Polecenia menu Plik (Edytor równań)

Polecenia menu Plik umożliwiają umieszczanie i aktualizowanie równań w dokumencie oraz zakończenie sesji Edytora równań.

Polecenia te dostępne są jedynie po otwarciu obiektu przez wybranie polecenia Obiekt: Równanie z menu Edycja, a następnie polecenia Otwórz, a także wtedy, gdy równania są poddawane edycji w osobnym oknie aplikacji.

Aktualizuj

Aktualizuje równanie w dokumencie bez zamykania okna Edytora równań.

Zakończ i powróć do dokumentu

Kończy i zamyka wszystkie okna Edytora równań oraz aktualizuje równanie w dokumencie, jeśli zostały wprowadzone zmiany.


Polecenia menu Edycja (Edytor równań)

Menu Edycja zawiera polecenia udostępniające rozmaite sposoby modyfikowania równań. Polecenia te umożliwiają przenoszenie lub kopiowanie części równania z jednego miejsca w inne za pomocą Schowka.

Cofnij

Cofa ostatnio wykonaną czynność. Jeżeli ostatnią czynnością było polecenie Cofnij, wybranie tego polecenia ponawia poprzednią czynność. Jeżeli cofnięcie ostatniej czynności nie jest w danej chwili możliwe, polecenie to będzie w menu przyciemnione.

Wytnij

Przenosi zaznaczone elementy do Schowka i usuwa je z równania. Poprzednia zawartość Schowka zostanie utracona, nawet jeśli polecenie Wytnij zostanie cofnięte.

Kopiuj

Kopiuje zaznaczone elementy do Schowka, nie usuwając ich z równania. Poprzednia zawartość Schowka zostanie utracona, nawet jeśli polecenie Kopiuj zostanie cofnięte.

Wklej

Wstawia zawartość Schowka do równania w punkcie wstawiania lub zastępuje zawartością Schowka uprzednio zaznaczony tekst. Jeżeli Schowek zawiera element inny niż równanie, Edytor równań wyświetla komunikat o błędzie.

Wyczyść

Usuwa z równania zaznaczone elementy. Polecenie to nie zmienia zawartości Schowka.

Zaznacz wszystko

Zaznacza całe równanie, także te elementy, które nie są w danej chwili widoczne, ponieważ znajdują się poza krawędzią okna. Polecenie to można wykorzystać przy kopiowaniu całego równania do Schowka w celu wstawienia go do dokumentu.


Polecenia menu Widok (Edytor równań)

Polecenia z menu Widok pozwalają modyfikować wygląd okna Edytora równań i sposób wyświetlania w nim równań.

Polecenia dotyczące powiększania (100%, 200%, 400% i Powiększenie) są dostępne tylko wtedy, gdy Edytor równań został uruchomiony jako samodzielna aplikacja lub po otwarciu równania przez wybranie polecenia Obiekt: Równanie z menu Edycja, a następnie wybranie polecenia Otwórz.

100%

Wyświetla w bieżącym oknie równanie w rzeczywistym rozmiarze, a więc w takim, w jakim pojawi się w dokumencie i na wydruku.

200%

Wyświetla w bieżącym oknie równanie dwukrotnie większe niż jest w rzeczywistości. Polecenie to nie wpływa na rzeczywisty rozmiar równania w dokumencie.

400%

Wyświetla w bieżącym oknie równanie czterokrotnie większe niż jest w rzeczywistości. Jest to przydatne przy oglądaniu małych znaków lub przy wprowadzaniu drobnych poprawek za pomocą podsuwania. Polecenie to nie wpływa na rzeczywisty rozmiar równania w dokumencie.

Powiększenie

Zmienia skalę powiększenia równania wyświetlanego w bieżącym oknie. Obraz można powiększyć w celu ułatwienia edycji poszczególnych części równania lub zmniejszyć, aby obejrzeć całe równanie. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Polecenie Powiększenie (menu Widok).

Pasek narzędzi

Pokazuje lub ukrywa pasek narzędzi Edytora równań.

Odśwież

Ponownie wyświetla równanie w bieżącym oknie i w aktualnej skali. Polecenie to można wykorzystać w celu odświeżenia zawartości ekranu.

Pokaż wszystko

Włącza i wyłącza wyświetlanie pewnych symboli specjalnych, takich jak znaki tabulacji i odstępy.


Polecenia menu Format (Edytor równań)

Polecenia menu Format służą do ustalania położenia równań i ich poszczególnych elementów. Pierwsze pięć poleceń pozwala określić wyrównanie poziome (justowanie) elementów stosów i macierzy. Aby użyć polecenia dotyczącego wyrównania, zaznaczony tekst lub punkt wstawiania musi znajdować się w obszarze stosu lub w macierzy. Aby zastosować polecenie wyrównania do kolumn macierzy, należy użyć polecenia Macierz.

Wyrównaj do lewej

Przesuwa wiersze w poziomie, wyrównując je do pierwszego znaku z lewej strony.

Wyrównaj do środka

Przesuwa wiersze w poziomie, wyrównując je do środka.

Wyrównaj do prawej

Przesuwa wiersze w poziomie, wyrównując je do ostatniego znaku z prawej strony.

Wyrównaj do =

Przesuwa wiersze w poziomie tak, aby znaki = oraz inne symbole równości i nierówności znajdowały się w tej samej kolumnie.

Wyrównaj do.

Przesuwa wiersze w poziomie, tak aby znaki separatora dziesiętnego znajdowały się w tej samej kolumnie. Znakami separatora dziesiętnego mogą być kropki lub przecinki, zależnie od konwencji zapisu matematycznego obowiązujących w danym kraju.

Macierz

Umożliwia modyfikację wcześniej utworzonej macierzy. Aby użyć tego polecenia, należy albo zaznaczyć macierz, która ma zostać poddana edycji, albo umieścić punkt wstawiania w dowolnym punkcie obszaru macierzy. W przeciwnym razie polecenie to będzie w menu przyciemnione, a więc niedostępne. Okno dialogowe wyświetlane po wybraniu polecenia Macierz jest takie samo, jak okno służące do tworzenia nowej macierzy. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Polecenie Macierz (menu Format).

Odstępy

Pozwala określić położenie elementów w równaniu. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Polecenie Odstępy (menu Format).


Polecenia menu Styl (Edytor równań)

Poszczególne polecenia menu Styl wykorzystywane są do przypisywania określonego stylu lub czcionki zaznaczonej grupie znaków w równaniu oraz do określania, jakie style i czcionki zostaną zastosowane do znaków wpisywanych po wybraniu danego polecenia. Style i właściwości formatowania czcionek można także stosować bezpośrednio za pomocą polecenia Inny. Można także zmienić definicję wbudowanego stylu za pomocą polecenia Definiuj. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Zmiana stylu Edytora równań.

Matematyka

Przypisuje styl Matematyka zaznaczonej grupie znaków lub znakom wpisywanym po wybraniu tego polecenia. Stylu Matematyka należy używać najczęściej, ponieważ pozwala on odróżnić funkcje od zmiennych i odpowiednio formatuje znaki. Aby wstawiać znaki specjalne, należy korzystać z innych dostępnych stylów.

Tekst

Przypisuje styl Tekst zaznaczonej grupie znaków lub znakom wpisywanym po wybraniu tego polecenia. Opcja ta ułatwia wpisywanie w Edytorze równań zwykłego tekstu. Ponadto, wybranie tej opcji powoduje wyłączenie w Edytorze równań wstawiania automatycznych odstępów i uaktywnienie klawisza spacji. Aby uzyskać więcej informacji na temat wykorzystania polecenia Tekst, zobacz Wprowadzanie tekstu w równaniu.

Funkcja

Przypisuje styl Funkcja zaznaczonej grupie znaków lub znakom wpisywanym po wybraniu tego polecenia. Polecenia tego używa się w celu przypisania stylu Funkcja sekwencji znaków, której Edytor równań nie rozpoznaje jako nazwy funkcji.

Zmienna

Przypisuje styl Zmienna zaznaczonej grupie znaków lub znakom wpisywanym po wybraniu tego polecenia. Polecenia tego używa się w celu przypisania stylu Zmienna sekwencji znaków, którą Edytor równań niepoprawnie interpretuje jako nazwę funkcji.

Greka

Przypisuje jeden z dwóch stylów alfabetu greckiego zaznaczonej grupie znaków lub znakom wpisywanym po wybraniu tego polecenia. Małym literom zostaje przypisany styl Greka - małe, a wielkim literom styl Greka - wielkie. Aby uzyskać więcej informacji na temat stosowania stylów alfabetu greckiego za pomocą klawiatury, zobacz Stosowanie stylów w równaniu za pomocą klawiatury.

Macierz-Wektor

Przypisuje styl Macierz-Wektor zaznaczonej grupie znaków lub znakom wpisywanym po wybraniu tego polecenia. Aby uzyskać więcej informacji na temat stosowania stylu Macierz-Wektor za pomocą klawiatury, zobacz Stosowanie stylów w równaniu za pomocą klawiatury.

Inny

Umożliwia bezpośrednie przypisanie czcionek i właściwości formatowania znaków zaznaczonej grupie znaków lub znakom wpisywanym po wybraniu tego polecenia.

Definiuj

Umożliwia zdefiniowanie stylów wykorzystywanych w równaniach. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Polecenie Definiuj (menu Styl).


Polecenia menu Rozmiar (Edytor równań)

Poszczególne polecenia menu Rozmiar umożliwiają przypisanie określonego rozmiaru zaznaczonej grupie znaków lub znakom wpisywanym po wybraniu tego polecenia. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Zmiana definicji rozmiaru elementu matematycznego w równaniu.

Normalny

Przypisuje rozmiar pełny zaznaczonej grupie znaków lub znakom wpisywanym w tym samym polu równania po wybraniu tego polecenia.

Indeks dolny

Przypisuje rozmiar indeksu dolnego zaznaczonej grupie znaków lub znakom wpisywanym w tym samym polu równania po wybraniu tego polecenia.

Indeks dolny podrzędny

Przypisuje rozmiar indeksu dolnego podrzędnego zaznaczonej grupie znaków lub znakom wpisywanym w tym samym polu równania po wybraniu tego polecenia.

Symbol

Przypisuje rozmiar symbolu zaznaczonej grupie znaków lub znakom wpisywanym w tym samym polu równania po wybraniu tego polecenia.

Symbol podrzędny

Przypisuje rozmiar symbolu podrzędnego zaznaczonej grupie znaków lub znakom wpisywanym w tym samym polu równania po wybraniu tego polecenia.

Inne

Umożliwia bezpośrednie określenie rozmiaru dla zaznaczonej grupy znaków lub dla znaków wpisywanych w tym samym polu równania po wybraniu tego polecenia.

Definiuj

Umożliwia zmianę definicji pierwszych pięciu rozmiarów dostępnych w tym menu. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Polecenie Definiuj (Edytor równań, menu Rozmiar).


Polecenie Definiuj (Edytor równań, menu Rozmiar)

Wyświetla okno dialogowe Rozmiary, umożliwiające określenie rozmiarów, jakie mają być przypisane poszczególnym elementom matematycznym równania, takim jak symbole matematyczne stosowane w szablonach. Po zmianie rozmiaru czcionki dowolnego elementu wszystkie równania w bieżącym dokumencie zostaną narysowane od nowa z uwzględnieniem nowych definicji rozmiarów. Polecenie to nie wpływa na równania zapisane w dokumentach na dysku, do czasu ich ponownej edycji w Edytorze równań.

Opcje okna dialogowego

Normalny

Określa rozmiar czcionki dla zwykłych znaków w większości pól równania. Wartością domyślną jest 12 punktów.

Indeks dolny/górny

Określa rozmiar czcionki dla indeksów dolnych i górnych, dołączonych do znaków o rozmiarze Normalny. Rozmiar ten jest używany także dla granic całek, sum i innych szablonów. Wartością domyślną jest 7 punktów.

Indeks dolny/górny podrzędny

Określa rozmiar czcionki dla podrzędnych indeksów dolnych i górnych, dołączonych do znaków o rozmiarze Indeks, oraz dla wszelkich innych znaków wymagających drugiego poziomu zmniejszenia rozmiaru. Rozmiar ten używany jest także dla granic elementów w szablonach zawierających się w granicach innych szablonów. Na przykład, rozmiar Indeks dolny podrzędny używany jest dla indeksu górnego granic całek. Wartością domyślną jest 5 punktów.

Symbol

Określa rozmiar czcionki dla symboli o dużych rozmiarach, stanowiących część szablonów całek, sum, iloczynów i innych. Wartością domyślną jest 18 punktów.

Symbol podrzędny

Określa rozmiar czcionki używanej w szablonach dla symboli podwyższonych lub obniżonych w stosunku do innych znaków. Wartością domyślną jest 12 punktów.

Anuluj

Pozwala zamknąć okno dialogowe bez wprowadzania jakichkolwiek zmian, nawet jeżeli wcześniej zostało wybrane polecenie Zastosuj.

Zastosuj

Umożliwia obejrzenie efektów wprowadzonych zmian rozmiarów czcionek. Po kliknięciu przycisku Zastosuj można wybrać przycisk Anuluj lub przycisk OK. Jeżeli zostanie wybrany przycisk Anuluj, wprowadzone zmiany rozmiarów nie zostaną zastosowane. Wybranie przycisku OK spowoduje zastosowanie nowych rozmiarów czcionek.

Domyślne

Przywraca standardowe wartości rozmiarów czcionek Edytora równań dla wszystkich definicji.

_____________

Zobacz także

Zmiana definicji rozmiaru elementu matematycznego w równaniu


Polecenie Macierz (Edytor równań, menu Format)

Wyświetla okno dialogowe Macierz, umożliwiające określenie liczby wierszy i kolumn w macierzy, a także sposobu ich wyrównywania. Za pomocą polecenia Macierz można także utworzyć tabele i obramowania wokół równań. Okno dialogowe Macierz wyświetlane jest również po wybraniu jednego z trzech ostatnich szablonów w palecie macierzy.

Opcje okna dialogowego

Wyrównanie kolumn

Elementy każdej kolumny są rozmieszczane poziomo w taki sposób, aby były wyrównane zgodnie z wybraną opcją. Dostępne opcje wyrównania są takie same jak opcje menu Format.

Kolumny

Określa liczbę kolumn w macierzy. Macierz może zawierać maksymalnie 31 kolumn.

Jednakowa szerokość kolumn

Wszystkim kolumnom w macierzy zostaje przypisana szerokość kolumny najszerszej.

Wyrównanie wierszy

Elementy każdego wiersza są wyrównywane do góry, do dołu lub do linii bazowej.

Wiersze

Określa liczbę wierszy w macierzy. Macierz może zawierać maksymalnie 31 wierszy.

Jednakowa wysokość wierszy

Jeżeli zostanie zaznaczone pole wyboru Jednakowa wysokość wierszy, wszystkie wiersze macierzy będą miały tę samą wysokość, równą wysokości najwyższego wiersza. W innym przypadku wysokość każdego wiersza macierzy określana jest w Edytorze równań oddzielnie.

Tabele i krawędzie

Klikając odstępy między komórkami macierzy w oknie dialogowym, można utworzyć różne rodzaje linii rozdzielających poszczególne komórki. Pierwsze kliknięcie wstawia linię ciągłą, drugie kliknięcie wstawia linię kreskowaną, a trzecie linię kropkowaną. Kolejne, czwarte kliknięcie usuwa wstawioną linię. Klikając na zewnątrz macierzy, można utworzyć wokół niej obramowanie. Pozwala to na tworzenie tabel.

Aby utworzyć obramowanie wokół równania, należy utworzyć to równanie w polu macierzy 1 [image] 1. Podczas formatowania macierzy można utworzyć wokół niej linie ciągłe, klikając kolejno wszystkie jej brzegi.


Polecenie Definiuj (Edytor równań, menu Styl)

Wyświetla okno dialogowe Style, umożliwiające określenie czcionek i właściwości formatowania znaków dla poszczególnych stylów Edytora równań.

Opcje okna dialogowego

Styl

Wyświetla listę dostępnych stylów.

Czcionka

W kolumnie Czcionka wyświetlana jest nazwa czcionki aktualnie przypisanej do danego stylu. Aby wybrać inną czcionkę, kliknij symbol [image] przy nazwie czcionki. Ukaże się lista dostępnych czcionek, której zawartość zależy od drukarki aktualnie określonej jako domyślna oraz od tego, jakie czcionki zostały zainstalowane w systemie.

Format znaku

Znacznik wyboru w polu Format znaku wskazuje, że definicja stylu zawiera atrybut czcionki - pogrubienie lub kursywę. Kliknięcie pustego pola wstawia do niego symbol [image], co wskazuje, że atrybut został wybrany, natomiast kliknięcie symbolu [image] powoduje wyczyszczenie pola i usunięcie atrybutu czcionki z definicji stylu.

Anuluj

Pozwala zamknąć okno dialogowe Style bez wprowadzania jakichkolwiek zmian.

OK

Aktualizuje definicje stylów zgodnie z wprowadzonymi zmianami. Zmiany formatowania zostaną zastosowane do wszystkich równań w bieżąco otwartych oknach Edytora równań. Równania zapisane w dokumentach na dysku zostaną zaktualizowane dopiero po ponownym otwarciu ich w Edytorze równań.

_____________

Zobacz także

Zmiana definicji rozmiaru elementu matematycznego w równaniu

Zmiana stylu Edytora równań

Polecenia menu Styl


Polecenie Powiększenie (Edytor równań, menu Widok)

Wyświetla okno dialogowe Powiększenie, pozwalające określić wielkość równania wyświetlanego na ekranie.

Uwaga   Polecenie to dostępne jest tylko wtedy, gdy Edytor równań został uruchomiony jako samodzielna aplikacja lub po otwarciu równania poleceniem Obiekt: Równanie z menu Edycja, a następnie wybranie polecenia Otwórz.

Opcje okna dialogowego

Powiększenie

Pozwala określić skalę powiększenia równania wyświetlanego na ekranie w stosunku do wielkości rzeczywistej. Na przykład, wybranie wartości 200% spowoduje, że równanie zostanie wyświetlone w dwukrotnym powiększeniu, a wybranie wartości 400% spowoduje wyświetlenie równania w powiększeniu czterokrotnym.

Inne

Zmniejsza lub powiększa równanie w podanej przez użytkownika skali. Skala powiększenia musi zawierać się w przedziale od 25 do 400 procent.

_____________

Zobacz także

Zmiana rozmiaru wyświetlanego równania


Polecenie Odstępy (Edytor równań, menu Format)

Wyświetla okno dialogowe Odstępy, pozwalające określić wartości używane przez Edytor równań w algorytmach automatycznego wstawiania odstępów i formatowania. Wpisując nowe wartości, można posłużyć się domyślną jednostką Edytora równań, jaką jest procent rozmiaru pełnego (%). Można także podać wartości liczbowe w innych jednostkach, takich jak cale (cal), centymetry (cm), milimetry (mm), punkty (pt) lub pica (pi). Aby przywrócić pierwotne wartości odstępów używanych w Edytorze równań, należy wybrać przycisk Domyślne.

Opcje okna dialogowego

Odstęp międzywierszowy

Określa odstępy między wierszami tekstu w równaniu.

Odstęp między wierszami macierzy

Określa odstępy między wierszami w macierzy.

Odstęp między kolumnami macierzy

Określa odstępy między kolumnami w macierzy.

Podniesienie indeksu górnego

Określa wielkość podniesienia linii bazowej tekstu tworzącego indeks górny.

Głębokość indeksu dolnego

Określa wielkość obniżenia linii bazowej tekstu tworzącego indeks dolny.

Górna granica sumowania

Określa wielkość podniesienia linii bazowej tekstu nad symbolem szablonu takim jak

 lub [image].

Dolna granica sumowania

Określa wielkość obniżenia linii bazowej tekstu pod symbolem szablonu takim jak [image] lub [image].

Odstęp między granicami

Określa wielkość obniżenia linii bazowej dodatkowych wierszy tekstu pod symbolem szablonu takim jak [image] lub [image].

Wysokość licznika ułamka

Określa wysokość podniesienia najniższego punktu tekstu licznika ułamka nad kreskę ułamkową.

Głębokość mianownika ułamka

Określa wielkość obniżenia linii bazowej tekstu mianownika ułamka pod kreską ułamkową.

Wysunięcie kreski ułamkowej

Określa, jak daleko kreska ułamkowa wystaje poza tekst najdłuższego licznika lub mianownika.

Grubość kreski ułamkowej

Określa grubość kreski ułamkowej i innych kresek rozdzielających.

Grubość podrzędnej kreski ułamkowej

Określa grubość kreski w ułamkach piętrowych (ułamkach wewnątrz ułamków).

Wysunięcie ograniczników

Określa, jak daleko ograniczniki, np. nawiasy ([ ]), wystają nad i pod tekstem i symbolami.

Dopasowanie odstępów

Określa wielkość odstępów między tekstem a symbolami (takimi jak +, -, /, itd.) w tym samym wierszu. Wartość ta musi być wyrażona w procentach.

Przerwa minimalna

Określa minimalny dopuszczalny odstęp między licznikiem, mianownikiem i kreską ułamkową.

Odstęp od pierwiastka

Określa wielkość obniżenia tekstu pod pierwiastkiem.

Odstęp od ozdobnika

Określa wielkość podniesienia znaków tworzących ozdobniki górne ponad tekst. Polecenie to nie ma zastosowania do znaku "prim" - zobacz Wysokość podstawowa.

Wysokość podstawowa

Określa wielkość podniesienia znaku "prim" nad tekstem.

Anuluj

Umożliwia zamknięcie okna dialogowego bez wprowadzenia zmian, nawet jeżeli wcześniej użyto polecenia Zastosuj.

Zastosuj

Umożliwia obejrzenie efektów wprowadzonych zmian odstępów. Po wybraniu przycisku Zastosuj można kliknąć przycisk Anuluj lub OK. Wybranie przycisku Anuluj spowoduje rezygnację z wprowadzonych zmian. Wybranie przycisku OK spowoduje, że zmiany zostaną zastosowane do równania.

Domyślne

Przywraca pierwotne, domyślne wartości odstępów Edytora równań.

_____________

Zobacz także

Zmiana definicji odstępów w równaniu


stos

Stos jest pionowym układem równań bądź elementów równania. Stos tworzy się, naciskając klawisz ENTER na końcu pola - powoduje to otwarcie nowego pola bezpośrednio pod polem bieżącym. Można wypełnić nowe pole, ponownie nacisnąć klawisz ENTER i tak dalej, formując w ten sposób pionowy stos. Stos można utworzyć z dowolnego pola w równaniu. Jedno równanie może zawierać kilka stosów; można także tworzyć stosy równań.


palety symboli

Przyciski symboli znajdują się w górnym wierszu paska narzędzi Edytora równań. Kliknięcie jednego z tych przycisków powoduje wyświetlenie odpowiedniej palety symboli. Aby wstawić do równania symbol z palety, należy przytrzymać wciśnięty przycisk myszy i przeciągnąć wskaźnik na wybrany symbol. Kiedy symbol zostanie podświetlony, należy zwolnić przycisk myszy.


palety szablonów

Przyciski szablonów znajdują się w dolnym wierszu paska narzędzi Edytora równań. Kliknięcie jednego z tych przycisków powoduje wyświetlenie odpowiedniej palety szablonów. Aby wstawić do równania szablon z palety, należy przytrzymać wciśnięty przycisk myszy i przeciągnąć wskaźnik na wybrany szablon. Kiedy szablon zostanie podświetlony, należy zwolnić przycisk myszy.


styl Matematyka

Kiedy stosowany jest styl Matematyka, Edytor równań uaktywnia algorytm rozpoznawania funkcji obejmujący zaznaczone znaki lub znaki wpisywane po wybraniu tego stylu. Jeżeli pewien ciąg znaków zostanie rozpoznany jako standardowy skrót nazwy funkcji (na przykład "sin" jako skrót nazwy funkcji "sinus"), do tych znaków zostanie zastosowany styl Funkcja. W innym przypadku znaki zostaną sformatowane przy użyciu stylu Zmienna.


wielokropek

Wielokropek jest znakiem składającym się z trzech kropek i oznaczającym, że pewne elementy zostały pominięte - zwykle dlatego, że w oczywisty sposób wynikają z kontekstu. Edytor równań pozwala wstawiać poziome, pionowe i ukośne rzędy kropek, wskazujące na pominięcie elementów różnych typów.


ozdobniki

Do zmiennych matematycznych często są dołączane znaki prim, daszki, kreski lub kropki. Symbole te, nazywane niekiedy znakami diakrytycznymi bądź akcentami, w Edytorze równań noszą nazwę ozdobników.


równanie

Formalny zapis równości bądź równoważności wyrażeń matematycznych lub logicznych.


ograniczniki

Ograniczniki służą do ujmowania wyrażeń w pary odpowiadających sobie symboli, takich jak nawiasy kwadratowe, okrągłe i klamrowe oraz pojedyncze i podwójne kreski pionowe.


macierz

Macierz jest tablicą (tabelą) elementów, używaną do konstruowania wektorów, wyznaczników, macierzy i innych układów tabelarycznych.


podsuwanie

Podsuwanie pozwala precyzyjnie umiejscowić poszczególne elementy równania. Zaznaczone elementy można przesuwać poziomo lub pionowo z dokładnością jednego piksela w bieżącej skali wyświetlania. Jeżeli równanie wyświetlone jest w skali 400%, można przesuwać jego elementy z dokładnością do jednej czwartej punktu.


symbole operatorów

Symbole operatorów matematycznych, na przykład znaki plus i minus, oznaczają działania wykonywane na jednym lub kilku elementach. Edytor równań zawiera symbole prostych działań arytmetycznych, działań na zbiorach lub abstrakcyjnych wielkościach algebraicznych, a także złożeń funkcji.


paleta

Paleta jest grupą powiązanych logicznie symboli i szablonów, wyświetlaną po kliknięciu przycisku na pasku narzędzi Edytora równań. Palety symboli można traktować jako rozszerzenie normalnej klawiatury. Wybranie symbolu powoduje wstawienie go do równania, tak jak naciśnięcie klawisza wstawia znak. Palety symboli wstawiają sformatowane zestawy symboli i pustych pól przeznaczonych do wstawiania elementów równania. Równanie tworzy się, wstawiając szablony i wypełniając ich pola tekstem.


symbol relacji

Symbol relacji wyraża zależność między dwoma wielkościami - najczęściej równość, nierówność lub równoważność.


symbol

Symbole to specjalne znaki używane do tworzenia równań. Symbole tego samego typu zgrupowane są na paletach wybieranych kliknięciem przycisku na pasku narzędzi Edytora równań. Palety symboli można traktować jako rozszerzenie normalnej klawiatury. Wybranie symbolu z palety powoduje wstawienie go do równania, tak jak naciśnięcie klawisza wstawia znak.


szablon

Szablon jest sformatowanym zestawem symboli i pustych pól przeznaczonych na elementy równania. Wyrażenia matematyczne buduje się, wstawiając szablony i wypełniając ich pola. Po wstawieniu szablonu punkt wstawiania zostaje automatycznie przesunięty do pola, które prawdopodobnie będzie wypełniane jako pierwsze - jest to pole główne. Wstawiając szablony do pól wstawiania innych szablonów można tworzyć złożone, hierarchiczne formuły.


Edytor równań i jego możliwości

Poniższe równanie opisuje wielkość statystyczną - odchylenie standardowe. Kliknij odpowiednie pola, aby uzyskać informacje o możliwościach Edytora równań.


Powiększony widok

Podczas pracy można wybrać z menu Widok skalę, w jakiej ma być wyświetlane równanie: 100%, 200% lub 400%. Można także ustawić skalę niestandardową, z przedziału od 25% do 400%. Skala wyświetlania nie wpływa na rzeczywisty rozmiar równania na wydruku. Aby użyć tego widoku podczas edycji, uruchom Edytor równań jako samodzielną aplikację lub otwórz obiekt, wybierając polecenie Obiekt: Równanie z menu Edycja, a następnie polecenie Otwórz.


Odśwież

Po dokonaniu dużych zmian w formatowaniu równania może zajść potrzeba odświeżenia ekranu po to, by usunąć zbędne znaki, takie jak te widoczne na rysunku. Ekran można w każdej chwili odświeżyć, wybierając z menu Widok polecenie Odśwież lub naciskając klawisze CTRL+D.


Style

W domyślnym stylu Matematyka wszystkie znaki rozpoznawane przez Edytor równań jako zmienne matematyczne formatowane są kursywą. Za pomocą menu Styl można zastosować inne style. Na przykład, styl Tekst jest stosowany do wyrazów, które nie powinny być interpretowane jako zmienne, wektory, macierze lub inne elementy matematyczne.


Rozszerzanie szablonów

Znak pierwiastka kwadratowego lub dowolny inny szablon można wstawić, wybierając go z palety, jaka pojawia się po kliknięciu przycisku na pasku narzędzi Edytora równań. Szablony rozszerzają się automatycznie w miarę wpisywania w nie tekstu równania.


Odstępy i wyrównywanie

Edytor równań automatycznie dobiera odstępy. W domyślnym stylu Matematyka naciskanie klawisza spacji nie wywołuje żadnego efektu. Aby uzyskać odpowiedni wygląd równania, można:

•	Wybrać jeden z odstępów [image] z paska narzędzi Edytora równań.

•	"Podsunąć" wybrane elementy za pomocą klawiszy CTRL+STRZAŁKA.

•	Wyrównać "stos" równań, wybierając odpowiednie polecenie wyrównania z menu Format.


Punkt wstawiania

Za pomocą klawisza TAB można przemieszczać się cyklicznie po kolejnych polach w równaniu do przodu, a za pomocą klawiszy SHIFT+TAB do tyłu. Kształt i rozmiar punktu wstawiania zmieniają się w zależności od pola, w którym się znajduje. Wzdłuż podstawy pola biegnie pozioma kreska, a z góry na dół kreska pionowa. W tym przykładzie punkt wstawiania znajduje się w pozycji wpisywania kolejnego znaku o rozmiarze takim samym jak znak X.


Ozdobniki

  Do zmiennych matematycznych można dołączać znaki prim, daszki, kreski i kropki. W tym celu wystarczy umieścić punkt wstawiania z prawej strony zmiennej i wybrać odpowiedni ozdobnik z paska narzędzi Edytora równań.

  Pola dla indeksów górnych i dolnych wstawia się w ten sam sposób, używając innej palety na pasku narzędzi.


Ustawianie punktu wstawiania w równaniu za pomocą klawiatury

Naciśnij	Aby przesunąć punkt wstawiania
TAB	Na koniec pola. Jeżeli punkt wstawiania znajduje się na końcu pola, zostaje przesunięty do następnego pola logicznego.
SHIFT+TAB	Na koniec poprzedniego pola.
STRZAŁKA W PRAWO	O jedną pozycję w prawo wewnątrz bieżącego pola lub szablonu.
STRZAŁKA W LEWO	O jedną pozycję w lewo wewnątrz bieżącego pola lub szablonu.
STRZAŁKA W GORĘ	Jeden wiersz w górę.
STRZAŁKA W DÓŁ	Jeden wiersz w dół.
HOME	Na początek bieżącego pola.
END	Na koniec bieżącego pola.
Uwaga   Aby wstawić znak tabulacji w polu wstawiania, naciśnij kombinację klawiszy CTRL+TAB.

_____________

Zobacz także

Stosowanie klawiatury


Zmiana skali wyświetlania za pomocą klawiatury

Aby wybrać polecenie	Naciśnij
100%	CTRL+1
200%	CTRL+2
400%	CTRL+4
Odśwież	CTRL+D
Pokaż wszystko	CTRL+Y
Uwaga   Polecenia te dostępne są tylko wtedy, gdy Edytor równań został uruchomiony jako samodzielna aplikacja lub po otwarciu obiektu przez wybranie polecenia Obiekt: Równanie z menu Edycja, a następnie wybranie polecenia Otwórz.

_____________

Zobacz także

Stosowanie klawiatury


Wyrównywanie równania za pomocą klawiatury

Aby wyrównać	Naciśnij
Do lewej	CTRL+SHIFT+L
Do środka	CTRL+SHIFT+C
Do prawej	CTRL+SHIFT+R
_____________

Zobacz także

Stosowanie klawiatury


Stosowanie stylów w równaniu za pomocą klawiatury

Aby wybrać styl	Naciśnij
Matematyka	CTRL+SHIFT+=
Tekst	CTRL+SHIFT+E
Funkcja	CTRL+SHIFT+F
Zmienna	CTRL+SHIFT+I
Greka	CTRL+SHIFT+G
Macierz-Wektor	CTRL+SHIFT+B
Klawiszy skrótu można używać także do zmiany stylu przypisanego do następnego wpisywanego znaku. Po naciśnięciu przez użytkownika klawisza skrótu na pasku stanu pojawia się informacja o uaktywnieniu danego stylu. Po wstawieniu jednego znaku Edytor równań przywraca poprzednio używany styl.

Aby przypisać styl	Naciśnij
Symbol	CTRL+G
Macierz-Wektor	CTRL+B
_____________

Zobacz także

Stosowanie klawiatury


Wstawianie symboli do równania za pomocą klawiatury

Wiele symboli można wstawić sekwencją klawiszy CTRL+K, znak.

Aby wstawić symbol	Znaczenie	Naciśnij CTRL+K,
	Nieskończoność	I
	Strzałka	A
	Pochodna (cząstkowa)	D
	Mniejsze lub równe	<
	Większe lub równe	>
	Iloczyn	T
	Należy do	E
	Nie należy do	SHIFT+E
	Zawiera się w	C
	Nie zawiera się w	SHIFT+C
Ponieważ wszystkie powyższe symbole są znakami czcionki Symbol, można je także wstawiać, posługując się klawiszem ALT i odpowiednim kodem znaku.

Dowolny symbol z palety można wstawić przy użyciu klawiatury, postępując zgodnie z procedurą opisaną pod hasłem Wstawianie symboli i szablonów do równania.

_____________

Zobacz także

Stosowanie klawiatury


Wstawianie szablonów do równania za pomocą klawiatury

Szablony można wstawiać do równania za pomocą kombinacji klawiszy CTRL+znak lub sekwencji CTRL+T, znak.

Uwaga   Niektóre kombinacje klawiszy nie są dostępne w systemie Windows NT.

Aby wstawić	Szablon	Naciśnij
	Nawiasy okrągłe	CTRL+9 lub CTRL+0
	Nawiasy kwadratowe	CTRL+[ lub CTRL+]
	Nawiasy klamrowe	CTRL+{ lub CTRL+}
	Ułamek	CTRL+F
	Ułamek poziomy	CTRL+/
	Indeks górny (wysoki)	CTRL+H
	Indeks dolny (niski)	CTRL+L
	Połączony indeks górny i dolny	CTRL+J
	Całka	CTRL+I
	Wartość bezwzględna	CTRL+SHIFT+T,
	Pierwiastek	CTRL+R
	Pierwiastek stopnia n	CTRL+T, N
	Suma	CTRL+T, S
	Iloczyn	CTRL+T, P
	Szablon macierzy 3X3	CTRL+T, M
	Napis u dołu	CTRL+T, U
Dowolny szablon z palety można wstawić przy użyciu klawiatury, postępując zgodnie z procedurą opisaną pod hasłem Wstawianie symboli i szablonów do równania.

_____________

Zobacz także

Stosowanie klawiatury


Wstawianie ozdobników do równania za pomocą klawiatury

Używając klawiszy skrótów, można dołączać ozdobniki do znaku znajdującego się na lewo od punktu wstawiania.

Aby wstawić	Opis	Naciśnij
	Kreska górna	CTRL+SHIFT+ŁĄCZNIK
	Tylda	CTRL+~ (CTRL+SHIFT+" na niektórych klawiaturach)
	Strzałka (wektor)	CTRL+ALT+ŁĄCZNIK
	Prim	CTRL+ALT+'
	Bis	CTRL+" (CTRL+SHIFT+~ na niektórych klawiaturach)
	Pojedyncza kropka	CTRL+ALT+KROPKA
_____________

Zobacz także

Stosowanie klawiatury


Dopasowywanie odstępów między elementami równania za pomocą klawiatury

Aby podsunąć	Naciśnij
W lewo o 1 piksel	STRZAŁKA W LEWO
W prawo o 1 piksel	STRZAŁKA W PRAWO
W dół o 1 piksel	STRZAŁKA W DÓŁ
W górę o 1 piksel	STRZAŁKA W GORĘ
_____________

Zobacz także

Stosowanie klawiatury


Dostęp do paska narzędzi Edytora równań za pomocą klawiatury

Aby	Naciśnij
Przejść do paska narzędzi	F2
Wyświetlić paletę	STRZAŁKA W GÓRĘ lub W DÓŁ
Wybrać element z palety	STRZAŁKA W GORĘ, W DÓŁ, W LEWO lub W PRAWO
Przejść do następnej lub poprzedniej palety	STRZAŁKA W LEWO lub W PRAWO
Wstawić wybrany element z palety	ENTER
_____________

Zobacz także

Stosowanie klawiatury


Polecenia menu (Edytor równań)

Aby uzyskać więcej informacji na temat poleceń dostępnych z poszczególnych menu Edytora równań, wybierz jeden z poniższych tematów:

Polecenia menu Plik

Polecenia menu Edycja

Polecenia menu Widok

Polecenia menu Format

Polecenia menu Styl

Polecenia menu Rozmiar


Definicje pojęć (Edytor równań)

macierz

ograniczniki

ozdobniki

paleta

palety symboli

palety szablonów

podsuwanie

równanie

stos

styl Matematyka

symbol

symbol relacji

symbole operatorów

szablon

wielokropek


Stosowanie klawiatury (Edytor równań)

Ustawianie punktu wstawiania w równaniu za pomocą klawiatury

Zmiana skali wyświetlania za pomocą klawiatury

Wyrównywanie równania za pomocą klawiatury

Stosowanie stylów w równaniu za pomocą klawiatury

Wstawianie symboli do równania za pomocą klawiatury

Wstawianie szablonów do równania za pomocą klawiatury

Wstawianie ozdobników do równania za pomocą klawiatury

Dopasowywanie odstępów między elementami równania za pomocą klawiatury

Dostęp do paska narzędzi Edytora równań za pomocą klawiatury


Rozwiązywanie problemów (Edytor równań)

Wprowadzanie tekstu w równaniu

W równaniach występują niewłaściwe odstępy

Edytor równań interpretuje część wyrazu jako oznaczenie funkcji matematycznej


Wstawianie symboli matematycznych do równania

Przyciski w górnym rzędzie paska narzędzi Edytora równań służą do wstawiania ponad 150 symboli matematycznych.

Wstawianie do równania symboli relacji

Wprowadzanie do równania odstępów i wielokropków

Stosowanie ozdobników w równaniu

Wstawiane symboli operatorów do równania

Wstawianie symboli strzałek do równania

Wstawianie symboli logicznych do równania

Wstawianie symboli teorii zbiorów do równania

Wstawianie innych symboli do równania

   Wstawianie znaków alfabetu greckiego do równania

_____________

Zobacz także

Wstawianie symboli niematematycznych do równania

Wstawianie symboli i szablonów do równania

Wstawianie symboli do równania za pomocą klawiatury

Wstawianie szablonów matematycznych do równania


Wstawianie do równania symboli relacji

Symbole znajdujące się na tej palecie wyrażają relacje pomiędzy dwoma wartościami. Większość z nich związana jest z równością, nierównością lub równoważnością.

•	Paleta ta zawiera następujące symbole nierówności: , [image], [image]. Symbole zwyczajnej nierówności  <  (mniejsze niż) i  >  (większe niż) można łatwo wpisać z klawiatury i dlatego nie zostały tu uwzględnione.

•	Znak równości  =  można łatwo wpisać z klawiatury i dlatego nie został uwzględniony.

•	Symbole [image]  i  [image] oznaczają relacje częściowego porządku.

•	Symbole [image]  i  [image] są często stosowane do oznaczania grup będących podgrupami innej grupy.

•	Symbole [image], [image], [image] są często stosowane do oznaczania relacji równości. Symbol [image] oznacza zazwyczaj, że dwa elementy są równe, a symbole [image] i [image] często oznaczają równość przybliżoną.

•	Symbol [image]  oznacza "jest proporcjonalny do" — nie należy go mylić z grecką literą [image] (alfa), ani symbolem nieskończoności ( [image]).

_____________

Zobacz także

Wstawianie symboli matematycznych do równania


Wprowadzanie do równania odstępów i wielokropków

Paleta ta zawiera symbol wyrównania, kilka symboli odstępów oraz kilka rodzajów wielokropka.

Symbol wyrównania Symbol [image] powoduje wyrównanie grupy wierszy w zbiorze równań. Symbol [image] należy umieścić we wszystkich wierszach w miejscu, do którego mają zostać wyrównane. Wyrównanie symboli spowoduje przesunięcie wierszy w Edytorze równań do prawej lub do lewej.

Symbole wyrównania są widoczne jedynie w Edytorze równań. Nie widać ich po wstawieniu równania do dokumentu; nie są również drukowane.

Uwaga   Aby wyrównać równania do znaków równości, zaznacz je, a następnie z menu Format wybierz polecenie Wyrównaj do.

Symbole odstępów Symbole odstępów ( [image], [image], [image], [image], [image]) służą do wprowadzania pięciu rodzajów odstępów do równania. Symbole te są stosowane w celu ustawienia automatycznego dopasowywania odstępów w Edytorze równań. (Klawisz SPACJA może być stosowany jedynie w stylu Tekst.) Zobacz Zmiana odstępów w równaniu

Na przykład, może zaistnieć potrzeba dopasowania odstępów podczas wprowadzania równania, takiego jak:

W Edytorze równań seria znaków traktowana jest zazwyczaj jako ciąg zmiennych, przez co nie są one oddzielane żadnymi odstępami. Jednak zgodnie z przyjętymi konwencjami typograficznymi, odstęp wąski powinien znajdować się pomiędzy r a dr, pomiędzy dr a d [image] oraz pomiędzy dx a dy.

Rzeczywiste odstępy, podobnie jak wszystkie inne znaki, mogą zostać usunięte za pomocą poleceń Wytnij i Wyczyść oraz klawiszy DELETE i BACKSPACE.

Symbole wielokropka (...)      Wielokropek jest serią trzech kropek oznaczających, że pewne elementy zostały pominięte, zazwyczaj dlatego, że w sposób oczywisty wynikają z kontekstu. W Edytorze równań znajdują się symbole służące do wprowadzania poziomych, pionowych i skośnych rzędów kropek, do oznaczenia różnych rodzajów pominięć.

Są one szczególnie przydatne przy tworzeniu macierzy i wektorów. Na przykład, można utworzyć macierz ogólną

przez wprowadzenie szablonu macierzy 4x4 ograniczonej odpowiednimi ogranicznikami, a następnie wypełnienie jej poszczególnych pozycji znakami wyrównania i odpowiednimi symbolami wielokropka.

_____________

Zobacz także

Wstawianie symboli matematycznych do równania

Odstępy i wyrównywanie elementów równania


Stosowanie ozdobników w równaniu

Do zmiennych matematycznych często dołączane są znaki prim, daszki, kreski i kropki. Elementy te, często zwane znakami diakrytycznymi lub akcentami, w Edytorze równań nazywane są ozdobnikami.

Aby dodać ozdobnik wystarczy wybrać odpowiedni symbol z palety. Zostanie on dołączony do znaku na lewo od punktu wstawiania. Do jednego znaku może zostać dołączonych kilka ozdobników, lecz w praktyce przydatne jest zaledwie kilka ich kombinacji. Kliknięcie symbolu [image] spowoduje usunięcie wszystkich ozdobników dołączonych do znaku, znajdującego się na lewo od punktu wstawiania.

Aby dołączyć któryś z poniższych ozdobników, wybierz jego symbol z palety lub użyj odpowiedniej kombinacji klawiszy. Zobacz Wstawianie ozdobników do równania za pomocą klawiatury

Niektóre zastosowania tych symboli mogą wydawać się niejasne. Na przykład, ozdobnik w formie przekreślenia ukośnego (\) można zastosować na końcu pierwszego wiersza, w celu utworzenia takich symboli jak [image]. Lepiej jednak stosować wbudowane symbole zanegowane, takie jak [image], jeśli są dostępne, ponieważ wyglądają one lepiej, niż te utworzone przy użyciu ozdobnika w postaci przekreślenia.

Aby dopasować wysokość wszystkich ozdobników, użyj polecenia Odstępy z menu Format, pozwalającego na zmianę odstępu od ozdobnika. Jeśli istnieje potrzeba dopasowania odstępów pojedynczego ozdobnika, należy użyć polecenia Podsuń. Aby zaznaczyć ozdobnik do podsunięcia, przytrzymaj klawisz CTRL, a następnie go kliknij. Polecenie Nudge nie znajduje się w menu. Aby uzyskać więcej informacji na temat tego polecenia, zobacz Dokładne ustawianie elementów w równaniu.

_____________

Zobacz też

Wstawianie symboli matematycznych do równania


Wstawiane symboli operatorów do równania

Każdy z tych symboli reprezentuje pewien typ operatora matematycznego.

•	Symbole [image], [image], [image], [image] i [image] reprezentują podstawowe operatory matematyczne.

•	Symbole *, [image], [image] i [image] zazwyczaj oznaczają operacje na zbiorach lub abstrakcyjnych jednostkach algebraicznych.

•	Symbol ° stosowany jest do tworzenia funkcji.

•	Nawiasy ostre ( < i > ), znajdujące się na tej palecie, zazwyczaj oznaczają wewnętrzne operacje na iloczynie. Nawiasy te mają stały rozmiar. Aby zastosować nawiasy o zmiennym rozmiarze, wybierz szablon [image] z palety Ograniczniki.

_____________

Zobacz także

Wstawianie symboli matematycznych do równania


Wstawianie symboli strzałek do równania

Paleta ta zawiera 14 symboli strzałek, wliczając w to kilka ich typów.

•	Strzałki w pierwszych dwóch rzędach mają różnorakie zastosowania, często dotyczące zbieżności granicy funkcji.

•	Strzałki w trzecim i czwartym rzędzie na ogół oznaczają implikacje logiczne.

•	Strzałka [image]  oznacza odwzorowanie.

•	Strzałka [image]  często oznacza powrót karetki.

_____________

Zobacz także

Wstawianie symboli matematycznych do równania


Wstawianie symboli logicznych do równania

Na tej palecie zgrupowano osiem powszechnie stosowanych symboli logicznych.

•	Symbole [image]  i  [image]  oznaczają odpowiednio: "stąd wynika" i "skoro".

•	Symbol [image]  oznacza "taki, że", a symbol [image] "istnieje."

•	Symbol [image]  oznacza "dla wszystkich".

•	Trzy ostatnie symbole oznaczają odpowiednio: "nie", "i" oraz "lub".

_____________

Zobacz także

Wstawianie symboli matematycznych do równania


Wstawianie symboli teorii zbiorów do równania

Wszystkie te symbole odnoszą się do teorii zbiorów, włączając w to symbole oznaczające przynależność, zawieranie się, sumę, część wspólną oraz zbiór pusty.

Na palecie występują dwa zestawy oznaczające sumę i część wspólną. Symbole o cieńszym kroju, znajdujące się w drugim rzędzie, odpowiadają standardowym znakom, znajdującym się w czcionce Symbol. Grubsze, w trzecim rzędzie, zostały dodane do czcionki Symbol stosowanej w Edytorze równań. Można dzięki temu dobrać krój najlepiej odpowiadający tworzonym wyrażeniom. Symbole o grubszym kroju nadają się doskonale do złożonych wyrażeń sumujących, np. dla sumy wszystkich elementów szeregu zbiorów.

Należy zwrócić uwagę, że symbol [image], oznaczający przynależność do zbioru, różni się od symbolu [image], — greckiej litery epsilon. Podobnie, nie należy mylić symbolu [image], oznaczającego zbiór pusty, ze skandynawską literą ř czy Ř.

_____________

Zobacz także

Wstawianie symboli matematycznych do równania


Wstawianie innych symboli do równania

Paleta ta zawiera różne symbole, które albo w jakiś sposób są niezbyt oczywiste, albo nie pasują do żadnej innej kategorii.

•	Pierwsze dwa symbole, dotyczące rachunku różniczkowego, oznaczają pochodną cząstkową [image] i operator gradientu [image], który jest często zwany operatorem del lub operatorem nabla.

•	Symbole [image]  i  [image]  reprezentują rzeczywiste i urojone części liczb zespolonych. Symbol [image] reprezentuje hebrajską literę alef, którą zazwyczaj oznacza się pozaskończoną liczbę kardynalną.

•	Są tu również trzy symbole geometryczne: symbol stopnia °, kąta [image] oraz symbol kąta prostego lub prostopadłości [image].

•	Symbol [image] jest małym znakiem symbolu l. Jest on często potrzebny przy odtwarzaniu symboli tekstu ręcznie pisanego. W dokumencie drukowanym, w większości przypadków, powinno się zamiast niego stosować normalny znak z atrybutem kursywy.

•	Symbol [image] często reprezentuje funkcje eliptyczne Weierstrassa, znane również jako p-funkcje.

•	Symbole [image]  i  [image] są często stosowane w fizyce — symbol [image] jest znany jako stała Plancka.

Uwaga   Dwa inne symbole rachunku różniczkowego — pochylone delty [image] i [image] — nie zostały tu uwzględnione, ponieważ należą do alfabetu greckiego i można je łatwo wpisać naciskając klawisze CTRL+G. Zobacz Wstawianie znaków alfabetu greckiego do równania

_____________

Zobacz także

Wstawianie symboli matematycznych do równania


Wstawianie znaków alfabetu greckiego do równania

Ostatnie dwie palety zawierają symbole małych i wielkich liter alfabetu greckiego.

Może się okazać, że użytkownikowi będzie łatwiej wstawiać litery alfabetu greckiego przy użyciu klawiszy skrótów, zamiast wybierać symbole z palet. Aby wstawić grecką literę, naciśnij klawisze CTRL+G, a następnie odpowiadającą jej literę na klawiaturze (małą lub wielką, w zależności od potrzeby). Na przykład, aby wstawić literę [image], naciśnij klawisze CTRL+G, b, natomiast żeby wstawić literę [image] naciśnij klawisze CTRL+G, D.

Uwaga   Ponieważ litery [image] i [image] są małymi literami, zawarte są w palecie małych greckich liter, pomimo tego, że odpowiadają znakom znajdującym się w odpowiadającej im czcionce Symbol, wprowadzanym za pomocą klawisza SHIFT.

_____________

Zobacz także

Wstawianie symboli matematycznych do równania


Wstawianie symboli niematematycznych do równania

Może zajść potrzeba wstawienia do równania symboli niematematycznych, nie dostępnych na paletach symboli.

Podczas pracy z programem Microsoft Word, najłatwiejszym sposobem wstawienia takiego symbolu do równania jest wpisanie go w dokumencie programu Word, a następnie wstawienie go do Edytora równań za pomocą poleceń Kopiuj i Wklej. W programie Microsoft Word można przeglądać i wybierać symbole z każdej czcionki dostępnej dla drukarki użytkownika przy użyciu polecenia Symbol z menu Wstaw.

Symbol można wpisać również w oknie Edytora równań. Przed rozpoczęciem pisania należy wybrać polecenie Inne z menu Styl, aby dokonać wyboru czcionki zawierającej potrzebny symbol. Następnie wystarczy nacisnąć odpowiedni klawisz.


Wstawianie szablonów matematycznych do równania

Przyciski w dolnym rzędzie paska narzędzi Edytora równań służą do wprowadzania szablonów matematycznych, np. ułamków, pierwiastków, sum, całek, iloczynów, macierzy oraz różnych typów klamer i nawiasów.

Wstawianie szablonów ograniczników do równania

Wstawianie szablonów ułamków i pierwiastków do równania

Tworzenie indeksów dolnych i górnych w równaniu

Tworzenie sum w równaniu

Wstawianie całek do równania

Tworzenie wyrażeń matematycznych z kreskami górnymi i podkreśleniami

Tworzenie strzałek z etykietami w równaniu

Wstawianie szablonów iloczynów i operacji na zbiorach do równania

Wstawianie szablonów macierzy do równania

_____________

Zobacz także

Wstawianie symboli i szablonów do równania

Wstawianie szablonów do równania za pomocą klawiatury

Wstawianie symboli matematycznych do równania


Wstawianie szablonów ograniczników do równania

Symbole z tej palety pozwalają na wstawianie wyrażeń matematycznych w różne typy nawiasów, zwanych w typografii ogranicznikami.

Dostępne są następujące szablony ograniczników i ich odmian.

Szablon	Wstawia
	Nawiasy okrągłe
	Nawiasy kwadratowe
	Nawiasy klamrowe
	Nawiasy ostre (iloczyny wewnętrzne, itp.)
	Pojedyncze linie pionowe (wartość bezwzględna, moduł, wyznacznik)
	Podwójne linie pionowe (normy)
	Nawiasy zaokrąglenia w dół
	Nawiasy zaokrąglenia w górę
	Inne kombinacje oznaczające różne typy przedziałów
	Nawiasy stosowane w fizyce kwantowej

Ograniczniki rozszerzają się automatycznie w celu objęcia swojej zawartości, nawet jeśli wyrażenie zawiera kilka wierszy. Wysunięcie ograniczników (odległość, na jaką ograniczniki rozciągają się powyżej i poniżej obejmowanych przez nie elementów) można zmieniać za pomocą polecenia Odstępy z menu Format.

Aby zmienić rozmiar pojedynczego ogranicznika, należy stosować polecenia z menu Rozmiar. Podczas zaznaczania ogranicznika, którego rozmiar ma zostać zmieniony, należy przytrzymać klawisz CTRL.

Ograniczniki w formie nawiasów kwadratowych są przydatne podczas tworzenia wektorów i macierzy. Nawiasy okrągłe mogą być również stosowane do tworzenia współczynników dwumiennych, takich jak:

W tym przypadku współczynnik dwumienny jest zapisem ciągu, składającym się z dwóch wierszy tekstu ograniczonych nawiasem okrągłym. Tekst został wprowadzony przez wpisanie litery n, naciśnięcie klawisza ENTER, a następnie wpisanie litery r.

Trzem ogranicznikom przypisane zostały następujące klawisze skrótu:

Aby wstawić	Szablon	Naciśnij klawisze
	Nawiasy okrągłe	CTRL+9 lub CTRL+0
	Nawiasy kwadratowe	CTRL+[ lub CTRL+]
	Nawiasy klamrowe	CTRL+{ lub CTRL+}

Pozioma klamra może zostać umieszczona poniżej lub powyżej wyrażenia przy użyciu szablonu [image] lub szablonu [image]. Ma to kilka zastosowań. Na przykład, pozwala na zapisanie wektora składającego się z  m zer, po których następuje n jedynek:

W tym przypadku lepiej wpisać nawias okrągły, zamiast stosować nawias rozszerzający się z palety Ograniczniki, ponieważ nie powinien on obejmować m i n.

Nawiasy jednostronne są przydatne podczas tworzenia wieloelementowych definicji, takich jak:

lub w innych sytuacjach wymagających przedstawienia kilku alternatyw. Powyższy układ został stworzony przez wprowadzenie zestawu składającego się z trzech linii tekstu w wolne miejsca szablonu {.

_____________

Zobacz także

Wstawianie szablonów matematycznych do równania


Wstawianie szablonów ułamków i pierwiastków do równania

Szablony te stosowane są do tworzenia ułamków, pierwiastków i układów długiego dzielenia.

Ułamki Ułamki pionowe, o pełnym lub zredukowanym rozmiarze, tworzy się odpowiednio przy użyciu szablonów [image] lub [image]. W obydwu tych szablonach, główne miejsce przypisane jest licznikowi. Szablon [image] można wstawić za pomocą kombinacji klawiszy CTRL+F.

W ułamku o zredukowanym rozmiarze, licznik i mianownik mają zwykle rozmiar indeksu dolnego i znajdują się bliżej kreski ułamkowej niż w ułamku o pełnym rozmiarze. Ułamki o zredukowanym rozmiarze stosowane są zwykle, gdy licznik i mianownik są cyframi, szczególnie, jeśli równanie ma się znajdować bezpośrednio w wierszu tekstu.

Oprócz ułamków zwykłych z poziomą kreską ułamkową Edytor równań oferuje również takie szablony jak: , dla kilku typów ułamków z kreską ukośną.

Pierwiastki kwadratowe i n-tego stopnia Szablony pierwiastków kwadratowych i n-tego stopnia wstawia się przy użyciu szablonów [image] i [image]. Każdy z tych szablonów rozszerza się, tak aby objąć wyrażenia, które się w nim znajdują. W trakcie zwiększania rozmiaru zmienia się również ich kształt, tak jak to pokazano na poniższej ilustracji:

Można zmieniać odstęp między symbolem pierwiastka a jego zawartością przez dopasowywanie odstępu od pierwiastka przy użyciu polecenia Odstępy z menu Format.

Szablon [image] można wstawić za pomocą klawiatury, naciskając klawisze CTRL+R.

_____________

Zobacz także

Wstawianie szablonów matematycznych do równania


Tworzenie indeksów dolnych i górnych w równaniu

Paleta ta zawiera szablony służące do tworzenia indeksów górnych i dolnych oraz umieszczania wyrażeń na różnych poziomach względem siebie.

•	Szablony [image], [image] i [image] stosuje się w celu dołączenia do wyrażenia indeksu dolnego i górnego. Szablony te nie tworzą miejsca na wyrażenie, do którego dołączany jest indeks dolny lub górny. Aby to podkreślić, w każdym z tych szablonów występuje zaciemniony duży prostokąt.

Przez wstawianie jednego szablonu do drugiego, można uzyskać wiele poziomów indeksów dolnych oraz górnych.

Przy użyciu polecenia Odstępy z menu Format można zmieniać domyślne położenie indeksów dolnych i górnych . W celu ustawienia domyślnych rozmiarów indeksów dolnych i górnych, użyj polecenia Definiuj z w menu Rozmiar. Aby ustawić rozmiar pojedynczych indeksów dolnych i górnych, użyj polecenia Inne z menu Rozmiar.

Trzem z tych szablonów przypisane zostały następujące klawisze skrótu:

Aby wstawić	Szablon	Naciśnij klawisze
	Indeks górny (u góry)	CTRL+H
	Indeks dolny (u dołu)	CTRL+L
	Jednocześnie indeks górny i dolny	CTRL+J
•	Szablony napisów u dołu i u góry:   ,  stosowane są do umieszczania wyrażeń lub fragmentów tekstu jeden nad drugim. Szablon [image] zmniejsza rozmiar niższego wyrażenia, a szablon [image] zmniejsza rozmiar wyższego.

Z powyższych częściej stosowany jest szablon [image]. Stosuje się go do tworzenia takich wyrażeń jak:

Szablon [image] jest czasem stosowany do umieszczania jakiegoś znaku nad znakiem równości, w celu utworzenia specjalnego symbolu [image] oznaczającego, że dwie wielkości są sobie równe z definicji.

•	Dwa ostatnie rzędy szablonów stosowane są do dołączania oznaczeń granic do obszernych operatorów, takich jak znak sumy. Na przykład, przez wstawienie symbolu [image] do szablonu [image] można stworzyć takie wyrażenie sumy prostej, jak poniższe:

_____________

Zobacz także

Wstawianie szablonów matematycznych do równania


Tworzenie sum w równaniu

Szablony z tej palety stosowane są do tworzenia różnych rodzajów sum.

Poniższa ilustracja przedstawia przykładowe zastosowania tych szablonów.

Aby utworzyć wyrażenie drugie i trzecie, przedstawiające sumy wielokrotne, wstaw szablon sumy w miejsce sumy uprzednio wstawionego szablonu. (We wszystkich szablonach sum pole sumy jest polem głównym.) Aby utworzyć dwuwierszowe ograniczenie, takie jak w pierwszym wyrażeniu, naciśnij klawisz ENTER po wpisaniu pierwszego wiersza.

Można zmienić domyślną wysokość granicy, jej głębokość i odstępy pomiędzy wierszami za pomocą polecenia Odstępy z menu Format. Aby zmienić domyślny rozmiar wszystkich znaków sumy, użyj polecenia Definiuj z menu Rozmiar.

Zgodnie z zasadami typografii, rozmiar znaku sumy jest niezależny od rozmiaru jej składników. Aby zmienić rozmiar pojedynczego znaku sumy, użyj polecenia Inne z menu Rozmiar. (Ponieważ znak sumy jest częścią szablonu, aby go zaznaczyć, należy przytrzymać klawisz CTRL.)

_____________

Zobacz także

Wstawianie szablonów matematycznych do równania


Wstawianie całek do równania

Paleta ta zawiera szablony 20 typów całek, w tym: całek pojedynczych, liniowych, podwójnych (powierzchniowych) i potrójnych (objętościowych), wraz z różnymi kombinacjami granic.

Aby utworzyć całki wielokrotne, takie jak:

,

wstaw szablon całki pojedynczej w miejsce funkcji podcałkowej uprzednio wprowadzonego szablonu całki. (We wszystkich szablonach całek miejscem głównym jest miejsce funkcji podcałkowej.)

W większości przypadków rozmiar znaków całki nie ulega zmianie. Aby uzyskać zmienny rozmiar znaku całki, przytrzymaj klawisz SHIFT podczas wybierania szablonu. Rozmiar znaku całki będzie się dopasowywał do rozmiaru funkcji podcałkowej. Aby wprowadzić (niedopasowujący się) szablon  [image]  z klawitury, wciśnij klawisze CTRL+I.

_____________

Zobacz także

Wstawianie szablonów matematycznych do równania


Tworzenie wyrażeń matematycznych z kreskami górnymi i podkreśleniami

Szablony te służą do tworzenia wyrażeń z kreskami górnymi i podkreśleniami.

Kreski mogą być pojedyncze lub podwójne i mogą oznaczać liczby zespolone sprzężone lub domknięcia zbiorów, tak jak w przykładzie:

mogą oznaczać także granice dolne i górne, np.

_____________

Zobacz także

Wstawianie szablonów matematycznych do równania


Tworzenie strzałek z etykietami w równaniu

Strzałki z etykietami tworzy się przy użyciu sześciu szablonów z tej palety.

Szablony te można stosować do opisu, np. zbieżności granicy lub innej własności funkcji, tak jak w przykładzie:

_____________

Zobacz także

Wstawianie szablonów matematycznych do równania


Wstawianie szablonów iloczynów i operacji na zbiorach do równania

Paleta ta zawiera szablony stosowane do tworzenia iloczynów uogólnionych, sum prostych, teoretycznych części wspólnych oraz sum zbiorów.

•	Szablony w pierwszym szeregu służą do tworzenia iloczynów.

•	Odpowiednie szablony z drugim rzędzie służą do oznaczania sum prostych.

•	Dwa ostatnie szeregi szablonów stosowane są do tworzenia sum i części wspólnych grupy zbiorów.

Wszystkie te szablony przypominają nieco szablony sum.

_____________

Zobacz także

Wstawianie szablonów matematycznych do równania


Wstawianie szablonów macierzy do równania

Za pomocą szablonów z tej palety tworzy się wektory kolumnowe, wyznaczniki, macierze i inne układy tablicowe.

Szablony te wstawia się zwykle w rozszerzające się nawiasy kwadratowe lub klamrowe. Elementy wprowadzane w obrębie szablonu macierzy są we wszystkich wierszach wyrównane pionowo. Można zmieniać domyślne odstępy elementów w wierszu (odstępy między kolumnami macierzy) za pomocą polecenia Odstępy z menu Format.

Szablony w trzech pierwszych rzędach pozwalają na szybkie tworzenie wektorów i macierzy o standardowych rozmiarach. Trzy ostatnie rzędy służą do tworzenia wektorów i macierzy dowolnych rozmiarów.

Po wybraniu któregoś z trzech ostatnich szablonów na ekranie pojawia się okno dialogowe Macierz, pozwalające na określenie liczby wierszy i kolumn macierzy. Aby uzyskać więcej informacji na temat opcji tego okna dialogowego, zobacz Polecenie Macierz (menu Format).

Do macierzy można dodawać różne style linii przez kliknięcie pomiędzy, lub dookoła diagramu komórek, po lewej stronie okna dialogowego. Pozwala to na tworzenie tabel, takich jak:

Aby zmodyfikować istniejącą macierz, zaznacz ją przez przesunięcie punktu wstawiania w jej obręb, a następnie wybierz polecenie Macierz z menu Format.

_____________

Zobacz także

Wstawianie szablonów matematycznych do równania


Korzystanie z czcionek TrueType w Edytorze równań

Edytor równań korzysta z czcionek TrueType systemów Windows i Windows NT oraz z własnej czcionki TrueType o nazwie MT Extra. Czcionki Symbol i MT Extra są niezbędne dla poprawnej pracy Edytora równań; ponadto zalecana jest czcionka Times New Roman. Jeżeli czcionka MT Extra nie jest zainstalowana, należy ponownie zainstalować Edytor równań. Czcionki Symbol i Times New Roman są instalowane razem z systemem Windows.

Czcionki TrueType są skalowalne, podnoszą jakość wyświetlania dokumentu na ekranie i zapewniają zgodność między wyglądem tekstu na ekranie i na wydruku. Ten sam zestaw czcionek TrueType jest używany do wyświetlania i drukowania dokumentu, co zwalnia użytkownika z konieczności pamiętania o dostępności odpowiednich rozmiarów czcionek. Ponadto, przy użyciu czcionek TrueType można drukować równania na niemal dowolnej drukarce. W edytorze równań pracującym w systemach Windows i Windows NT należy używać czcionek TrueType.


Informacje wstępne na temat Edytora równań

Co to jest Edytor równań?

Edytor równań, specjalna wersja edytora równań Math Type firmy Design Science, Inc., jest przystosowany do użytku z aplikacjami firmy Microsoft. Informacje na temat Edytora równań i programu Math Type można znaleźć w pliku Wdreadme znajdującym się w folderze programu Word lub w pliku Ppreadme znajdującym się w folderze programu Powerpoint.

Edytor równań umożliwia tworzenie rozbudowanych równań przez wybranie odpowiednich symboli z paska narzędzi oraz wpisanie zmiennych i liczb. Podczas tworzenia równania Edytor równań automatycznie dostosowuje rozmiary czcionek, odstępy i formatowanie, zgodnie z przyjętymi zasadami składu tekstów matematycznych. Istnieje również możliwość zmiany sposobu formatowania podczas pracy i przedefiniowania stylów automatycznych.

Symbole i szablony z paska narzędzi

W górnym wierszu paska narzędzi Edytora równań znajdują się przyciski pozwalające wstawić ponad 150 symboli matematycznych, z których wiele nie występuje w standardowym zestawie znaków czcionki Symbol. Aby wstawić symbol do równania,wystarczy kliknąć odpowiedni przycisk w górnym wierszu paska narzędzi, a następnie kliknąć odpowiedni symbol z palety pojawiającej się pod przyciskiem.

W dolnym wierszu paska narzędzi Edytora równań znajdują się przyciski służące do wstawiania szablonów lub struktur zawierających takie symbole, jak ułamki, pierwiastki, sumy, całki, iloczyny, macierze i różne ograniczniki lub pary symboli, takie jak nawiasy okrągłe i klamrowe. Wiele szablonów zawiera pola — miejsca, w które należy wpisać tekst lub wstawić symbol. Na paletach zgrupowano około 120 szablonów. Istnieje możliwość zagnieżdżania szablonów, czyli wstawiania szablonów w pola innych szablonów, w celu tworzenia formuł o rozbudowanej hierarchii.


Tworzenie równania

Równania tworzy się, wybierając szablony i symbole z paska narzędzi, a następnie wpisując zmienne i liczby w odpowiednie pola. Podczas tworzenia równania Edytor równań automatycznie dostosowuje rozmiary czcionek, odstępy i formatowanie, zgodnie z przyjętymi zasadami składu tekstów matematycznych. Istnieje również możliwość zmiany sposobu formatowania podczas pracy i przedefiniowania stylów automatycznych.

1	Wykonaj jedną z poniższych czynności:

Wybierz szablon z dolnego wiersza paska narzędzi i wypełnij jego pola.

Wybierz symbole z górnego wiersza paska narzędzi.

Wpisz odpowiedni tekst.

2	Po utworzeniu równania kliknij w dowolnym miejscu poza Edytorem równań, aby powrócić do dokumentu.

Wskazówka   Aby zagnieździć szablon w innym szablonie, w oknie Edytora równań zaznacz szablon, który chcesz zagnieździć, po czym z paska narzędzi wybierz szablon.


Edycja równania

Przy użyciu mechanizmu OLE można dokonywać edycji równań bezpośrednio w dokumencie. Po dwukrotnym kliknięciu równania otworzy się okno Edytora równań, w którym można wprowadzać zmiany. Jeżeli Edytor równań zostanie otwarty jako oddzielna aplikacja, można w nim zmodyfikować równanie, a następnie dokonać jego aktualizacji w dokumencie.

1	Dwukrotnie kliknij równanie.

Ukaże się pasek narzędzi Edytora równań, a jego pasek menu chwilowo zastąpi pasek menu bieżącej aplikacji.

2	Przeprowadź odpowiednie zmiany.

Istnieje możliwość dodawania, usuwania i modyfikacji elementów równania. Można też zastosować inny styl, rozmiar lub formatowanie tekstu albo dostosować odstępy i rozmieszczenie elementów.

3	Po zakończeniu edycji kliknij w dowolnym miejscu poza obiektem Edytora równań. Jeżeli Edytor równań został uruchomiony jako oddzielna aplikacja, z menu Plik Edytora równań wybierz polecenie Zakończ i powróć do dokumentu. Równanie zostanie zaktualizowane w dokumencie.


Wstawianie symboli i szablonów do równania

Symbole to pojedyncze znaki, takie jak symbole logiczne, symbole operacji na zbiorach i litery greckie. Szablony, jak na przykład symbol pierwiastka, są symbolami z jednym lub kilkoma pustymi polami, które trzeba uzupełnić. W celu utworzenia takich elementów, jak ułamki, całki i sumy, należy wstawić szablon i wypełnić jego pola.

Aby wstawić symbol lub szablon za pomocą myszy

1	Kliknij przycisk symbolu lub szablonu na pasku narzędzi Edytora równań.

Pod przyciskiem ukaże się paleta symboli lub szablonów.

2	Kliknij symbol lub szablon, który chcesz dodać do równania.

Najczęściej używanym symbolom i szablonom przypisano kombinacje klawiszy. Aby uzyskać więcej informacji na ten temat, zobacz Stosowanie klawiatury.


Wpisywanie tekstu do równania

•	Do równania można wpisać jakikolwiek tekst, pod warunkiem, że został użyty styl Tekst. Jednak styl Tekst nie nadaje specjalnego formatowania, jakie Edytor równań stosuje do równań. Generalnie, styl Tekst najlepiej stosować do wpisywania do równań liter lub tekstu, na przykład wyrażenia "dla wszystkich". Aby uzyskać więcej informacji na temat stylu Tekst, kliknij  [image].

•	W większości przypadków Edytor równań w trakcie tworzenia równania automatycznie dostosowuje odstępy pomiędzy liczbami, symbolami i zmiennymi. Klawisza SPACJA należy używać tylko podczas stosowania stylu Tekst. Istnieje możliwość zmiany odstępów za pomocą poleceń formatowania lub przez wybranie znaku odstępu z jednej z palet symboli. Podczas wpisywania tekstu do równania — na przykład nazwy zmiennej — automatycznie stosowany jest styl Tekst i w celu dodania odstępów między wyrazami można używać klawisza SPACJA.

•	Wpisując tekst, klawisza ENTER należy używać tylko w celu utworzenia nowego pola bezpośrednio pod bieżącym polem — na przykład, aby wstawić dwa wiersze tekstu lub utworzyć równania wielopoziomowe. Jednak w większości przypadków należy wstawić szablon z polami w odpowiednich miejscach.

•	Symbole automatycznie zastępują niektóre wpisywane znaki, chyba że stosowany jest styl Tekst. Na przykład, znak minus z odstępami po obu stronach zastąpi łącznik. W innych przypadkach, zamiast wpisywać znaki z klawiatury, należy wybierać symbole z palet. Przykładowo, jeśli wpiszemy nawiasy, a następnie dodamy do wyrażenia w nich zawartego pewne elementy, nawiasy nie ulegną powiększeniu. Jeśli zachodzi konieczność wpisania nawiasów, których wielkość będzie automatycznie dopasowywana do wielkości wyrażenia w nich zawartego, należy wstawić odpowiedni szablon z palety Ograniczniki.


Ustawianie punktu wstawiania w równaniu

Rozmiar i kształt punktu wstawiania sygnalizują, gdzie pojawi się następny wpisywany tekst lub wstawiany symbol. Pozioma kreska punktu wstawiania leży wzdłuż dolnej krawędzi aktualnie uzupełnianego pola, natomiast pionowa kreska punktu wstawiania przebiega od góry do dołu tego pola.

•	W celu ustawienia punktu wstawiania, wskaż odpowiednie miejsce i kliknij.

Przy użyciu klawiatury   Istnieje również możliwość poruszania się po równaniu za pomocą klawiatury; zobacz Ustawianie punktu wstawiania w równaniu za pomocą klawiatury.


Zaznaczanie elementów równania

Zaznaczanie większości elementów odbywa się tak samo jak w innych aplikacjach systemu Windows. Edytor równań udostępnia dodatkowe metody zaznaczania pól, macierzy i symboli wstawionych jako części szablonów, jak na przykład ozdobników znakowych, znaków sum i powiększających się ograniczników.

•	Zastosuj jedną z poniższych metod.

Aby zaznaczyć	Wykonaj następującą czynność
Obszar równania	Kliknij punkt początkowy i przeciągnij wskaźnik myszy przez cały obszar. Jeżeli wyrażenie, które ma być zaznaczone, znajduje się częściowo poza oknem, wskaż krawędź okna. Można również przytrzymać klawisz SHIFT i naciskać klawisze strzałek w celu rozszerzenia zaznaczenia.
Symbol w szablonie	Przytrzymaj klawisz CTRL. Kiedy wskaźnik myszy przybierze kształt konturu strzałki, kliknij symbol.
Zawartość pola	Dwukrotnie kliknij w dowolnym miejscu pola.
Macierz	W celu zaznaczenia symboli w macierzy przeciągnij przez nie wskaźnik myszy.
Całe równanie	Z menu Edycja wybierz polecenie Zaznacz wszystko. — lub — Dwukrotnie kliknij w dowolnym miejscu głównego (najbardziej zewnętrznego) pola równania.


Usuwanie elementów z równania

W celu usunięcia elementów równania wykonuj następujące czynności:

Aby usunąć znak lub symbol po lewej stronie punktu wstawiania

•	Naciśnij klawisz BACKSPACE.

Aby usunąć znak lub symbol po prawej stronie punktu wstawiania

•	Naciśnij klawisz DELETE.

Aby usunąć zawartość pola

1	Zaznacz zawartość pola.

2	Naciśnij klawisz DELETE.

Uwaga   Niektóre pola nie mogą być usunięte bez wcześniejszego usunięcia szablonu, który je zawiera. Na przykład, z szablonu całki nie można usunąć pola przeznaczonego na funkcję podcałkową.

Aby usunąć pole

1	Jeżeli pole nie jest puste, usuń jego zawartość.

2	Zaznacz pole.

3	Z menu Edycja wybierz polecenie Wyczyść.

Aby usunąć szablon

1	Zaznacz szablon i wszystkie zawarte w nim pola.

2	Naciśnij klawisz DELETE.

Aby usunąć zaznaczony obszar

Wykonaj jedną z następujących czynności:

•	Naciśnij klawisz DELETE.

•	Z menu Edycja wybierz polecenie Wyczyść.

•	Zacznij wpisywać tekst, który zastąpi zaznaczony obraz.

Aby cofnąć usunięcie

•	Natychmiast po usunięciu elementu wybierz polecenie Cofnij pisanie z menu Edycja.


Zmiana rozmiaru wyświetlanego równania

Niezależnie od tego, czy Edytor równań został uruchomiony jako oddzielna aplikacja, czy też poleceniem Obiekt - Równanie z menu Edycja, a następnie poleceniem Otwórz, można powiększyć lub pomniejszyć okno Edytora równań, stosownie do wykonywanych czynności. Zmiana rozmiaru równania w Edytorze równań nie wpływa na rozmiar równania w dokumencie.

Wykonaj jedną z poniższych czynności:

•	Z menu Widok wybierz polecenie 100%, 200% lub 400%.

•	Z menu Widok wybierz polecenie Powiększenie. W polu Inne wpisz wartość procentową z przedziału od 25 do 400, po czym kliknij przycisk OK.

Uwaga   Powiększenie 400% przydaje się szczególnie przy operacji podsuwania elementów w celu dokładnego ustawienia odstępów między nimi. Aby uzyskać więcej informacji na ten temat, zobacz Dokładne ustawianie elementów w równaniu


Stosowanie w równaniu czcionek i stylów

Podczas tworzenia równania Edytor równań automatycznie dostosowuje rozmiary czcionek, odstępy i formatowanie, zgodnie z przyjętymi zasadami składu tekstów matematycznych. Na przykład, znaki w stylu Zmienna są pisane czcionką z rodziny Times, kursywą.

Aby zmienić jeden z wbudowanych stylów, można zastosować inny wbudowany styl lub bezpośrednio zmienić czcionkę lub formatowanie. W celu zmiany domyślnych ustawień dla stylów należy użyć polecenia Definiuj (menu Styl).


Stosowanie innego wbudowanego stylu w tekście równania

Style automatycznie stosowane przez Edytor równań są odpowiednie dla większości zadań. Najczęstszą przyczyną powstawania błędów formatowania jest wpisanie słowa zawierającego skrót funkcji.

Na przykład, jeśli zostanie wpisany wyraz single, Edytor równań zinterpretuje ten tekst jako "sinus g razy l razy e", wyświetlając "sin gle". Aby uchronić się przed takimi błędami, należy przed wpisaniem wyrazu wybrać polecenie Tekst z menu Styl.

1	Zaznacz tekst, w którym chcesz zastosować styl, lub umieść punkt wstawiania w miejscu, od którego ma się rozpocząć formatowanie wpisywanego tekstu.

2	Z menu Styl wybierz nazwę stylu lub naciśnij jedną z poniższych kombinacji klawiszy.

Aby zastosować styl	Naciśnij
Matematyka	CTRL+SHIFT+=
Tekst	CTRL+SHIFT+E
Funkcja	CTRL+SHIFT+F
Zmienna	CTRL+SHIFT+I
Greka	CTRL+SHIFT+G
Macierz-Wektor	CTRL+SHIFT+B
Uwaga   Po wybraniu z menu Styl polecenia Greka Edytor równań zastosuje styl Greka - wielkie bądź Greka - małe, zależnie od tego, czy wpisane znaki były wielkie czy małe.


Stosowanie innego stylu tylko do następnego znaku w równaniu

Istnieje możliwość użycia skrótu klawiaturowego w celu zastosowania stylu Greka lub Macierz-Wektor w następnym wpisywanym znaku i powrotu do bieżącego stylu już od kolejnego znaku. Przykładowo, jeśli ma być wpisana pojedyncza grecka litera (na przykład  [image]  — małe greckie b), a dalsza część tekstu ma być wpisywana ponownie w stylu Matematyka, naciśnij klawisze CTRL+G, b.

•	Naciśnij jedną z poniższych kombinacji klawiszy:

Aby zastosować styl	Naciśnij
Greka	CTRL+G
Macierz-Wektor	CTRL+B


Stosowanie formatowania, którego nie przypisano stylowi Edytora równań

Istnieje możliwość zastosowania formatowania, które nie zostało przypisane żadnemu stylowi Edytora równań. Można w tym celu skorzystać z polecenia Inny z menu Styl.

1	Zaznacz tekst, który chcesz sformatować.

2	Z menu Styl wybierz polecenie Inny.

3	Z pola Czcionki wybierz czcionkę, którą chcesz zastosować.

W celu zastosowania kursywy lub pogrubienia w grupie opcji Styl znaku zaznacz pole wyboru Kursywa lub Pogrubienie.

4	Kliknij przycisk OK.


Zmiana stylu Edytora równań

Wybierając z menu Styl polecenie Definiuj, można zmienić czcionkę i formatowanie znaków zdefiniowane dla każdego wbudowanego stylu (stylowi Matematyka nie przypisano czcionki ani formatowania).

1	Z menu Styl wybierz polecenie Definiuj.

2	Kliknij strzałkę z prawej strony stylu, który chcesz zdefiniować. W polu listy zostaną wyświetlone czcionki dostępne dla domyślnej drukarki.

3	Zaznacz nazwę czcionki, której chcesz używać. Listę czcionek można przewijać.

4	Aby określić, czy znaki mają być pogrubione lub pisane kursywą, zaznacz pole wyboru Kursywa lub Pogrubienie. Aby usunąć formatowanie, ponownie kliknij odpowiednie pole wyboru.

W stylach Tekst i Funkcja zazwyczaj stosuje się tę samą czcionkę, której użyto w dokumencie. Zgodnie z przyjętą konwencją, styl Zmienna powinien mieć format kursywy czcionki tekstu, a styl Macierz-Wektor format pogrubionej czcionki tekstu.

Jeśli formatowanie jest zmieniane w oknie dialogowym Style, zmiany dotyczą tylko równania w otwartym oknie Edytora równań. Pozostałe równania mogą być zmieniane tylko podczas ich edycji.


Wprowadzanie tekstu w równaniu

Aby zapisać krótką frazę tekstową, jak na przykład "dla wszystkich", w wyrażeniu takim jak

należy zastosować styl Tekst. W trybie tekstowym znaki są formatowane jak zwykły tekst, a klawisz SPACJA może służyć do dodawania odstępów między wyrazami.

1	Umieść punkt wstawiania tam, gdzie ma się rozpoczynać tekst.

2	Z menu Styl wybierz polecenie Tekst.

3	Wpisz tekst.

4	Aby powrócić do stylu Matematyka, z menu Styl wybierz polecenie Matematyka.


Rozmiary elementów matematycznych w równaniu

W Edytorze równań rozmiar znaku zależy od funkcji pełnionej prze ten znak w równaniu — na przykład od tego, czy znak jest wykładnikiem potęgi czy indeksem dolnym.

Każde pole w równaniu ma przypisany rozmiar. Podczas wpisywania znaków do pola, znaki te przyjmują rozmiar charakterystyczny dla tego pola. Jeśli w polu zostanie umieszczony szablon, rozmiary czcionek w polach szablonu zostaną dobrane na podstawie rozmiaru czcionek w polu, w którym umieszczono szablon. Na przykład, po wstawieniu szablonu całki w polu indeksu dolnego pole funkcji podcałkowej przyjmie rozmiar indeksu dolnego, znak całki przyjmie rozmiar symbolu podrzędnego, a granice przyjmą rozmiar indeksu dolnego podrzędnego.

Chociaż szablony mogą być dowolnie zagnieżdżane w szablonach, rozmiary przypisywane polom szablonów nigdy nie są mniejsze niż rozmiar indeksu dolnego podrzędnego, przy zachowaniu zasad składu tekstów matematycznych.


Stosowanie rozmiarów elementów matematycznych w równaniu

Istnieje możliwość zmiany rozmiaru znaków przez zastosowanie jednego ze standardowych rozmiarów elementów matematycznych lub przez bezpośrednią zmianę rozmiaru znaków, sekwencji znaków lub symbolu w szablonie.

Aby zastosować rozmiar standardowy

1	Zaznacz elementy, których rozmiar chcesz zmienić.

2	Z menu Rozmiar wybierz jeden z pięciu standardowych rozmiarów elementów matematycznych.

Aby bezpośrednio zmienić rozmiar znaków

1	Zaznacz elementy, których rozmiar chcesz zmienić.

2	Z menu Rozmiar wybierz polecenie Inny.

3	W polu Rozmiar wpisz liczbę z przedziału od 2 do 127, wyznaczając rozmiar znaku w punktach. (Jeden cal jest równoważny 72 punktom.)

4	Kliknij przycisk OK.

Po zaznaczeniu dowolnego tekstu o rozmiarze niestandardowym, polecenie Inny w menu Rozmiar zostanie zaznaczone, a obok niego ukaże się rozmiar tekstu, w punktach.


Zmiana definicji rozmiaru elementu matematycznego w równaniu

Zmieniając definicję standardowego rozmiaru elementu matematycznego, można szybko zmienić rozmiar wszystkich znaków, które wykorzystują ten rozmiar elementu matematycznego. Do zmiany definicji rozmiaru służy polecenie Definiuj z menu Rozmiar.

1	Z menu Rozmiar wybierz polecenie Definiuj.

2	Zaznacz rozmiar (w punktach) w polu obok rozmiaru elementu matematycznego, który chcesz zmienić. W oknie dialogowym zostaną wyświetlone znaki, których będą dotyczyć zmiany.

3	Wpisz nowy rozmiar i kliknij przycisk OK.

Jeżeli wpisana zostanie sama liczba, przyjmuje się, że rozmiar określono w punktach. Aby zmienić jednostkę miary, dodaj jeden z poniższych skrótów.

Jednostka	Skrót
Cale	in
Centymetry	cm
Milimetry	mm
Punkty	pt
Pica	pi
Aby zobaczyć zmiany przed ich zapisaniem, kliknij przycisk Zastosuj. W celu przywrócenia domyślnych rozmiarów wybierz przycisk Domyślne. Podczas wprowadzania zmian w oknie dialogowym Rozmiary równanie podlegające edycji jest rysowane od nowa, zgodnie z nowymi rozmiarami. Równania zapisane w dokumencie nie zostaną zmienione, chyba że po zmianie rozmiarów czcionek równania te zostaną poddane edycji.

Wskazówka   Istnieje możliwość określenia standardowego rozmiaru w punktach dla elementów matematycznych jako części rozmiaru pełnego wyrażonej w procentach. Dzięki temu, jeśli zostanie zmieniony rozmiar pełny, inne standardowe rozmiary zmienią się proporcjonalnie. Na przykład, jeśli rozmiar pełny wynosi 12 punktów, a głębokość indeksu dolnego zostanie określona na 25 procent, indeksy dolne będą umieszczane o 3 punkty poniżej linii bazowej tekstu (dla większości znaków wyznaczonej przez dół znaku). Jeżeli rozmiar pełny zostanie zmieniony na 10 punktów, indeksy dolne będą obniżone tylko o 2,5 punktu. W celu określenia wartości procentowej wpisz liczbę, a po niej znak procentu (%).


Odstępy i wyrównywanie elementów równania

Edytor równań stosuje standardowe konwencje przyjęte dla składu tekstu i w trakcie tworzenia równania automatycznie dostosowuje odstępy między jego elementami. Dla niektórych elementów równania istnieje możliwość modyfikowania odstępów lub wyrównywania przez dodawanie symboli odstępów lub metodą podsuwania. W celu zmiany wyglądu wszystkich tworzonych równań można zmodyfikować niektóre z ustawień dotyczących odstępów.

Podsuwanie

Podsuwanie umożliwia precyzyjną kontrolę nad rozmieszczeniem elementów równania. Rozmieszczenie wybranych elementów można dopasowywać w poziomie i pionie z dokładnością do 1 piksela w bieżącej skali wyświetlania. Podsuwanie jest szczególnie przydatne w wypadku ustawiania elementów w polach szablonów. Na przykład, można ustawić ozdobnik na takiej samej wysokości jak sąsiadujący z nim element. Aby zaznaczyć ozdobnik, który ma być podsunięty, wciśnij klawisz CTRL i kliknij ozdobnik. Zobacz Dokładne ustawianie elementów w równaniu.

Umieszczając jeden znak na drugim, można tworzyć przekreślenia i inne specjalne kombinacje znaków, takie jak:

Podsuwanie może być także używane do ustawiania odstępów między znakami — ten rodzaj dopasowywania nosi nazwę kerningu. Na przykład w wyrażeniu Lt indeks górny wyglądałby lepiej, gdyby został przesunięty nieco bardziej w lewo.

Definiowanie odstępów

Jeżeli osiągnięcie pożądanych rezultatów wymaga częstego podsuwania tekstu, warto wybrać z menu Format polecenie Odstępy w celu zmiany odstępów automatycznie stosowanych przez Edytor równań.

Wyrównywanie

W menu Format znajduje się pięć poleceń służących do wyrównywania w polach stosu lub rozbudowanych równań czy wyrażeń. Stosy tworzy się przez naciśnięcie klawisza ENTER po dodaniu elementów do pola.


Zmiana odstępów w równaniu

Edytor równań automatycznie dodaje odpowiednie odstępy między elementami. Klawisz SPACJA jest przydatny tylko podczas stosowania stylu Tekst. Dodawać odstępy lub zmniejszać odstępy między dwoma elementami równania można jedną z niżej podanych metod.

•	Umieść punkt wstawiania w miejscu, w którym chcesz zmienić odstęp, a następnie wybierz jeden z następujących symboli odstępów z palety Odstępy i wielokropki lub naciśnij następujące klawisze skrótu:

Aby wstawić	Opis	Naciśnij
	Odstęp zerowy	SHIFT+SPACJA
	Odstęp 1 pt	CTRL+ALT+SPACJA
	Odstęp wąski (jedna szósta em)	CTRL+SPACJA
	Odstęp szeroki (jedna trzecia em)	CTRL+SHIFT+SPACJA
	Odstęp em (poczwórny)	Brak klawisza skrótu


Dokładne ustawianie elementów w równaniu

Stosując technikę zwaną podsumowaniem, można dokładnie ustawiać elementy równania. Na przykład, istnieje możliwość przesunięcia indeksu dolnego i górnego, granic sumy lub kreski nad literą X w poziomie lub pionie, z dokładnością do jednego piksela (punktu na ekranie).

1	Zaznacz część równania, której położenie chcesz zmienić. (Aby zaznaczyć ozdobniki i elementy wstawione jako części szablonów, zobacz Zaznaczanie elementów równania.)

2	Podsuń zaznaczone elementy, używając klawiszy strzałek.

Aby podsunąć zaznaczone elementy	Naciśnij klawisze
W lewo o jeden piksel	CTRL+STRZAŁKA W LEWO
W górę o jeden piksel	CTRL+STRZAŁKA W GÓRĘ
W dół o jeden piksel	CTRL+STRZAŁKA W DÓŁ
W prawo o jeden piksel	CTRL+STRZAŁKA W PRAWO
Uwaga   Jeśli tą metodą dokonywane są poważniejsze zmiany w układzie równania, do aktualizacji wyświetlanego obrazu może być konieczne wybranie polecenia Odśwież z menu Widok.

Jeśli równanie jest wyświetlane w skali 400%, możliwe jest przesuwanie elementów co jedną czwartą punktu. Polecenia zmiany powiększenia są dostępne jedynie wówczas, gdy Edytor równań został uruchomiony jako oddzielna aplikacja lub gdy równanie zostanie otwarte poleceniem Obiekt - Równanie z menu Edycja, a następnie poleceniem Otwórz.


Zmiana definicji odstępów w równaniu

Edytor równań automatycznie stosuje standardowe wielkości odstępów, takie jak głębokość indeksu dolnego, wysokość licznika i położenie kreski ułamkowej. Ustawienia te można zmienić, wybierając z menu Format polecenie Odstępy.

1	Z menu Format wybierz polecenie Odstępy.

2	Kliknij pole tekstowe obok wymiaru, który chcesz zmienić.

Wymiar jest wskazywany przez strzałki na ilustracji po prawej stronie. Istnieje możliwość przewijania listy w celu przejrzenia wszystkich ustawień.

3	Wpisz liczbę lub wartość procentową i kliknij przycisk OK.

Podczas wpisywania liczby przyjmuje się, że wartość jest określana w punktach. Aby zmienić jednostkę miary, dodaj jeden z następujących skrótów:

Jednostka	Skrót
Cale	in
Centymetry	cm
Milimetry	mm
Punkty	pt
Pica	pi
Wskazówka   Istnieje możliwość określenia odstępów jako wartości procentowej rozmiaru pełnego. Dzięki temu odstępy zmieniają się proporcjonalnie do zmian rozmiarów elementów matematycznych. Na przykład, jeśli rozmiar pełny wynosi 12 punktów, a głębokość indeksu dolnego zostanie określona na 25 procent, indeksy dolne będą umieszczane o 3 punkty poniżej linii bazowej tekstu (dla większości znaków wyznaczonej przez dół znaku). Jeżeli rozmiar pełny zostanie zmieniony na 10 punktów, indeksy dolne będą obniżone tylko o 2,5 punktu. W celu określenia wartości procentowej wpisz liczbę, a po niej znak procentu (%).


Wyrównywanie elementów równania

Jeżeli punkt wstawiania lub zaznaczony obszar znajduje się gdziekolwiek w stosie, po wybraniu polecenia formatowania wyrównywane są wszystkie wiersze stosu.

•	Ustaw punkt wstawiania gdziekolwiek w stosie, a następnie wybierz jedno z następujących poleceń lub naciśnij przypisaną poleceniu kombinację klawiszy.

Polecenie	Czynność	Skrót
Wyrównaj do lewej	Wyrównuje wszystkie wiersze do lewej.	CTRL+SHIFT+L
Wyrównaj do środka	Wyrównuje wszystkie wiersze do środka.	CTRL+SHIFT+C
Wyrównaj do prawej	Wyrównuje wszystkie wiersze do prawej.	CTRL+SHIFT+R
Wyrównaj do =	Wyrównuje wiersze do znaków równości/nierówności.	Brak klawisza skrótu
Wyrównaj do.	Wyrównuje wiersze do separatora dziesiętnego.	Brak klawisza skrótu
Wskazówka   Aby wyrównać wiersze w stosie w inny sposób, należy w każdym wierszu w punkcie, względem którego ma następować wyrównywanie, wstawić symbol wyrównania [image] z palety Odstępy i wielokropki. Wyrównanie będzie dokonywane automatycznie po wstawieniu symbolu.

W przypadku macierzy utworzonych przy użyciu jednego z szablonów palety Macierze istnieje możliwość zmiany wyrównania kolumn i wierszy przez wybranie z menu Format polecenia Macierz. Aby uzyskać więcej informacji, zobacz Wstawianie szablonów macierzy do równania.


Formatowanie ukończonych równań

Niektóre typy formatowania najlepiej przeprowadzić w procesorze tekstu już po wstawieniu równania do dokumentu. Oto kilka wskazówek.

Numerowanie równań

Często zachodzi potrzeba ponumerowania równań w dokumencie. Numery są najczęściej umieszczane poza równaniami i są wyrównywane do lewego lub prawego marginesu dokumentu.

W Edytorze równań można tego dokonać przez wstawienie numeru w główne pole równania, dodanie odpowiedniego odstępu i precyzyjne ustawienie równania w dokumencie. Ten sposób ma jednak swoje ograniczenia. W przypadku numerowania równań w ten sposób, po zmianie ustawienia marginesów dokumentu lub sposobu numerowania równań należy równanie poddać edycji w Edytorze równań.

Używając programu Word, najlepiej jest ustalić położenie równania za pomocą tabulatora z wyrównaniem do środka, a następnie dodać do równania numer za pomocą pola Sequence {Seq eq}. Pozycję pola Sequence najlepiej ustalić przy użyciu tabulatora z wyrównaniem do lewej lub prawej.

Wykonywanie slajdów

Jeżeli równania mają występować na slajdach (prezentowanych przy użyciu grafoskopu, rzutnika, czy na foliach itd.), najlepiej jest utworzyć w Edytorze równań równanie o rozmiarze standardowym. Po wstawieniu równania do slajdu można je z łatwością powiększyć. Ta metoda daje lepsze efekty niż utworzenie równania z użyciem powiększonych znaków bezpośrednio w Edytorze równań.


Definiowanie stylów w Edytorze równań

W Edytorze równań można definiować dowolne style, lecz zazwyczaj korzysta się z konwencji typograficznych stosowanych w publikacjach matematycznych. W wielu stylach stosowana jest czcionka wykorzystywana w podstawowym tekście dokumentu, nazywana domyślną czcionką akapitu.

Matematyka

Styl Matematyka nie jest zdefiniowany w kategoriach rodzaju czcionki czy jej atrybutów. Podczas korzystania z tego stylu w Edytorze równań stosowany jest specjalny algorytm rozpoznawania funkcji, sprawdzający wszystkie wprowadzane znaki w poszukiwaniu nazw funkcji matematycznych, takich jak sin, log czy exp. Nazwom funkcji matematycznych nadawany jest styl Funkcja, a pozostałym znakom nadawany jest styl Zmienna.

Tekst

Stylu Tekst należy używać podczas wprowadzania wyrazów, które nie mają być interpretowane jako zmienne, wektory, macierze czy inne elementy matematyczne. Podczas korzystania z tego stylu w Edytorze równań wyłączone jest automatyczne formatowanie bazujące na przyjętych konwencjach matematycznych i typograficznych. W stylu tym można korzystać z klawisza SPACJA w celu wprowadzania odstępów. W stylu Tekst zazwyczaj stosuje się domyślną czcionkę akapitu, bez żadnych dodatkowych atrybutów.

Funkcja

Styl Funkcja stosowany jest do skrótów typowych funkcji matematycznych, takich jak sin czy log. W stylu Funkcja stosowana jest zazwyczaj domyślna czcionka akapitu, bez żadnych dodatkowych atrybutów.

Zmienna

Styl Zmienna stosowany jest do wprowadzania liter oznaczających zmienne i stałe. Zazwyczaj wykorzystuje się w nim domyślną czcionkę akapitu, z atrybutem kursywy.

Greka - małe

Styl Greka - małe stosowany jest do wprowadzania małych liter alfabetu greckiego. W stylu tym stosowana jest czcionka Symbol, zazwyczaj z atrybutem kursywy.

Greka - wielkie

Styl Greka - wielkie stosowany jest do wprowadzania wielkich liter alfabetu greckiego. W stylu tym zazwyczaj stosowana jest czcionka Symbol.

Symbol

Styl Symbol stosowany jest do wprowadzania symboli matematycznych, takich jak: +, =, oznaczeń sum i całek oraz innych specjalnych symboli matematycznych. W Edytorze równań wymagane jest, aby w stylu Symbol stosowana była czcionka Symbol.

Macierz-Wektor

Styl Macierz-Wektor stosowany jest do wprowadzania znaków reprezentujących wielkości macierzowe lub wektorowe. W stylu tym zazwyczaj stosowana jest domyślna czcionka akapitu, z atrybutem pogrubienia. Czasami stosuje się w nim czcionkę bezszeryfową, taką jak Helvetica.

Liczba

Styl Liczba stosowany jest do cyfr od 0 (zero) do 9. Styl ten stosowany jest automatycznie; nie można zastosować go do zaznaczonego fragmentu dokumentu. W stylu Liczba stosowana jest zazwyczaj ta sama czcionka co w stylu Zmienna, bez żadnych dodatkowych atrybutów. Przy tworzeniu tabel zawierających kolumny cyfr, które powinny być podpisane równo pod sobą, czcionka stosowana w stylu Liczba powinna zawierać cyfry o równej szerokości. Większość czcionek systemu Windows, nawet te o proporcjonalnej szerokości, takie jak Times Roman, spełnia to wymaganie, lecz nie wszystkie.

_____________

Zobacz także

Stosowanie innego wbudowanego stylu w tekście równania

Zmiana stylu Edytora równań


Czcionka (nazwa) nie jest dostępna na drukarce i zostanie zastąpiona inną.

Ten komunikat o błędzie może pojawić się podczas uruchamiania Edytora równań, jeśli uprzednio została zmieniona drukarka domyślna w Panelu sterowania lub jeśli zostały zainstalowane (lub usunięte) jakieś czcionki. Oznacza on, że program Edytor równań nie może odnaleźć czcionki używanej w definicji jednego ze stylów.

Ponieważ wybór drukarki domyślnej ma wpływ na listę dostępnych czcionek, do rozwiązania problemu może wystarczyć zmiana drukarki domyślnej na tę, która obsługuje potrzebną czcionkę. Można również zainstalować czcionki dla nowej drukarki domyślnej, powtórnie instalując Edytor równań. (Należy w tym celu zastosować Instalator danej aplikacji firmy Microsoft.)

Można również dokonać powtórnej definicji stylu, tak aby odwoływał się do innej czcionki. Aby zmienić definicję stylu, należy użyć polecenia Definiuj z menu Styl.


Czcionki Edytora równań nie są dostępne na drukarce domyślnej.

Aby móc drukować równania dla każdej kombinacji port/drukarka, dla każdej z nich należy oddzielnie zainstalować czcionki Edytora równań. Komunikat "Czcionki nie są dostępne na drukarce domyślnej" oznacza, że czcionki Edytora równań nie zostały zainstalowane dla aktualnie wybranej drukarki domyślnej. Najbardziej prawdopodobną przyczyną jest to, że drukarka została zainstalowana po instalacji Edytora równań. Można wówczas użyć Instalatora danej aplikacji firmy Microsoft w celu ponownej instalacji Edytora równań, co spowoduje zainstalowanie czcionek. Można również zmienić drukarkę domyślną na tę, która obsługuje odpowiednie czcionki.


Równania są wyświetlane niewłaściwie.

Po wstawieniu równania do dokumentu może się okazać, że wyświetlane są czcionki, style lub rozmiary inne niż te, które zostały wybrane podczas jego tworzenia. Oto niektóre przyczyny takiej sytuacji:

•	Czcionki drukarki lub ekranowe, zastosowane w równaniu, zostały usunięte. Jeśli brakuje tylko czcionki ekranowej, równanie powinno zostać wydrukowane poprawnie. Jeśli brakuje czcionki drukarki, należy ją zainstalować ponownie.

•	Podczas tworzenia równania była wybrana inna drukarka domyślna niż ta, która jest wybrana aktualnie, a czcionki stosowane w równaniu nie są dostępne na aktualnie wybranej drukarce domyślnej. Aby rozwiązać ten problem, można zmienić drukarkę domyślną, zainstalować czcionki dla aktualnie wybranej drukarki domyślnej lub dokonać edycji równania, korzystając z innych czcionek.

•	System operacyjny wykorzystuje niewłaściwą czcionkę ekranową. Nic na to nie można poradzić, lecz nie wpływa to na drukowanie dokumentu.

•	Ze względu na budowę pewnych czcionek ekranowych, ich wersje pochyłe (kursywa) są przesunięte na prawo w stosunku do ich wersji zwykłej. Jednak podczas drukowania wersji pochyłej przesunięcie nie występuje. W Edytorze równań przesunięcie czcionek pochyłych jest korygowane specjalnym algorytmem. Widok w oknie Edytora równań odpowiada dokładnie wyglądowi wydruku. Jednak po wstawieniu równania do dokumentu znaki mogą wyglądać na przesunięte. Można temu zaradzić, stosując czcionki typu TrueType.

Równania są z reguły wyświetlane lepiej, jeśli stosowane są w nich czcionki typu TrueType.


W równaniach występują niewłaściwe odstępy.

Podczas dopasowywania odstępów w Edytorze równań należy zwrócić uwagę na następujące kwestie:

•	Różniczki powinny być oddzielane od pozostałych symboli odstępami wąskimi. Na przykład, w wyrażeniu dy dx = r dr dq bez odstępów, część dydx zostanie zinterpretowana jako d*y*d*x; odstępy wąskie nie zostaną wstawione automatycznie.

•	Dopasowanie odstępów może się okazać konieczne przy stosowaniu znaków wprowadzanych za pomocą klawiatury, a nie z palet Edytora równań. Na przykład, przy zapisywaniu przedziałów otwartych w formie:

]a, b[   lub   [a, b[

zamiast

(a, b)   lub   [a, b)

po wpisaniu nawiasów za pomocą klawiatury w formule takiej jak:

[0, 2[ = [0, 1[ [image] [1, 2[

pojawią się niewłaściwe odstępy.

•	Odstępy w formule zostaną dopasowane w Edytorze równań prawidłowo, jeśli zamiast wpisywania nawiasów za pomocą klawiatury zostanie użyty szablon [image].

•	Podobne problemy pojawiają się podczas korzystania z klawiatury do wprowadzania linii pionowej oznaczającej wartość bezwzględną zamiast korzystania z odpowiedniego szablonu Edytora równań.


Edytor równań interpretuje część wyrazu jako oznaczenie funkcji matematycznej.

Korzystając ze stylu Matematyka, można napotkać problemy z formatowaniem dokumentu, jeśli wprowadzane wyrazy zawierają w sobie oznaczenia funkcji matematycznych. Na przykład, wpisanie w Edytorze równań wyrazu sinusoida spowoduje zinterpretowanie go jako wyrażenia "sinus iloczynu zmiennych u, s, o, i, d, a" i wyświetlenie go w postaci "sin usoida". Aby uniknąć tego typu błędów, do tekstu należy stosować styl Tekst.


Przejście z Edytora równań do programu MathType

Program MathType firmy Design Science jest potężną, wyposażoną we wszystkie niezbędne funkcje wersją Edytora równań. Jeśli istnieje potrzeba częstego wstawiana równań do dokumentów, program MathType może okazać się idealnym rozwiązaniem. Program MathType jest równie łatwy w obsłudze jak Edytor równań, lecz posiada wiele dodatkowych funkcji przyspieszających pracę i pomagających w tworzeniu jeszcze lepiej wyglądających dokumentów.

Za pomocą programu MathType można:

•	Tworzyć równania w dokumentach sieci WWW;

•	Przechowywać często używane równania, symbole, szablony i znaki, a następnie jednym kliknięciem wstawiać je do dokumentów;

•	Przenosić równania do innych języków — takich jak TeX i inne;

•	Dodawać do menu programu Microsoft Word dodatkowe polecenia, takie jak automatyczne formatowanie, aktualizowanie, numerowanie i ustalanie preferencji;

•	Korzystać z poleceń klawiaturowych.

Do programu MathType dołączony jest również obszerny podręcznik użytkownika, zawierający wiele wskazówek i samouczków.

Ale to jeszcze nie wszystko... Firma Design Science ciągle udoskonala program MathType, implementując w nim najnowsze osiągnięcia technologii, służące ułatwieniu pisania równań i zachowaniu zgodności z innymi popularnymi programami.

Program MathType jest dostępny dla użytkowników Edytora równań po specjalnej cenie.

Aktualne i wyczerpujące informacje na temat programu MathType można znaleźć w sieci WWW. Można również zadzwonić do firmy Design Science pod następujące numery telefonów:

Design Science, Inc.
(800) 827-0685 (z terenu Stanów Zjednoczonych i Kanady)
(310) 433-0685 (spoza Stanów Zjednoczonych i Kanady)
(310) 433-6969 (fax)
Adres E-mail: mtsales@mathtype.com
Sieć WWW: Design Science, Inc..

Uwaga   Informacje zamieszczone w tym miejscu sieci WWW są napisane w języku angielskim.


Rozmiary standardowych elementów matematycznych w równaniach

Każdemu znakowi przypisywany jest początkowo jeden z pięciu rozmiarów standardowych elementów matematycznych.

Normalny

Stosowany w przypadku zwykłych znaków w większości miejsc.

Indeks dolny

Stosowany w przypadku indeksów górnych i dolnych dołączanych do znaków o rozmiarze Normalny. Wykorzystywany również w granicach całek, sum i innych szablonach.

Indeks dolny podrzędny

Stosowany w przypadku indeksów górnych i dolnych dołączanych do znaków o rozmiarze Indeks dolny lub w innych sytuacjach wymagających zastosowania drugiego poziomu pomniejszenia rozmiaru znaków. Stosowany również w przypadku miejsc oznaczania granic w szablonach zawartych w granicach innych szablonów. Na przykład, rozmiar Indeks dolny podrzędny stosowany jest w indeksie górnym w obrębie granicy całki.

Symbol

Stosowany w przypadku szczególnie dużych symboli będących częścią szablonów całek, sum, iloczynów itp.

Symbol podrzędny

Stosowany w przypadku szczególnie dużych symboli znajdujących się w tekście o rozmiarze Indeks dolny.

_____________

Zobacz także

Stosowanie rozmiarów elementów matematycznych w równaniu

Zmiana definicji rozmiaru elementu matematycznego w równaniu


Pozwala na wybór czcionki dla danego stylu. Aby dodać atrybut pogrubienia lub kursywy, zaznacz pole wyboru Pogrubienie lub Kursywa, a następnie kliknij przycisk OK. Równanie zostanie sformatowane powtórnie, zgodnie z nowo wprowadzonymi definicjami stylów. Istniejące równania zapisane w dokumentach nie ulegną zmianie, dopóki nie zostaną otwarte ponownie w Edytorze równań.

Aby uzyskać więcej informacji, kliknij  [image].


Służy do wprowadzania wartości dla poszczególnych opcji rozmiaru. Aby zobaczyć przykład danej opcji rozmiaru zaznacz ją, a ukaże się przykładowy rysunek.

Aby uzyskać więcej informacji, kliknij  [image].


Pokazuje przykład aktualnie zaznaczonej opcji rozmiaru. Aby obejrzeć przykład, zaznacz opcję na liście.

Aby uzyskać więcej informacji, kliknij  [image].


Pokazuje wygląd równania zgodnie z aktualnie wybranymi ustawieniami. Jeśli po kliknięciu przycisku Zastosuj wybrany zostanie przycisk Anuluj, nowe ustawienia nie zostaną zastosowane w Edytorze równań. Aby ustawienia te zostały zastosowane, kliknij przycisk OK.


Przywraca pierwotne ustawienia Edytora Równań.


Pozwala na wprowadzenie wartości dla poszczególnych opcji odstępów. Aby zobaczyć przykład danej opcji odstępów, zaznacz ją, a ukaże się przykładowy rysunek. Aby zobaczyć więcej opcji odstępów, przeciągnij pasek przewijania.

Aby uzyskać więcej informacji, kliknij  [image].


Pokazuje przykład aktualnie wybranej opcji odstępów. Aby obejrzeć przykład, zaznacz opcję na liście.


Pozwala na wybór sposobu wyrównywania pozycji w poszczególnych kolumnach zaznaczonej macierzy. Aby wyrównać do separatora dziesiętnego, wybierz opcję Do .. Aby wyrównywać do znaków równości/nierówności, wybierz opcję Do =.

Aby uzyskać więcej informacji, kliknij  [image].


Pozwala na wprowadzenie liczby kolumn w zaznaczonej macierzy. Macierz może zawierać co najwyżej 31 kolumn.


Pozwala na wprowadzenie liczby wierszy w zaznaczonej macierzy. Macierz może zawierać co najwyżej 31 wierszy.


Dopasowuje szerokość wszystkich kolumn w zaznaczonej macierzy do szerokości najszerszej kolumny. Jeśli to pole wyboru zostanie wyczyszczone, szerokość każdej kolumny w Edytorze równań zostanie dopasowana indywidualnie.


Dopasowuje wysokość wszystkich wierszy w zaznaczonej macierzy do wysokości najwyższego wiersza. Jeśli to pole wyboru zostanie wyczyszczone, wysokość każdego wiersza w Edytorze równań zostanie dopasowana indywidualnie.


Pozwala na wybór wyrównywania pozycji w poszczególnych wierszach. Poszczególne wiersze macierzy można wyrównywać do góry, do linii bazowej lub do dołu.

Aby uzyskać więcej informacji, kliknij  [image].


Kliknięcie brzegu macierzy lub kliknięcie pomiędzy jej komórkami spowoduje dodanie linii podziału lub obramowania. Pojedyncze kliknięcie powoduje dodanie linii ciągłej, dwukrotne linii przerywanej, trzykrotne linii kropkowanej, zaś czwarte kliknięcie usuwa linię.


Powiększa lub zmniejsza rozmiar wyświetlanego na ekranie równania. Aby powrócić do normalnego rozmiaru równania należy wybierz opcję 100%. Zmiana ustawień opcji w grupie Powiększenie nie ma wpływu na rozmiar równania w dokumencie.


Wybranie polecenia Inne i wprowadzenie liczby od 25 do 400 powoduje powiększenie lub zmniejszenie rozmiaru wyświetlanego równania w stosunku (procentowym) do jego normalnego rozmiaru. Aby powrócić do normalnego rozmiaru równania, wybierz opcję 100%. Zmiana ustawień polecenia Powiększenie nie ma wpływu na rozmiar równania w dokumencie.


Pozwala na wybór czcionki, jaka będzie zastosowana w zaznaczonym tekście lub znakach aktualnie wprowadzanych w równaniu. Aby dodać atrybut pogrubienia lub kursywy, zaznacz pole wyboru Kursywa lub Pogrubienie.


Pozwala na wprowadzenie rozmiaru czcionki w zakresie od 2 do 127 punktów.


Zaznaczenie lub wyczyszczenie pola wyboru Kursywa spowoduje odpowiednio dodanie lub usunięcie atrybutu kursywy. Analogiczny efekt wywołuje zaznaczenie lub wyczyszczenie pola wyboru Pogrubienie.