprzek zaznaczonego tekstu lub liczb.


Formatuje zaznaczony tekst lub liczby jako wskaźnik górny.


Formatuje zaznaczony tekst lub liczby jako wskaźnik dolny.


Zaznacz typ podkreślony, aby sformatować zaznaczony tekst jako podkreślony.


Zaznacz kolor na liście, aby zmienić kolor zaznaczonego tekstu lub obiektu.


Zaznacz pole wyboru Czcionka standardowa, aby ustawić czcionkę, styl czcionki, rozmiar i efekty na styl Normalny.


Kliknij opcję w polu Tło, aby określić, czy tło za tekstem wykresu ma być nieprzezroczyste, przezroczyste lub ustalane automatycznie przez program Microsoft Excel.


Zawiera opis czcionki zaznaczonej w polu Czcionka.


Zaznacz pole wyboru Łączony ze źródłem, aby połączyć wartości na wykresie z danymi w arkuszu roboczym. Przy zmianie etykiet danych łącze jest przerywane. Aby przywrócić przerwane łącza, ponownie zaznacz pole wyboru Połączony ze źródłem.


Zmienia poziome lub pionowe wyrównanie tekstu na podstawie wybranych opcji.


Zaznacz opcję w polu Poziomo, aby zmienić wyrównanie tekstu w poziomie.


Zaznacz opcję w polu Pionowo, aby zmienić wyrównanie tekstu w pionie.


Zaznacz opcję w polu Orientacja, aby zmienić orientację tekstu. Jeśli zostaną wybrane inne opcje wyrównania, opcje obracania mogą być niedostępne.


Kliknij żądaną opcję, aby zmienić położenie zaznaczonej legendy na dolną część, prawy górny narożnik, górną część albo lewą lub prawą stronę obszaru wykresu.


Wstawia liniową linię trendu. Opcja ta powoduje utworzenie linii trendu za pomocą równania liniowego y = mx + b.


Wstawia logarytmiczną linię trendu. Opcja ta powoduje utworzenie linii trendu za pomocą równania logarytmicznego y = clnx + b.


Wstawia wielomianową lub krzywoliniową linię trendu. Opcja ta powoduje utworzenie linii trendu za pomocą równania wielomianowego  [image].


Wstawia potęgową linię trendu. Opcja ta powoduje utworzenie linii trendu za pomocą równania potęgowego  [image].


Wstawia wykładniczą linię trendu. Opcja ta powoduje utworzenie linii trendu za pomocą równania wykładniczego  [image].


Wstawia linię trendu ruchomej średniej. Liczba punktów w linii trendu ruchomej średniej jest równa całkowitej liczbie punktów w serii zmniejszonej o liczbę określoną jak okres.


Wprowadź wartość w polu Stopień, aby określić najwyższy stopień wielomianu. Wartość jest wyrażana jako liczba całkowita z zakresu od 2 do 6.


Wprowadź wartość w polu Okres, aby określić liczbę okresów, która ma być użyta do obliczenia ruchomej średniej.


Kliknij żądaną opcję w polu Trend/typ regresji, aby dodać linie trendu lub zmienić typ linii trendu serii danych na wykresie warstwowym, słupkowym, kolumnowym, liniowym i punktowym xy. Linie trendu nie mogą być dodawane do wykresów 3-W radarowych, kołowych, pierścieniowych lub bąbelkowych.


Zaznacz serię, dla której chcesz wyświetlić linię trendu.


Określa sposób utworzenia nazwy linii trendu. Nazwa przypisana do linii trendu jest wyświetlana w legendzie.


Automatycznie nadaje nazwę linii trendu na podstawie zaznaczonego typu i serii, z którą jest związana. Nazwa, która będzie używana jest wyświetlana po prawej stronie tej opcji.


Kliknij przycisk Niestandardowa, a następnie wpisz nazwę o długości nie przekraczającej 256 znaków w polu Niestandardowa, aby przypisać inną nazwę linii trendu.


Wpisz żądane liczby w jednym z dwóch pól w polu Prognoza, aby określić sposób prognozowania linii trendu regresji. Opcja ta jest niedostępna dla linii trendu ruchomej średniej.


Wpisz liczbę w polu Naprzód, aby określić liczbę okresów (lub jednostek na wykresach xy), w których ma być rysowana naprzód linia trendu.


Wpisz liczbę w polu Wstecz, aby określić liczbę okresów (lub jednostek na wykresach xy), w których ma być rysowana wstecz linia trendu.


Wpisz wartość w polu Ustaw przecięcie = , aby określić punkt, w którym linia trendu ma się przeciąć z osią y. Opcja ta stosuje się do linii trendu liniowych, wielomianowych i wykładniczych. Jest ona niedostępna dla linii trendu logarytmicznych, potęgowych i ruchomej średniej.


Wyświetla równanie regresji dla linii trendu w etykiecie linii trendu na wykresie.


Wyświetla wartość R-kwadrat dla linii trendu w etykiecie linii trendu na wykresie. Wyświetlana wartość R-kwadrat nie jest wartością ustawianą.


Zaokrągla wierzchołki obramowania zaznaczonego obiektu.


Określa kąt obrotu zaznaczonego tekstu. Aby zaznaczony tekst obrócić z położenia lewego dolnego do prawego górnego, należy do pola Stopnie wpisać liczbę dodatnią. Aby zaznaczony tekst obrócić z położenia lewego górnego do prawego dolnego, należy do pola Stopnie wpisać liczbę ujemną.


Ustawia kąt obrotu zaznaczonego tekstu. Aby zaznaczony tekst obrócić z położenia lewego dolnego do prawego górnego, należy do pola Stopnie wpisać liczbę dodatnią. Aby zaznaczony tekst obrócić z położenia lewego górnego do prawego dolnego, należy do pola Stopnie wpisać liczbę ujemną.


Zmienia orientację zaznaczonego tekstu na pionową.


Chroni zaznaczony obiekt przed zmianami.


Chroni tekst zaznaczonego obiektu przed zmianami.


Kliknij ustawienia wyrównania w pionie i w poziomie, które chcesz zastosować do tekstu w zaznaczonym obiekcie lub komórkach.


Kliknij orientację, którą chcesz zastosować do tekstu w zaznaczonej komórce lub polu tekstowym.


Umieszcza tekst poziomo w zaznaczonych komórkach lub polu tekstowym. Jest to domyślna orientacja tekstu.


Wyrównuje zaznaczony tekst w pionie w ten sposób, że każdy znak znajduje się poniżej poprzedniego, dzięki czemu  tekst należy czytać od góry do dołu:

T

E

K

S

T


Wyrównuje tekst w pionie od dołu do góry.


Wyrównuje tekst w pionie od góry do dołu.


Automatycznie ustawia rozmiar Autokształt tak, aby tekst całkowicie go wypełnił.


Zaznacz opcję w polu Styl, aby określić styl dla linii lub obramowania.


Zaznacz opcję w polu Szerokość, aby zmienić szerokość lub grubość zaznaczonej linii lub obramowania.


Zaznacz opcję w polu Długość, aby zmienić długość zaznaczonej linii.


Pokazuje wygląd zaznaczonego obiektu po zastosowaniu zaznaczonych opcji.


Powoduje wyświetlanie wartości wszystkich punktów danych.


Powoduje wyświetlanie kluczy legendy wraz z przypisanym formatem i kolorem.


Wprowadza wcięcia z lewej strony w zawartości komórki lub w tekście w polu tekstowym. Każdy przyrost w polu Dodaj wcięcie jest odpowiednikiem szerokości jednego znaku.


Powoduje, że zaznaczonych obiektów nie można zmieniać, przenosić, zmieniać ich rozmiarów ani usuwać. Chcąc uniemożliwić zmianę, przenoszenie lub usuwanie tekstu w zaznaczonym obiekcie, należy także zaznaczyć pole wyboru Zablokuj tekst.

Zablokowanie obiektów nie będzie obowiązywać, dopóki nie zostanie wprowadzona ochrona arkusza. Aby wprowadzić ochronę arkusza, wskaż polecenie Ochrona w menu Narzędzia, kliknij przycisk Chroń arkusz, a następnie zaznacz pole wyboru Obiekty.


Powoduje, że tekstu z zaznaczonych obiektów nie można zmieniać, przenosić ani usuwać. Chcąc uniemożliwić zmianę przenoszenie, zmianę rozmiarów lub usuwanie zaznaczonego obiektu, należy także zaznaczyć pole wyboru Zablokuj.

Zablokowanie tekstu w obiektach nie będzie obowiązywać, dopóki nie zostanie wprowadzona ochrona arkusza. Aby wprowadzić ochronę arkusza, wskaż polecenie Ochrona w menu Narzędzia, kliknij przycisk Chroń arkusz, a następnie zaznacz pole wyboru Obiekty.


Zablokowanie obiektów lub tekstu w obiektach nie będzie obowiązywać, dopóki nie zostanie wprowadzona ochrona arkusza. Aby wprowadzić ochronę arkusza, wskaż polecenie Ochrona w menu Narzędzia, kliknij przycisk Chroń arkusz, a następnie zaznacz pole wyboru Obiekty.


Określa sposób sortowania i zmiany rozmiarów obiektów w stosunku do sąsiednich komórek.


Zapewnia, że obiekt graficzny będzie przenoszony i będzie zmieniać rozmiary wraz ze swymi komórkami podstawowymi. Opcji tej należy używać chcąc sortować obiekty graficzne wraz z komórkami podstawowymi. Obiekty nie mogą być wyższe niż wiersz ani szersze niż kolumna, która ma być sortowana.


Zapewnia, że obiekt graficzny będzie przenoszony, lecz nie będzie zmieniać rozmiarów wraz ze swymi komórkami podstawowymi.


Zachowuje położenie i rozmiary obiektu graficznego w arkuszu roboczym.


Drukuje zaznaczony obiekt graficzny podczas drukowania arkusza roboczego.


Zmienia kolor, jaskrawość i kontrast zaznaczonego obiektu obrazu.


Określa opcje przenoszenia i zmiany rozmiarów zaznaczonego obiektu w stosunku do sąsiednich komórek.


Funkcja, pole

Wyświetla ostatnio używaną funkcję arkusza roboczego. Kliknij strzałkę po prawej stronie pola funkcji, aby obejrzeć inne dostępne funkcje arkusza roboczego. Jeśli potrzebna funkcja nie jest wyświetlana, kliknij przycisk Więcej funkcji w dolnej części listy, aby wyświetlić okno dialogowe Wklej funkcję, zawierające wszystkie dostępne funkcje arkusza roboczego.


Anuluj formułę

Anuluje formułę, zamyka Paletę formuł i powoduje powrót do aktywnej komórki.


Wprowadź formułę

Wprowadza formułę wyświetlaną na pasku formuły do aktywnej komórki w arkuszu roboczym. Odwołania do komórek, wartości i oczekiwany wynik wprowadzonej formuły są wyświetlane na Palecie formuł.


Wyświetla Paletę formuł do pomocy w tworzeniu formuły z wykorzystaniem funkcji arkusza roboczego. Aby uzyskać więcej informacji na temat użycia Palety formuł do wprowadzania lub edycji formuł, kliknij przycisk  [image].

Aby uzyskać więcej informacji na temat zaznaczonej funkcji, kliknij przycisk  [image] w lewym dolnym narożnika tego okna dialogowego. Gdy pojawi się dymek Asystenta pakietu Office, kliknij przycisk Pomoc na temat tego kreatora, a następnie kliknij przycisk Pomoc na temat zaznaczonej funkcji.


Wprowadź odwołanie do komórki lub nazwę, aby zidentyfikować komórkę zawierającą formułę, dla której chcesz znaleźć rozwiązanie. Przycisk Zwiń okno dialogowe po prawej stronie tego okna powoduje tymczasowe przesunięcie okna dialogowego tak, aby można było wprowadzić zakres przez zaznaczenie komórek w arkuszu roboczym. Po zakończeniu można ponownie kliknąć ten przycisk, aby wyświetlić całe okno dialogowe.


Wpisz liczbę, aby określić nową wartość docelową, dla której chcesz znaleźć rozwiązanie.


Wprowadź odwołanie do komórki, aby wskazać komórkę zawierającą wartość, którą chcesz zmieniać podczas znajdowania rozwiązania dla wartości docelowej podczas procesu szukania wyniku. Komórka ta musi odwoływać się bezpośrednio lub pośrednio do formuły w polu Nadaj komórce. Przycisk Zwiń okno dialogowe po prawej stronie tego okna powoduje tymczasowe przesunięcie okna dialogowego tak, aby można było wprowadzić zakres przez zaznaczenie komórek w arkuszu roboczym. Po zakończeniu można ponownie kliknąć ten przycisk, aby wyświetlić całe okno dialogowe.


Kliknij przycisk Zatrzymaj, aby przerwać proces szukania wyniku. Aby wznowić ten proces, kliknij przycisk Dalej.


Kliknij przycisk Krok, aby proces szukania wyniku wykonywać krokowo.


Wyświetla wyniki procesu szukania wyniku. Kliknij przycisk OK, aby zachować wyniki na arkuszu roboczym. Kliknij przycisk Anuluj, aby przywrócić pierwotne wartości.


Wyświetla wartość wprowadzoną w polu edycji Do wartości.


Wyświetla wartość z pola Nadaj komórce po zakończeniu działania procesu szukania wyniku, bez względu na to, czy szukanie rozwiązania dla wartości docelowej zakończyło się sukcesem czy niepowodzeniem.


Zaznacza obiekty, komentarze lub komórki o specjalnej charakterystyce lub wpisach.


Określa odwołanie do komórki lub nazwany zakres, do którego chcesz przejść.


Zaznacz nazwany zakres aktywnego skoroszytu w polu Przejdź do. Można także wrócić do dowolnego z czterech ostatnich odwołań, z których było używane polecenie Przejdź do.


 #Kliknij pole Lewa sekcja, Środkowa sekcja lub Prawa sekcja, a następnie kliknij odpowiedni przycisk, aby wstawić do nagłówka lub stopki numer strony, datę, godzinę, nazwę pliku lub nazwę arkusza.

Aby sformatować tekst, zaznacz go, a następnie kliknij przycisk Czcionka  [image]  w tym oknie dialogowym.


Wprowadź żądany tekst w polu Lewa sekcja, aby nagłówek był wyświetlany lub drukowany w lewym górnym narożniku, a stopka w lewym dolnym narożniku arkusza roboczego.


Wprowadź żądany tekst w polu Środkowa sekcja, aby nagłówek lub stopka była wyświetlana lub drukowana w środku górnej lub dolnej części arkusza roboczego.


Wprowadź żądany tekst w polu Prawa sekcja, aby nagłówek był wyświetlany lub drukowany w prawym górnym narożniku, a stopka w prawym dolnym narożniku arkusza roboczego


  Czcionka, przycisk

Zmienia czcionkę, rozmiar czcionki i styl tekstu zaznaczonego w polu Lewa sekcja, Środkowa sekcja lub Prawa sekcja.


  Numer strony, przycisk

Wstawia numery stron do nagłówka lub stopki jako pole, które jest automatycznie aktualizowane przez program Microsoft Excel przy dodawaniu lub usuwaniu arkuszy roboczych.


  Razem stron, przycisk

Wstawia całkowitą liczbę stron w aktywnym arkuszu roboczym i automatycznie aktualizuje liczbę stron przy dodawaniu lub usuwaniu arkuszy roboczych. Na przykład chcąc stosować format "Strona 1 z 12", "Strona 2 z 12" itd, kliknij przycisk  [image]  w miejscu, w którym chcesz wstawić numer pierwszej strony, a następnie kliknij przycisk  [image] w miejscu, w którym chcesz wstawić całkowitą liczbę stron.


  Data, przycisk

Wstawia bieżącą datę.


  Godzina, przycisk

Wstawia bieżącą godzinę.


  Nazwa pliku, przycisk

Wstawia nazwę pliku aktywnego skoroszytu.


  Nazwa arkusza, przycisk

Wstawia nazwę aktywnego arkusza roboczego.


Zaznacz przycisk Nazwa arkusza, aby wyświetlić określone nazwy arkuszy, z którymi chcesz się połączyć w pliku docelowym.


Zaznacz przycisk Nazwa zdefiniowana, aby wyświetlić określone nazwy zdefiniowane odnoszące się do zakresów komórek, z którymi chcesz się połączyć w pliku docelowym.


Wpisz zakres komórek, z którym chcesz się połączyć w pliku docelowym.


Kliknij nazwę arkusza lub nazwę zdefiniowaną, z którą chcesz się połączyć w pliku docelowym.


Zaznacz przycisk Nazwa arkusza, aby wyświetlić określone nazwy arkuszy, z którymi chcesz się połączyć w pliku docelowym.


Zaznacz opcje w polu Przeglądaj z, aby wyszukać określoną nazwę arkusza, odwołanie do komórki lub do zakresu albo zdefiniowaną nazwę w pliku docelowym, dla którego chcesz określić hiperłącze. Informacje na temat określania lokalizacji w plikach Office innego typu można znaleźć w Pomocy programu Office, w którym utworzono ten plik.


Kliknij klawisz ESC, aby wrócić do początkowego okna dialogowego Pomoc dla użytkowników programu Lotus 1-2-3 albo do poprzedniego kroku.


Aby kontynuować pokaz, wprowadź wymagane dodatkowe informacje w oknie dialogowym wyświetlanym w górnej części ekranu.

Użyj klawiszy strzałek do zaznaczenia zakresu komórek. Aby zakotwiczyć zakres, kliknij komórkę, którą chcesz określić jako lewy górny narożnik zakresu, naciśnij KROPKĘ, a następnie użyj klawiszy strzałek do zaznaczenia komórek w zakresie.


Kliknij element w polu Menu, aby uzyskać informacje na temat menu i poleceń menu programu Lotus 1-2-3. W polu po prawej stronie pola Menu wyświetlane są informacje na temat zaznaczonego elementu. Naciśnij klawisz ESC, aby cofnąć się do poprzedniego ekranu.


Wyświetla informacje na temat polecenia programu Lotus 1-2-3 zaznaczonego w polu Menu.


Kliknij przycisk Instrukcje w polu Opcje pomocy, aby w arkuszu roboczym wyświetlać instrukcje wykonywania odpowiedników poleceń programu Lotus 1-2-3. Kliknij przycisk Pokaż, aby obejrzeć pokaz odpowiedniej czynności w programie Microsoft Excel.


Aby zmienić szybkość pokazu odpowiedników elementów menu programu Lotus 1-2-3 w programie Microsoft Excel, kliknij opcję Szybciej lub Wolniej w polu Opcje pomocy. Największa szybkość odpowiada liczbie 5, a najmniejsza liczbie 1.


Kliknij przycisk Pomoc, aby uzyskać więcej informacji na temat korzystania z programu Microsoft Excel do plików programu Lotus 1-2-3.


Wyświetla listę podpoleceń polecenia programu Lotus 1-2-3 zaznaczonego w polu Menu albo wskazuje, że dla zaznaczonego polecenia dostępna jest pokaz.


Dodaje komórkę lub zakres komórek zawierających nazwy etykiet do pola Istniejące zakresy etykiet.


Usuwa komórkę lub zakres komórek zawierających nazwy etykiet z pola Istniejące zakresy etykiet. Usunięcie zakresów etykiet z pola Istniejące zakresy etykiet nie powoduje usunięcia etykiet z arkusza roboczego.


Zaznacz komórki w arkuszu roboczym odnoszące się do etykiet, których chcesz użyć w formule. Przycisk Zwiń okno dialogowe po prawej stronie tego okna powoduje tymczasowe przesunięcie okna dialogowego tak, aby można było wprowadzić zakres przez zaznaczenie komórek w arkuszu roboczym. Po zakończeniu można ponownie kliknąć ten przycisk, aby wyświetlić całe okno dialogowe.


Określ komórki lub zakresy komórek w arkuszu roboczym zawierające nazwy etykiet, których chcesz użyć w formułach. Nazwy etykiet mogą być używane jako etykiety wierszy lub kolumn.


Kliknij przycisk Etykiety wierszy, aby dodać nazwy etykiet jako etykiety wierszy. Zakres komórek wprowadzony w polu Dodaj zakres etykiet może mieć szerokość tylko jednej kolumny.


Kliknij przycisk Etykiety kolumn, aby dodać nazwy etykiet jako etykiety kolumn.


Wyświetla zakresy etykiet, które zostały dodane. Aby usunąć z listy istniejącą nazwę zakresu etykiet, zaznacz zakres w tym polu, a następnie kliknij przycisk Usuń. Usunięcie zakresów etykiet z pola Istniejące zakresy etykiet nie powoduje usunięcia etykiet z arkusza roboczego.


Aktualizuje dane dla zaznaczonego łącza przy otwieraniu pliku kontenerowego oraz przy każdej zmianie pliku źródłowego. Przycisk Automatycznie jest niedostępny, jeśli łącze jest zablokowane. Aby uzyskać więcej informacji na temat aktualizacji łączy w skoroszycie, kliknij przycisk  [image].


Aktualizuje dane dla zaznaczonego łącza po kliknięciu przycisku Aktualizuj. Jeśli łącze jest zablokowane, przycisk Ręcznie jest niedostępny. Aby uzyskać więcej informacji na temat aktualizacji łączy w skoroszycie, kliknij przycisk  [image].


Wyświetla listę nazw i lokalizacji plików, z którymi jest połączony skoroszyt.


Wskazuje, czy łącze jest aktualizowane ręcznie czy automatycznie oraz czy jest zablokowane.


Określ inny plik źródłowy dla zaznaczonego łącza. Kliknij przycisk Zmień źródło, a następnie zaznacz żądane opcje w oknie dialogowym Zmień źródło.


Aktualizuje wszystkie łącza zaznaczone w oknie dialogowym Łącza. Aby uzyskać więcej informacji na temat aktualizacji łączy w skoroszycie, kliknij przycisk  [image].


Otwiera zaznaczony plik, z którym jest połączony skoroszyt.


Wyświetla nazwę aplikacji albo typ aplikacji lub obiektu, z którym jest połączony skoroszyt.


Wyświetla nazwę zakresu połączonego elementu.


Wyświetla nazwę makra, dla którego chcesz ustawić opcje.


Wpisz nazwę makra w polu Nazwa makra albo użyj nazwy domyślnej nadawanej przez program Microsoft Excel, aby przypisać nazwę do nowego makra.


Wpisz literę w polu Klawisz skrótu, aby przypisać klawisz skrótu do zaznaczonego makra. W wyniku tego klawisze skrótów mają postać CTRL+ wpisana litera. Jeśli przy wpisywaniu litery w polu Klawisz skrótu jest równocześnie wciśnięty klawisz SHIFT, klawisz skrótu będzie miał postać CTRL+SHIFT+ wpisana litera.


Chcąc, aby makro było zawsze dostępne podczas używania programu Microsoft Excel, kliknij przycisk Osobisty skoroszyt makr, aby nowe makro zapisać w osobistym skoroszycie makr.

Kliknij przycisk Nowy skoroszyt, aby nowe makro zapisać w nowym skoroszycie.

Kliknij przycisk Ten skoroszyt, aby nowe makro zapisać w aktywnym skoroszycie.


Wpisz tekst w polu Opis, aby dodać lub poddać edycji opisowe informacje na temat zaznaczonego makra. Opis ten może zawierać wszelkie informacje, które mogą pomóc użytkownikom w posługiwaniu się makrem.


Kliknij nazwę makra w polu Nazwa makra, aby określić makro, które chcesz uruchomić, zmodyfikować, usunąć lub ustawić dla niego opcje.


Określa położenie makra, które chcesz uruchomić, zmodyfikować, usunąć lub ustawić dla niego opcje. Chcąc, aby makro było zawsze dostępne podczas używania programu Microsoft Excel, zapisz je w Osobistym skoroszycie makr.


Wyświetla opisowe informacje na temat zaznaczonego makra. Kliknij przycisk Opcje, aby dodać lub poddać edycji opis zaznaczonego makra.


Uruchamia zaznaczone makro. Jeśli makro wymaga argumentów, nie można go uruchomić z okna dialogowego Makro.


Uruchamia zaznaczone makro po jednym wierszu.


Otwiera zaznaczone makro w edytorze Visual Basic.


Otwiera nowy moduł w edytorze Visual Basic tak, że można utworzyć nowe makro. Przycisk Utwórz jest dostępny tylko po wprowadzeniu nowej nazwy w polu Nazwa makro.


Usuwa zaznaczone makro.


Przypisuje zaznaczone makro do klawisza skrótu. Można także dodać lub poddać edycji opis zaznaczonego makra.


Zaznacz skoroszyt w polu Scalaj style z, aby określić skoroszyt, z którego chcesz skopiować style. Skoroszyt ten musi być otwarty.


Przenosi lub kopiuje zaznaczone arkusze do innego skoroszytu lub w inne miejsce w tym samym skoroszycie.


Kliknij otwarty skoroszyt, do którego chcesz przenieść lub skopiować zaznaczone arkusze. Kliknij przycisk Nowy skoroszyt, aby utworzyć skoroszyt zawierający tylko arkusze przeniesione lub skopiowane.


Kliknij nazwę arkusza, który chcesz umieścić przed arkuszami przeniesionymi lub skopiowanymi. Kliknij przycisk Przenieś na koniec, aby umieścić arkusz jako ostatni w otwartym skoroszycie wyświetlanym w polu Do skoroszytu.


Kopiuje zaznaczone arkusze pozostawiając oryginały na miejscu.


Wskazuje, że formuła lub arkusz roboczy, który jest przenoszony lub kopiowany zawiera zdefiniowaną nazwę, która już istnieje w skoroszycie docelowym.


Wyświetla zdefiniowaną nazwę w przenoszonej lub kopiowanej formule lub arkuszu roboczym, która jest w konflikcie z nazwą w skoroszycie docelowym.


Wpisz nową nazwę, aby zamienić zdefiniowaną nazwę, która jest w konflikcie. Jeśli nie chcesz zmieniać sprzecznej nazwy, kliknij przycisk Anuluj, aby wrócić do komunikatu.


Wpisz informacje, które chcesz wyszukać. Aby zastąpić dowolny pojedynczy znak, można wpisać znak zapytania (?). Aby zastąpić dowolny ciąg znaków, można wpisać gwiazdkę (*).

Aby uzyskać więcej informacji, kliknij przycisk


Wpisz znaki, które mają zastąpić znaki wpisane w polu Znajdź. Aby usunąć znaki wyświetlane w polu Znajdź z dokumentu, pozostaw puste pole Zamień na.


Kliknij żądany kierunek przeszukiwania: w dół w kolumnach za pomocą przycisku Kolumnami albo w prawo w wierszach za pomocą przycisku Wierszami. Aby wyszukiwać w kolumnach w górę albo w wierszach w lewo, trzymając naciśnięty klawisz SHIFT kliknij przycisk Znajdź następny. W większości wypadków wyszukiwanie Kolumnami jest wykonywane szybciej.


Kliknij element arkusza roboczego zawierający informacje, które chcesz wyszukać.


Powoduje rozróżnianie wielkości liter.


Powoduje wyszukanie następnego wystąpienia znaków określonych w polu Znajdź. Aby znaleźć poprzednie wystąpienie, trzymając naciśnięty klawisz SHIFT kliknij przycisk Znajdź następny.


Zamyka okno dialogowe Znajdź lub Zamień po zakończeniu wyszukiwania.


Powoduje zamianę zaznaczonego wystąpienia kryterium umieszczonego w polu Znajdź, wyszukanie następnego wystąpienia i zatrzymanie. Chcąc automatycznie zamienić wszystkie wystąpienia kryterium wyszukiwania w dokumencie, kliknij przycisk Zamień wszystkie.


Zamienia wszystkie wystąpienia kryterium wyszukiwania w dokumencie. Chcąc oglądać i indywidualnie zamieniać każde wystąpienie, zamiast przycisku Zamień wszystkie kliknij przycisk Zamień.


Poszukuje dokładnego i pełnego odpowiednika znaków określonych w polu Znajdź.


Powiadamia użytkownika, że skoroszyt staje się dostępny do modyfikacji i zapisywania zmian. Skoroszyt otworzy się jako tylko do odczytu. Jeśli w wersji skoroszytu tylko do odczytu zostaną wprowadzone jakieś zmiany, pojawi się komunikat z żądaniem porzucenia tych zmian i otwarcia najnowszej wersji skoroszytu albo zapisania zmian pod inną nazwą i porównania wersji skoroszytu z najnowszą dostępną wersją skoroszytu.


Wyświetla nazwę skoroszytu i nazwę osoby, która obecnie wprowadza w nim zmiany.


Kliknij opcję Tylko do odczytu, aby otworzyć plik jako tylko do odczytu. Po otwarciu skoroszytu w trybie tylko do odczytu wprowadzone do niego zmiany nie mogą być zapisane, chyba że skoroszyt zostanie zapisany pod inna nazwą. Kliknij opcję Powiadom, aby uzyskać powiadomienie, że skoroszyt staje się dostępny do modyfikacji i zapisywania zmian.


Wyświetla typ obiektu — na przykład arkusz roboczy Microsoft Excel — który został zaznaczony lub który ma być poddany konwersji lub uruchomiony.


Wykonuje konwersję zaznaczonego obiektu osadzonego na format programu lub typ informacji zaznaczony w polu. Opcja ta jest przeznaczona do zmiany formatu pliku obiektu osadzonego tak, aby mógł być otwierany w używanych programach.


Otwiera obiekt osadzony jako typ zaznaczony w polu. Po zakończeniu edycji obiekt powraca do bieżącego typu.


Kliknij w polu program lub typ obiektu, aby wykonać konwersję zaznaczonego obiektu na obiekt innego typu. Obiekt osadzony otwiera się do edycji w programie źródłowym właściwym dla zaznaczonego typu obiektu.


Zaznacz ikonę, której chcesz użyć do reprezentacji obiektu osadzonego w pliku.


Wpisz opis taki, jak nazwa pliku, który ma być wyświetlany poniżej ikony obiektu osadzonego w pliku.


Wyświetla lokalizację i nazwę ikony, której chcesz użyć do reprezentacji obiektu osadzonego.


Kliknij przycisk Przeglądaj, aby zlokalizować pliki zawierające ikony, które chcesz wykorzystać do reprezentacji obiektów osadzonych.


W polu Typ obiektu zaznacz typ obiektu, który chcesz wstawić do pliku. W polu Wynik znajduje się opis wyniku zaznaczonego obiektu. Jeśli w tym polu brak żądanego typu obiektu, może być konieczne uruchomienie Instalatora pakietu Office w celu instalacji programu źródłowego.


Kliknij przycisk Przeglądaj, aby zlokalizować plik, z którym chcesz się połączyć lub wstawić jako obiekt osadzony.


Tworzy łącze do zaznaczonego pliku, lecz nie osadza go.


Wpisz nazwę pliku, z którym chcesz się połączyć lub wstawić jako obiekt osadzony albo kliknij przycisk Przeglądaj, aby zlokalizować plik.


Wstawia lub osadza zawartość Schowka w punkcie wstawiania w formacie określonym w polu Jako. Po zaznaczeniu tej opcji zawartość Schowka jest wklejana lub osadzana, lecz nie jest tworzone łącze.

Aby wklejone dane połączyć z dokumentem źródłowym, zaznacz pole wyboru Wklej łącze.


Określa typ informacji, które chcesz wkleić ze Schowka.


Wyświetla zawartość Schowka jako ikonę. Opcji tej należy używać chcąc uniknąć wyświetlania w pliku połączonych danych.


Wyświetla ikonę reprezentującą obiekt osadzony w pliku. Aby zmienić obrazek ikony, kliknij przycisk Zmień ikonę.


Kliknij przycisk Zmień ikonę, aby ikonę reprezentującą obiekt osadzony, a następnie zaznacz żądane opcje w oknie dialogowym Zmień ikonę.


Wyświetla nazwę danych źródłowych i ich lokalizację. Jeśli dane zostały skopiowane z aplikacji, która nie przekazała danych źródłowych i ich lokalizacji do Schowka, źródło jest oznaczane jako "Nieznane".


Zawiera opis wyniku zaznaczonych opcji.


Przy tworzeniu konspektu powoduje zastosowanie wbudowanych stylów komórek. Program Microsoft Excel stosuje wbudowane style RowLevel_1, ColLevel_1 itd. do różnych poziomów podsumowań danych. Style są stosowane do wszystkich wierszy i kolumn podsumowań.


Określa miejsce wyświetlania podsumowania danych w konspekcie.


Określa położenie wierszy podsumowania w konspekcie.


Określa położenie kolumn podsumowania w konspekcie.


Przypisuje poziomy konspektu do danych w arkuszu roboczym. Program Microsoft Excel grupuje powiązane szczegółowe dane i przypisuje im poziomy konspektu na podstawie formuł znajdujących się arkuszu roboczym.


Powoduje zastosowanie wbudowanych stylów komórek RowLevel_1, ColLevel_1 itd. do różnych poziomów podsumowań istniejącego już konspektu.


Wyświetla listę różnych parametrów ustalonych dla tej kwerendy. Zaznacz parametr, który chcesz edytować.


Kliknij tę opcję, aby przy każdym odświeżaniu danych wyświetlać komunikat z tekstem określonym przez użytkownika. Wprowadź w polu tekst komunikatu, aby wyświetlać komunikat niestandardowy albo pozostaw to pole puste, aby przy uruchomieniu kwerendy wyświetlać komunikat domyślny.


Wprowadź wartość, której chcesz użyć jako ten parametr. Opcja ta pozwala ustawić parametr zamiast wyświetlać komunikat z żądaniem podania wartości parametru przy każdym uruchomieniu kwerendy.


Wprowadź odwołanie do komórki dla wartości, której chcesz użyć jako ten parametr. Opcja ta pozwala ustawić parametr zamiast wyświetlać komunikat z żądaniem podania wartości parametru przy każdym uruchomieniu kwerendy. Aby tę wartość poddać edycji, gdy w przyszłości kwerenda będzie odświeżana, zmień wartość w komórce. Kwerenda wykorzysta bieżącą zawartość komórki przy jej każdym odświeżaniu.


Wpisz hasło, aby wyłączyć ochronę arkusza roboczego lub skoroszytu za pomocą hasła. W hasłach rozróżniana jest wielkość liter. Wpisując hasło należy poprawnie wpisać wielkie i małe litery.


Wyświetla zaznaczoną funkcję.


Zaznaczona funkcja daje różne wyniki, które zależą od wybranych argumentów. Zaznacz zestaw argumentów w polu Argumenty na podstawie żądanych wyników. Aby uzyskać więcej informacji na temat argumentów funkcji, kliknij przycisk  [image]  w dolnej części tego okna dialogowego.


Zaznacz kategorię funkcji w polu Kategoria funkcji poniżej. Nazwy funkcji pogrupowane według kategorii będą wyświetlane w polu Nazwa funkcji po prawej stronie. Jeśli nie możesz znaleźć określonej funkcji, zaznacz opcję Wszystkie w polu Kategoria funkcji, po czym w polu Nazwa funkcji pojawią się wszystkie dostępne funkcje.


Kliknij nazwę funkcji w polu Nazwa funkcji, aby obejrzeć argumenty i opis funkcji. Dwukrotnie kliknij nazwę funkcji, aby wyświetlić funkcję i jej argumenty na Palecie formuł. Paleta formuł będzie pomocna podczas tworzenia formuły.


Wyświetla formułę i jej argumenty na podstawie nazwy formuły zaznaczonej w polu Nazwa funkcji.


Zawiera opis obliczeń lub wyników formuły zaznaczonej w polu Nazwa funkcji.


Wkleja wszystkie nazwy zdefiniowane w skoroszycie, poczynając od aktywnej komórki.

Lista nazw w arkuszu roboczym jest obszarem o szerokości dwóch kolumn. W lewej kolumnie znajduje się lista nazw, a w prawej lista odwołań do komórek, formuł lub stałych, których te nazwy dotyczą.


Dwukrotnie kliknij nazwę w polu Wklej nazwę, aby na pasku formuły wkleić nazwę wybraną na liście lub wkleić wszystkie nazwy zdefiniowane w skoroszycie.


Powoduje połączenie wklejonych danych z danymi źródłowymi.


Kliknij atrybut kopiowanych danych, który chcesz wkleić.


Powoduje wklejenie całej zawartości i formatowania komórki. Opcja ta jest dokładnym odpowiednikiem użycia polecenia Wklej z menu Edycja.


Powoduje wklejenie tylko formuł wprowadzanych na pasku formuł.


Powoduje wklejenie tylko wartości wyświetlanych w komórkach.


Powoduje wklejenie tylko formatowania komórki.


Powoduje wklejenie tylko komentarzy przyłączonych do komórki.


Powoduje wklejenie do kopiowanej komórki całej zawartości i zastosowanego formatowania komórki z wyjątkiem obramowań.


Określa operację matematyczną, która ma być zastosowana do kopiowanych danych.


Zapobiega zamianie wartości w obszarze wklejania, gdy w obszarze kopiowania występują puste komórki.


Zamienia kolumny kopiowanych danych na wiersze, a wiersze na kolumny.


Powoduje wklejenie reguł sprawdzania poprawności danych w kopiowanych komórkach do obszaru wklejania.


Powoduje zastosowanie bieżących ustawień do aktywnego wykresu bez zamykania okna dialogowego, dzięki czemu można obejrzeć efekty wprowadzonych zmian na przykładowym wykresie.


Przywraca wszystkie ustawienia w oknie dialogowym do ustawień domyślnych bez zamykania tego okna, dzięki czemu można obejrzeć efekty wprowadzonych zmian na przykładowym wykresie.


Przykładowy wykres wyświetlany w oknie dialogowym przedstawia wynik bieżących ustawień.


Zwiększa kąt elewacji widoku w przyrostach 5 stopniowych. Dla wszystkich wykresów z wyjątkiem wykresów kołowych i słupkowych 3-W kąt elewacji widoku zawiera się w zakresie od -90 stopni (widok od dołu obszaru rysowania) do 90 stopni (widok od góry obszaru rysowania). Dla wykresów kołowych kąt elewacji widoku zawiera się w zakresie od 10 stopni do 80 stopni. Dla wykresów słupkowych 3-W kąt elewacji widoku zawiera się w zakresie od 0 (zero) stopni do 44 stopni.


Zmniejsza kąt elewacji widoku w przyrostach 5 stopniowych. Dla większości typów wykresów kąt widoku zawiera się w zakresie od -90 stopni (widok od dołu obszaru rysowania) do 90 stopni (widok od góry obszaru rysowania).


Wpisz wartość w polu Elewacja, aby określić kąt, pod jakim chcesz rzutować wykres. Dla większości typów wykresów kąt elewacji widoku zawiera się w zakresie od -90 stopni (widok od dołu obszaru rysowania) do 90 stopni (widok od góry obszaru rysowania).


Zwiększa ustawienie Perspektywa w przyrostach 5 stopniowych, zwiększając tym samym głębokość wykresu. Wartość perspektywy określa współczynnik stosunku frontowej części wykresu do jego części tylnej. Wartość ta zawiera się w przedziale od 0 (zero) stopni do 100 stopni. Opcja ta jest niedostępna dla wykresów słupkowych 3-W oraz w przypadkach, gdy jest zaznaczone pole wyboru Osie pod kątem prostym.


Zmniejsza ustawienie Perspektywa w przyrostach 5 stopniowych, zmniejszając tym samym głębokość wykresu. Wartość perspektywy określa współczynnik stosunku frontowej części wykresu do jego części tylnej. Wartość ta zawiera się w przedziale od 0 (zero) stopni do 100 stopni. Opcja ta jest niedostępna dla wykresów słupkowych 3-W oraz w przypadkach, gdy jest zaznaczone pole wyboru Osie pod kątem prostym.


Wpisz wartość (w stopniach) w polu Perspektywa, aby określić głębokość widoku wykresu. Wartość perspektywy określa współczynnik stosunku frontowej części wykresu do jego części tylnej. Wartość ta zawiera się w przedziale od 0 (zero) stopni do 100 stopni. Opcja ta jest niedostępna dla wykresów słupkowych 3-W oraz w przypadkach, gdy jest zaznaczone pole wyboru Osie pod kątem prostym.


Wpisz wartość w polu Obrót, aby określić kąt obrotu obszaru rysowania wokół osi z (oś pionowa). Obrót jest mierzony w stopniach od 0 do 360. Dla wykresów słupkowych 3-W obrót zawiera się w zakresie od 0 (zero) do 44 stopni.


Powoduje obrót obszaru rysowania w lewo wokół osi z (oś pionowa) w przyrostach 10 stopniowych. Obrót jest mierzony w stopniach od 0 do 360. Dla wykresów słupkowych 3-W obrót zawiera się w zakresie od 0 (zero) do 44 stopni.


Powoduje obrót obszaru wykresu w prawo wokół osi z (oś pionowa) w przyrostach 10 stopniowych. Obrót jest mierzony w stopniach od 0 do 360. Dla wykresów słupkowych 3-W obrót zawiera się w zakresie od 0 (zero) do 44 stopni.


Ustawia osie pod kątami prostymi niezależnie od rotacji lub wysokości wykresu. Aby osie wyświetlać w perspektywie, należy wyczyścić to pole wyboru. Dla wykresów słupkowych 3-W opcja ta jest zawsze zaznaczona.


Wpisz wartość w polu Wysokość, aby określić wysokość osi z i ścian wykresu w stosunku do długości osi x lub szerokości wykresu przy podstawie. Wysokość jest mierzona jako procent długości osi x. Na przykład wartość 200 procent powoduje utworzenie wykresu o wysokości dwa razy większej od długości osi x.


Skaluje wykres 3-W tak, że staje się bliższy wersji 2-W. Po zmianie wykresu 2-W na wykres 3-W program Microsoft Excel czasem rysuje wykres mniejszy zwłaszcza, jeśli jego obrót jest mniejszy niż 45 stopni. Opcja ta jest dostępna tylko wówczas, gdy jest zaznaczone pole wyboru Osie pod kątem prostym.


Określa orientację drukowanej strony.


Zmniejsza lub powiększa drukowany arkusz roboczy. Zaznacz pole wyboru Dopasuj do, a następnie wprowadź wartość procentową w polu  % rzeczywistej wielkości. Arkusz roboczy można zmniejszyć do 10 procent albo powiększyć do 400 procent normalnego rozmiaru.


Przy drukowaniu zmniejsza arkusz roboczy lub zaznaczony obszar tak, aby wypełnił określoną liczbę stron. Zaznacz pole wyboru Wpasuj, a następnie wprowadź liczbę w polu liczba stron.


Kliknij Letter, Legal albo inne opcje rozmiaru, aby określić rozmiar papieru, na którym ma być drukowany dokument lub koperta.


Kliknij żądaną rozdzielczość, aby określić jakość wydruku dla aktywnego skoroszytu. Rozdzielczość jest liczbą punktów na odcinku jednego cala (dpi), które są widoczne na drukowanej stronie. Wyższa rozdzielczość daje lepszą jakość wydruku w drukarkach, które obsługują drukowanie z wyższą rozdzielczością.


Wprowadź opcję Auto, aby rozpocząć numerację stron od numeru "1" (jeśli jest to pierwsza strona zadania  wydruku) lub od następnego kolejnego numeru (jeśli nie jest to pierwsza strona zadania  wydruku). Wprowadź liczbę, aby określić numer strony początkowej inny niż “1”.


Określa orientację drukowanej strony.


Zmniejsza lub powiększa arkusz roboczy albo dopasowuje go do określonej liczby strony przy wydruku.


Wprowadź ustawienia marginesów i sprawdź wyniki w polu Podgląd. Dopasuj wymiary w polach Górny, Dolny, Lewy i Prawy, aby określić odległość danych od brzegu drukowanej strony.


Wprowadź liczbę w polach Nagłówek lub Stopka, aby dopasować odległość między nagłówkiem a górną krawędzią strony lub między stopką a dolną krawędzią strony. Odległość powinna być mniejsza niż ustawienia marginesów, aby zapobiec nakładaniu się nagłówka lub stopki na dane.


Aby dane na stronie ustawić po środku w stosunku do marginesów, należy zaznaczyć pole wyboru W pionie, W poziomie lub obydwa.


Pokazuje wygląd dokumentu po zastosowaniu zaznaczonych opcji.


Kliknij wbudowany nagłówek w polu Nagłówek, a następnie kliknij opcję Nagłówek niestandardowy, aby utworzyć niestandardowy nagłówek dokumentu. Wbudowany nagłówek jest kopiowany do okna dialogowego Nagłówek, w którym można formatować lub edytować zaznaczony nagłówek.


Kliknij wbudowaną stopkę w polu Stopka, a następnie kliknij opcję Stopka niestandardowa, aby utworzyć niestandardową stopkę dokumentu. Wbudowana stopka jest kopiowana do okna dialogowego Stopka, w którym można formatować lub edytować zaznaczoną stopkę.


Aby zaznaczyć zakres arkusza roboczego, który ma być wdrukowany kliknij pole Obszar wydruku, a następnie przeciągnij wskaźnik przez te obszary arkusza roboczego. Przycisk Zwiń okno dialogowe po prawej stronie tego okna powoduje tymczasowe przesunięcie okna dialogowego tak, aby można było wprowadzić zakres przez zaznaczenie komórek w arkuszu roboczym. Po zakończeniu można ponownie kliknąć ten przycisk, aby wyświetlić całe okno dialogowe.


Zaznacz opcję w polu Tytuły wydruku, aby drukować te same kolumny lub wiersze jako tytuły na każdej stronie drukowanego arkusza roboczego. Chcąc, aby określone wiersze były drukowane jako poziome tytuły na każdej stronie, zaznacz opcję U góry powtarzaj wiersze. Chcąc drukować pionowe tytuły na każdej stronie, zaznacz opcję Z lewej powtarzaj kolumny. Następnie zaznacz w arkuszu roboczym komórkę lub komórki w żądanych kolumnach lub wierszach tytułowych. Przycisk Zwiń okno dialogowe po prawej stronie tego okna powoduje tymczasowe przesunięcie okna dialogowego tak, aby można było wprowadzić zakres przez zaznaczenie komórek w arkuszu roboczym. Po zakończeniu można ponownie kliknąć ten przycisk, aby  wyświetlić całe okno dialogowe.


Zaznacz pole wyboru Linie siatki, aby w arkuszach roboczych drukować pionowe i poziome linie siatki komórek.


Zaznacz pole wyboru Tryb czarno-biały, jeśli dane są sformatowane jako kolorowe, lecz drukowane na drukarce czarno-białej. Jeśli używana jest drukarka kolorowa, zaznaczenie tego pola może skrócić czas drukowania.


Zaznacz opcję Na końcu arkusza, aby początek komentarzy był wydrukowany na oddzielnej stronie na końcu dokumentu. Zaznacz opcję Tak jak w arkuszu, aby komentarze były drukowane w tych samych miejscach, w których są wyświetlane w arkuszu.

Jeśli zostanie kliknięta opcja Tak jak w arkuszu, program Microsoft Excel będzie drukować tylko komentarze, które są wyświetlane. Aby wyświetlać wszystkie komentarze, kliknij polecenie Komentarze w menu Widok. Aby wyświetlić pojedynczy komentarz, prawym przyciskiem myszy kliknij komórkę zawierającą ten komentarz, a następnie kliknij polecenie Pokaż komentarz w menu podręcznym.


Zaznacz pole wyboru Nagłówki wierszy i kolumn, aby drukować numery wierszy i litery kolumn w stylu odwołań A1 lub numery wierszy i kolumn w stylu R1C1.


Zaznacz pole wyboru Jakość robocza, aby skrócić czas drukowania. Gdy ta opcja jest zaznaczona, program Microsoft Excel nie drukuje linii siatki i większości rysunków.


Kliknij opcję Najpierw pionowo, potem poziomo lub Najpierw poziomo, potem pionowo, aby wybrać kolejność, w jakiej dane są numerowane i drukowane, gdy nie mieszczą się na jednej stronie. Na przykładowym obrazku można zobaczyć sposób drukowania dokument po wybraniu jednej z tych opcji.


Dla każdego elementu w tej grupie dostępna jest Pomoc. Kliknij przycisk  [image]  w górnej części okna dialogowego, a następnie kliknij element, na temat którego chcesz uzyskać informacje.


Zaznacz jedną z tych opcji, aby określić rozmiar wykresu na wydruku.


Skaluje arkusz wykresu na ekranie według określonego rozmiaru.


Przed drukowaniem powiększa wykres do najbliższego marginesu strony. Wykres jest powiększany proporcjonalnie w obu wymiarach (szerokość i wysokość) aż jeden z wymiarów wypełni przestrzeń między marginesami.


Powiększa wykres tak, aby wypełnił całą szerokość i wysokość między marginesami strony. Na drukowanej względne rozmiary obiektów wykresu mogą ulec zmianie, ponieważ proporcje wykresu są zmieniane w celu wypełnienia strony.


Dla każdego elementu w tej grupie dostępna jest Pomoc. Kliknij przycisk  [image]  w górnej części okna dialogowego, a następnie kliknij element, na temat którego chcesz uzyskać informacje.


Wyłącza drukowanie rysunków i linii siatki komórek. Opcja ta skraca czas drukowania, a także zwiększa wydajność pamięci dla ploterów. Opcję tę należy zaznaczyć, gdy zbyt mała ilość pamięci stwarza problemy przy wydruku.


Zaznacz pole wyboru Wydruk czarno-biały, aby serie danych na wykresie były drukowane jako czarno-białe (kolory są zamieniane na desenie). Na drukarkach kolorowych inne obszary wykresu (na przykład obszar rysowania) są nadal drukowane jako kolorowe. Wyczyść pole wyboru Wydruk czarno-biały, aby na drukarce czarno-białej drukować kolory jako odcienie szarości, a na drukarce kolorowej jako kolory.


Pokazuje wygląd wykresu po wydrukowaniu z zastosowaniem zaznaczonych opcji.


Kliknij przycisk Drukuj, aby zaznaczyć dodatkowe opcje i wydrukować dokument.


Kliknij przycisk Podgląd wydruku, aby wyświetlić każdą stronę w takiej postaci, jak będzie wyglądała po wydrukowaniu.


Kliknij przycisk Opcje, aby ustawić specjalne opcje dla wybranej drukarki. Więcej informacji można znaleźć w dokumentacji drukarki.


Dwukrotnie kliknij nazwę arkusza w polu, aby wyświetlić ukryte arkusze.


Pokazuje wygląd dokumentu po zastosowaniu zaznaczonych opcji.


Zaznacz drukarkę. Poniżej pola Drukarka wyświetlane są informacje dotyczące zaznaczonej drukarki.


Kliknij przycisk Właściwości, aby zmienić opcje dla zaznaczonej drukarki. Określone ustawienia dotyczą aktywnego dokumentu i mogą mieć także wpływ na ustawienia wydruku w innych używanych aplikacjach.


Wyświetla okno dialogowe Drukuj do pliku po kliknięciu przycisku OK. Powoduje wydruk dokumentu do pliku zamiast na drukarce.


Identyfikuje zaznaczoną drukarkę.


Zawiera opis stanu zaznaczonej drukarki, na przykład: zajęta lub wolna.


Identyfikuje lokalizację drukarki przy korzystaniu z drukarki sieciowej albo port komputera przy korzystaniu z drukarki lokalnej.


Wskazuje część dokumentu, która ma być wydrukowana.


Powoduje wydruk tylko zaznaczonych komórek i obiektów w arkuszu roboczym.


Powoduje wydruk wszystkich zaznaczonych arkuszy. Każdy arkusz a skoroszycie zaczyna się na nowej stronie. Jeśli arkusz ma obszar wydruku, drukowany jest tylko ten obszar. Jeśli zaznaczony jest obiekt wykresu, opcja ta zmienia się na Zaznaczony wykres.


Powoduje wydruk wszystkich arkuszy w aktywnym skoroszycie, które zawierają jakieś dane. Jeśli arkusz ma obszar wydruku, drukowany jest tylko ten obszar.


Wskazuje część dokumentu, która ma być wydrukowana.


Wskazuje strony dokumentu, które mają być wydrukowane. Jeśli zostanie kliknięty przycisk Strony, należy także wprowadzić żądane numery stron.


Powoduje wydruk całego dokumentu.


Powoduje wydruk tylko określonych stron.


Wprowadź numer początkowej strony zakresu stron, który ma być wydrukowany.


Wprowadź numer końcowej strony zakresu stron, który ma być wydrukowany.


Określa liczbę kopii, które mają być wydrukowane.


Porządkuje numerowane strony przy drukowaniu wielu kopii dokumentu. Przed wydrukowaniem pierwszej strony następnej kopii drukowana jest kompletna kopia dokumentu.


W arkuszu roboczym zawierającym konspekt usuwa z grupy zaznaczone wiersze lub kolumny.

W tabeli przestawnej powoduje rozdzielenie każdego wystąpienia grupy na elementy zawarte w tej grupie. Na przykład kwartały są rozdzielane na pierwotne pojedyncze daty.


Wpisz hasło, aby uniemożliwić nieupoważnionym użytkownikom usunięcie ochrony arkusza. W haśle jest rozróżniana wielkość liter. Długość hasła nie powinna przekraczać 255 znaków. Hasło może zawierać dowolną kombinację liter, cyfr i symboli.


Zapobiega wprowadzaniu zmian w komórkach arkusza roboczego oraz zapobiega zmianom elementów wykresów.


Uniemożliwia innym użytkownikom usuwanie, przenoszenie, edycję i zmianę rozmiarów obiektów graficznych w arkuszu roboczym lub w arkuszu wykresu.


Zapobiega wprowadzaniu zmian rozmiarów i położenia okna.


Zapobiega wprowadzaniu zmian w definicjach scenariuszy w arkuszu roboczym.


Wpisz hasło, aby wyłączyć ochronę skoroszytu za pomocą hasła. W hasłach jest rozróżniana wielkość liter. Wpisując hasło należy poprawnie wpisać wielkie i małe litery.


Wpisz hasło, aby uniemożliwić nieupoważnionym użytkownikom usunięcie ochrony arkusza. W haśle jest rozróżniana wielkość liter. Długość hasła nie powinna przekraczać 255 znaków. Hasło może zawierać dowolną kombinację liter, cyfr i symboli.


Powoduje wprowadzenie ochrony śledzenia historii zmian w udostępnianym skoroszycie tak, aby nie mogło być wyłączone. Jeśli w chwili zaznaczenia tego pola wyboru i kliknięcia przycisku OK skoroszyt nie był udostępniany, zostanie wyświetlony komunikat z pytaniem, czy skoroszyt ma być zapisany jako udostępniany. W skoroszycie, który już jest udostępniany można włączyć ochronę udostępniania i historii zmian, lecz nie można przypisać hasła do tej ochrony. Aby przypisać hasło, należy najpierw uniemożliwić użytkowanie udostępniane skoroszytu. Aby uzyskać więcej informacji na temat ochrony udostępnianego skoroszytu, kliknij przycisk  [image].


domyślny skoroszyt startowy

Nowy, nie zapisany skoroszyt, który jest wyświetlany po uruchomieniu programu Microsoft Excel. Domyślny skoroszyt startowy jest wyświetlany tylko wówczas, gdy w folderze Xlstart nie ma innych skoroszytów. Folder Xlstart znajduje się w folderze Microsoft Excel lub, jeśli jest używany pakiet Microsoft Office, w folderze Office.

Jeśli został utworzony szablon o nazwie Book.xlt i zapisany w folderze Xlstart lub w innym folderze startowym, przy uruchomieniu program Microsoft Excel używa tego szablonu do tworzenia nowego domyślnego skoroszytu po uruchomieniu programu, gdy zostanie kliknięty przycisk Nowy na pasku narzędzi Standardowy albo zaznaczony szablon Skoroszyt w oknie dialogowym Nowy (menu Plik).


aktywny arkusz

Arkusz, na którym pracujesz w skoroszycie. Nazwa na karcie aktywnego arkusza wyświetlana jest pogrubioną czcionką.


tablica

Używana do tworzenia pojedynczych formuł, które dają wiele wyników lub które działają na grupie argumentów rozmieszczonych w wierszach i kolumnach. W programie Microsoft Excel są używane dwa typy tablic: tablice zakresów i tablice stałych. Tablica zakresu jest prostokątnym obszarem komórek, których dotyczy wspólna formuła. Tablica stałych jest specjalnie rozmieszczoną grupą stałych, które są używane jako argumenty w formule.


obszar wklejania

Miejsce docelowe dla danych, które zostały wycięte lub skopiowane za pomocą Schowka.


okienko

Używane do równoczesnego przeglądania innych obszarów dużego arkusza roboczego. Można podzielić okno na dwa okienka poziomo lub pionowo. Jeśli okno zostanie podzielone zarówno poziomo, jak i pionowo, można wyświetlać cztery okienka.


widok

Zestaw ustawień wyświetlania i wydruku, któremu można nadać nazwę i stosować go do skoroszytu. Można utworzyć kilka widoków tego samego skoroszytu bez potrzeby oddzielnego zapisywania każdego widoku.


ograniczenia

Ograniczenia wprowadzone w problemie programu Solver. Można zastosować ograniczenia do ustawianych (zmiennych) komórek, do komórki docelowej lub innych komórek bezpośrednio lub pośrednio związanych z komórką docelową. Dla problemów liniowych nie ma ograniczenia liczby ograniczeń. Dla problemów nieliniowych każda ustawiana komórka może mieć następujące ograniczenia: ograniczenie dwójkowe; ograniczenie całkowite z górną, dolną lub obydwiema granicami. Ponadto można określić górną lub dolną granicę dla nie więcej niż 100 innych komórek.

W ograniczeniach można używać następujących operatorów.

Operator	Znaczenie
<=	Mniejsze niż lub równe
>=	Większe niż lub równe
=	Równe
int	Całkowita (dotyczy tylko ustawianych komórek)
bin	Dwójkowa (dotyczy tylko ustawianych komórek)


analiza regresji

Metoda analizy statystycznej używana do prognozowania. Analiza regresji pozwala oceniać relacje między zmiennymi tak, że dana zmienna może być przewidywana na podstawie jednej lub kilku innych zmiennych.


średnia ruchoma

Sekwencja wartości średnich obliczana na podstawie części serii danych. Zastosowanie średniej ruchomej na wykresie powoduje wygładzenie fluktuacji danych, co pozwala wyraźniej przedstawić wzór lub trend.


uchwyt wypełnienia

Mały czarny kwadrat w narożniku zaznaczonego obszaru. Po wskazaniu uchwytu wypełnienia wskaźnik myszy zmienia kształt na czarny krzyżyk. Aby skopiować zawartość sąsiednich komórek albo wypełnić serię danych taką, jak daty, przeciągnij uchwyt wypełnienia.

Aby wyświetlić menu podręczne zawierające opcje wypełnienia, przeciągając uchwyt wypełnienia należy trzymać naciśnięty prawy przycisk myszy.


stała

Wartość komórki, która nie zaczyna się od znaku równości (=). Na przykład data 10/9/96, liczba 210 i tekst "Zarobki kwartalne" są stałymi. Formuła ani wynik formuły nie są stałymi.


arkusz roboczy

Podstawowy dokument używany w programie Microsoft Excel do przechowywania danych i do pracy z danymi. Arkusz roboczy składa się z komórek zorganizowanych w kolumny i wiersze i jest zawsze częścią skoroszytu. Arkusz roboczy jest także nazywany arkuszem kalkulacyjnym.


moduł

Kontener, w którym przechowywany jest zestaw procedur Visual Basic, w programie Microsoft Excel znanych jako makra. Napisane lub zarejestrowane makra mogą wykonywać często powtarzane zadania takie, jak automatyczne otwieranie skoroszytu, zaznaczanie komórki lub zakresu, wprowadzanie tekstu, formatowanie danych lub tworzenie wykresu.


formuła

Sekwencja wartości, odwołań do komórek, nazw, funkcji lub operatorów w komórce, która tworzy nową wartość na podstawie wartości istniejących. Formuła zawsze zaczyna się znakiem równości (=).


inny folder startowy

Dodatkowy folder prócz foldera Xlstart zawierający skoroszyty lub inne pliki, które można otworzyć automatycznie po uruchomieniu programu Microsoft Excel. Inny folder startowy może być lokalizacją na udostępnianym dysku sieciowym. Szablony umieszczone w tym folderze są dostępne w oknie dialogowym Nowy (menu Plik). Aby określić inny folder startowy, kliknij polecenie Opcje w menu Narzędzia, a następnie kliknij kartę Ogólne.


szablon

Skoroszyt utworzony przez użytkownika i używany jako podstawa do tworzenia innych podobnych skoroszytów. Szablony można tworzyć dla skoroszytów i arkuszy roboczych.


domyślny szablon skoroszytu

Szablon Book.xlt utworzony przez użytkownika, który chce zmienić domyślny format nowych pustych skoroszytów. Program Microsoft Excel używa tego szablonu do tworzenia pustego skoroszytu, który otwiera się automatycznie po uruchomieniu programu, gdy zostanie kliknięty przycisk Nowy na pasku narzędzi Standardowy albo zaznaczony szablon Skoroszyt w oknie dialogowym Nowy (menu Plik). Dopóki nie zostanie utworzony szablon Book.xlt, program Microsoft Excel tworzy nowy pusty skoroszyt na podstawie wbudowanych ustawień programu. Szablon Book.xlt musi być zapisany w folderze Xlstart lub w innym folderze startowym. Folder Xlstart znajduje się w folderze Microsoft Excel lub, jeśli jest używany pakiet Microsoft Office, w folderze Office.


domyślny szablon arkusza

Szablon Sheet.xlt utworzony przez użytkownika, który chce zmienić domyślny format nowych pustych arkuszy roboczych. Program Microsoft Excel używa tego szablonu do tworzenia pustego arkusza roboczego, który jest wstawiany, gdy zostanie kliknięte polecenie Arkusz roboczy w menu Wstaw. Dopóki nie zostanie utworzony szablon Sheet.xlt, program Microsoft Excel tworzy nowe arkusze robocze na podstawie wbudowanych ustawień programu. Szablon Sheet.xlt musi być zapisany w folderze Xlstart lub w innym folderze startowym. Folder Xlstart znajduje się w folderze Microsoft Excel lub, jeśli jest używany pakiet Microsoft Office, w folderze Office.


autoszablony

Skoroszyty zapisane jako szablony w folderze startowym Xlstart lub w innym folderze startowym z użyciem określonych nazw plików takich, jak Book.xlt, Sheet.xlt, Dialog.xlt i Macro.xlt. Autoszablony mogą być używane jako podstawa dla wszystkich nowych skoroszytów i arkuszy wstawianych do skoroszytów.


dodatek

Składniki, które mogą być zainstalowane w komputerze w celu rozszerzenia poleceń i funkcji programu Microsoft Excel.


czcionka standardowa

Domyślna czcionka dla arkuszy roboczych. Czcionka standardowa ustala domyślną czcionkę dla stylu komórki Normalny.


iteracja

Przeliczenie w arkuszu roboczym powtarzane aż do spełnienia określonego warunku numerycznego.


tabela danych

Tabela składająca się z formuł wraz z wynikami uzyskanymi przez zmianę wartości jednej lub dwóch komórek wejściowych.


komórka wejściowa

Komórka, w której podstawiana jest lista wartości wejściowych z tabeli danych. Każda komórka w arkuszu roboczym może być użyta jako komórka wejściowa. Chociaż komórka wejściowa nie musi być częścią tabeli danych, formuły w tabelach danych muszą się odwoływać do komórki wejściowej.


odwołanie do komórki

Zestaw współrzędnych określających położenie komórki w arkuszu roboczym. Na przykład odwołaniem do komórki wyświetlanej w przecięciu kolumny B i wiersza 3 jest  B3.


zakres

Dwie lub kilka komórek w arkuszu. Komórki w zakresie mogą sąsiadować ze sobą lub być oddalone.


zaznaczyć

Wyróżnić komórkę lub zakres w arkuszu roboczym. Zaznaczone komórki będą objęte działaniem następnego polecenia lub czynności.


blokada przewijania

Po włączeniu blokady przewijania klawisze strzałek powodują przewijanie aktywnego arkusza, a nie przechodzenie do innej komórki z jednoczesnym jej uaktywnieniem. Aby włączyć lub wyłączyć blokadę przewijania, naciśnij klawisz SCROLL LOCK.


obszar danych

Zakres komórek zawierających dane, ograniczony pustymi komórkami lub obramowaniem arkusza roboczego.


uaktywnić

Uczynić arkusz wykresu lub arkusz roboczy aktywnym lub zaznaczonym. Uaktywniony arkusz określa, jaki pasek menu i paski narzędzi są wyświetlane. Aby uaktywnić arkusz, kliknij kartę arkusza w skoroszycie.


znacznik danych

Słupek, obszar, kropka, wycinek lub inny symbol na wykresie, który reprezentuje pojedynczy punkt danych lub wartość pochodzącą z komórki arkusza roboczego. Powiązane znaczniki danych na wykresie stanowią serię danych.


etykieta danych

Etykieta zawierająca dodatkowe informacje na temat znacznika danych, który reprezentuje pojedynczy punkt danych lub wartość pochodzącą z komórki arkusza roboczego. Etykiety danych mogą być stosowane do pojedynczych znaczników danych, do całej serii danych lub do wszystkich znaczników danych na wykresie. Zależnie od typu wykresu w etykietach danych mogą być wyświetlane wartości, nazwy serii danych lub kategorii, procenty lub ich kombinacje.


seria danych

Grupa powiązanych punktów danych narysowanych na wykresie, pochodzących z wierszy lub kolumn na pojedynczym arkuszu roboczym. Każda seria danych na wykresie ma inny kolor lub deseń. Na wykresie można narysować jedną lub kilka serii danych. Na wykresie kołowym może być narysowana tylko jedna seria danych.


punkty danych

Poszczególne wartości rysowane na wykresie pochodzące z pojedynczych komórek arkusza roboczego. Punkty danych są reprezentowane przez słupki, kolumny, linie, wycinki kół lub pierścieni, kropki i różne inne figury. Figury te są nazywane znacznikami danych. Znaczniki danych takiego samego koloru stanowią serię danych.


ściany i podłoże 3-W

Płaszczyzny otaczające wiele typów wykresów 3-W nadające im rozmiary i ograniczenie. W obszarze rysowania wyświetlane są dwie ściany i jedno podłoże.


linia trendu

Graficzna reprezentacja trendu lub kierunku serii danych. Linie trendu są używane do studiowania problemów przewidywania, co jest także nazywane analizą regresyjną. Linie trendu można dodawać do serii danych na wykresach nieskumulowanych 2-W warstwowych, słupkowych, kolumnowych, liniowych, giełdowych, punktowych xy i bąbelkowych.


etykieta linii trendu

Opcjonalny tekst dotyczący linii trendu, zawierający równanie regresji, wartość R-kwadrat lub jedno i drugie. Etykieta linii trendu może być formatowana i przenoszona, lecz nie można zmieniać jej rozmiarów.


analiza co-jeśli

Proces zmiany wartości w komórkach w celu sprawdzenia ich wpływu na wyniki formuł w arkuszu roboczym. Na przykład zmiana wysokości oprocentowania używanej w tabeli amortyzacji do ustalenia wysokości spłat jest formą analizy co-jeśli.


słupki błędów

Rysunki słupków, które wyrażają możliwy błąd (lub stopień niepewności) względem każdego znacznika danych w serii. Słupki błędów y można dodawać do serii danych na wykresach 2-W warstwowych, słupkowych, kolumnowych, liniowych, punktowych xy i bąbelkowych. Na wykresach punktowych xy i bąbelkowych można także wyświetlać słupki błędów x. Słupki błędów mogą być zaznaczane i formatowane jako grupa.


legenda

Pole identyfikujące desenie lub kolory przypisane do serii danych lub do kategorii na wykresie.


linie siatki na wykresach

Linie, które można dodawać do wykresu, aby ułatwić przeglądanie i ocenę danych. Linie siatki obejmują obszar rysowania poczynając od znaczników osi.


znaczniki podziałki  i etykiety znaczników

Znaczniki podziałki są krótkimi odcinkami przecinającymi oś w równomiernych odstępach, podobnymi do podziałki na linijce. Etykiety znaczników osi identyfikują kategorie, wartości lub serie na wykresie. Etykiety znaczników osi pochodzą z komórek arkusza roboczego użytych do utworzenia wykresu.


oś

Linia ograniczająca jedną stronę obszaru rysowania, stanowiąca podstawę odniesienia dla pomiarów lub porównań na wykresie. Na większości wykresów wartości danych są rysowane wzdłuż osi wartości (y), która jest zwykle pionowa, a kategorie są rysowane wzdłuż osi kategorii (x), która jest zwykle pozioma.


pole tekstowe

Prostokątny obiekt w arkuszu lub na wykresie, w którym można wpisać tekst.


grupa

W konspekcie lub w tabeli przestawnej jeden lub kilka sąsiednich wierszy albo kolumn objętych jedną kolumną lub wierszem podsumowania.


dane szczegółowe

Z punktu widzenia automatycznych podsumowań i konspektów arkuszy roboczych, wiersze lub kolumny, które są podsumowywane. Dane szczegółowe są zwykle w komórkach sąsiednich, powyżej lub po lewej stronie podsumowania.


bezwzględne odwołanie do komórki

W formule, dokładny adres komórki, bez względu na położenie komórki zawierającej formułę. Odwołanie bezwzględne ma postać $A$1, $B$1 itd.


względne odwołanie do komórki

Odwołanie do komórki takie, jak A1, informujące program Microsoft Excel jak znaleźć inną komórkę poczynając od komórki zawierającej formułę. Użycie odwołania względnego jest podobne do udzielania innej osobie wskazówek wskazujących drogę z bieżącego miejsca — na przykład "pójdź dwie przecznice prosto i jedną przecznicę w prawo."


hasło

Słowo, zdanie lub ciąg znaków, które należy wpisać, aby uzyskać dostęp do chronionej komórki, obiektu graficznego, arkusza, skoroszytu, foldera lub pliku. Hasło może zawierać dowolną kombinację liter, cyfr, spacji i symboli. Podczas wpisywania hasła program Microsoft Excel wyświetla gwiazdkę (*) zamiast każdego wpisywanego znaku. W hasłach rozróżniana jest wielkość liter i dlatego podczas wpisywania hasła należy poprawnie wpisać wielkie i małe litery.


lista

Szereg wierszy arkusza roboczego zawierających powiązane dane takie, jak baza danych faktur lub zbiór nazwisk i numerów telefonów klientów. Lista może być używana jako baza danych, w której wiersze są rekordami, a kolumny polami. Pierwszy wiersz listy zawiera etykiety kolumn.


niestandardowa kolejność sortowania

Kolejność sortowania nie alfabetyczna i nie numeryczna taka, jak niedziela, poniedziałek, wtorek albo niski, średni, wysoki. Można wykorzystać jedną z niestandardowych kolejności sortowania zawartych w programie Microsoft Excel lub utworzyć własną kolejność sortowania za pomocą karty Listy niestandardowe w oknie dialogowym Opcje (menu Narzędzia).


kryterium porównania

Zestaw warunków wyszukiwania używany do znajdowania danych. Kryterium porównania może być ciągiem znaków, których odpowiednik trzeba znaleźć. Na przykład może to być nazwa "Northwind Traders" albo wyrażenie takie jak ">300".


operator porównania

Znak używany w kryterium porównania do porównania dwóch wartości. W poniższej tablicy przedstawiono sześć standardowych operatorów porównania.

Operator	Znaczenie
=	Równy
>	Większy niż
<	Mniejszy niż
>=	Większy lub równy
<=	Mniejszy lub równy
<>	Nie równy


zakres kryterium

Zakres komórek zawierający zestaw warunków wyszukiwania, który można wykorzystać w poleceniu Zaawansowany filtr (menu Dane, podmenu Filtr) do filtrowania danych na liście. Zakres kryterium składa się z jednego wiersza etykiet kryteriów i przynajmniej jednego wiersza definiującego warunki wyszukiwania.


kolejność sortowania

Sposób organizacji danych na podstawie wartości lub typu danych. Dane można sortować alfabetycznie, numerycznie lub według daty. Kolejność sortowania może być rosnąca (1 do 9, A do Z) lub malejąca (9 do 1, Z do A).


dane sumaryczne

Z punktu widzenia automatycznych podsumowań i konspektów arkuszy roboczych, wszystkie wiersze lub kolumny, które podsumowują dane. Dane sumaryczne są zwykle w komórkach sąsiednich, poniżej lub po prawej stronie danych szczegółowych.


kwerenda

W programie Microsoft Query lub Microsoft Access sposób wyszukiwania rekordów stanowiących odpowiedź na postawione przez użytkownika szczególne pytanie dotyczące danych przechowywanych w źródle danych.


obszar tabeli przestawnej

Obszar arkusza roboczego, do którego zostały przeciągnięte pola tabeli przestawnej w celu zmiany ich orientacji. Na przykład można zmienić orientację pola wiersza na orientację kolumny przeciągając go do obszaru tabeli przestawnej dla kolumn.

Termin "tabela przestawna" dotyczy także obszaru układu w kroku 3 Kreatora tabel przestawnych.


etykieta obszaru danych tabeli przestawnej

W tabeli przestawnej komórka, która identyfikuje pole źródłowe dla obszaru danych i funkcji użytej do przeliczenia wartości w komórkach. Na przykład etykieta danych dla obszaru danych przeliczanych za pomocą domyślnej funkcji podsumowania w polu Sprzedaż ma postać "Suma Sprzedaży".


pole wiersza tabeli przestawnej

Pole, któremu w tabeli przestawnej przypisano orientację wiersza. Elementy związane z polem wiersza są wyświetlane jako etykiety wierszy.


pole kolumny tabeli przestawnej

Pole, któremu w tabeli przestawnej przypisano orientację kolumny. Elementy związane z polem kolumny są wyświetlane jako etykiety kolumn.


klucze legendy

Pola w legendzie pokazujące desenie i kolory przypisane na wykresie seriom danych (lub kategoriom). Klucze legendy są wyświetlane po lewej stronie pozycji legendy. Formatowanie klucza legendy dotyczy także związanego z nim znacznika danych.


tabele danych na wykresach

Siatka na wykresie zawierająca dane numeryczne użyte do utworzenia wykresu. Każdy wiersz w tabeli danych reprezentuje serię danych. Tabela danych jest zwykle dołączona do osi kategorii wykresu i zastępuje etykiety znaczników na tej osi.


arkusz wykresu

Arkusz w skoroszycie zawierający tylko wykres. Arkusze wykresów są połączone z danymi arkusza roboczego i są aktualizowane po każdej zmianie tych danych.


tytuły na wykresach

Opisowy tekst automatycznie wyrównywany do osi lub umieszczany po środku w górnej części wykresu.


wykres osadzony

Wykres umieszczony w arkuszu roboczym i zapisany wraz z tym arkuszem. Wykresy osadzone są połączone z danymi arkusza roboczego i są aktualizowane po każdej zmianie tych danych.


obszar kreślenia

Na wykresie 2-W obszar ograniczony osiami i zawierający wszystkie serie danych. Na wykresie 3-W obszar ograniczony osiami i zawierający serie danych, nazwy kategorii, etykiety znaczników osi i tytuły osi.


obszar wykresu

Cały wykres i wszystkie jego elementy.


linie serii

Na wykresach 2-D skumulowanych słupkowych i kolumnowych linie, które łączą znaczniki danych w każdej serii danych.


linie rzutu

Na wykresach liniowych i warstwowych linie, które łączą punkty danych z osią kategorii (x). Linie te są szczególnie przydatne na wykresach warstwowych do wyjaśnienia, gdzie się kończy jeden znacznik danych, a zaczyna następny.


słupki wzrostu/spadku

Na wykresach liniowych zawierających dwie lub więcej serii danych, słupki wskazujące na pierwszy rzut oka różnicę między punktami danych w pierwszej i ostatniej serii danych. Program Microsoft Excel automatycznie stosuje białe słupki do pokazywania, że punkt w ostatniej serii jest większy niż w pierwszej serii danych, a czarne słupki do pokazywania, że punkt w ostatniej serii jest mniejszy niż w pierwszej serii danych.


linie max-min

Na wykresach liniowych 2-W linie, które łączą największą i najmniejszą wartość w każdej kategorii.


obliczenia niestandardowe

Metoda podsumowania danych w zaznaczonych komórkach w obszarze danych tabeli przestawnej z wykorzystaniem wartości z innych komórek w obszarze danych. Na przykład niestandardowe obliczenie % wiersza powoduje wyświetlenie wartości każdej komórki jako procentu całkowitej sumy wiersza.


funkcja podsumowująca

Typ przeliczenia, które jest stosowane w przypadku kombinowania danych z tabeli przestawnej lub z tabeli konsolidacji albo w przypadku wstawiania automatycznych sum częściowych na liście lub w bazie danych. Przykładami funkcji podsumowania są funkcje Suma, Licznik i Średnia.


zaznaczenie obszarów nie sąsiadujących

Zaznaczenie dwóch lub więcej komórek lub zakresów, które nie sąsiadują ze sobą. Przy rysowaniu na wykresie nie sąsiadujących zaznaczeń należy się upewnić, czy zaznaczone obszary tworzą kształt prostokątny.


dane tabeli przestawnej

W tabeli przestawnej podsumowywane dane przeliczone na podstawie danych z pól źródłowej listy lub tabeli.


pole strony tabeli przestawnej

Pole, któremu przypisano orientację strony w tabeli przestawnej. Elementy w polu strony są wyświetlane pojedynczo w tabeli przestawnej, która filtruje dane dla innych elementów.


tabela przestawna

Konwersacyjna tabela, w której są podsumowywane i analizowane dane z istniejących list i tabel. Do określenia listy lub tabeli, która ma być użyta do zdefiniowania sposobu organizacji danych w tabeli przestawnej można wykorzystać Kreatora tabel przestawnych. Po utworzeniu tabeli przestawnej można zmienić organizację danych przeciągając pola i elementy.


obszary źródłowe

Zakresy komórek konsolidowane w określonym obszarze docelowym. Obszary źródłowe mogą być na dowolnym arkuszu roboczym skoroszytu, w innych otwartych lub zamkniętych skoroszytach lub w arkuszach roboczych programu Lotus 1-2-3.


obszar docelowy

Zakres komórek zaznaczonych do przechowywania podsumowywanych danych w obszarze konsolidacji. Obszar docelowy może być na tym samym arkuszu co dane źródłowe lub na innym arkuszu roboczym. Arkusz roboczy może zawierać tylko jeden obszar konsolidacji.


pasek formuły

Pasek w górnej części okna Microsoft Excel, który można wykorzystać do wprowadzania lub edycji wartości lub formuł w komórkach lub na wykresach. Wyświetla wartość stałą lub formułę użytą w aktywnej komórce. Aby wyświetlić lub ukryć pasek formuły, kliknij polecenie Pasek formuły w menu Widok.


komórki zależne

Komórki, które zawierają formuły odwołujące się do innych komórek. Jeśli na przykład komórka D10 zawiera formułę =B5, komórka D10 jest komórką zależną od komórki B5.


poprzedniki

Komórki, do których odwołuje się formuła w innej komórce. Jeśli na przykład komórka D10 zawiera formułę =B5, komórka B5 jest poprzednikiem komórki D10.


źródło danych

Identyfikuje bazę danych, do której użytkownik chce uzyskać dostęp i zawiera informacje niezbędne do połączenia się z tą bazą. Wśród przykładów znajduje się baza danych Microsoft Access; katalog zawierający zestaw plików Microsoft FoxPro lub dBASE, do których użytkownik chce uzyskać dostęp; baza danych Microsoft SQL Server, serwer, na którym ta baza rezyduje i sieć używana do uzyskiwania dostępu do tego serwera lub serwer danych ODBC (Open Database Connectivity).


dokument główny

Przy operacji scalania poczty w programie Microsoft Word, dokument zawierający tekst i grafikę, która jest taka sama dla każdej wersji scalanego dokumentu. Na przykład adres zwrotny lub pozdrowienie na formularzu listu.


pole scalane

Przy operacji scalania poczty w programie Microsoft Word, zarezerwowane miejsce na informacje, które się zmieniają w każdej wersji scalanego dokumentu. Na przykład pole scalane «Kod pocztowy» wskazuje miejsce, w którym są wstawiane informacje pochodzące z pola "Kod pocztowy" źródła danych.


menu podręczne

Menu, na którym są pokazane najbardziej przydatne polecenia dla elementu, nad którym pracujesz. Do elementów, dla których można wyświetlać menu podręczne należą zaznaczone wiersze, kolumny i komórki, przyciski i pola tekstowe arkusza roboczego, paski narzędzi, wykresy i ich elementy, obiekty, tabele przestawne i karty arkuszy roboczych.

Aby wyświetlić menu podręczne, prawym przyciskiem myszy kliknij element w arkuszu albo naciśnij klawisze SHIFT+F10.


scenariusz

Nazwany zestaw wartości wejściowych, które można podstawiać w modelu arkusza roboczego.


dane źródłowe dla tabel przestawnych

Lista lub tabela użyta do utworzenia tabeli przestawnej. Danymi źródłowymi może być lista lub baza danych Microsoft Excel, zewnętrzne źródło danych takie, jak plik dBASE lub Microsoft Access, zakresy arkusza roboczego Microsoft Excel z nazwanymi wierszami i kolumnami lub inna tabela przestawna.


obszar danych tabeli przestawnej

Część tabeli przestawnej, która zawiera podsumowania. Wartości w każdej komórce obszaru danych reprezentują podsumowania danych ze źródłowych rekordów lub wierszy.


suma częściowa tabeli przestawnej

Wiersz lub kolumna, w której wyświetlane są sumy lub elementy szczegółowe w polu tabeli przestawnej za pomocą wybranej funkcji podsumowania.


pole danych tabeli przestawnej

Pole z listy lub tabeli źródłowej, które zawiera podsumowywane dane w tabeli przestawnej. Pole danych zawiera zwykle dane numeryczne takie, jak wartości statystyczne lub wartości sprzedaży, lecz może także zawierać tekst. Dane z pola danych są podsumowywane w obszarze dany tabeli przestawnej.


element tabeli przestawnej

Podkategoria pola tabeli przestawnej. Elementy w tabeli przestawnej są tworzone z unikatowych wpisów w polu bazy danych lub z unikatowych wartości w kolumnie listy. Na przykład pole o nazwie "Miesiąc" może mieć elementy Marzec, Kwiecień itd. W tabeli przestawnej elementy są wyświetlane jako etykiety wierszy lub kolumn albo na listach pól strony.


sumy całkowite tabeli przestawnej

Wartości sum dla wszystkich komórek w wierszu lub wszystkich komórek w kolumnie tabeli przestawnej. Wartości w wierszu lub kolumnie sum całkowitych są przeliczane za pomocą tej samej funkcji podsumowania używanej w obszarze danych tabeli przestawnej.


pole tabeli przestawnej

Kategoria danych utworzonych z pola na liście lub w tabeli źródłowej. Na przykład pole "Miesiąc" na liście lub w tabeli źródłowej staje się polem "Miesiąc" w tabeli przestawnej. Elementy z listy lub tabeli źródłowej — takie jak Marzec, Kwiecień itd. — stają się etykietami wierszy, etykietami kolumn lub elementami pola strony w tabeli przestawnej.


przycisk pola tabeli przestawnej

Przyciski w kroku 3 Kreatora tabel przestawnych, a także w ukończonej tabeli przestawnej w arkuszu roboczym, na których są wyświetlane nazwy pól z danych źródłowych tabeli przestawnej. Przeciągnij te przyciski do orientacji wiersza lub kolumny, aby elementy w obszarze danych pokazać jako etykiety wierszy lub kolumn. Przyciski pól można także przeciągać do obszaru danych w celu podsumowania wartości dla etykiet danych albo do obszaru strony, aby na polu strony pokazać dane dla jednego elementu.


nazwa

Słowo lub ciąg znaków reprezentujący komórkę, zakres komórek, formułę lub wartość stałą.


operand

Elementy po dowolnej stronie operatora w formule. W programie Microsoft Excel operandami mogą być wartości, odwołania do komórek, nazwy, etykiety i funkcje.


argument

Wartości używane przez funkcję do wykonania operacji lub przeliczeń. Typ używanego przez funkcję argumentu jest specyficzny dla funkcji. Argumentami ogólnie używanymi przez funkcje są wartości numeryczne, wartości tekstowe, odwołania do komórek, zakresy komórek, nazwy, etykiety i zagnieżdżone funkcje.


odwołanie zewnętrzne

Odwołanie do komórki lub zakresu w arkuszu w innym skoroszycie Microsoft Excel lub odwołanie do zdefiniowanej nazwy w innym skoroszycie.


odwołanie zdalne

Odwołanie do danych przechowywanych w dokumencie z innego programu.


iteracja

Przeliczenie w arkuszu roboczym powtarzane aż do spełnienia określonego warunku numerycznego. Iteracja jest używana najczęściej do rozwiązywania formuł z odwołaniem cyklicznym. Podczas wykonywania iteracji formuły z odwołaniem cyklicznym, formuła wykorzystuje wynik z poprzedniej iteracji.


odwołanie 3-W

Odwołanie do zakresu obejmującego dwa lub więcej arkuszy roboczych w skoroszycie.


funkcja

Wstępnie napisana formuła, która pobiera wartość lub wartości, wykonuje operację i zwraca wartość lub wartości. Funkcje należy stosować w celu uproszczenia i skrócenia formuł w arkuszu roboczym, szczególnie takich, które wykonują długie lub złożone przeliczenia.


operator

Znak lub symbol określający typ przeliczenia — takiego jak dodawanie, odejmowanie lub mnożenie — które ma być wykonane na elementach formuły. Wśród operatorów znajdują się:

•	Operatory matematyczne, które wykonują podstawowe operacje matematyczne.

•	Operatory porównania lub logiczne, które porównują dwie wartości i dają w wyniku wartość PRAWDA lub FAŁSZ.

•	Operator tekstowy &, który łączy lub wiąże dwa fragmenty tekstu w jedną złożoną wartość tekstową.

•	Operatory odwołań, które tworzą jedno odwołanie do komórki lub do zakresu komórek z dwóch odwołań.


znak podziału na strony

Dzieli arkusz roboczy na wiele stron w celu wydrukowania, gdy arkusz jest za duży, aby się zmieścić na jednej stronie. Program Microsoft Excel automatycznie wstawia znaki podziału na strony na podstawie opcji rozmiaru papieru, ustawień marginesów i skalowania ustawionych w oknie dialogowym Ustawienia strony (menu Plik).

Miejsca podziału na strony można także wybierać samodzielnie wstawiając ręcznie znaki podziału na strony. Po ręcznym wstawieniu znaku podziału na strony program Microsoft Excel automatycznie dopasowuje znaki podziału na strony w pozostałej części arkusza roboczego.


formuła tablicowa

Wykonuje wiele przeliczeń, a następnie zwraca pojedynczy wynik lub wiele wyników. Formuły tablicowe działają na dwóch lub większej liczbie zestawów wartości nazywanych tablicami argumentów. Każda tablica argumentów musi mieć taką samą liczbę wierszy i kolumn. Aby zwrócić wiele wyników, formuła musi być wprowadzona do wielu komórek.

Aby wprowadzić formułę tablicową, naciśnij klawisze CTRL+SHIFT+ENTER. Program Microsoft Excel zamyka formuły tablicowe w nawiasach klamrowych ( { } ).


macierz

Prostokątna tablica wartości lub zakres komórek, który jest kombinowany z innymi tablicami lub zakresami w utworzenia wielu sum lub iloczynów. Program Microsoft Excel zawiera wstępnie zdefiniowane funkcje macierzy, które mogą być używane do przeliczania sum lub iloczynów.


zewnętrzny zakres danych

Dane z zewnętrznej bazy danych, które zostały przeniesione do programu Microsoft Excel za pomocą Kreatora kwerend lub drogą utworzenia kwerendy w programie Microsoft Query. Dane w zewnętrznym zakresie danych można formatować lub używać do przeliczeń tak, jak to się robi z innymi danymi w programie Microsoft Excel. Jeśli dane w odnośnej bazie danych ulegną zmianie, zewnętrzny zakres danych można odświeżyć w programie Microsoft Excel. W tym celu należy kliknąć przycisk Odśwież dane na pasku narzędzi Dane zewnętrzne.


dane zewnętrzne

Dane, które są przechowywane w zewnętrznej bazie danych takiej, jak Microsoft Access, dBASE, SQL Server lub źródle WWW. Zewnętrzne dane można przenieść do programu Microsoft Excel za pomocą Kreatora kwerend, programu Microsoft Query, Kreatora tabel przestawnych lub makra Visual Basic dla aplikacji albo tworząc kwerendę WWW w kodzie HTML.


strzałki śledzenia

Podczas inspekcji formuł, strzałki pokazujące relacje między aktywną komórką i powiązanymi komórkami. Strzałki śledzenia są niebieskie, gdy wskazują z komórki dostarczającej dane dla innej komórki. Jeśli komórka zawiera wartość błędu taką, jak #WARTOŚĆ! lub #DZIEL/0!, strzałki śledzenia są czerwone.


przecięcie domniemane

W formule, odwołanie do kolumny komórek albo do wiersza komórek zamiast do jednej komórki. Program Microsoft Excel wybiera w odwołaniu jedną komórkę, która jest w tym samym wierszu (jeśli odwołanie jest do kolumny komórek) lub w tej samej kolumnie (jeśli odwołanie jest do wiersza komórek) co formuła. Jeśli na przykład komórka C10 zawiera formułę =B5:B15*5, program Microsoft Excel mnoży wartość w komórce B10 przez 5, ponieważ komórki B10 i C10 są w tym samym wierszu.


Autokorekta formuł

Funkcja, która automatycznie sprawdza poprawność formuły pod względem pisowni i jeśli to jest możliwe sugeruje poprawki. Sugerowaną poprawkę wyświetlaną w komunikacie można zaakceptować lub odrzucić. Jeśli na przykład zostanie wprowadzona formuła zawierająca funkcję i nadmiarowy nawias zamykający, funkcja Autokorekta formuł znajdzie zbędny nawias i wyświetli komunikat z sugestią jego usunięcia.


Paleta formuł

Narzędzie, które pomaga w tworzeniu lub edycji formuły, a także dostarcza informacji na temat funkcji i ich argumentów. Paleta jest wyświetlana poniżej paska formuły po kliknięciu przycisku Edytuj formułę na pasku formuły albo przycisku Wklej funkcję na pasku narzędzi Standardowy.


przesuwanie (przewijanie)

Ciągłe przewijanie arkusza roboczego za pomocą urządzenia wskazującego Microsoft IntelliMouse.


Pomoc Visual Basic

Aby zainstalować Pomoc Visual Basic, podczas instalacji programu Microsoft Excel wybierz opcję instalacji Niestandardowa, a następnie zaznacz pole wyboru Pomoc dla Visual Basic (kategoria Microsoft Excel, podkategoria Pomoc i pliki przykładowe).

Aby uzyskać Pomoc na temat Visual Basic w programie Microsoft Excel, wskaż polecenie Makro w menu Narzędzia, a następnie kliknij przycisk Edytor Visual Basic. Kliknij przycisk Asystent pakietu Office  [image]. Możesz także kliknąć przycisk Asystent, aby wyświetlić dymek, wpisać nazwę metody, właściwości, funkcji, instrukcji lub obiektu, na temat którego chcesz uzyskać informacje, kliknąć przycisk Szukaj, a następnie kliknąć żądany temat.


bieżący obszar

Blok wypełnionych komórek zawierający zaznaczoną obecnie komórkę lub komórki. Obszar obejmuje zakres sięgający do pierwszego wolnego wiersza lub kolumny w dowolnym kierunku.


konspekt

Dane arkusza roboczego w których wiersze lub kolumny są pogrupowane tak, że można tworzyć raporty podsumowujące. W konspekcie może być podsumowany cały arkusz roboczy lub jego zaznaczona część.


symbole konspektu

Symbole używane do zmiany widoku konspektu arkusza. Można pokazać lub ukryć dane szczegółowe używając symboli konspektu  [image],  [image] i  [image]. Aby pokazać lub ukryć symbole, kliknij polecenie Opcje w menu Narzędzia, kliknij kartę Widok, a następnie zaznacz lub wyczyść pole wyboru Symbole konspektu.


obszar kopiowania

Komórki kopiowane w celu wklejenia danych w innym miejscu. Po skopiowaniu komórek wokół nich pojawia się ruchome obramowanie, co wskazuje, że zostały skopiowane.

Przy kopiowaniu komórek odwołania do pierwotnych komórek pozostają bez zmian. W formułach, które zostały wklejone  w nowym miejscu program Microsoft Excel dopasowuje odwołania względne.


tabela konsolidacji

Tabela kombinowanych wyników wyświetlana w obszarze docelowym. Program Microsoft Excel tworzy tabelę konsolidacji stosując zaznaczoną funkcję podsumowania do określonych wartości z obszaru źródłowego.


styl

Zbiór formatów — takich, jak rozmiar czcionki, desenie i wyrównanie — które można zdefiniować i zapisać jako grupę.


autoformatowanie

Wbudowany zbiór formatów — takich, jak rozmiar czcionki, desenie i wyrównanie — które można szybko zastosować do zakresu danych. Program Microsoft Excel ustala poziomy podsumowań i szczegółów w zaznaczonym zakresie i odpowiednio stosuje formaty.


komórka aktywna

Zaznaczona komórka, do której po rozpoczęciu wpisywania wprowadzane są dane. W określonej chwili aktywna jest tylko jedna komórka. Komórka aktywna jest otoczona grubym obramowaniem.


względne odwołanie do komórki

Odwołanie do komórki takie, jak A1, informujące program Microsoft Excel, jak znaleźć inną komórkę poczynając od komórki zawierającej formułę. Użycie odwołania względnego jest podobne do udzielania innej osobie wskazówek wyjaśniających drogę z bieżącego miejsca — na przykład "pójdź dwie przecznice prosto i jedną przecznicę w prawo".


szukanie wyniku

Metoda znajdowania wartości wejściowej niezbędnej, aby formuła zwróciła dany wynik. Podczas szukania wyniku program Microsoft Excel zmienia wartość w określonej komórce aż do chwili, gdy formuła zależna od tej komórki zwróci żądany wynik. Chcąc znaleźć określoną wartość dla konkretnej komórki dopasowując wartość tylko jednej innej komórki, należy użyć polecenia Szukaj wyniku (menu Narzędzia).


tabela danych

Zakres komórek, w którym przedstawione są wyniki podstawiania różnych wartości w jednej lub kilku formułach. Są dwa typy tabel danych: tabele jednowejściowe i tabel dwuwejściowe. W jednowejściowej tabeli danych wprowadzane są różne wartości dla jednej zmiennej, po czym obserwuje się wynik jednej lub kilku formuł. W dwuwejściowej tabeli danych wprowadzane są różne wartości dla dwóch zmiennych, po czym obserwuje się wynik jednej formuły.


sekcja

Dowolna kombinacja arkusza, widoku i scenariusza wybrana w celu utworzenia raportu. Raport może zawierać wiele sekcji.


obszar wydruku

Jeden lub kilka zakresów komórek, które można wydrukować, chcąc uniknąć drukowania całego arkusza roboczego. Jeśli arkusz roboczy zawiera obszar wydruku, wydrukowany będzie tylko ten obszar. Obszar wydruku tworzy się za pomocą polecenia Ustaw obszar wydruku (menu Plik, podmenu Obszar wydruku).


uchwyty zaznaczenia

Małe kwadraty wyświetlane w narożnikach oraz wzdłuż boków prostokątnego obszaru otaczającego zaznaczony obiekt rysunkowy. Przeciąganie uchwytu zaznaczenia powoduje zmianę rozmiarów obiektu.


ruchome obramowanie

Ruchome obramowanie wyświetlane wokół zakresu arkusza roboczego, który został wycięty lub skopiowany. Aby anulować ruchome obramowanie naciśnij klawisz ESC.


dane konspektu

Dane zawarte wewnątrz konspektu arkusza roboczego, które zawierają zarówno wiersze i kolumny podsumowania jak i szczegóły.


ODBC (open database connectivity)

Standardowa metoda udostępniania danych między bazami danych i innymi programami. Sterowniki ODBC korzystają z języka SQL (Structured Query Language) do uzyskania dostępu do danych ze źródeł poza programem Microsoft Excel. Program Microsoft Excel zawiera Menedżera sterowników i zestaw sterowników dla popularnych formatów baz danych. Dostępne są także dodatkowe sterowniki ODBC innych producentów.


pole obliczeniowe

Pole w tabeli przestawnej, w którym wykorzystywana jest formuła utworzona przez użytkownika. Pola obliczeniowe mogą wykonywać przeliczenia na podstawie zawartości innych pól tabeli przestawnej.


element obliczeniowy

Element w polu tabeli przestawnej, w którym wykorzystywana jest formuła utworzona przez użytkownika. Element obliczeniowy może wykonywać obliczenia na podstawie zawartości innych pól tabeli przestawnej.


podgląd podziału stron

Widok pokazujący obszary arkusza roboczego, które będą drukowane oraz położenie znaków podziału na strony. Obszar przewidziany do wydruku — obszar wydruku, jeśli został zdefiniowany lub obszar arkusza roboczego, który jest używany — jest wyświetlany jako biały. Automatyczne znaki podziału na strony są wyświetlane w postaci linii przerywanych, a ręcznie wprowadzone znaki podziału na strony są wyświetlane w postaci linii ciągłych. W widoku podglądu podziału stron dokument można edytować.


komórka scalona

Pojedyncza komórka utworzona przez połączenie dwóch lub więcej zaznaczonych komórek. Odwołaniem do komórki scalonej jest odwołanie do komórki w lewym górnym rogu pierwotnie zaznaczonego zakresu.


plik obszaru roboczego

Plik, w którym są zapisywane informacje o wyświetlaniu otwartych obecnie skoroszytów. Dzięki temu można później wznowić pracę z taką samą konfiguracją okna i ustawieniami wyświetlania. W pliku obszaru roboczego zapisywany jest rozmiar, położenie i rozmieszczenie okien skoroszytów, obszarów wydruku; powiększenia ekranu oraz wiele spośród opcji przeliczeń i wyświetlania, które można ustawiać dla skoroszytu lub arkusza roboczego. Plik obszaru roboczego nie zawiera samych skoroszytów. Po otwarciu pliku obszaru roboczego skoroszyty są ponownie otwierane zgodnie z zapisaną konfiguracją okna i ustawieniami wyświetlania.


format warunkowy

Format taki, jak cieniowanie komórki lub kolor czcionki, który jest automatycznie stosowany do komórek, jeśli zostanie spełniony określony warunek.


odświeżanie tabeli przestawnej

Aktualizacja zawartości tabeli przestawnej w celu odzwierciedlenia zmian wprowadzonych do podstawowego źródła danych. Jeśli tabela przestawna jest utworzona na podstawie danych zewnętrznych, odświeżanie powoduje uruchomienie kwerendy odnośnej w celu wyszukania nowych lub zmienionych danych.


pasek poziomu

W konspekcie arkusza roboczym pasek łączący pierwszy wiersz lub kolumnę w grupie z ostatnim wierszem lub kolumną w grupie. Pasek poziomu wiersza  [image]  i pasek poziomu kolumny  [image]  jest wyświetlany tylko podczas przeglądania szczegółowych danych konspektu.


Zwiń okno dialogowe, przycisk

	Tymczasowo zmniejsza rozmiary okna dialogowego, co umożliwia zaznaczanie komórek lub zakresów w arkuszu roboczym. Aby ponownie wyświetlić całe okno dialogowe, kliknij przycisk Rozwiń okno dialogowe  [image]  obok pola, w którym było wprowadzone odwołanie do komórki lub zakresu.


Rozwiń okno dialogowe, przycisk

	Ponownie wyświetla całe okno dialogowe, które zostało uprzednio zwinięte za pomocą przycisku Zwiń okno dialogowe  [image].


formant

Obiekt graficzny taki, jak pole tekstowe, pole listy, przycisk opcji lub przycisk polecenia, który można umieścić w arkuszu roboczym lub formularzu w celu wyświetlania lub wprowadzania danych, wykonywania akcji lub poprawy czytelności arkusza roboczego lub formularza.


wirus

Program komputerowy lub makro, które "infekuje" pliki komputerowe przez wstawianie własnych kopii  do tych plików. Gdy plik zostanie załadowany do pamięci, wirus może infekować następne pliki. Wirusy często powodują szkodliwe efekty uboczne.


skoroszyt udostępniany

Skoroszyt, który został ustawiony w taki sposób, aby wielu użytkowników sieci mogło równocześnie go przeglądać i wprowadzać w nim zmiany. Każdy użytkownik zapisując skoroszyt może obejrzeć zmiany wprowadzone przez innych użytkowników. Do edycji skoroszytu udostępnianego niezbędny jest program Microsoft Excel 97.


historia zmian

W udostępnianym skoroszycie, gromadzone i przechowywane informacje na temat zmian wprowadzonych w poprzednich sesjach edycyjnych. W historii zmian znajdują się informacje o tym, kto i kiedy wprowadził każdą ze zmian oraz jakie dane uległy zmianie. Informacje te można przeglądać bezpośrednio w arkuszu roboczym lub oddzielnym arkuszu roboczym Historia.


arkusz Historia

Oddzielny arkusz, w którym gromadzone są informacje dotyczące zmian wprowadzonych i zapisanych w udostępnianym skoroszycie, zawierające informacje o tym, kto i kiedy wprowadził każdą ze zmian oraz jakie dane uległy zmianie i jak rozwiązano konflikty. Etykiety kolumn w arkuszu roboczym Historia mają strzałki filtra, których można używać do znalezienia określonych informacji.


tylko do odczytu

Opcja, którą można ustawić tak, aby możliwy był odczyt pliku, lecz bez możliwości zmian. Skoroszyt tylko do odczytu można otworzyć, lecz nie można w nim zapisać jakichkolwiek zmian. Podczas edycji skoroszytu tylko do odczytu można zapisać zmiany tylko nadając skoroszytowi nową nazwę lub zapisując jego kopię w innym miejscu.


edytor Visual Basic

Środowisko, w którym można edytować zarejestrowane makra oraz pisać nowe makra i programy Visual Basic dla aplikacji. Polecenie Edytor Visual Basic jest dostępne w podmenu Makro menu Narzędzia.


hiperłącze

Aktywne miejsce lub skok do miejsca w tym samym skoroszycie lub w innym pliku, reprezentowane przez kolorowy i podkreślony tekst lub obrazek. Można kliknąć hiperłącze, aby wykonać skok do miejsca pliku w systemie lokalnym, w udziale sieciowym, w sieci WWW lub w sieci intranet.


adres

Ścieżka do obiektu, dokumentu, pliku, strony lub innego miejsca docelowego. Adres może być adresem URL (adres do miejsca sieci Internet) lub ścieżką sieciową UNC (adres do pliku w sieci lokalnej). Adres może także zawierać bardziej szczegółowe informacje adresowe takie, jak zakres komórek w pliku Microsoft Excel wskazywanym przez główny adres. Po kliknięciu hiperłącza, program Microsoft Excel wykorzystuje adres do przejścia do określonego miejsca docelowego.


przeglądarka sieci WWW

Program, który interpretuje pliki HTML ogłoszone w sieci WWW, formatuje w postaci stron WWW i wyświetla je dla użytkownika. Jeśli komputer jest wyposażony w odpowiedni sprzęt, przeglądarki sieci WWW mogą także odtwarzać pliki dźwiękowe lub wideo osadzone w dokumentach WWW.


Protokół przesyłania plików (FTP)

Protokół komunikacyjny umożliwiający użytkownikom przesyłanie plików z jednego miejsca do drugiego za pośrednictwem sieci Internet. Adresy URL plików w serwerach FTP zaczynają się od znaków ftp://.


strona macierzysta

Główna strona miejsca sieci WWW. Strona macierzysta jest tworzona przez właściciela miejsca sieci WWW i zawiera zwykle łącza do innych stron wewnątrz i na zewnątrz miejsca. W sieci WWW jest wiele różnych stron macierzystych, a jedno miejsce WWW może zawierać wiele stron macierzystych. Na przykład strona macierzysta firmy Microsoft (pod adresem http://www.microsoft.com/) zawiera także stronę macierzystą Products, która z kolei zawiera inne strony macierzyste takie, jak strona macierzysta systemu Windows 95 i strona macierzysta pakietu Microsoft Office.


Język HTML (Hypertext Markup Language)

System wprowadzania specjalnych znaczników do dokumentu, aby mógł być ogłoszony w sieci WWW. Dokumenty przygotowane w języku HTML zawierają odwołania do rysunków oraz znaczniki formatowania. Do przeglądania tych dokumentów należy używać przeglądarki sieci WWW (takiej, jak program Microsoft Internet Explorer).


Protokół HTTP (Hypertext Transfer Protocol)

Niewidoczny protokół sieci Internet dostarczający informacje za pomocą sieci WWW. Protokół umożliwiający użytkownikom użycie programu klienta do wprowadzania adresu URL (lub kliknięcie hiperłącza) i wyszukiwania tekstu, obrazów, dźwięków lub innych informacji cyfrowych w serwerze WWW. Adresy URL zasobów HTTP zaczynają się od znaków http://.


sieć Internet

Ogólnoświatowa sieć tysięcy mniejszych sieci komputerowych i milionów komercyjnych, edukacyjnych, rządowych i osobistych komputerów. Sieć Internet jest jak elektroniczne miasto z wirtualnymi bibliotekami, wystawami, biurami handlowymi, galeriami sztuki itd.


sieć intranet

Sieć w obrębie jednej organizacji korzystająca z technologii sieci Internet (takich, jak protokoły HTTP lub FTP). Sieć intranet można wykorzystywać do poruszania się wśród dokumentów, stron lub obiektów za pomocą hiperłączy.


strona wyszukiwania

Zorganizowany sposób znajdowania i przechodzenia do innych miejsc sieci Internet. Wiele stron wyszukiwania umożliwia wyszukiwanie według tematu lub słowa kluczowego. Inne strony wyszukiwania stanowią po prostu dobrze zorganizowane listy hiperłączy do wybranych miejsc sieci Internet.


strona startowa

Pierwsza strona, która jest widoczna po uruchomieniu przeglądarki sieci WWW lub wykorzystaniu paska narzędzi Sieć WWW do przeglądania dokumentów. Można ustawić tę lokalizację dla dowolnego miejsca WWW lub do dokumentu na lokalnym dysku twardym. Strona startowa może zawierać hiperłącza do innych dokumentów w lokalnym komputerze, w sieci lokalnej lub w sieci WWW.


URL (Uniform Resource Locator)

Adres do określonego zasobu sieci Internet takiego, jak strona WWW lub miejsce sieci FTP. Adres URL wyraża typ zasobu (taki, jak FTP lub HTTP), do którego ma być uzyskany dostęp, określone miejsce, w którym przechowywane są informacje oraz położenie informacji w miejscu. Pierwsza część adresu URL identyfikuje typ serwera lub protokół transmisji, a po niej następuje dwukropek i dwie odwrotne kreski ułamkowe. Na przykład http://www.someones.homepage/default.html albo ftp://ftp.server.somewhere/ftp.file.


sieć WWW

System poruszania się w sieci Internet za pomocą hiperłączy. Podczas korzystania z przeglądarki sieci WWW system przejawia się w postaci zbioru tekstów, obrazów, dźwięków i filmów cyfrowych.


WWW

System poruszania się wśród dokumentów połączonych za pomocą hiperłączy. Przykładem WWW może być zbiór skoroszytów i innych dokumentów pakietu Office połączonych za pomocą hiperłączy i umieszczonych w udziale sieciowym, w firmowej sieci intranet i w sieci WWW poprzez sieć Internet.


program Microsoft Internet Explorer

Przeglądarka sieci WWW — program, który  interpretuje pliki HTML ogłoszone w sieci WWW, formatuje w postaci stron WWW i wyświetla je dla użytkownika. Program Microsoft Internet Explorer można załadować z miejsca WWW firmy Microsoft http://www.microsoft.com/


Gopher

Interfejs, za pomocą którego można uzyskać dostęp do zasobów w sieci Internet. Serwery Gopher zawierają menu z kategoriami informacji do wyboru. Pełnią one taką samą rolę jak hiperłącza w dokumentach WWW. Adresy URL zasobów Gopher zaczynają się od znaków: gopher://.


tytuły wydruku

Etykiety wierszy i kolumn, które są drukowane w górnej części lub po lewej stronie każdej strony drukowanego arkusza roboczego. Aby ustawić tytuły wydruku, kliknij polecenie Ustaw strony w menu Plik, a następnie kliknij kartę Arkusz.


program Binder

Program pakietu Microsoft Office, który można używać do organizacji powiązanych dokumentów. Można sprawdzać poprawność pisowni, numerować strony kolejno we wszystkich dokumentach oraz drukować dokumenty.


sprawdzanie poprawności danych

Funkcja Microsoft Excel przeznaczona do definiowania ograniczeń, według których dane mogą lub powinny być wprowadzane do komórki oraz do wyświetlania komunikatów z żądaniem skorygowania wpisu i powiadomieniem użytkowników o nieprawidłowym wpisie.


chronić

Wprowadzić ustawienia dla arkusza roboczego lub skoroszytu, aby uniemożliwić użytkownikom przeglądanie lub uzyskanie dostępu do określonych elementów arkusza roboczego lub skoroszytu.


makro

Napisany lub zarejestrowany program przechowujący szereg poleceń Microsoft Excel, którego można później użyć jako pojedynczego polecenia. Makra są przeznaczone do automatyzacji złożonych zadań i zmniejszania liczby kroków wymaganych do wykonania często powtarzających się zadań. Makra są rejestrowane w języku programowania Visual Basic for Applications. Makra można także pisać bezpośrednio korzystając z edytora Visual Basic.


zakładka

Miejsce lub zaznaczony fragment tekstu w dokumencie programu Word, który został nazwany w celu wykorzystania jako odwołania. Program Word zaznacza miejsce za pomocą określonej nazwy. Zakładki są czymś więcej niż rezerwacją miejsca — na przykład można je wykorzystywać jako miejsca docelowe dla hiperłączy oraz do tworzenia i numeracji odnośników.


folder publiczny

Folder w forum publicznym, który może być używany do wymiany rozmaitych plików i informacji takich, jak informacje o projektach i o pracy, do dyskusji na ogólne tematy i drobnych ogłoszeń. Foldery publiczne mogą mieć formularze do ogłaszania informacji i widoki do organizacji informacji. Poziom dostępu przyznany konkretnemu użytkownikowi określa, że użytkownik może przeglądać i korzystać z publicznego foldera.

Foldery publiczne są przechowywane w komputerach z systemem Microsoft Exchange Server.


Grupuj, przycisk

W tabeli przestawnej służy do grupowania elementów według kategorii w celu utworzenia pojedynczego elementu z wielu elementów. Na przykład można zgrupować dni, tygodnie, miesiące lub inne okresy czasu w kwartały w celu wykonania analizy, sporządzenia wykresu lub wydrukowania danych.


Rozgrupuj, przycisk

W tabeli przestawnej służy do podziału grupy elementów na poszczególne elementy składowe. Na przykład dzieli kwartały (roku) na poszczególne daty.


sterownik ODBC

Plik biblioteki dołączanej dynamicznie (DLL), który może być wykorzystany przez program Microsoft Query i program Microsoft Excel do połączenia się z konkretną bazą danych. Każdy program bazy danych taki, jak Microsoft Access lub dBASE albo system zarządzania bazą danych taki, jak SQL Server, wymaga innego sterownika. Sterowniki ODBC czynią program Microsoft Query elastycznym: instalując nowe sterowniki można się łączyć z nowymi bazami danych, które pojawiają się na rynku.


szablon raportu

Szablon Microsoft Excel zawierający jedną lub kilka kwerend albo tabel przestawnych wykorzystujących zewnętrzne dane. Przy zapisywaniu szablonu raportu program Microsoft Excel nie zapisuje w szablonie wyszukanych danych. Zamiast tego przy każdym otwieraniu szablonu raportu dane są odświeżane. Nazwa pliku szablonu raportu ma rozszerzenie .xlt.


odświeżyć

Zaktualizować dane z zewnętrznego źródła danych. Po każdym odświeżeniu danych korzysta się z najnowszej wersji informacji w bazie danych, wraz ze wszystkimi zmianami wprowadzonymi do danych.


linia sprzężenia

W programie Microsoft Query, linia łącząca pola w dwóch tabelach i wskazująca sposób powiązania danych. Typ sprzężenia wskazuje, które rekordy są wybierane do zestawu wyników kwerendy.


pole

Kategoria informacji taka, jak nazwisko lub wartość zamówienia, które są przechowywane w tabeli. Gdy program Microsoft Query wyświetla zestaw wyników w okienku danych, pole jest reprezentowane jako kolumna.


rekord

Zbiór informacji na temat konkretnej osoby, miejsca, zdarzenia lub przedmiotu. Gdy program Microsoft Query wyświetla zestaw wyników w okienku danych, rekord jest reprezentowany jako wiersz.


sprzężenie wewnętrzne

Połączenie między polami w dwóch tabelach powodujące wybieranie tylko rekordów zawierających takie same wartości w sprzężonych polach. Gdy w obu polach wartości są takie same, program Microsoft Query tworzy kombinację dwóch odpowiadających sobie rekordów z każdej tabeli i wyświetla je w zestawie wyników jako jeden rekord. Jeśli rekord z jednej tabeli nie ma odpowiedniego rekordu w drugiej tabeli, w zestawie wyników nie jest wyświetlany żaden rekord.


sprzężenie zewnętrzne

Połączenie między polami w dwóch tabelach powodujące wybieranie wszystkich rekordów z jednej tabeli, bez względu na to, czy w drugiej tabeli znajdują się odpowiednie rekordy. Gdy wartości w obu tabelach są takie same, program Microsoft Query tworzy kombinację dwóch odpowiadających sobie rekordów z każdej tabeli i wyświetla je w zestawie wyników jako jeden rekord. Gdy rekord z tabeli, z której wybierane są  wszystkie rekordy nie ma odpowiednika w drugiej tabeli, jest on nadal wyświetlany w zestawie wyników. Jeśli w drugiej tabeli brak odpowiedniego rekordu, rekord w zestawie wyników zawiera puste komórki.


tabela

Zbiór danych na temat konkretnego przedmiotu, które są przechowywane w rekordach (wierszach) i polach (kolumnach).


zestaw wyników

Zestaw rekordów będących wynikiem działania kwerendy. Zestaw wyników kwerendy można obejrzeć w programie Microsoft Query lub można go zwrócić do arkusza roboczego Microsoft Excel w celu dalszej analizy. Program Microsoft Query wyświetla zestaw wyników w okienku danych w formacie wierszowo-kolumnowym.


kwerenda parametryczna

Typ kwerendy, która po uruchomieniu wyświetla komunikat z żądaniem podania wartości niezbędnych do wyszukania rekordów do zestawu wyników. Dzięki temu ta sama kwerenda może być używana do wyszukiwania różnych zestawów wyników. Można wprowadzić własny, niestandardowy tekst, który po uruchomieniu kwerendy będzie wyświetlany jako komunikat z opisem wymaganych parametrów. Na przykład można utworzyć kwerendę parametryczną wybierającą rekordy według miast. Po uruchomieniu kwerendy można wyświetlać niestandardowy komunikat "Wpisz nazwę miasta". Kwerenda będzie następnie wybierać tylko rekordy zawierające nazwę miasta wprowadzoną przez użytkownika.


kwerenda sieci WWW

Kwerenda wyszukująca dane w sieci intranet, w sieci Internet lub w sieci WWW.


kryteria

Jeden lub kilka warunków określonych w celu ograniczenia rekordów, które będą dołączone do zestawu wyników kwerendy. Na przykład poniższe kryterium powoduje wybieranie rekordów, dla których wartość Kwota zamówienia jest większa niż 30 000:

Kwota zamówienia > 30000


podsumowania

Jeden z pięciu typów przeliczeń zdefiniowanych w programie Microsoft Query: Suma, Średnia, Licznik, Min i Max.


zablokowane pole lub rekord

Stan rekordu, pola lub innego obiektu, który może być oglądany, lecz nie może być zmieniany w programie Microsoft Query.


baza danych

Zbiór danych, które są związane z konkretnym przedmiotem lub celem. W bazie danych informacje dotyczące konkretnej całości takiej, jak pracownik lub zamówienie są uporządkowane w tabelach, rekordach i polach.

Programy baz danych takie, jak Microsoft Access, dBASE i SQL Server umożliwiają przechowywanie wielkich ilości danych, a następnie sortowanie ich i wyszukiwanie.


nagłówek kolumny

W programie Microsoft Query szary obszar w górnej części każdej kolumny okienka danych, który zawiera nazwę pola lub, jeśli została zmieniona, inną opisową nazwę pola. Aby zaznaczyć całą kolumnę, należy kliknąć jej nagłówek. Aby powiększyć lub zmniejszyć szerokość kolumny, należy przeciągnąć linię po prawej stronie nagłówka kolumny. Aby szybko dopasować szerokość kolumny do szerokości największej wartości w tej kolumnie, należy dwukrotnie kliknąć prawe obramowanie nagłówka kolumny.


nagłówek wiersza

W programie Microsoft Query szary obszar po lewej stronie każdego wiersza. Aby zaznaczyć cały wiersz, należy kliknąć jego nagłówek. Aby powiększyć lub zmniejszyć wysokość wszystkich wierszy w zestawie wyników, należy przeciągnąć linię poniżej nagłówka wiersza.


wyrażenie

Kombinacja operatorów, nazw pól, funkcji, wartości dosłownych i stałych, której wynikiem jest pojedyncza wartość. W programie Microsoft Query wyrażenia mogą być używane do określania kryteriów (na przykład Kwota zamówienia>10 000) lub do wykonywania przeliczeń na wartościach pól (na przykład Cena*Ilość).


słowo kluczowe

Słowo lub zdanie identyfikujące ważne tematy w skoroszycie, prezentacji lub w innym dokumencie pakietu Microsoft Office. Słowa kluczowe można stosować do indeksowania plików utworzonych w programie Microsoft Excel, Word, PowerPoint i Outlook. Aby przypisać słowa kluczowe, należy użyć polecenia Właściwości w menu Plik.


klucz podstawowy

Jedno lub kilka pól, które jednoznacznie identyfikują każdy rekord w tabeli. Podobnie, jak tabliczka znamionowa służy do identyfikacji samochodu, klucz podstawowy jednoznacznie identyfikuje rekord.


przełącznik startowy

Opcja, którą można wykorzystać do automatycznego otwierania skoroszytu.


identyfikator

Nazwa pola użyta w wyrażeniu Microsoft Query. Na przykład nazwa "Kwota zamówienia" jest identyfikatorem (nazwą pola) pola zawierającego kwoty zamówień. Zamiast identyfikatora można użyć wyrażenia (takiego, jak Cena * Ilość).


folder roboczy

Otwarty folder wyświetlany domyślnie w oknie dialogowym Otwórz lub Zapisz jako (menu Plik). Przy pierwszym użyciu jednego z tych poleceń w bieżącej sesji programu Microsoft Excel folderem roboczym jest folder określony w polu Domyślne położenie plików na karcie Ogólne wyświetlanej po kliknięciu polecenia Opcje (menu Narzędzia). Jeśli przy otwieraniu lub zapisywaniu skoroszytu zostanie otwarty inny folder, folder ten staje się folderem roboczym.


pole listy rozwijanej

Formant w menu, na pasku narzędzi lub w oknie dialogowym, w którym wyświetlana jest lista opcji po kliknięciu małej strzałki obok pola listy. Na przykład pole Czcionka na pasku narzędzi Formatowanie jest polem listy rozwijanej. W polu listy można wpisać opcję albo wybrać element na liście.


formant ActiveX

Formant — taki, jak pole wyboru, pole listy lub przycisk polecenia — który można utworzyć za pomocą Przybornika formantów, a następnie umożliwiać użytkownikom wybieranie opcji lub uruchamianie makr automatyzujących zadanie. Przy wstawianiu formantów ActiveX do niestandardowych programów takich, jak formularze i okna dialogowe, można napisać makro, które jest zapisywane wraz z samym formantem, a nie tylko przypisane w celu uruchomienia po kliknięciu formantu. Formant można uczynić "aktywnym" pisząc makra w języku Visual Basic for Applications, które dostosowują działanie formantu do potrzeb użytkownika. Więcej informacji na temat ustawiania właściwości dla każdego formantu i pisania makr w języku Visual Basic można znaleźć w Pomocy Visual Basic.


tryb projektowania

Czas, w którym trwa tworzenie programu w języku Visual Basic for Applications polegające na dodawaniu formantów, ustawianiu właściwości formantów lub formularza itd. w arkuszach roboczych. W trybie projektowania można dodawać i edytować właściwości i makra dołączone do formantów ActiveX. Dla kontrastu, w czasie wykonywania użytkownik współdziała z programem, lecz nie może go zmienić.


Dynamiczna wymiana danych (DDE)

Ustanowiony protokół do wymiany danych między programami systemu Windows.


indeks

Składnik bazy danych przyśpieszający wyszukiwanie danych. Gdy tabela ma indeks, dane w tabeli mogą być znajdowane przez wyszukiwanie ich w indeksie.


Microsoft Excel automatycznie nadaje nazwy zakresom danych zewnętrznych przy ich tworzeniu. Pierwszy zakres danych zewnętrznych w arkuszu roboczym ma nazwę "DaneZewnętrzne1", drugi zakres danych zewnętrznych ma nazwę "DaneZewnętrzne2" itd. Jeśli chcesz zmienić nazwę, wpisz nową nazwę zakresu danych zewnętrznych w polu Nazwa.


Określa opcje hasła zakresu danych zewnętrznych.


Zapisuje podstawową kwerendę danych zewnętrznych w arkuszu roboczym, aby można było odświeżyć dane. Wyczyść pole Zapisz definicję kwerendy, aby zapobiec dalszemu odświeżaniu danych.

Wyczyszczenie pola Zapisz definicję kwerendy trwale usuwa z arkusza roboczego definicję kwerendy, ale nie usuwa plików kwerendy. Jeśli zapiszesz podstawową kwerendę po jej utworzeniu w Kreatorze kwerend lub zapiszesz ją w programie Microsoft Query, plik kwerendy (*.dqy) jest nadal zapisany w komputerze i można go ponownie używać do pobierania danych zewnętrznych.


Zachowuje hasło, jeśli źródło danych wymaga hasła do połączenia. Microsoft Excel monituje wówczas o hasło jedynie przy pierwszym odświeżaniu zakresu danych zewnętrznych. Wyczyść pole wyboru  Zapisz hasło, jeśli chcesz podawać hasło przy każdym odświeżaniu zakresu danych zewnętrznych.


Określa opcje odświeżania zakresu danych zewnętrznych.


Uruchamia kwerendę w tle, aby można było kontynuować pracę w programie Microsoft Excel. Wyczyść pole wyboru Włącz odświeżanie w tle, aby uruchamiać kwerendę i czekać na jej wykonanie. Jeśli wybierzesz uruchamianie kwerendy z oczekiwaniem na jej zakończenie, nie będziesz w stanie korzystać z programu Microsoft Excel aż do zakończenia kwerendy.


Odświeża zakres danych zewnętrznych przy otwieraniu skoroszytu, który zawiera tę definicję kwerendy. Pole wyboru Zapisz definicję kwerendy musi być zaznaczone w celu odświeżania danych.


Usuwa dane zewnętrzne przekazane do arkusza przed zapisaniem. Zachowuje definicję kwerendy, aby dane były odświeżane w arkuszu przy ponownym otwieraniu skoroszytu.


Określa opcje formatowania i układu zakresu danych zewnętrznych przenoszonego do programu  Microsoft Excel.


Używa nazw pól z zakresu danych zewnętrznych jako etykiet kolumn danych przenoszonych do programu Microsoft Excel. Wyczyść pole wyboru  Uwzględniaj nazwy pól, aby używać własnych etykiet pól.

Jeśli używasz własnych etykiet pól zamiast nazw pól z zewnętrznego źródła danych, wpisz etykiety w wierszu powyżej zakresu danych zewnętrznych. Przy odświeżaniu zakresu danych zewnętrznych Microsoft Excel nie usunie wpisanych etykiet.


Używa w  zakresie danych zewnętrznych numerów wierszy danych przenoszonych do programu Microsoft Excel. Domyślnie numery wierszy z zewnętrznego źródła danych nie są uwzględniane w zestawie wyników.

Aby wyświetlać numery wierszy istniejącego zestawu wyników, zaznacz pole wyboru Uwzględnij numery wierszy i kliknij przycisk  [image]  na pasku narzędzi DaneZewnętrzne w celu odświeżenia zakresu danych zewnętrznych. Numery wierszy są wyświetlane w kolumnie po lewej stronie zakresu danych zewnętrznych.


Stosuje wbudowaną kombinację formatów, zwaną autoformatem, do zakresu danych zewnętrznych przenoszonego do programu Microsoft Excel.


Zwraca tylko dane z tabel w źródle danych HTML. Wyczyść pole wyboru Importuj tylko tabele HTML, aby zwracać do arkusza roboczego wszystkie informacje ze strony WWW. Jeśli strona WWW zawiera tekst spoza tabel, Microsoft Excel automatycznie zwraca każdy akapit tekstu jako pojedynczą komórkę skoroszytu.


Kliknij żądaną opcję w obszarze Jeśli liczba wierszy w zakresie danych zmienia się przy odświeżaniu, aby kontrolować, czy są wstawiane nowe komórki czy całe wiersze, albo zastępować istniejące dane, gdy przy odświeżaniu zmienia się rozmiar zakresu danych zewnętrznych.


Kliknij to pole wyboru, jeśli chcesz, aby program Microsoft Excel kopiował formuły w kolumnach po prawej stronie zakresu zewnętrznych danych do nowych wierszy dodawanych przy odświeżaniu danych. Gdy opcja ta jest zaznaczona i odświeżany zakres danych jest mniejszy od poprzedniego zakresu danych zewnętrznych, sąsiednie formuły w wiersza, które nie są już używane dla zakresu danych, będą usunięte z arkusza roboczego.


Nowa kwerenda

Tworzy nową kwerendę. Wyświetla okno dialogowe Wybierz źródło danych, w którym możesz albo wybrać żądane źródło danych nowej kwerendy albo wybrać do zmodyfikowania istniejącą kwerendę.


Otwórz kwerendę

Otwiera istniejącą kwerendę. Wyświetla okno dialogowe Otwórz kwerendę, w którym możesz otworzyć do wyświetlenia lub edycji istniejącą kwerendę. Okno dialogowe Otwórz kwerendę jest także wyświetlane po wybraniu przycisku Otwórz w oknie dialogowym Wykonaj SQL. Z okna dialogowego możesz otworzyć plik SQL, którego instrukcję chcesz wyświetlić, edytować lub uruchomić.


Zapisz plik

Zapisuje kwerendę, zamieniając jej poprzednie wersje przez bieżącą wersję. Jeśli kwerenda nie była wcześniej zapisywana,  Microsoft Query wyświetla okno dialogowe Zapisz jako.


Wyświetl SQL

Wyświetla instrukcję SQL SELECT odpowiadającą kwerendzie w oknie kwerend, aby można było ją obejrzeć lub edytować. Zajrzyj do dokumentacji SQL lub skontaktuj się z administratorem bazy danych, aby dowiedzieć się więcej o obsługiwanej przez źródło danych składni. Aby uzyskać więcej informacje o tworzeniu, edycji lub wyświetlaniu instrukcji  SQL w programie Microsoft Query, kliknij  [image].


Pokaż/Ukryj tabele

Wyświetla lub ukrywa okienko tabel.


Pokaż/Ukryj kryteria

Wyświetla lub ukrywa okienko kryteriów. Microsoft Query nie wyświetla automatycznie okienka kryteriów przy tworzeniu kwerendy. Okienko kryteriów pojawia się przy pierwszym określeniu kryteriów przez kliknięcie polecenia Dodaj kryteria w menu Kryteria lub kliknięcie przycisku Pokaż/Ukryj kryteria.


Dodaj tabele

Wyświetla okno dialogowe Dodaj tabele, którego możesz użyć do dodania tabeli lub tabel do okienka tabel kwerendy. Okienko tabel musi być wyświetlane, aby była widoczna lista pól tabel. Kliknij przycisk Dodaj tabelę, aby wyświetlić okienko tabel, jeśli nie widzisz dodanej tabeli.


Kryteria równe

Określa kryterium, które wybiera tylko te rekordy, które zawierają tę samą wartość, co aktywna komórka. Komórka zaznaczana w zestawie wyników kwerendy staje się wartością kryterium o okienku kryteriów.


Przechodź przez obliczenia

Oblicza wartości zależnie od typu danych przechowywanych w polu. Aby zmienić typ obliczeń, kliknij dwukrotnie nagłówek pola w okienku danych i wybierz typ obliczeń, które mają być wyświetlane dla danego pola w oknie dialogowym  Edytuj kolumnę.


Sortuj rosnąco

Sortuje rekordy w kolejności rosnącej, poczynając od początku alfabetu, najmniejszej liczby lub najwcześniejszej daty przy użyciu zaznaczonego pola. Aby sortować według wielu pól, zaznacz następne pole, według którego chcesz sortować i przy wciśniętym klawiszu  CTRL klikaj przycisk sortowania dla każdego dodatkowego sortowania.


Sortuj malejąco

Sortuje rekordy w kolejności malejącej, poczynając od końca alfabetu, największej liczby lub najpóźniejszej daty przy użyciu zaznaczonego pola. Aby sortować według wielu pól, zaznacz następne pole, według którego chcesz sortować i przy wciśniętym klawiszu  CTRL klikaj przycisk sortowania dla każdego dodatkowego sortowania.


Wykonaj kwerendę

Uruchamia kwerendę i wyświetla bieżący zestaw wyników w okienku danych. Gdy jest włączone polecenie Kwerenda automatyczna, Microsoft Query uruchamia kwerendę za każdym razem, kiedy dodawane jest pole, są określane kryteria lub kwerenda zmienia się w inny sposób. Gdy polecenie Kwerenda automatyczna jest wyłączone, możesz uruchomić kwerendę, gdy zechcesz, klikając przycisk  Wykonaj kwerendę.


Kwerenda automatyczna

Włącza lub wyłącza polecenie Kwerenda automatyczna. Steruje tym, czy kwerenda jest uruchamiana za każdym razem, gdy ją zmieniasz, dodając pole lub określając nowe kryteria, które rekordy muszą spełniać. Domyślnie polecenie Kwerenda automatyczna jest włączone.


Zakończ/Zwróć dane

Kończy działanie programu Microsoft Query dla Windows i zamyka wszystkie otwarte okna kwerend. Jeśli program Microsoft Query był uruchomiony z innego programu, polecenie Zakończ jest zamieniane przez polecenie używane do zwracania danych z programu Microsoft Query do pierwotnego programu. Nazwa polecenia zmienia się zależnie od programu, z którego program Microsoft Query był uruchomiony. Jeśli w projekcie kwerendy zostały wprowadzone zmiany, a kwerenda nie została zapisana, program Microsoft Query monituje o zapisanie zmian. Jeśli wybierzesz przycisk Tak,  a kwerenda nie ma wcześniej przypisanej nazwy, pojawi się okno dialogowe Zapisz jako.


Asystent pakietu Office

Asystent pakietu Office przedstawia tematy Pomocy i wskazówki ułatwiające wykonywanie zadań.


Otwiera skoroszyt w trybie tylko do odczytu. Zmiany wprowadzone do tego skoroszytu mogą być zapisane tylko wówczas, jeśli skoroszyt zostanie zapisany pod inną nazwą.


Wyświetla nazwę skoroszytu i nazwę osoby, która wprowadziła ochronę skoroszytu za pomocą hasła.


Aby wprowadzić zmiany w skoroszycie, wpisz hasło. W hasłach jest rozróżniana wielkość liter. Chcąc obejrzeć skoroszyt bez wprowadzania zmian należy kliknąć opcję Tylko do odczytu bez potrzeby wpisywania hasła.


Wyświetla okno dialogowe Właściwości zakresu danych zewnętrznych, w którym można określić opcje hasła i opcje odświeżania danych dla zewnętrznego zakresu danych.


Wyświetla okno dialogowe Parametry, w którym można oglądać i zmieniać wartości parametrów dla kwerend parametrycznych, które zostały zapisane w pliku kwerendy.


Zwraca zestaw wyników z kwerendy danych zewnętrznych do nowego arkusza roboczego w aktywnym skoroszycie.


Zwraca zestaw wyników z kwerendy danych zewnętrznych do określonego, istniejącego arkusza roboczego w aktywnym skoroszycie. Zaznacz komórkę w arkuszu roboczym albo wpisz odwołanie do komórki w polu Istniejący arkusz roboczy, aby określić komórkę położoną w górnym lewym narożniku zakresu arkusza roboczego, w którym ma być umieszczony zewnętrzny zakres danych. Przycisk Zwiń okno dialogowe po prawej stronie tego okna powoduje tymczasowe przesunięcie okna dialogowego tak, aby można było wprowadzić zakres przez zaznaczenie komórek w arkuszu roboczym. Po zakończeniu można ponownie kliknąć ten przycisk, aby wyświetlić całe okno dialogowe.


Zwraca zestaw wyników z kwerendy danych zewnętrznych do Kreatora tabel przestawnych, w którym można formatować i analizować dane w raporcie tabeli przestawnej. Opcja ta jest niedostępna w kwerendach parametrycznych.


Zaznacz pole wyboru Kiedy, aby przeglądać zmiany wprowadzone w czasie określonym w polu Kiedy. Jeśli zostanie kliknięta opcja Od daty, należy wpisać żądaną datę w polu Kiedy. Aby zaznaczyć zmiany, które jeszcze nie były przeglądane za pomocą polecenia Zaakceptuj lub odrzuć zmiany w podmenu Rejestracja zmian w menu Narzędzia, kliknij przycisk Jeszcze nie przejrzane.


Zaznacz pole wyboru Kto, aby przeglądać zmiany wprowadzone w skoroszycie przez osobę lub osoby zaznaczone w polu Kto.


Zaznacz pole wyboru Gdzie, aby przeglądać zmiany tylko w określonym zakresie komórek. Trzymając naciśnięty klawisz CTRL należy klikać nie sąsiadujące ze sobą komórki, które mają być przeglądane. Przycisk Zwiń okno dialogowe po prawej stronie tego okna powoduje tymczasowe przesunięcie okna dialogowego tak, aby można było wprowadzić zakres przez zaznaczenie komórek w arkuszu roboczym. Po zakończeniu można ponownie kliknąć ten przycisk, aby wyświetlić całe okno dialogowe.


Akceptuje zmianę wprowadzoną do komórki.


Odrzuca zmianę i przywraca pierwotną wartość w komórce. Usuwa wyróżnienie (jeśli jest wyświetlane) ze zmienionej komórki.


Akceptuje pozostałe zmiany. Jeśli dla komórki zostało zapisanych wiele zmian, zmienione wartości są umieszczone na liście w polu Wybierz wartość dla komórki. Aby zaakceptować najnowsze zmiany wprowadzone do przeglądanych komórek, kliknij przycisk Zaakceptuj wszystkie.


Odrzuca wszystkie pozostałe zmiany. Przywraca w zmienionych komórkach pierwotne wartości. Jeśli dla komórki zostało zapisanych wiele zmian, zmienione wartości są umieszczone na liście w polu Wybierz wartość dla komórki. Aby przywrócić pierwotne wartości (wyświetlane w górnej części pola Wybierz wartość dla komórki) przeglądanych komórek, kliknij przycisk Odrzuć wszystkie.


Wyświetla numer obecnie przeglądanej zmiany oraz całkowitą liczbę zmian pozostałych do przejrzenia.


Wyświetla nazwę osoby, która wprowadziła zmianę, datę i godzinę wprowadzenia zmiany oraz inne informacje dotyczące zmiany. Wyświetlane są także informacje o innych zmianach, na które ma wpływ odrzucenie tej zmiany. Do przeglądu całej zawartości pola należy korzystać z paska przewijania po prawej stronie.


Aby zmienić wysokość zaznaczonych komórek, wpisz wartość z zakresu od 0 (zero) do 409, która reprezentuje wysokość wiersza w punktach. Jeśli wysokość wiersza jest równa 0, wiersz jest ukryty.


Powiadamia użytkownika, że skoroszyt jest dostępny do modyfikacji i zapisywania zmian.


Otwiera skoroszyt tak, aby można było wprowadzić i zapisać zmiany. Jeśli zmiany zostały wprowadzone do skoroszytu w wersji tylko do odczytu, zostanie wyświetlony komunikat z żądaniem odrzucenia tych zmian i otwarcia najnowszej wersji skoroszytu albo zapisania zmian pod inną nazwą i porównania tej wersji z najnowszą dostępną wersją skoroszytu .


Tworzy kopię zapasową przy każdym zapisywaniu skoroszytu.


Wybierz opcje ograniczania dostępu do skoroszytów i wprowadź ochronę skoroszytów przed zmianami.


Wpisz hasło w polu Hasło ochrony przed otwarciem, aby uniemożliwić innym osobom otwieranie skoroszytu bez podania hasła. W haśle rozróżniana jest wielkość liter. Długość hasła nie może przekraczać 15 znaków, włącznie z literami, cyframi i symbolami. Po zapomnieniu hasła otwarcie skoroszytu jest niemożliwe.


Wpisz hasło w polu Hasło ochrony przed zmianami, aby uniemożliwić innym osobom otwieranie, wprowadzanie zmian i zapisywanie skoroszytu bez podania hasła. Jeśli ktoś otworzy skoroszyt w trybie tylko do odczytu i wprowadzi do niego zmiany, skoroszyt ten musi być zapisany pod inną nazwą. W haśle rozróżniana jest wielkość liter. Długość hasła nie może przekraczać 15 znaków, włącznie z literami, cyframi i symbolami. Po zapomnieniu hasła otwarcie skoroszytu jest niemożliwe.


Zaleca innym osobom otwieranie skoroszytu w trybie tylko do odczytu. Jeśli ktoś otworzy skoroszyt w trybie tylko do odczytu i wprowadzi do niego zmiany, skoroszyt ten musi być zapisany pod inną nazwą.


Określa procentowe powiększenie lub zmniejszenie dokumentu w stosunku do normalnego rozmiaru.


Wpisz wartość procentową określającą rozmiar wyświetlanego dokumentu.


Kliknij powiększenie lub wartość procentową normalnego rozmiaru w celu uzyskania rozmiaru, w jakim chcesz oglądać dokument.


Zmniejsza lub powiększa zaznaczony obszar, aby go dopasować do bieżącego rozmiaru okna.


Kliknij przycisk Niestandardowe, aby powiększyć lub zmniejszyć arkusz roboczy lub arkusz wykresu o określoną wartość procentową tak, aby można było się przemieszczać, umieszczać obiekty lub przeglądać arkusz, a następnie wpisz wartość procentową w polu Niestandardowe.


Wyświetla listę scenariuszy, które są zdefiniowane na aktywnym arkuszu roboczym.


Wyświetla wartości w arkuszu roboczym dla zaznaczonego scenariusza.


Dodaje nowy scenariusz i wyświetla okno dialogowe Dodaj scenariusz przeznaczone do wprowadzania wartości w każdej zmieniającej się komórce scenariusza.


Usuwa zaznaczony scenariusz .


Zmienia nazwę scenariusza, odwołania do zmieniających się komórek lub komentarz do zaznaczonego scenariusza.


Scala zaznaczone scenariusze z arkuszy roboczych w dowolnym otwartym skoroszycie.


Tworzy raport podsumowania scenariusza lub raport tabeli scenariusza jako nową kartę arkusza w skoroszycie.


Wprowadź odwołania do komórek zawierających wartości, które chcesz zmieniać.


Wyświetla nazwę użytkownika, który utworzył lub edytował zaznaczony scenariusz, datę utworzenia lub ostatniej edycji i inne komentarze.


Zmienia lub dodaje nową nazwę scenariusza.


Wprowadź odwołania do komórek zawierających wartości, które chcesz zmieniać. Przycisk Zwiń okno dialogowe po prawej stronie tego okna powoduje tymczasowe przesunięcie okna dialogowego tak, aby można było wprowadzić zakres przez zaznaczenie komórek w arkuszu roboczym. Po zakończeniu można ponownie kliknąć ten przycisk, aby wyświetlić całe okno dialogowe.


Wpisz tekst do pola Komentarz, aby utworzyć lub poddać edycji nazwę użytkownika, datę scenariusza lub inne informacje.


Komórki, które nie sąsiadują ze sobą należy zaznaczyć klikając je przy naciśniętym klawiszu CTRL. Można zaznaczyć nie więcej niż 32 nie sąsiadujące komórki.


Aby wprowadzić ochronę scenariuszy przez zmianami, zaznacz pole wyboru Chroń przed zmianami. Aby ukryć scenariusze, zaznacz pole wyboru Ukryj.


Aby wprowadzić ochronę scenariuszy przez zmianami, zaznacz pole wyboru Chroń przed zmianami. Należy także wprowadzić ochronę arkusza wskazując polecenie Ochrona w menu Narzędzia, a następnie klikając przycisk Chroń arkusz. Aby móc edytować lub usunąć scenariusz, należy najpierw wyczyścić pole wyboru Chroń przed zmianami.


Aby ukryć scenariusze, zaznacz pole wyboru Ukryj. Należy także wprowadzić ochronę arkusza wskazując polecenie Ochrona w menu Narzędzia, a następnie klikając przycisk Chroń arkusz.


Scala zaznaczone scenariusze z arkuszy roboczych w dowolnym otwartym skoroszycie.


Kliknij nazwę skoroszytu w polu Skoroszyt, aby określić skoroszyt, z którego chcesz scalać scenariusze.


Kliknij nazwę arkusza roboczego w polu Arkusz, aby określić arkusz roboczy, z którego chcesz scalać scenariusze.


Wyświetla liczbę scenariuszy w arkuszu źródłowym, który został określony w polu Skoroszyt.


Tworzy raport zawierający listę scenariuszy wraz z wartościami wejściowymi oraz komórkami wynikowymi. Raport tego typu jest przewidziany do użycia tylko wówczas, gdy model ma jeden zestaw zmieniających się komórek dostarczonych przez jednego użytkownika.


Tworzy raport zawierający chwilowy stan analizy scenariuszy typu co-jeśli. Raport tego typu jest przewidziany do użycia, gdy model ma wiele zestawów zmieniających się komórek dostarczonych przez kilku użytkowników.


Kliknij opcję Podsumowanie scenariuszy lub Tabela przestawna scenariuszy, aby wskazać typ raportu podsumowania, który chcesz utworzyć.


Wpisz odwołania do komórek, które chcesz ponownie przeliczać przy zastosowaniu nowego scenariusza. Komórki te muszą zawierać formuły powiązane ze zmieniającymi się komórkami .


Wprowadź lub poddaj edycji wartości zmieniającej się komórki w polu obok odwołania do tej komórki. Wyświetlanych jest tylko pięć pierwszych zmieniających się komórek.


Obszar wykresu

Cały wykres i wszystkie jego elementy.


Obszar arkusza roboczego

Cały arkusz roboczy i wszystkie jego elementy, włącznie z komórkami, liniami siatki, nagłówkami wierszy i kolumn, paskami przewijania i kartami arkusza.


Pasek formuły

Pasek w górnej części okna, na którym wyświetlana jest wartość stała lub formuła umieszczona w aktywnej komórce. Aby wprowadzać lub edytować wartości lub formuły, zaznacz komórkę lub wykres, wpisz dane, a następnie naciśnij klawisz ENTER. Można także dwukrotnie kliknąć komórkę, aby edytować dane bezpośrednio w komórce.


Pasek przewijania

Cieniowany pasek wzdłuż prawej i dolnej krawędzi okna. Aby przewinąć plik, przeciągnij pole lub kliknij strzałki na pasku przewijania.


Okno podglądu wydruku

Wyświetla każdą stronę w takiej postaci, w jakiej będzie wydrukowana. Na pasku stanu w dolnej części ekranu wyświetlany jest numer bieżącej strony i całkowita liczba stron na zaznaczonym arkuszu.


Pasek stanu

Pasek w dolnej części ekranu, na którym wyświetlane są informacje dotyczące zaznaczonego polecenia lub wykonywanej operacji. Na prawym końcu paska stanu wyświetlane są informacje o tym, czy są włączone klawisze CAPS LOCK, SCROLL LOCK lub NUM LOCK. Aby wyświetlić lub ukryć pasek stanu, kliknij polecenie Pasek stanu w menu Widok.


Pole podziału

Małe pole w górnej części pionowego paska przewijania i na prawym poziomego paska przewijania. Aby równocześnie wyświetlać dwie części arkusza roboczego, przeciągnij pole podziału w kierunku miejsca, w którym chcesz umieścić linię podziału. Aby podzielić okno wzdłuż linii siatki wierszy lub kolumn, przeciągnij pole podziału na arkusz roboczy. Aby usunąć podział, dwukrotnie kliknij linię podziału.


Pasek tytułowy

Przeciągnij pasek tytułowy, aby przenieść okno lub okno dialogowe. Aby powiększyć okno do maksymalnych rozmiarów lub przywrócić mu poprzednie rozmiary i położenie, dwukrotnie kliknij pasek tytułowy.


Obszar makr

Cały arkusz makr i wszystkie jego elementy.


Obramowanie rozmiarów okna

Obramowanie wokół okna. Przeciągnij obramowanie okna, aby zmienić kształt i rozmiar okna. Aby równocześnie zmieniać rozmiary okna w dwóch kierunkach, przeciągnij narożnik obramowania.


Pole podziału kart

Małe pole umieszczone między kartami arkuszy i poziomym paskiem przewijania. Przeciągnij pole podziału kart w prawo lub w lewo, aby wyświetlić dodatkowe karty arkuszy lub powiększyć rozmiar  poziomego paska przewijania. Aby powrócić do domyślnego sposobu wyświetlania kart arkuszy, dwukrotnie kliknij pole.


Edycja zawartości komórki bezpośrednio w komórce

Po dwukrotnym kliknięciu komórki zawierającej dane, które mają być edytowane, można te dane edytować bezpośrednio w komórce. Aby wprowadzić zmiany do komórki, należy nacisnąć klawisz ENTER. Aby anulować zmiany, należy nacisnąć klawisz ESC.


Przyciski przewijania kart

Przyciski strzałek po lewej stronie kart arkuszy. Aby przewinąć karty arkuszy, kliknij strzałkę odpowiednią do kierunku przewijania. Aby zaznaczyć arkusz, kliknij jego kartę. Aby od razu przewinąć wiele kart, trzymaj naciśnięty klawisz SHIFT podczas kliknięcia przycisku przewijania jednej ze środkowych kart. Aby wyświetlić menu arkuszy w skoroszycie, prawym przyciskiem myszy kliknij przycisk przewijania kart.


Karta arkusza

Karta w dolnej części okna skoroszytu, na której wyświetlana jest nazwa arkusza. Kliknij kartę arkusza, aby go uczynić aktywnym. Aby wyświetlić menu podręczne, kliknij kartę prawym przyciskiem myszy. Aby przewinąć karty arkuszy, skorzystaj z przycisków przewijania kart po ich lewej stronie.


Nazwa, pole

Pole na lewym końcu paska formuł określające zaznaczoną komórkę, element wykresu lub obiekt rysunkowy. Wpisz nazwę w polu Nazwa, a następnie naciśnij klawisz ENTER, aby szybko nadać nazwę zaznaczonej komórce lub zakresowi. Aby przejść do nazwanej uprzednio komórki i zaznaczyć ją, kliknij jej nazwę w polu Nazwa.


Nagłówek wiersza

Numerowany szary obszar po lewej stronie każdego wiersza. Kliknij nagłówek wiersza, aby zaznaczyć cały wiersz. Jeśli nagłówek wiersza zostanie kliknięty prawym przyciskiem myszy, zostanie wyświetlone menu podręczne. Aby powiększyć lub zmniejszyć wysokość wiersza, przeciągnij linię poniżej nagłówka wiersza.


Nagłówek kolumny

Oznaczony literą lub liczbą szary obszar w górnej części każdej kolumny. Kliknij nagłówek kolumny,  aby zaznaczyć całą kolumnę. Jeśli nagłówek kolumny zostanie kliknięty prawym przyciskiem myszy, zostanie wyświetlone menu podręczne. Aby powiększyć lub zmniejszyć szerokość kolumny, przeciągnij linię po prawej stronie nagłówka kolumny. Jeśli używany jest styl odwołań R1C1, nagłówki kolumn zawierają liczby zamiast liter.


Zaznacz wszystko, przycisk

Szary prostokąt w górnym lewym narożniku arkusza roboczego, w którym spotykają się nagłówki wierszy i kolumn.

Kliknij  [image] , aby zaznaczyć wszystkie komórki w arkuszu roboczym.


Uchwyt wypełniania

Czarny kwadrat w prawym dolnym narożniku aktywnej komórki lub zaznaczonego obszaru. Gdy wskaźnik zostanie umieszczony na uchwycie wypełniania, jego kształt zmienia się ze strzałki na krzyżyk. Przeciągnij uchwyt wypełniania w dół lub w prawo, aby wypełnić komórki danymi na podstawie bieżącego zaznaczenia. Przeciągnij uchwyt w górę lub w prawo, aby wyczyścić zawartość zaznaczonych komórek. Przeciągając uchwyt wypełniania można wstawiać lub usuwać wiersze i kolumny naciskając klawisz SHIFT.


Przyciski tabeli przestawnej

Cieniowany przycisk w tabeli przestawnej zawierający nazwę podsumowywanego pola bazy danych, listy lub tabeli. Przeciągnij przyciski przez wiersze i kolumny, aby zmienić sposób podsumowania danych. Aby dostosować sposób podsumowania danych, dwukrotnie kliknij przycisk.


Strzałki Autofiltru

Strzałka obok tytułu kolumny w filtrowanej tabeli lub liście. Kliknij strzałkę, a następnie kliknij elementy, które chcesz wyświetlać w kolumnie. Aby usunąć strzałkę, wskaż polecenie Filtr w menu Dane, a następnie kliknij polecenie Autofiltr.


Dla każdego elementu w tej grupie dostępna jest Pomoc. Kliknij element  [image]  w górnej części okna dialogowego, a następnie kliknij element, na temat którego chcesz uzyskać informacje.


Zaznacza wszystkie komentarze na aktywnym arkuszu roboczym.


Zaznacza wszystkie komórki, których wartości nie zaczynają się od znaku równości ani nie zawierają formuł. Pola wyboru poniżej tej opcji definiują typ stałej, do której chcesz przejść.


Zaznacza wszystkie komórki zawierające formuły. Pola wyboru poniżej tej opcji definiują typ formuły, do której chcesz przejść.


Zaznacza wszystkie puste komórki aż do ostatniej komórki arkusza roboczego, która zawiera dane lub formatowanie.


Zaznacza prostokątny zakres komórek wokół aktywnej komórki. Program Microsoft Excel zaznacza zakres ograniczony dowolną kombinacją pustych wierszy i kolumn.


Zaznacza całą tablicę, jeśli aktywna komórka jest zawarta w tablicy.


Zaznacza komórki, których zawartość jest różna od komórki porównania w każdym wierszu. Dla każdego wiersza komórka porównania znajduje się w tej samej kolumnie co komórka aktywna.


Zaznacza komórki, których zawartość jest różna od komórki porównania w każdej kolumnie. Dla każdej kolumny komórka porównania znajduje się w tym samym wierszu co komórka aktywna.


Zaznacza komórki, do których odwołuje się formuła w komórce aktywnej.


Zaznacza komórki zawierające formuły, które się odwołują do aktywnej komórki.


Zaznacza ostatnią komórkę arkusza roboczego, która zawiera dane lub formatowanie.


Zaznacza widoczne komórki arkusza roboczego, dzięki czemu wprowadzane zmiany dotyczą tylko widocznych komórek, a nie komórek w ukrytych wierszach lub kolumnach.


Zaznacza wszystkie obiekty graficzne, włącznie z wykresami i przyciskami w arkuszu roboczym i w polach tekstowych.


Zaznacza komórki z wartościami liczbowymi. Opcja ta jest dostępna tylko po kliknięciu przycisku Stałe lub Formuły.


Zaznacza komórki zawierające tekst. Opcja ta jest dostępna tylko po kliknięciu przycisku Stałe lub Formuły.


Zaznacza komórki zawierające formuły, których wynikami są wartości logiczne PRAWDA lub FAŁSZ.


Zaznacza komórki zawierające formuły, których wynikami są wartości błędów.


Zaznacza tylko komórki bezpośrednio wywoływane przez formuły w zaznaczonym obszarze (poprzedniki) albo zaznacza tylko komórki zawierające formuły, które bezpośrednio odwołują się do komórki aktywnej (komórki zależne). Opcja ta jest dostępna tylko po kliknięciu przycisku Poprzedniki lub Komórki zależne.


Po kliknięciu przycisku Poprzedniki zaznacza wszystkie komórki bezpośrednio lub pośrednio wywoływane przez komórki w zaznaczonym obszarze (poprzedniki). Po kliknięciu przycisku Komórki zależne zaznacza wszystkie komórki, które bezpośrednio lub pośrednio odwołują się do aktywnej komórki (komórki zależne). Jest to przydatne do zaznaczania całej sieci komórek, które mają wpływ na konkretną komórkę na złożonym arkuszu roboczym albo krokowego śledzenia działania modelu.


Zaznacza tylko komórki, do których zastosowano reguły sprawdzania poprawności danych. Kliknij przycisk Wszystkie, aby zaznaczyć wszystkie komórki w arkuszu roboczym, do których zastosowano reguły sprawdzania poprawności danych. Kliknij przycisk Takie same, aby zaznaczyć komórki, do których zastosowano takie same reguły sprawdzania poprawności danych, jak w zaznaczonej komórce.


Zaznacza tylko komórki, do których zastosowano formatowanie warunkowe. Kliknij przycisk Wszystkie, aby zaznaczyć wszystkie komórki w arkuszu roboczym, do których zastosowano formatowanie warunkowe. Kliknij przycisk Takie same, aby zaznaczyć komórki, do których zastosowano takie same formatowanie warunkowe, jak w zaznaczonej komórce.


Kliknij przycisk Wszystkie, aby zaznaczyć wszystkie komórki w arkuszu roboczym, do których zastosowano reguły sprawdzania poprawności danych lub formatowanie warunkowe, zależnie od opcji wybranej powyżej. Kliknij przycisk Takie same, aby zaznaczyć komórki, do których zastosowano takie same reguły sprawdzania poprawności danych lub formatowanie warunkowe, jak w zaznaczonej komórce.


Określa, czy seria jest wypełniana wzdłuż zaznaczonych wierszy czy wzdłuż zaznaczonych kolumn. Zawartość pierwszej komórki lub komórek w każdym wierszu lub kolumnie zaznaczonego obszaru są wykorzystywane jako wartości początkowe serii.


Kliknij typ serii, którą chcesz wypełnić.


Tworzy liniową serię lub liniowy trend najlepszego dopasowania.

Jeśli pole wyboru Trend jest wyczyszczone, liniowa seria jest obliczana przez kolejne dodawanie wartości umieszczonej w polu Wartość kroku do wartości każdej komórki.

Jeśli pole wyboru Trend jest zaznaczone, wartość umieszczona w polu Wartość kroku jest ignorowana, a liniowy trend jest obliczany na podstawie zaznaczonych wartości. Pierwotnie zaznaczone wartości są zamieniane obliczonymi wartościami trendu.


Tworzy serię geometryczną lub linię trendu geometrycznego.

Jeśli pole wyboru Trend jest wyczyszczone, seria jest obliczana przez kolejne mnożenie wartości umieszczonej w polu Wartość kroku przez wartość każdej komórki.

Jeśli pole wyboru Trend jest zaznaczone, wartość umieszczona w polu Wartość kroku jest ignorowana, a linia trendu geometrycznego jest obliczana na podstawie zaznaczonych wartości. Pierwotnie zaznaczone wartości są zamieniane przeliczonymi wartościami trendu.


Wypełnia serię datami. Typ zwiększanej serii dat zależy od opcji zaznaczonej w polu Jednostka daty.


Wypełnia puste komórki w zaznaczonym obszarze serią na podstawie danych znajdujących się w tym obszarze. Zaznaczenie tej opcji powoduje takie same skutki, jak przeciągnięcie uchwytu wypełniania w celu wypełnienia serii. Wartość w polu Wartość kroku i jakakolwiek opcja zaznaczona w polu Jednostka daty są ignorowane. Aby uzyskać więcej informacji, kliknij przycisk  [image].


Określa, czy seria dat będzie zwiększana o dni, dni tygodnia, miesiące lub lata. Dostępne tylko podczas tworzenia serii dat.


Wprowadź liczbę dodatnią lub ujemną, aby wskazać wartość o jaką seria ma być zwiększana lub zmniejszana.


Wprowadź liczbę dodatnią lub ujemną, aby wskazać wartość, na której seria ma się kończyć. Jeśli zaznaczony obszar zostanie wypełniony zanim seria osiągnie wartość końcową, seria kończy się na tej wartości. Jeśli zaznaczony obszar jest większy niż długość serii, pozostałe komórki tego obszaru pozostaną puste. Do wypełnienia serii nie jest konieczna wartość w polu Wartość końcowa.


Oblicza linię najlepszego dopasowania (dla serii liniowych) lub krzywą geometryczną (dla serii geometrycznych ). Wartości kroku dla trendu są obliczane na podstawie istniejących wartości w górnej lub w lewej części zaznaczonego obszaru. Jeśli pole wyboru Trend jest zaznaczone, wartość umieszczona w polu Wartość kroku jest ignorowana. Aby uzyskać więcej informacji, kliknij przycisk  [image].


Zmienia rozmiar znacznika danych. W polu Przykład wyświetlana jest linia znacznika w zaznaczonym rozmiarze.


Określ opcje wyświetlania, według których ma być wyświetlany wstawiany obraz po wklejeniu w obiekcie docelowym.


Rozciąga wstawiany obraz .


Nakłada wstawiany obraz.


Nakłada i skaluje wstawiany obraz proporcjonalnie do rozmiaru obiektu docelowego.


Układa wstawiany obraz sąsiadująco.


Skaluje wstawiany obraz proporcjonalnie do rozmiaru obiektu docelowego.


Umieszcza wstawiany obraz na końcu obiektu docelowego.


Umieszcza wstawiany obraz z boku obiektu docelowego.


Umieszcza wstawiany obraz z przodu obiektu docelowego.


Zaznacz oś, na której chcesz rysować zaznaczoną serię.


Rysuje zaznaczoną serię danych wzdłuż osi głównej.


Rysuje zaznaczoną serię danych wzdłuż osi pomocniczej. Wybranie tej opcji powoduje wyświetlenie drugiej osi, jeśli ta oś nie została jeszcze dodana do wykresu.


Pokazuje wykres po zastosowaniu wybranych opcji.


Przeciągnij komórki w arkuszu roboczym, aby zaznaczyć wartości, które mają być umieszczone na osi x.


Pokazuje bieżący wykres przed zastosowaniem wybranych opcji.


Zaznacz komórkę w arkuszu roboczym, która zawiera nazwę serii zaznaczonej na wykresie.


Przeciągnij komórki w arkuszu roboczym, aby zaznaczyć wartości, które mają być umieszczone na osi y.


Kliknij opcję wyświetlania słupków błędów, która ma być zastosowana do zaznaczonej serii danych.


Wyświetla słupki błędów plus i minus X.


Wyświetla słupki błędów plus X.


Wyświetla słupki błędów minus X.


Usuwa słupki błędów X z zaznaczonej serii danych.


Określ wartość lub zmienność błędów dla słupków błędów wyświetlanych w zaznaczonej serii danych.


Używa ustalonej wartości jako wartości błędu.


Używa wartości procentowej każdego punktu danych jako wartości błędu.


Jako wartości błędu używa określonej liczby odchyleń standardowych ze średniej wartości umieszczanych na wykresie.


Używa błędu standardowego wartości umieszczanych na wykresie jako wartości błędu dla każdego punktu danych.


Wpisz wartość w polu Plus (+) lub w polu Minus (-) albo w obu polach, aby użyć niestandardowej wartości jako wartości błędu dla każdego punktu danych.


Wyświetla słupki błędów plus i minus Y.


Wyświetla słupki błędów plus Y.


Wyświetla słupki błędów minus Y.


Usuwa słupki błędów Y z zaznaczonej serii danych.


Zaznacz kształt 3-W, na którym chcesz wyświetlać zaznaczoną serię danych.


Dodaje lub usuwa etykiety danych punktów danych zaznaczonej serii .


Usuwa etykiety danych ze wszystkich punktów danych zaznaczonej serii.


Wyświetla wartość każdego punktu danych w zaznaczonej serii .


Wyświetla procent całości dla wszystkich punktów danych na wykresach kołowych i pierścieniowych.


Wyświetla etykiety kategorii przypisane do wszystkich punktów danych. Na wykresach warstwowych opcja ta wyświetla nazwę serii.


Na wykresach kołowych i pierścieniowych wyświetla zarówno wartości procentowe całości, jak i etykiety kategorii dla każdej części wykresu.


Wyświetla rozmiar każdego bąbelka na wykresie bąbelkowym na podstawie wartości w trzeciej serii danych.


Umieszcza na wykresie klucze legendy wraz z przypisanym formatem i kolorem obok etykiet danych.


Kliknij nazwę serii w polu Kolejność serii, a następnie kliknij przycisk Przenieś w górę lub przycisk Przenieś w dół, aby zmienić kolejność serii danych na wykresie.


Pokazuje wygląd wykresu po zmianie kolejności zaznaczonych serii.


Rysuje linię łączącą każdy znacznik z osią x na wykresach liniowych lub warstwowych.


Rysuje linie max-min od najwyższej do najniższej wartości w każdej kategorii. Opcja ta jest używana przede wszystkim do wykresów giełdowych i jest dostępna tylko dla wykresów liniowych 2-W.


Rysuje prostokątne słupki wzrostu/spadku na wykresach otwarcie-max-min-zamknięcie. Na wykresach obrazujących ceny giełdowe, słupki wzrostu/spadku łączą cenę otwarcia z ceną zamknięcia dla danego dnia. Opcja ta jest dostępna tylko dla wykresów liniowych.


Wpisz wartość z zakresu od -100 do 100 w polu Zakładka, aby określić wielkość nakładania się znaczników w jednej kategorii. Im większa jest ta wartość, tym większe jest nakładanie się znaczników. Im mniejsza jest ta wartość, tym większe są przerwy lub odstępy.


Wpisz wartość z zakresu od 0 (zero) do 500 w polu Szerokość przerwy, aby określić wielkość odstępu, który ma być zachowany miedzy kategoriami znaczników danych. Im większa jest ta wartość, tym większe są przerwy między kategoriami.


Wyświetla linie łączące znaczniki serii danych tego samego typu wykresu, co zaznaczona seria danych.


Przypisuje inny kolor lub styl do każdego znacznika danych w zaznaczonej serii danych. Zazwyczaj używane do wykresów zawierających tylko jedną serię danych.


Wpisz liczbę w polu Kąt pierwszego wycinka, aby określić kąt, od którego ma się zaczynać pierwszy wycinek wykresu kołowego lub pierścieniowego.


Wpisz wartość z zakresu od 10 do 90  w polu Rozmiar wykresu pierścieniowego, aby określić rozmiar otworu w wykresie pierścieniowym. Im większa jest ta wartość, tym większy jest otwór, a zarazem węższy pierścień.


Dodaje do wykresu etykiety kategorii.


Wyświetla ujemne bąbelki na wykresie bąbelkowym, jeśli wartości bąbelków są ujemne.


Określ wartość Obszar bąbelków lub Szerokość bąbelków, aby wskazać rozmiar i proporcje bąbelków do wyświetlania wykresu.


Wpisz wartość z zakresu od 0 (zero) do 300 w polu Skaluj rozmiar bąbelków, aby określić rozmiar zaznaczonego bąbelka na wykresie bąbelkowym. Im większa jest ta wartość, tym większy będzie bąbelek w porównaniu do innych bąbelków.


Wpisz wartość w polu Głębokość wykresu, aby określić głębokość wykresu 3-W w stosunku do jego szerokości.


Wpisz liczbę w polu Głębokość przerwy, aby określić odstęp między znacznikami danych na wykresie 3-W.


Pokazuje wygląd wykresu po zastosowaniu zaznaczonych opcji.


Zaznacz opcję w polu Podziel serię według, aby określić sposób oddzielenia drugiego wykresu danych (lub słupkowy kołowego albo wykres kołowy kołowego) na wykresach słupkowy kołowego albo kołowy kołowego.

Opcja Położenie oddziela drugi wykres za pomocą końcowej serii danych. Opcji Wartość należy używać do oddzielania drugiego wykresu za pomocą wartości wprowadzonych w polu Pomocniczy wykres zawiera wartości mniejsze niż. Opcji Wartość procentowa należy używać do oddzielania drugiego wykresu za pomocą wartości procentowej wykresu kołowego wprowadzonej w polu Pomocniczy wykres zawiera wartości mniejsze niż %. Jeśli chcesz dostosować wykres, przeciągnij wycinki wykresu kołowego, których chcesz użyć w drugim wykresie.


Wpisz wartość z zakresu od 0 (zero) do 500 w polu Szerokość przerwy, aby określić wielkość odstępu, który ma być zachowany miedzy kategoriami znaczników danych. Im większa jest ta wartość, tym większe są przerwy między kategoriami.


Na wykresach kołowych wyświetla linię łączącą wycinek wykresu z jego etykietą.


Zaznacz to pole wyboru, jeśli nie chcesz, aby okno dialogowe Zapraszamy do użycia Podglądu podziału stron było ponownie wyświetlane.


Przenieś znaki podziału na strony przeciągając je w lewo, w prawo, w górę lub w dół. Program Microsoft Excel automatycznie skaluje arkusz roboczy tak, aby dopasować kolumny i wiersze do strony.


Identyfikuje niestandardową kolejność sortowania. Niestandardowa kolejność sortowania może być wybierana tylko dla pierwszego klucza lub podstawowej kolumny sortowania zaznaczonej w polu Sortuj według. Można także określać sortowanie rozróżniające wielkość liter lub zmieniać kierunek sortowania z kierunku od góry do dołu na od lewej do prawej.


Zaznacz określoną kolumnę, według której chcesz sortować wiersze. Jeśli sortowana jest wielopoziomowa lista, kolumna sortowania jest identyfikowana jako pierwszy klucz sortowania lub podstawowa kolumna sortowania.


Kliknij opcję Rosnąco, aby na początku posortowanej listy była umieszczana najmniejsza liczba, początek alfabetu lub najwcześniejsza data.

Kliknij opcję Malejąco, aby na początku posortowanej listy była umieszczana największa liczba, koniec alfabetu lub najpóźniejsza data. Puste komórki są zawsze umieszczane na końcu.


Wykonuje sortowanie z określoną dodatkową kolumną. W sortowaniu wielopoziomowym wykorzystywana jest pierwsza kolumna określona w polu Sortuj według jako pierwszy klucz lub podstawowa kolumna sortowania. Wszystkie pozostałe kolumny są sortowane kolejno po zakończeniu sortowania podstawowego.


Kliknij opcję Ma wiersz nagłówka, aby pierwszy wiersz wyłączyć z procesu sortowania, jeśli lista zawiera etykiety kolumn w najwyższym wierszu.

Kliknij opcję Nie ma wiersza nagłówka, aby pierwszy wiersz włączyć do procesu sortowania, jeśli lista nie zawiera etykiet kolumn w najwyższym wierszu.


Zaznacz żądaną niestandardową kolejność sortowania.


Kliknij opcję Uwzględniaj wielkość liter, aby sortować według wielkości liter. Opcja ta jest niedostępna przy sortowaniu elementów w tabeli przestawnej.


Kliknij opcję Sortuj góra-dół, aby sortować według pojedynczej kolumny.

Kliknij opcję Sortuj lewo-prawo, aby sortować kolumny według pojedynczego wiersza.


Zaznacz żądaną niestandardową kolejność sortowania.


Kliknij opcję Uwzględniaj wielkość liter, aby sortować według wielkości liter. Opcja ta jest niedostępna przy sortowaniu elementów w tabeli przestawnej.


Kliknij opcję Sortuj góra-dół, aby sortować według pojedynczej kolumny.

Kliknij opcję Sortuj lewo-prawo, aby sortować kolumny według pojedynczego wiersza.


Kliknij przycisk Rozszerzyć zaznaczony obszar, aby powiększyć zaznaczony obszar w celu dołączenia do niego sąsiadujących danych.

Kliknij przycisk Pozostawić aktualnie zaznaczony obszar, aby sortować tylko zaznaczony obecnie obszar.


Odwraca ostatnie czynności wykonane podczas sprawdzania pisowni.


Wprowadź poprawne słowo w polu Zmień na albo zaznacz słowo w polu Propozycje. Nowe słowo jest wpisywane na miejsce słowa, którego brak w głównym słowniku lub w otwartym słowniku niestandardowym.

Aby usunąć wskazane słowo zamiast zmieniać jego pisownię, należy usunąć słowo z pola Zmień na. Przycisk Zmień zmieni się wówczas na Usuń. Należy kliknąć przycisk Usuń, aby usunąć słowo z arkusza roboczego.


Po kliknięciu przycisku Zaproponuj albo po zaznaczeniu pola wyboru Zawsze proponuj wyświetla listę sugerowanych słów zastępczych zaczerpniętych ze słownika głównego i otwartego słownika niestandardowego.


Dodaje do zaznaczonego niestandardowego słownika słowo wyświetlane obok napisu Nie ma w słowniku. Podczas sprawdzania pisowni program Microsoft Excel wykorzystuje oprócz słownika głównego zaznaczony słownik niestandardowy.


Podczas sprawdzania pisowni ignoruje słowa napisane wielkimi literami.


Wyświetla proponowaną pisownię błędnie napisanych słów znalezionych podczas sprawdzania pisowni.


Pozostawia w arkuszu roboczym bieżące wystąpienie słowa wyświetlanego obok napisu Nie ma w słowniku bez zmian.


Pozostawia w arkuszu roboczym wszystkie wystąpienia słowa wyświetlanego obok napisu Nie ma w słowniku bez zmian.


Zmienia bieżące wystąpienie słowa wyświetlanego obok napisu Nie ma w słowniku na słowo wyświetlane w polu Zmień na.

Aby usunąć wskazane słowo zamiast zmieniać jego pisownię, należy usunąć słowo z pola Zmień na. Przycisk Zmień zmieni się wówczas na Usuń. Należy kliknąć przycisk Usuń, aby usunąć słowo z arkusza roboczego.

Jeśli program Microsoft Excel wykrywa w arkuszu roboczym powtórzone słowo takie, jak "jest jest", należy użyć przycisku Usuń, aby usunąć powtórzenie.


Zmienia wszystkie wystąpienia słowa wyświetlanego obok napisu Nie ma w słowniku na słowo wyświetlane w polu Zmień na.

Aby usunąć wszystkie wystąpienia wskazanego słowa zamiast zmieniać jego pisownię, należy usunąć słowo z pola Zmień na. Przycisk Zmień wszystkie zmieni się wówczas na Usuń wszystkie. Należy kliknąć przycisk Usuń wszystkie, aby usunąć wszystkie wystąpienia wskazanego słowa z arkusza roboczego.


Dodaje słowo wyświetlane obok napisu Nie ma w słowniku do słownika zaznaczonego w polu Dodaj wyrazy do.


Wyświetla listę proponowanych alternatywnych słów zamiast słowa błędnie wpisanego.


Dodaje słowo do listy Autokorekta tak, aby funkcja Autokorekta mogła je automatycznie korygować podczas pisania.


Wyświetla możliwy błąd taki, jak błędnie napisane słowo, powtórzone słowo lub błędna wielkość liter.


Wyświetla zawartość komórki, w której znajduje się błędnie napisane słowo.


Wpisz liczbę z zakresu od 0 (zero) do 255 w polu Standardowa szerokość kolumny, aby zmienić szerokość wszystkich kolumn, które nie były poprzednio dopasowywane na aktywnym arkuszu roboczym. Liczba ta reprezentuje liczbę znaków używających standardowej czcionki, które mogą być wyświetlane w komórce.


Zaznacz styl w polu Nazwa stylu, aby zastosować ten styl do zaznaczonych komórek lub zmienić definicje formatów stylu.


Kliknij przycisk Modyfikuj, aby zmienić bieżący styl.


Zmień styl wyświetlany w polu Nazwa stylu zaznaczając i czyszcząc pola wyboru w polu Styl zawiera, a następnie klikając przycisk Dodaj, aby dodać styl.


Usuwa bieżący styl. Wbudowany styl Normalny nie może być usunięty.


Kliknij przycisk Scalaj, aby skopiować style z jednego otwartego skoroszytu do innego.


Zaznacz pola wyboru elementów formatu, które chcesz dołączyć do stylu.


Zawiera opis formatu zaznaczonego elementu stylu.


Usuwa wszystkie sumy pośrednie z bieżącej listy.


Zaznacz etykietę w polu Dla każdej zmiany w, aby określić kolumnę zawierającą elementy lub grupy, według których mają być obliczone wartości sum pośrednich w innych kolumnach. Chcąc obliczyć sumy pośrednie elementów pogrupowanych, przed dodaniem sum pośrednich należy tę listę posortować wykorzystując tę kolumnę jako podstawową kolumnę sortowania.


Zaznacz funkcję podsumowania, która ma być użyta do obliczenia sum pośrednich.


Zaznacz jedno lub kilka pól wyboru w polu Dodaj sumę pośrednią do, aby określić kolumny zawierające wartości, które mają być użyte do obliczenia sumy pośredniej. Sumy pośrednie dla tych kolumn będą obliczone na podstawie różnicy elementów w kolumnie zaznaczonej w polu Dla każdej zmiany w.


Zamienia wszystkie sumy pośrednie na liście na nowe wartości.


Automatycznie wstawia znaki podziału na strony po każdej grupie danych, dla których obliczono sumę pośrednią.


Wstawia wiersze sumy pośredniej i sumy całkowitej poniżej danych szczegółowych.


Wpisz nazwę przewidzianą dla wyliczanego pola lub elementu, który chcesz utworzyć albo zaznacz nazwane pole lub element z pola, aby go edytować.


Wpisz formułę przewidzianą dla pola lub elementu, który chcesz obliczyć. Aby uzyskać więcej informacji na temat tworzenia pól obliczeniowych i elementów, kliknij przycisk  [image].


Chcąc wykorzystać w formule dane z istniejącego pola tabeli przestawnej, kliknij pole w polu Pola, a następnie kliknij przycisk Wstaw pole.

Aby uzyskać więcej informacji na temat użycia pól obliczeniowych w tabeli przestawnej, kliknij przycisk  [image].

Aby uzyskać więcej informacji na temat użycia elementów obliczeniowych w tabeli przestawnej, kliknij przycisk  [image].


Chcąc wykorzystać w elemencie obliczeniowym dane z elementu w istniejącym polu tabeli przestawnej, w polu Pola kliknij pole zawierające element, kliknij ten element w polu Elementy, a następnie kliknij przycisk Wstaw element. Przy tworzeniu elementu obliczeniowego można wstawiać tylko jeden element na formułę. Aby uzyskać więcej informacji na temat użycia elementów obliczeniowych w tabeli przestawnej, kliknij przycisk  [image].


Dodaje zaznaczone pola do formuły dla wyliczanego pola lub elementu.

Aby uzyskać więcej informacji na temat użycia pól obliczeniowych w tabeli przestawnej, kliknij przycisk  [image].

Aby uzyskać więcej informacji na temat użycia elementów obliczeniowych w tabeli przestawnej, kliknij  przycisk  [image].o


Dodaje zaznaczony element do formuły dla elementu obliczeniowego. Przy tworzeniu elementu obliczeniowego można wstawiać tylko jeden element na formułę. Aby uzyskać więcej informacji na temat użycia elementów obliczeniowych w tabeli przestawnej, kliknij przycisk  [image].


Wstawia poIe obliczeniowe lub element do tabeli przestawnej.


Usuwa zaznaczony element obliczeniowy z tabeli przestawnej.


Wyświetla bieżącą kolejność obliczenia lub rozwiązania elementów obliczeniowych tabeli przestawnej w zaznaczonym polu tabeli przestawnej. Kliknij formułę w polu, a następnie kliknij przycisk Przenieś w górę lub Przenieś w dół, aby zmienić położenie formuły w kolejności rozwiązania. Kontynuuj aż do chwili, gdy wszystkie formuły będą umieszczone we właściwej kolejności obliczania. Aby uzyskać więcej informacji na temat zmiany kolejności obliczania elementów obliczeniowych w tabeli przestawnej, kliknij przycisk  [image].


Przenosi formułę zaznaczoną w polu Kolejność rozwiązywania w górę w kolejności obliczania. Jeśli komórka tabeli przestawnej zależy od dwóch lub większej liczby elementów obliczeniowych, wartość jest ustawiana przez ostatnią formułę w kolejności rozwiązywania. Aby uzyskać więcej informacji na temat zmiany kolejności obliczania elementów obliczeniowych w tabeli przestawnej, kliknij przycisk  [image].


Przenosi formułę zaznaczoną w polu Kolejność rozwiązywania w dół w kolejności obliczania. Jeśli komórka tabeli przestawnej zależy od dwóch lub większej liczby obliczeniowych elementów, wartość jest ustawiana przez ostatnią formułę w kolejności rozwiązywania. Aby uzyskać więcej informacji na temat zmiany kolejności obliczania elementów obliczeniowych w tabeli przestawnej, kliknij przycisk  [image].


Kliknij formułę w polu, a następnie kliknij przycisk Usuń, aby usunąć formułę elementu obliczeniowego. Jeśli zostanie usunięta ostatnia formuła wyświetlana w polu Kolejność rozwiązywania, cały obliczeniowy element zostanie także usunięty. Aby przed kliknięciem przycisku Usuń wyświetlić listę formuł pól i elementów obliczeniowych w tabeli przestawnej, należy wrócić do tabeli przestawnej i kliknąć komórkę. Następnie należy wskazać polecenie lub przycisk Formuły (menu Tabela przestawna, pasek narzędzi Tabela przestawna), a następnie kliknąć przycisk Wyświetl formuły. Lista formuł elementu i pola obliczeniowego zostanie wyświetlona na oddzielnym arkuszu w skoroszycie zawierającym tabelę przestawną.


Wpisz nową nazwę w polu Nazwa, aby zmienić nazwę zaznaczonego pola danych tabeli przestawnej. Nie powoduje to zmiany nazwy pola w danych źródłowych.


Kliknij funkcję w polu Sumowanie według, aby zmienić funkcję używaną do sumowania danych w zaznaczonym polu. Opcja ta jest niedostępna dla pół tabeli przestawnej. Aby uzyskać więcej informacji na temat sumowania danych w tabeli przestawnej, kliknij przycisk  [image].


Kliknij opcję w polu Wyświetl dane jako, aby określić niestandardowe obliczenie dla zaznaczonego pola. Aby uzyskać więcej informacji na temat użycia niestandardowych obliczeń w tabeli przestawnej, kliknij przycisk  [image].


Kliknij pole w polu Pole podstawowe, aby je wykorzystać w danych źródłowych jako pole podstawowe lub pole porównania w  niestandardowym obliczeniu. Aby uzyskać więcej informacji na temat użycia niestandardowych obliczeń w tabeli przestawnej, kliknij przycisk  [image].


Kliknij elementy w polu Element podstawowy, aby określić elementy w polu podstawowym lub w polu porównania, które mają być użyte w niestandardowym obliczeniu. Podczas zaznaczania elementów dla wybranego pola podstawowego można określić sposób porównywania tych elementów w obliczeniu. Kliknij przycisk Poprzednia, gdy chcesz, aby w każdym obliczeniu była używana wartość poprzedzająca bieżący element w polu podstawowym. Kliknij przycisk Następna, gdy chcesz, aby w każdym obliczeniu była używana wartość następna po bieżącym elemencie w polu podstawowym. Aby uzyskać więcej informacji na temat użycia niestandardowych obliczeń w tabeli przestawnej, kliknij przycisk  [image].


Kliknij przycisk Usuń, aby usunąć zaznaczone pole z tabeli przestawnej. Nie wpływa to na dane źródłowe.


Kliknij przycisk Liczba, aby sformatować elementy liczbowe w zaznaczonym polu.


Kliknij przycisk Opcje, aby utworzyć niestandardowe obliczenie dla zaznaczonego pola danych. Niestandardowe obliczenia mogą być użyteczne, gdy trzeba porównać jedno pole danych z innym polem danych w  tabeli przestawnej. Na przykład można wyświetlać dane sprzedaży konkretnego przedstawiciela handlowego jako procent całkowitej sprzedaży w tabeli przestawnej. Aby uzyskać więcej informacji na temat użycia niestandardowych obliczeń w tabeli przestawnej, kliknij przycisk  [image].


Wyświetla nazwę zaznaczonego pola dokładnie w takiej postaci, w jakiej występuje w danych źródłowych.


Wpisz datę w formacie mm-dd-rr w polu Początek, aby określić datę początkową przy grupowaniu dat w tabeli przestawnej. Chcąc, aby program Microsoft Excel ustalił datę początkową na podstawie danych źródłowych, zaznacz pole wyboru Automatycznie.


Wpisz datę w formacie mm-dd-rr w polu Koniec, aby określić datę końcową przy grupowaniu dat w tabeli przestawnej. Chcąc, aby program Microsoft Excel ustalił datę końcową na podstawie danych źródłowych, zaznacz pole wyboru Automatycznie.


Kliknij okres czasu w polu Według, aby pogrupować dane według pewnych okresów czasu. Program Microsoft Excel automatycznie ustala okres czasu na podstawie pola daty w danych źródłowych.


Wprowadź liczbę w polu Liczba dni, aby określić liczbę dni, które mają stanowić okres czasu. Na przykład wpisz liczbę 7 w polu Liczba dni, aby pogrupować elementy według tygodni. Opcja Liczba dni jest dostępna tylko po kliknięciu opcji Dni w polu Według.


Kliknij pole wiersza lub kolumny zawierające szczegół, który chcesz wyświetlić.


Wpisz nową nazwę w polu Nazwa, aby zmienić nazwę zaznaczonego pola tabeli przestawnej. Nie powoduje to zmiany nazwy pola w danych źródłowych.


Przenosi zaznaczone pole w inne miejsce w tabeli przestawnej i zmienia układ istniejącej tabeli przestawnej.


Kliknij jedną lub kilka opcji w polu Sumy pośrednie, aby określić sumy pośrednie dla zaznaczonego pola tabeli przestawnej. Sumy pośrednie są umieszczane w oddzielnych wierszach tabeli przestawnej. Aby uzyskać więcej informacji na temat podsumowywania danych w tabeli przestawnej, kliknij przycisk  [image].


Kliknij opcję Automatycznie, aby obliczyć sumę pośrednią dla każdego elementu w zaznaczonym zewnętrznym polu wiersza lub kolumny. Kliknij opcję Niestandardowe, aby obliczyć sumy pośrednie każdego elementu w zaznaczonym wewnętrznym polu wiersza lub kolumny. Aby uzyskać więcej informacji na temat podsumowywania danych w tabeli przestawnej, kliknij przycisk  [image].


Kliknij opcję Niestandardowe, a następnie kliknij funkcje podsumowania, których chcesz użyć do obliczenia sumy pośredniej każdego elementu w zaznaczonym wewnętrznym polu wiersza lub kolumny. Można użyć kilku typów sum pośrednich w zaznaczonym polu tabeli przestawnej. Aby uzyskać więcej informacji na temat podsumowywania danych w tabeli przestawnej, kliknij przycisk  [image].


Kliknij opcję Brak, aby ukryć lub pominąć sumy pośrednie dla zaznaczonego pola tabeli przestawnej.


Kliknij elementy w polu Ukryj elementy, aby ukryć elementy w zaznaczonym polu tabeli przestawnej. W tabeli przestawnej musi być widoczny przynajmniej jeden element w polu. Aby uzyskać więcej informacji na temat ukrywania elementów w tabeli przestawnej, kliknij przycisk  [image].


Kliknij, aby usunąć zaznaczone pole z tabeli przestawnej. Nie powoduje to usunięcia elementów w danych źródłowych.


Zaznacz pole wyboru Pokazuj elementy bez danych, aby wyświetlać elementy pola i kolumny, w których nie ma danych skojarzonych z wyświetlanym polem strony lub układem tabeli przestawnej. Aby uzyskać więcej informacji na temat wyświetlania pustych komórek, kliknij przycisk  [image].


Kliknij przycisk Zaawansowane, aby zmienić dodatkowe właściwości przeglądania, sortowania i pól strony tabeli przestawnej.


Kliknij opcję Górny lub Dolny w polu Pokaż, a następnie wprowadź liczbę elementów, które chcesz wyświetlać. W polu Używane pole kliknij pole zawierające dane, których chcesz użyć do ustalenia górnych lub dolnych elementów. Aby uzyskać więcej informacji na temat użycia opcji Autopokazywania w tabeli przestawnej, kliknij przycisk  [image].


Kontroluje wyświetlanie elementów w polu tabeli przestawnej na podstawie danych, które chcesz wyświetlać lub ukryć. Aby uzyskać więcej informacji na temat użycia opcji Autopokazywania w tabeli przestawnej, kliknij przycisk  [image].


Kliknij opcję Ręcznie, aby wyświetlić wszystkie elementy w polu tabeli przestawnej, które uprzednio zostały ukryte za pomocą opcji Automatycznie w polu Opcje Autopokazywania.


Kliknij opcję Automatycznie, aby automatycznie wyświetlać podzbiór danych pola tabeli przestawnej na podstawie zaznaczenia pola Górny lub Dolny w polu Pokaż i określonej liczby elementów.


Zaznacz opcję Górne lub Dolne w polu Pokaż, a następnie wprowadź liczbę elementów, które chcesz wyświetlać jako dolny lub górny podzbiór danych w zaznaczonym polu tabeli przestawnej.


Kliknij pole danych na liście Używane pole zawierające wartości, które chcesz wykorzystać jako elementy sortowania w aktywnym polu tabeli przestawnej. Aby uzyskać więcej informacji na temat sortowania według etykiet lub według wartości w obszarze danych tabeli przestawnej, kliknij przycisk  [image].


Kontroluje kolejność sortowania elementów w polu tabeli przestawnej na podstawie zaznaczonego pola tej tabeli i opcji określonych w polu Opcje Autosortowania. Aby uzyskać więcej informacji na temat sortowania według etykiet lub według wartości w obszarze danych tabeli przestawnej, kliknij przycisk  [image].


Przywraca domyślną kolejność sortowania elementów w zaznaczonym polu tabeli przestawnej, jeśli uprzednio w polu Opcje Autosortowania określona była inna kolejność sortowania. Jeśli nie chcesz zachowywać poprzedniej kolejności sortowania określonej dla zaznaczonego pola, gdy dane są odświeżane lub gdy zmieniany jest układ tabeli, kliknij opcję Ręcznie w polu Opcje Autosortowania, a następnie dwukrotnie kliknij przycisk OK.


Kliknij opcję Rosnąco, aby sortować pole kolumny od lewej strony do prawej w taki sposób, że najmniejsza liczba, pierwsza litera alfabetu lub najwcześniejsza data będzie umieszczona w pierwszym polu kolumny. W polu wiersza opcja Rosnąco powoduje sortowanie od góry do dołu. Program Microsoft Excel automatycznie sortuje elementy pola tabeli przestawnej w kolejności rosnącej zgodnie z etykietami pól.

Kliknij opcję Malejąco, aby największa liczba, koniec alfabetu lub najpóźniejsza data była umieszczona jako pierwsza w polu tabeli przestawnej .


Zaznacz pole wyboru Wyłącz przestawianie tego pola (zalecane), aby zablokować zaznaczone pole strony tak, aby nie mogło być przeciągnięte do innej części tabeli przestawnej. Gdy po zaznaczeniu każdego elementu pole strony, ustawione do wykonania kwerendy zewnętrznych danych, jest w obszarze przestawiania przeciągane w inne miejsce, dane dla wszystkich elementów są wyszukiwane od razu, co powoduje spowolnienie działania tabeli przestawnej.


Wyszukuje zewnętrzne dane dla wszystkich elementów pola strony tak, że tabela przestawna jest odświeżana rzadziej, a obliczenia wykonywane szybciej. Aby uzyskać więcej informacji na temat użycia zaawansowanych opcji do tabel przestawnych utworzonych z danych zewnętrznych, kliknij przycisk  [image].


Wyszukuje dane dla każdego elementu pola strony, gdy jest wyświetlany, co wymaga mniej pamięci. Aby uzyskać więcej informacji na temat użycia zaawansowanych opcji do tabel przestawnych utworzonych z danych zewnętrznych, kliknij przycisk  [image].


Ustawia właściwości dla pola strony. Wykonywanie kwerendy dla każdego elementu pola strony wymaga mniej pamięci programu Microsoft Excel. Dane zewnętrzne służące jako źródło dla elementu pola strony dla tabeli przestawnej są wyszukiwane tylko wtedy, kiedy element jest wyświetlany.


Wpisz numer początkowy w polu Początek, aby określić pierwszy element przy grupowaniu danych w tabeli przestawnej. Chcąc, aby program Microsoft Excel ustalił pierwszy element, zaznacz pole wyboru Automatycznie.


Wpisz numer końcowy w polu Koniec, aby określić ostatni element przy grupowaniu danych w tabeli przestawnej. Chcąc, aby program Microsoft Excel ustalił ostatni element, zaznacz pole wyboru Automatycznie.


Wpisz liczbę w polu Według, aby określić przyrost, według którego chcesz grupować elementy w tabeli przestawnej. Program Microsoft Excel automatycznie ustala przyrost grupowania na podstawie elementów w danych źródłowych.


Kliknij pole strony w polu Pokaż wszystkie strony, aby później przeglądać, analizować lub drukować dane z każdej strony zaznaczonego pola strony na nowym arkuszu roboczym w tym samym skoroszycie. Opcja ta jest niedostępna w polach stron tabeli przestawnej utworzonych na podstawie danych zewnętrznych.


Wpisz nową nazwę w polu Nazwa, aby zmienić nazwę tabeli przestawnej.


Wyświetla sumy całkowite kolumn w tabeli przestawnej.


Wyświetla sumy całkowite wierszy w tabeli przestawnej.


Powoduje zastosowanie domyślnego autoformatowania Microsoft Excel do tabeli przestawnej. Aby zastosować inny autoformat do tabeli przestawnej, należy zastosować polecenie Autoformatowanie w menu Format.


Uwzględnia w sumach pośrednich ukryte elementy pola strony w tabeli przestawnej.


Zaznacz pole wyboru Scalaj etykiety, aby scalić komórki wszystkich etykiet zewnętrznych wierszy i kolumn w tabeli przestawnej.


Aby wyświetlić wartość zamiast błędu, zaznacz pole wyboru Dla błędnych wartości pokazuj, a następnie wpisz wartość, która ma być wyświetlana.


Aby wyświetlić wartości zamiast pustych komórek, zaznacz pole wyboru Dla pustych komórek pokazuj, a następnie wpisz wartość, która ma być wyświetlana.


Przy aktualizacji lub zmianie układu tabeli przestawnej powoduje zachowanie wszelkiego formatowania zastosowanego do danych tej tabeli.


Zaznacz kolejność, w jakiej mają być wyświetlane pola strony. Domyślnym układem pola strony jest Najpierw pionowo, potem poziomo.


Zaznacz liczbę pól strony, które chcesz dołączyć do wiersza lub kolumn przed rozpoczęciem następnego wiersza lub kolumny układu pola strony.


Powoduje zapisanie kopii zewnętrznych danych, na podstawie których została utworzona tabela przestawna.

Jeśli kopia danych zewnętrznych nie zostanie zapisana, przy późniejszej analizie lub dostosowaniu tabeli przestawnej przez kliknięcie przycisku Pole na pasku narzędzi Tabela przestawna należy najpierw kliknąć przycisk Odśwież dane na tym pasku narzędzi, aby ponownie przyłączyć dane zewnętrzne do tabeli przestawnej. Jeśli te dane nie zostaną zapisane, zostaną one także odrzucone w innych tabelach przestawnych w tym samym skoroszycie utworzonych na podstawie tej tabeli przestawnej. Jeśli do uzyskania danych zewnętrznych dla tabeli przestawnej używany jest szablon raportu, opcja ta jest ignorowana. Aby uzyskać więcej informacji na temat użycia szablonów raportów, kliknij przycisk  [image].


Wyczyść pole wyboru Włącz schodzenie, aby uniemożliwić wyświetlanie szczegółów po dwukrotnym kliknięciu komórki w obszarze danych tabeli przestawnej. Aby uzyskać więcej informacji na temat zapobiegania dostępowi do szczegółów tabeli przestawnej, kliknij przycisk  [image].


Zaznacz pole wyboru Optymalizuj pamięć, aby oszczędnie gospodarować pamięcią przy odświeżaniu tabeli przestawnej zewnętrznego źródła danych. Aby uzyskać więcej informacji na temat opcji, które można stosować w celu oszczędzania pamięci przy tworzeniu tabeli przestawnej, kliknij przycisk  [image].


Powoduje aktualizację danych tabeli przestawnej ze źródła danych przy każdym otwieraniu skoroszytu.


Jeśli jako źródło danych dla tabeli przestawnej używana jest zewnętrzna baza danych wymagająca hasła, zaznacz pole wyboru Zapisz hasło, aby przechowywać hasło jako część kwerendy. Przy aktualizacji tabeli przestawnej nie będzie potrzeby ponownego wprowadzania hasła.


Wyczyść pole wyboru Kwerenda w tle, aby uruchomić kwerendę tabeli przestawnej na zewnętrznych danych natychmiast po kliknięciu przycisku Zakończ w Kreatorze tabel przestawnych. Gdy to pole wyboru jest zaznaczone, program Microsoft Excel uruchamia kwerendę w tle podczas normalnej pracy. Aby uzyskać więcej informacji na temat uruchamiania kwerend dla tabel przestawnych, kliknij przycisk  [image].


Ustawia opcje dla danych tabeli przestawnej uzyskanych z zewnętrznego źródła danych. Opcje te są dostępne tylko wówczas, gdy tabela przestawna jest utworzona na podstawie danych zewnętrznych.


Ustawia opcje formatowania i wyświetlania tabeli przestawnej.


Zaznacz komórkę w określonym wierszu, kolumnie lub polu danych, które chcesz sortować. Elementy w obszarze pola strony nie mogą być sortowane. Aby uzyskać więcej informacji na temat sortowania danych w tabeli przestawnej, kliknij przycisk  [image].


Powoduje, że przy sortowaniu najmniejsza liczba, początek alfabetu lub najwcześniejsza data jest umieszczana jako pierwsza w zaznaczonym wierszu, kolumnie lub polu danych.


Powoduje, że przy sortowaniu największa liczba, koniec alfabetu lub najpóźniejsza data jest umieszczana jako pierwsza w zaznaczonym wierszu, kolumnie lub polu danych.


Wyświetla typ sortowania na podstawie aktywnej komórki. Jeśli aktywną komórką w polu Sortuj według jest etykietą pola wiersza lub kolumny, opcja Etykiety jest zaznaczana automatycznie. Jeśli aktywną komórką jest element w polu wiersza lub kolumny, opcja Wartości jest zaznaczana automatycznie. Aby uzyskać więcej informacji na temat sortowania danych w tabeli przestawnej, kliknij przycisk  [image].


Określa niestandardową kolejność sortowania wiersza, kolumny lub pola danych określonego w polu Sortuj według. Można wybrać sortowania uwzględniające wielkość liter lub zmienić orientację sortowania z kierunku od góry do dołu na kierunek od lewej do prawej. Aby uzyskać więcej informacji na temat sortowania danych w tabeli przestawnej, kliknij przycisk  [image].


Zawiera opis opcji sortowania zaznaczonych dla wiersza, kolumny lub pola danych określonego w polu Sortuj według.


Kliknij opcję poniżej, aby określić źródło, z którego chcesz utworzyć tabelę przestawną.


Pokazuje wygląd typowej tabeli przestawnej. Tabela przestawna jest raportem przedstawionym w postaci wierszy i kolumn. Można z łatwością zmienić lub przestawić układ, aby przeglądać dane w inny sposób.


Powoduje utworzenie tabeli przestawnej z danych zorganizowanych w kolumnach w arkuszu roboczym.


Powoduje utworzenie tabeli przestawnej z danych przechowywanych w pliku lub w bazie danych na zewnątrz bieżącego skoroszytu lub programu Microsoft Excel.


Powoduje utworzenie tabeli przestawnej z wielu zakresów arkusza roboczego Microsoft Excel.


Powoduje utworzenie tabeli przestawnej z innej tabeli przestawnej w tym samym skoroszycie.


Określa dane dla tabeli przestawnej. Wpisz zakres w polu Zakres albo zaznacz dane w arkuszu roboczym. Przycisk Zwiń okno dialogowe po prawej stronie tego okna powoduje tymczasowe przesunięcie okna dialogowego tak, aby można było wprowadzić zakres przez zaznaczenie komórek w arkuszu roboczym. Po zakończeniu można ponownie kliknąć ten przycisk, aby wyświetlić całe okno dialogowe.

Aby dokonać wyboru na innych arkuszach roboczych, należy klikać karty arkuszy. Jeśli zakres jest w innym skoroszycie, wpisz nazwę skoroszytu i nazwę arkusza w polu Zakres stosując następującą składnię:

([nazwaskoroszytu]nazwaarkusza!zakres)


Kliknij przycisk Przeglądaj, aby zaznaczyć inny skoroszyt zawierający listę lub zakres danych, który chcesz wykorzystać.


Jeśli nie zostały wyszukane żadne pola danych, kliknij przycisk Pobierz dane, aby za pomocą programu Microsoft Query utworzyć tabelę przestawną na podstawie danych z zewnętrznej bazy danych. Jeśli pola danych zostały wyszukane, kliknij przycisk Pobierz dane, aby zaznaczyć inne dane zewnętrzne, które mają być wykorzystane w tabeli przestawnej.


Określ zakres dla każdego źródła konsolidacji, które chcesz wykorzystać w tabeli przestawnej. W polu Zakres wpisz nazwę arkusza i odwołanie do zakresu. Przycisk Zwiń okno dialogowe po prawej stronie tego okna powoduje tymczasowe przesunięcie okna dialogowego tak, aby można było wprowadzić zakres przez zaznaczenie komórek na arkuszu roboczym. Po zakończeniu można ponownie kliknąć ten przycisk, aby wyświetlić całe okno dialogowe.

Jeśli zakres jest w innym skoroszycie, wpisz nazwę skoroszytu i nazwę arkusza w polu Zakres stosując następującą składnię:

([nazwaskoroszytu]nazwaarkusza!zakres)

Kliknij przycisk Dodaj, aby wprowadzić odwołanie w polu Wszystkie zakresy. Powtórz tę procedurę dla każdego zakresu, który chcesz skonsolidować w tabeli przestawnej.


Dodaje odwołanie w polu Zakres do listy odwołań w polu Wszystkie zakresy.


Usuwa odwołanie zaznaczone w polu Wszystkie zakresy. Nie ma to wpływu na dane źródłowe.


Wyświetla listę zakresów arkusza roboczego, które będą konsolidowane lub kombinowane w tabeli przestawnej.


Kliknij liczbę, aby określić liczbę pól strony, które mają być wyświetlane w tabeli przestawnej.


Przypisuje etykiety elementów, które będą używane na każdym polu strony do identyfikacji zakresów danych. Zaznacz zakres w polu Wszystkie zakresy, a następnie wpisz lub zaznacz etykietę elementu w polu Pole. W etykietach elementów można umieszczać dowolny tekst. Powtórz tę procedurę dla każdego zakresu i pola strony, które chcesz wykorzystać do identyfikacji zakresu.


Powoduje utworzenie tylko jednego pola strony dla tabeli przestawnej utworzonej z wielu zakresów konsolidacji Microsoft Excel. Korzystając z jednego pola strony można przeglądać i kombinować wszystkie konsolidowane zakresy na liście rozwijalnej.


Dostosuj pola stron dla tabeli przestawnej utworzonej z wielu zakresów konsolidacji Microsoft Excel. Zakresom można przypisać oddzielne nazwy na czterech polach stron.


Przy tworzeniu tabeli przestawnej z wielu zakresów konsolidacji można wykorzystać pola stron do wyświetlania danych dla jednego elementu niezależnie od innych elementów w tym polu. Po zaznaczeniu elementu na polu strony, dane wyświetlane tabeli w przestawnej ulegają zmianie.


Określ istniejącą tabelę przestawną, aby ją wykorzystać jako źródło danych do nowej tabeli przestawnej. W polu są wyświetlane tylko tabele przestawne w aktywnym skoroszycie. Jeśli tabela przestawna wykonuje kwerendę zewnętrznego źródła danych, aby wyświetlić element pola strony, istniejącej tabeli przestawnej nie można użyć do utworzenia nowej tabeli przestawnej. Aby uzyskać więcej informacji, kliknij przycisk  [image].


Przeciągnij nazwy pól do obszaru Wiersz, Kolumna, Dane lub Strona, aby zaprojektować układ tabeli przestawnej. Pola można przeciągać do dowolnego obszaru tabeli przestawnej. Po przeciągnięciu pola można dwukrotnie kliknąć przycisk pola, aby dostosować sposób podsumowania danych w tym polu.


Pokazuje sposób przeciągania przycisków pól w celu przygotowania tabeli przestawnej.


Określ lokalizację tabeli przestawnej albo klikając przycisk Opcje ustaw opcje zaawansowane.


Powoduje utworzenie nowego arkusza roboczego w tym samym skoroszycie dla tabeli przestawnej.


Zaznacz komórkę na arkuszu roboczym albo wpisz odwołanie do komórki w polu Istniejący arkusz roboczy, aby określić górną lewą komórkę zakresu arkusza roboczego, w którym chcesz umieścić tabelę przestawną. Przycisk Zwiń okno dialogowe po prawej stronie tego okna powoduje tymczasowe przesunięcie okna dialogowego tak, aby można było wprowadzić zakres przez zaznaczenie komórek na arkuszu roboczym. Po zakończeniu można ponownie kliknąć ten przycisk, aby wyświetlić całe okno dialogowe.


Kliknij przycisk Zakończ, aby utworzyć tabelę przestawną albo klikając przycisk Opcje ustawić opcje zaawansowane dla tabeli przestawnej.


Ustawia zaawansowane opcje formatowania, układu, zarządzania pamięcią i danych zewnętrznych.


Kliknij przycisk Opcje, aby określić elementy autoformatowania, które mają być zastosowane.


Zaznacz autoformatowanie w polu Format tabeli. Zaznaczone autoformatowanie można oglądać w polu Przykład.

Kliknij przycisk OK, aby automatycznie sformatować tabelę za pomocą zaznaczonego autoformatowania. Kliknij przycisk Brak w polu Format tabeli, aby usunąć autoformatowanie z  zaznaczonej tabeli na arkuszu roboczym.


Pokazuje wygląd tabeli po zastosowaniu autoformatowania zaznaczonego w polu Format tabeli.


Wyczyść pola wyboru typów formatów, których nie chcesz używać w autoformatowaniu.


Gdy wartości wejściowe są w wierszu, wprowadź odwołanie do komórki wejściowej dla tabeli danych o jednej zmiennej. Dla tabeli danych o dwóch zmiennych wprowadź odwołania zarówno w tym polu, jak i w polu Kolumnowa komórka wejściowa.


Gdy wartości wejściowe są w kolumnie, wprowadź odwołanie do komórki wejściowej dla tabeli danych o jednej zmiennej. Dla tabeli danych o dwóch zmiennych wprowadź odwołania zarówno w tym polu, jak i w polu Wierszowa komórka wejściowa.


Wyświetla wszystkie wiersze mieszczące między określoną górną i dolną granicą na podstawie zaznaczonego pola i zakresu wybranych opcji.


Zaznacz opcje Górny lub Dolny, aby wyświetlać górną lub dolną część elementów lub procent elementów w zaznaczonym polu listy.


Zaznacz liczbę lub procent elementów, które chcesz wyświetlać.


Zaznacz opcję Elementy lub Procent, aby wyświetlać liczbę lub procent elementów na liście, utworzoną na podstawie liczby i części listy, którą chcesz wyświetlać.


Jeśli elementy w pliku tekstowym są rozdzielane znakami tabulatora, dwukropkami, średnikami lub innymi znakami, zaznacz opcję Z separatorami. Jeśli wszystkie elementy w pliku tekstowym mają taką samą długość, zaznacz opcję Stała szerokość.


Wprowadź numer wiersza, aby określić pierwszy wiersz danych, które chcesz importować.


Kliknij format w polu Pochodzenie pliku, aby określić format pliku tekstowego.


Zaznacz znak rozdzielający zastosowany w danych.


Rozdziela dane oddzielane znakami tabulatora na kolumny.


Rozdziela dane oddzielane średnikami na kolumny.


Rozdziela dane oddzielane przecinkami na kolumny.


Rozdziela dane oddzielane spacjami na kolumny.


Rozdziela dane na kolumny za pomocą niestandardowego znaku separatora zawartego w danych.


kliknij opcję Kolejne separatory traktuj jako jeden, jeśli dane zawierają między polami danych więcej niż jeden znak separatora lub zawierają wiele niestandardowych separatorów .


Zaznacz znak separatora zawarty w danych. Jeśli żądanego znaku brak na liście, zaznacz pole wyboru Inne, a następnie wpisz jeden lub kilka znaków w polu zawierającym punkt wstawiania.


Linie ze strzałkami w polu Podgląd danych wskazują, że została napotkana linia podziału dla separatora kolumny lub pola. Kliknij żądaną pozycję, aby utworzyć dodatkową linię podziału. Dwukrotnie kliknij linię, aby usunąć istniejącą linię podziału. Kliknij i przeciągnij linię podziału, aby ją przenieść w inne miejsce tekstu.


Zaznacz kolumnę w polu Podgląd danych. Następnie w polu Format danych w kolumnie kliknij format danych, który chcesz zastosować do zaznaczonej kolumny przekonwertowanego tekstu. Po zaznaczeniu opcji formatu danych dla zaznaczonej kolumny nagłówek kolumny w polu Podgląd danych będzie wyświetlać zastosowany format. Jeśli została wybrana opcja Data, zaznacz format daty w polu Data.

Aby wykluczyć kolumnę danych podczas importowania pliku tekstowego, zaznacz kolumnę w polu Podgląd danych, a następnie zaznacz opcję Nie importuj kolumny (pomiń).


Pokazuje wygląd tekstu podzielonego na kolumny na arkuszu roboczym.


Dwukrotnie kliknij nazwę okna na liście, aby wyświetlić ukryte okno.


Równocześnie włącza udostępnianie skoroszytu i prowadzenie historii zmian tak, że można wyróżnić kolejno wprowadzane zmiany. Jeśli skoroszyt jest już udostępniany i to pole zostanie wyczyszczone, skoroszyt zostanie usunięty z udostępnianego użytku a historia zmian zostanie wyłączona i zmiany wprowadzane do skoroszytu nie będą już wyróżniane. Aby wyróżnić zmienione komórki, należy się upewnić, że pole wyboru Wyróżniaj zmiany na ekranie jest zaznaczone. Aby uzyskać więcej informacji na temat zmian, które są zaznaczane lub ignorowane, kliknij przycisk  [image].


Zaznacz pole wyboru Kto, aby wyróżniać zmiany w skoroszycie wprowadzone przez osobę lub osoby zaznaczone w polu Kto.


Wyróżnia zmiany wprowadzone na arkuszu roboczym. Aby pokazać szczegóły zmian, umieść wskaźnik na wyróżnionej komórce. Numer wiersza zawierającego wyróżnioną komórkę będzie także wyróżniony. Aby uzyskać więcej informacji na temat zmian, które są zaznaczane lub ignorowane, kliknij przycisk  [image].


Zaznacz pole wyboru Kiedy, aby wyświetlać zmiany wprowadzone w okresie czasu określonym w polu Kiedy. Kliknij opcję Wszystkie, Od czasu ostatniego zapisu, Jeszcze nie przejrzane lub Od daty, aby zmienić okres czas, dla którego chcesz wyświetlać zmiany. Jeśli została kliknięta opcja Od daty, wpisz żądaną datę w polu Kiedy. Jeśli została kliknięta opcja Jeszcze nie przejrzane, można wyróżniać zmiany, które jeszcze nie były przeglądane za pomocą polecenia Zaakceptuj lub odrzuć zmiany w podmenu Rejestruj zmiany polecenia Narzędzia.


Zaznacz pole wyboru Gdzie, aby wyróżniać zmiany tylko w określonym zakresie komórek. Trzymając naciśnięty klawisz CTRL klikaj komórki, aby zaznaczyć komórki nie sąsiadujące, dla których mają być wyróżniane zmiany. Przycisk Zwiń okno dialogowe po prawej stronie tego okna powoduje tymczasowe przesunięcie okna dialogowego tak, aby można było wprowadzić zakres przez zaznaczenie komórek na arkuszu roboczym. Po zakończeniu można ponownie kliknąć ten przycisk, aby wyświetlić całe okno dialogowe.


Wyświetla zmiany na oddzielnym arkuszu roboczym Historia, przeznaczonym do filtrowania informacji w celu znalezienia żądanych zmian. To pole wyboru jest dostępne tylko po zapisaniu skoroszytu jako skoroszytu udostępnianego. Aby uzyskać więcej informacji na temat prowadzenia i wyświetlania arkusza roboczego Historia tak, aby zawierał on zmiany wprowadzone i zapisane od czasu jego ostatniego przeglądania, kliknij przycisk  [image].


Dodaje nowy widok włącznie z obszarami wydruku i ustawieniami utworzonymi na arkuszu roboczym.


Usuwa widok zaznaczony w polu Widoki.


Wyświetla listę widoków zdefiniowanych dla aktywnego arkusza roboczego.


Wpisz hasło, aby uniemożliwić nie upoważnionym użytkownikom usunięcie ochrony skoroszytu. W haśle rozróżniana jest wielkość liter. Długość hasła nie może przekraczać 15 znaków, włącznie z literami, cyframi i symbolami.


Chroni strukturę skoroszytu tak, że nie można usuwać, przenosić, ukrywać, pokazywać lub zmieniać nazw arkuszy roboczych ani nie można wstawiać nowych arkuszy.


Chroni okna skoroszytu przed przenoszeniem, zmianą rozmiarów, ukrywaniem, pokazywaniem lub zamykaniem.


Dwukrotnie kliknij nazwę arkusza na liście, aby wyświetlić arkusz w aktywnym skoroszycie.


Odłącza zaznaczonego użytkownika od udostępnianego skoroszytu. Kliknij przycisk Usuń, aby usunąć użytkownika, którego połączenie sieciowe zostało przerwane lub który już nie korzysta ze skoroszytu, lecz pozostawił otwarte połączenie ze skoroszytem. Ostrzeżenie: Po usunięciu za pomocą tej opcji użytkownika, który obecnie wprowadzał zmiany w udostępnianym skoroszycie spowoduje utratę tych zmian, które wcześniej nie zostały zapisane. Odłączony użytkownik może skorzystać z polecenia Zapisz jako w menu Plik, aby zapisać udostępniany skoroszyt pod nową nazwą oraz, jeśli w pierwotnym udostępnianym skoroszycie była prowadzona historia zmian, użytkownik może scalić zmiany z powrotem z pierwotnym udostępnianym skoroszytem.


Pokazuje nazwy użytkowników, którzy obecnie pracują w skoroszycie oraz daty i godziny otwarcia skoroszytu.


Pozwala innym użytkownikom w sieci równocześnie zmieniać wyświetlany skoroszyt, a także scalać kolejno tworzone kopie tego skoroszytu. Zaznaczenie tego pola wyboru spowoduje zapisanie skoroszytu jako skoroszytu udostępnianego. Aby uzyskać więcej informacji na temat pracy w udostępnianych skoroszytach, kliknij przycisk  [image].


Przy każdym zapisywaniu skoroszytu zapewnia jego aktualizację na podstawie zmian wprowadzonych i zapisanych przez innych użytkowników.


Zapewnia aktualizację skoroszytu na podstawie zmian wprowadzonych i zapisanych przez innych użytkowników w odstępach czasu określonych w polu minuty.


W określonych odstępach czasu skoroszyt jest aktualizowany na podstawie zmian wprowadzonych przez innych użytkowników, lecz w czasie aktualizacji nie są zapisywane własne zmiany.


W określonych odstępach czasu skoroszyt jest aktualizowany na podstawie zmian wprowadzonych przez innych użytkowników oraz własnych zmian.


Określa sposób przeglądania zmian pozostających w konflikcie przy zapisywaniu udostępnianego skoroszytu. Aby uzyskać więcej informacji na temat rozwiązywania konfliktów w udostępnianym skoroszycie, kliknij przycisk  [image].


Wyświetla okno dialogowe Usuń konflikty, aby przy zapisywaniu skoroszytu można było obejrzeć każdą sprzeczną zmianę i zdecydować, które zmiany należy zachować.


Przy każdym zapisywaniu powoduje odrzucenie wszelkich sprzecznych zmian i zachowanie własnych. Kliknięcie opcji Zmiany zapisane wygrywają powoduje, że przy zapisywaniu udostępnianego skoroszytu nie będzie wyświetlane okno dialogowe Usuń konflikty.


Określa osobiste opcje drukowania i filtrowania dla udostępnianego skoroszytu. Jeśli zostanie zaznaczona jedna lub obie poniższe opcje, wybrane ustawienia są niezależnie zapisywane wraz z kopią udostępnianego skoroszytu.


Zapisuje osobiste ustawienia drukowania określone w udostępnianym skoroszycie. Ustawienia drukowania dotyczą podziału na strony, obszarów wydruku, wszelkich ustawień dokonanych w podglądzie podziału na strony i wszelkich ustawień w oknie dialogowym Ustawienia strony (menu Plik).


Zapisuje wszelkie ustawienia wprowadzone za pomocą poleceń w podmenu Filtr w menu Dane, wraz z filtrowaniem, do którego było używane polecenie Autofiltrowanie.


Określa częstość przeglądania zmian wprowadzonych przez innych użytkowników .


Określa, czy przy udostępnianiu skoroszytu ma być prowadzona historia zmian. Jeśli historia zmian jest prowadzona, można przeglądać wyróżnione zmiany i scalać je z wielu kopii tego samego skoroszytu w określonych odstępach czasu.


Powoduje przechowywanie informacji na temat zmian wprowadzonych do skoroszytu w zależności od upływającego czasu. W polu dni po prawej stronie pola Trzymaj historię zmian przez wprowadź liczbę dni przechowywania historii zmian.


Wyłącza prowadzenie historii zmian. Nie będzie już możliwe scalanie zmian z wielu kopii tego samego skoroszytu ani przeglądanie wyróżnionych zmian.