klawisz dostępu <definicja>
klawisz dostępu

Klawisz naciskany podczas trzymania wciśniętego klawisza ALT, pozwalający użytkownikowi na otwarcie menu, wykonanie polecenia, zaznaczenie obiektu lub przejście do obiektu. Na przykład, klawisz dostępu P (kombinacja klawiszy ALT+P) otwiera menu Plik.


formant typu ActiveX <definicja>
formant typu ActiveX

Obiekt, który może zostać umieszczony w formularzu w celu umożliwienia lub polepszenia współpracy użytkownika z aplikacją. Z formantami typu ActiveX są skojarzone zdarzenia. Formanty tego typu mogą być włączane do innych formantów. Nazwy plików takich formantów mają rozszerzenie .ocx.


obiekt typu ActiveX <definicja>
obiekt typu ActiveX

Obiekt udostępniony dla innych aplikacji lub narzędzi programistycznych poprzez interfejsy automatyzacji.


dodatek <definicja>
dodatek

Niestandardowe narzędzie dodające nowe możliwości do środowiska projektowania w języku Visual Basic.


zestaw znaków ANSI <definicja>
zestaw znaków ANSI

Zestaw 8-bitowych znaków Amerykańskiego Instytutu Standaryzacji (American National Standards Institute, ANSI) stosowany w celu reprezentacji do 256 znaków (0–255) przy użyciu klawiatury. Pierwsze 128 znaków (0–127) odpowiada literom i symbolom standardowej amerykańskiej klawiatury. Drugie 128 znaków (128–255) odpowiada znakom specjalnym, na przykład literom alfabetów międzynarodowych, literom akcentowanym, symbolom walut i ułamkom.


aplikacja <definicja>
aplikacja

Zestaw elementów kodu programu i elementów wizualnych działających razem jako pojedynczy program. Programiści mogą tworzyć i uruchamiać aplikacje w obrębie środowiska projektowania, podczas gdy użytkownicy zwykle uruchamiają aplikacje jako pliki wykonywalne poza środowiskiem projektowania.


argument <definicja>
argument

Stała, zmienna lub wyrażenie przekazywane do procedury.


tablica <definicja>
tablica

Zbiór kolejno indeksowanych elementów mających ten sam wewnętrzny typ danych. Każdy element tablicy posiada unikatowy numer indeksu. Przeprowadzenie zmian dla jednego elementu tablicy nie wpływa na inne jej elementy.


zestaw znaków ASCII <definicja>
zestaw znaków ASCII

Zestaw 7-bitowych znaków kodu ASCII (American Standard Code for Information Interchange), odpowiadających literom i symbolom, które można znaleźć na standardowej amerykańskiej klawiaturze. Zestaw znaków ASCII jest identyczny ze zbiorem pierwszych 128 znaków (0–127) zestawu znaków ANSI.


formatowanie automatyczne <definicja>
formatowanie automatyczne

Cecha, która pozwala na automatyczne formatowanie wprowadzanego kodu programu poprzez zmianę pierwszej litery słów kluczowych na wielką literę, normalizację odstępów, dodawanie znaków przestankowych oraz ustawianie kolorów tekstu i tła.


obiekt automatyzacji <definicja>
obiekt automatyzacji

Obiekt udostępniony dla innych aplikacji lub narzędzi programowania przez interfejsy automatyzacji.


klasa bazowa <definicja>
klasa bazowa

Oryginalna klasa, z której przez dziedziczenie mogą być wyprowadzane inne klasy.


mapa bitowa <definicja>
mapa bitowa

Obraz reprezentowany przez piksele i przechowywany jako kolekcja bitów, w której każdemu pikselowi odpowiada jeden bit. W systemach kolorowych na jeden piksel przypada więcej niż jeden bit. Nazwa pliku mapy bitowej ma zwykle rozszerzenie .bmp.


porównywanie bitowe <definicja>
porównywanie bitowe

Porównywanie bit po bicie identycznie ustawionych bitów w dwóch wyrażeniach numerycznych.


typ danych Boolean <definicja>
typ danych Boolean

Typ danych przyjmujący tylko dwie wartości: True (-1) lub False (0). Zmienne typu Boolean są przechowywane jako liczby 16-bitowe (2-bajtowe).


wyrażenie typu Boolean <definicja>
wyrażenie typu Boolean

Wyrażenie, którego wartość wynosi True albo False.


formant dowiązany <definicja>
formant dowiązany

Formant, który może zapewniać dostęp do konkretnego pola lub pól w bazie danych poprzez formant Data. Formant tego typu jest przeważnie dowiązany do formantu Data przez jego właściwości DataSource i DataField. Gdy formant Data przenosi się z jednego rekordu do drugiego, wszystkie formanty dowiązane połączone z formantem Data zmieniają się, wyświetlając dane z pól bieżącego rekordu. Gdy użytkownik zmienia dane w dowiązanym formancie, a następnie przenosi się do innego rekordu, zmiany są automatycznie zapisywane w bazie danych.


tryb przerwania <definicja>
tryb przerwania

Czasowe zawieszenie wykonywania programu w środowisku projektowania. W trybie przerwania można sprawdzać i resetować wartości, analizować program, wykonywać go krok po kroku lub kontynuować jego wykonywanie. Tryb przerwania jest włączany, gdy:

•	Podczas wykonywania programu napotkano punkt przerwania.

•	Podczas wykonywania programu naciśnięto kombinację klawiszy CTRL+BREAK.

•	Podczas wykonywania programu napotkano instrukcję Stop lub nie wychwycony przez programistę błąd wykonania.

•	Dodano wyrażenie czujki Break When True. Wykonywanie programu zostanie przerwane, gdy wartość czujki zmieni się na True.

•	Dodano wyrażenie czujki Break When Changed. Wykonywanie programu zostanie przerwane, gdy wartość czujki ulegnie zmianie.


punkt przerwania <definicja>
punkt przerwania

Zaznaczony wiersz programu, w którym automatycznie przerywane jest wykonywanie programu. Punkty przerwania nie są zapisywane razem z kodem programu.


przez odwołanie <definicja>
przez odwołanie

Sposób przekazywania polegający na przekazaniu do procedury adresu argumentu zamiast wartości argumentu. Pozwala to procedurze na uzyskanie dostępu do faktycznej zmiennej. W rezultacie bieżąca wartość zmiennej może zostać zmodyfikowana przez procedurę, do której zmienna ta została przekazana. O ile nie zaznaczono inaczej, argumenty są przekazywane do procedur przez odwołanie.


przez wartość <definicja>
przez wartość

Sposób przekazywania polegający na przekazaniu do procedury wartości argumentu zamiast jego adresu. Pozwala to procedurze na uzyskanie dostępu do kopii zmiennej. W rezultacie bieżąca wartość zmiennej nie może zostać zmodyfikowana przez procedurę, do której zmienna ta została przekazana.


typ danych Byte <definicja>
typ danych Byte

Typ danych używany do przechowywania dodatnich liczb całkowitych z zakresu od 0 do 255. Zmienne typu Byte są przechowywane jako liczby 8-bitowe (1-bajtowe) pojedynczej precyzji, bez znaku.


kod znaku <definicja>
kod znaku

Liczba reprezentująca określony znak w zestawie, takim jak zestaw znaków ANSI.


klasa <definicja>
klasa

Formalna definicja obiektu. Klasa pełni rolę szablonu, na podstawie którego w czasie wykonania programu tworzona jest instancja obiektu. Klasa definiuje właściwości obiektu oraz metody używane do sterowania zachowaniem obiektu.


moduł klasy <definicja>
moduł klasy

Moduł zawierający definicję klasy, w tym definicje jej właściwości i metod.


moduł kodu programu <definicja>
moduł kodu programu

Moduł zawierający publiczny kod programu, który może być współużytkowany przez wszystkie moduły projektu. W nowszych wersjach języka Visual Basic moduł kodu programu nosi nazwę modułu standardowego.


okienko kodu programu <definicja>
okienko kodu programu

Okienko zawarte w oknie kodu programu, używane do wprowadzania i edycji kodu programu. Okno kodu programu może zawierać jedno lub więcej okienek kodu programu.


kolekcja <definicja>
kolekcja

Obiekt zawierający zestaw powiązanych ze sobą obiektów. Pozycje obiektów w kolekcji mogą zmieniać się pod wpływem zmian w kolekcji; pozycja każdego konkretnego obiektu kolekcji może zatem ulegać zmianie.


wiersz poleceń <definicja>
wiersz poleceń

Ścieżka, nazwa pliku oraz informacje o argumentach wprowadzone przez użytkownika w celu uruchomienia programu.


komentarz <definicja>
komentarz

Dodany do kodu programu tekst, wyjaśniający sposób działania kodu programu. W języku Visual Basic wiersz komentarza można rozpocząć albo od apostrofu ('), albo od słowa kluczowego Rem z dodaną po nim spacją.


operator porównania <definicja>
operator porównania

Znak lub symbol wskazujący na związek pomiędzy dwoma (lub więcej) wartościami lub wyrażeniami. Do operatorów tego typu należą: mniejsze niż (<), mniejsze lub równe (<=), większe niż (>), większe lub równe (>=), nierówne (<>) oraz równe (=). Dodatkowymi operatorami porównania są Is i Like. Należy wspomnieć, że operatory Is i Like nie mogą być używane jako operatory porównania w instrukcji Select Case.


czas kompilacji <definicja>
czas kompilacji

Czas, w którym źródłowy kod programu jest tłumaczony na kod wykonywalny.


dyrektywa kompilatora <definicja>
dyrektywa kompilatora

Polecenie używane do zmiany sposobu działania kompilatora.


warunkowa stała kompilatora <definicja>
warunkowa stała kompilatora

Identyfikator języka Visual Basic, zdefiniowany przy użyciu dyrektywy kompilatora #Const lub zdefiniowany w głównej aplikacji i używany przez inne dyrektywy kompilatora w celu określenia, kiedy lub czy określone bloki kodu programu w języku Visual Basic są kompilowane.


stała <definicja>
stała

Element o nadanej nazwie, który zachowuje stałą wartość przez cały czas działania programu. Stała może być ciągiem znaków lub literałem numerycznym, inną stałą lub dowolną kombinacją zawierającą operatory arytmetyczne i logiczne, z wyjątkiem operatora Is oraz operatora potęgowania. Każda aplikacja główna może definiować własny zestaw stałych. Dodatkowe stałe mogą być definiowane przez użytkownika za pomocą instrukcji Const. Stałych można użyć w dowolnym miejscu kodu programu zamiast ich rzeczywistych wartości.


kontener <definicja>
kontener

Obiekt, który może zawierać inne obiekty.


formant <definicja>
formant

Obiekt, który można umieścić na formularzu, posiadający własny zestaw rozpoznawalnych właściwości, metod i zdarzeń. Formantów można używać w celu pobierania od użytkownika danych wejściowych, wyświetlania danych wyjściowych oraz wyzwalania procedur obsługi zdarzeń. Większością formantów można operować używając metod. Niektóre formanty są interaktywne (reagują na akcje użytkownika), podczas gdy inne są statyczne (dostępne tylko poprzez kod programu).


tablica formantów <definicja>
tablica formantów

Grupa formantów tego samego typu, o tej samej nazwie i tych samych procedurach obsługi zdarzeń. Każdy formant tablicy formantów ma unikatowy numer indeksu; numeru tego można użyć do ustalenia, który z formantów rozpoznaje dane zdarzenie.


typ danych Currency <definicja>
typ danych Currency

Typ danych o zakresie od -922 337 203 685 477,5808 do 922 337 203 685 477,5807. Tego typu danych używa się do obliczeń dotyczących pieniędzy i do obliczeń stałoprzecinkowych, w przypadku których dokładność ma szczególne znaczenie. W języku Visual Basic znakiem deklaracji typu odpowiadającym typowi Currency jest znak @.


typ danych <definicja>
typ danych

Cecha zmiennej określająca rodzaj danych, jaki ta zmienna może przechowywać. Typami danych są Byte, Boolean, Integer, Long, Currency, Decimal, Single, Double, Date, String, Object i Variant (domyślny) oraz typy danych zdefiniowane przez użytkownika, jak również konkretne typy obiektów.


typ danych Date <definicja>
typ danych Date

Typ danych używany do przechowywania dat i godzin w postaci liczb rzeczywistych. Zmienne typu Date są przechowywane jako liczby 64-bitowe (8-bajtowe). Wartość na lewo od przecinka dziesiętnego jest odpowiednikiem daty, a wartość na prawo od przecinka — odpowiednikiem godziny.


wyrażenie oznaczające datę <definicja>
wyrażenie oznaczające datę

Dowolne wyrażenie, które może być interpretowane jako data; do wyrażeń takich należą literały daty, liczby przypominające daty, ciągi znaków przypominające daty oraz daty zwracane przez funkcje. Wyrażenia oznaczające datę mogą być tylko liczbami i ciągami znaków, w dowolnych kombinacjach, odpowiadającymi datom od 1 stycznia 100 roku do 31 grudnia 9999 roku.

Daty są przechowywane jako części liczby rzeczywistej. Wartości na lewo od przecinka dziesiętnego są odpowiednikami dat, a wartości na prawo od przecinka — odpowiednikami godzin. Liczby ujemne reprezentują daty wcześniejsze niż 30 grudnia 1899 roku.


literał daty <definicja>
literał daty

Dowolna sekwencja znaków o poprawnym formacie umieszczona pomiędzy znakami numeru (#). Poprawne formaty zawierają daty albo w formacie określonym przez ustawienia regionalne dla kodu programu użytkownika, albo w uniwersalnym formacie daty.

Na przykład, #12/31/92# jest literałem daty odpowiadającym dacie 31 grudnia 1992 roku, przy ustawieniach regionalnych aplikacji English-US. Literałów daty używa się w celu uzyskania maksymalnej zgodności przy przenoszeniu aplikacji pomiędzy poszczególnymi językami.


separatory daty <definicja>
separatory daty

Znaki używane do oddzielenia dnia, miesiąca i roku podczas formatowania wartości daty. Znaki te są określone przez ustawienia systemowe lub przez funkcję Format.


typ danych Decimal <definicja>
typ danych Decimal

Typ danych zawierający liczby dziesiętne skalowane przez potęgę liczby 10. Dla liczb skalowanych przez zero, tzn. liczb bez cyfr po przecinku dziesiętnym, zakres wynosi +/-79 228 162 514 264 337 593 543 950 335. Dla liczb z 28 miejscami po przecinku zakres wynosi +/-7,9228162514264337593543950335. Najmniejszą niezerową liczbą, która może być przedstawiona jako liczba typu Decimal jest 0,0000000000000000000000000001.

Warto zwrócić uwagę, że obecnie typ danych Decimal może być używany tylko w obrębie typu Variant. Nie można zadeklarować zmiennej typu Decimal. Można natomiast za pomocą funkcji CDec utworzyć typ Variant o podtypie Decimal.


deklaracja <definicja>
deklaracja

Niewykonywalny kod programu określający nazwę stałej, zmiennej lub procedury i definiujący jej cechy, takie jak typ danych. Dla procedur z bibliotek DLL deklaracje określają nazwy, biblioteki i argumenty.


projektant <definicja>
projektant

Okno służące do projektowania wizualnego w środowisku projektowania języka Visual Basic. Okna tego można użyć do wizualnego projektowania nowych klas. Język Visual Basic posiada wbudowanych projektantów formularzy. Edycje Professional i Enterprise języka Visual Basic zawierają projektantów formantów typu ActiveX i dokumentów typu ActiveX.


czas projektowania <definicja>
czas projektowania

Czas tworzenia aplikacji w środowisku projektowania, w którym dodawane są formanty, ustawienia właściwości formantów lub formularzy itp. Jest to przeciwieństwo czasu wykonywania, w którym następuje interakcja programisty z aplikacją.


środowisko projektowania <definicja>
środowisko projektowania

Część aplikacji, w której wpisywany jest kod programu, tworzone są formanty, ustawiane są właściwości formantów i formularzy itp. Jest to przeciwieństwo uruchamiania aplikacji.


okno zadokowane <definicja>
okno zadokowane

Okno dołączone do ramki okna głównego.


dokument <definicja>
dokument

Każda spójna praca o unikatowej nazwie pliku, utworzona za pomocą jakiejś aplikacji.


DBCS <definicja>
DBCS

Zestaw znaków stosujący do przechowania pojedynczego znaku 1 lub 2 bajty i umożliwiający reprezentowanie ponad 256 znaków.


typ danych Double <definicja>
typ danych Double

Typ danych przechowujący liczby zmiennoprzecinkowe o podwójnej precyzji jako liczby 64-bitowe z zakresu od -1,79769313486232E308 do -4,94065645841247E-324 dla liczb ujemnych oraz od 4,94065645841247E-324 do 1,79769313486232E308 dla liczb dodatnich. W języku Visual Basic znakiem deklaracji typu odpowiadającym typowi Double jest znak numeru (#).


dynamiczna wymiana danych (DDE) <definicja>
dynamiczna wymiana danych (DDE)

Ustalony protokół wymiany danych poprzez aktywne łącza między aplikacjami uruchomionymi w systemie Microsoft Windows.


biblioteka dołączana dynamicznie (DLL) <definicja>
biblioteka dołączana dynamicznie (DLL)

Biblioteka procedur ładowana i dołączana do aplikacji w czasie wykonywania. Biblioteki DLL są tworzone w innych językach programowania, takich jak C, MASM lub FORTRAN.


Empty <definicja>
Empty

Wskazuje, że do zmiennej typu Variant nie przypisano żadnej początkowej wartości. Zmienna Empty dla wartości numerycznych jest równa 0, a dla ciągów znaków jest ciągiem znaków o długości zerowej ("").


numer błędu <definicja>
numer błędu

Liczba całkowita z zakresu od 0 do 65 535, która odpowiada ustawieniu właściwości Number obiektu Err. Gdy numer błędu jest połączony z ustawieniem właściwości Name obiektu Err, odpowiada on konkretnemu komunikatowi o błędzie.


obiekt źródłowy zdarzenia <definicja>
obiekt źródłowy zdarzenia

Obiekt, który jest źródłem zdarzeń występujących jako reakcja na pewną akcję. Obiekt źródłowy zdarzenia jest zwracany przez właściwość. Na przykład, właściwość CommandBarEvents zwraca obiekt CommandBarEvents.


plik wykonywalny <definicja>
plik wykonywalny

Aplikacja środowiska Windows, która może być wykonywana poza środowiskiem projektowania. Nazwa pliku wykonywalnego ma rozszerzenie .exe.


wyrażenie <definicja>
wyrażenie

Kombinacja słów kluczowych, operatorów, zmiennych i stałych, która daje w wyniku ciąg znaków, liczbę lub obiekt. Wyrażenia mogą być używane do przeprowadzania obliczeń, wykonywania operacji na znakach lub testowania danych.


numer pliku <definicja>
numer pliku

Numer używany przez instrukcję Open podczas otwierania pliku. Dla plików niedostępnych z innych aplikacji należy używać numerów z zakresu od 1 do 255 włącznie, natomiast dla plików dostępnych z innych aplikacji — numerów z zakresu od 256 do 511.


fokus <definicja>
fokus

Zdolność do odbierania w dowolnym momencie kliknięć przycisków myszy lub danych wprowadzanych z klawiatury. W danym momencie w środowisku Microsoft Windows tylko jedno okno, formularz lub formant może mieć tę zdolność. Obiekt, który "posiada fokus" lub na którym fokus się znajduje, jest zwykle wskazywany przez podświetlenie podpisu lub paska tytułu. Fokus może być ustawiony przez użytkownika lub przez aplikację.


formularz <definicja>
formularz

Okno lub okno dialogowe. Formularze są kontenerami dla formantów. Formularz interfejsu wielodokumentowego (MDI) może również pełnić rolę kontenera dla formularzy podrzędnych i niektórych formantów.


moduł formularza <definicja>
moduł formularza

Plik w projekcie programu Visual Basic o nazwie z rozszerzeniem .frm, który może zawierać graficzny opis formularza, jego formanty i ustawienia ich właściwości, deklaracje stałych, zmiennych i procedur zewnętrznych na poziomie formularza oraz zdarzenia i procedury ogólne.


procedura typu Function <definicja>
procedura typu Function

Procedura, która wykonuje w programie określone zadanie i zwraca pewną wartość. Procedura typu Function rozpoczyna się instrukcją Function i kończy instrukcją End Function.


procedura ogólna <definicja>
procedura ogólna

Procedura, która musi być jawnie wywoływana przez inną procedurę. Jest to przeciwieństwo procedury obsługującej zdarzenie, która jest wywoływana automatycznie w odpowiedzi na akcję użytkownika lub systemu.


metoda graficzna <definicja>
metoda graficzna

Metoda, która działa na obiekcie takim jak Form, PictureBox czy Printer i w czasie wykonania aplikacji przeprowadza pewną akcję graficzną, na przykład rysowanie lub animację. Metodami graficznymi są metody Circle, Cls, Line, PaintPicture, Point, Print i PSet.


aplikacja główna <definicja>
aplikacja główna

Każda aplikacja, która pozwala korzystać z programu Visual Basic for Applications, na przykład Microsoft Excel, Microsoft Project itd.


identyfikator <definicja>
identyfikator

Element wyrażenia, który odwołuje się do stałej lub zmiennej.


ikona <definicja>
ikona

Graficzny odpowiednik obiektu lub pojęcia, powszechnie używany do przedstawiania zminimalizowanych aplikacji w systemie Microsoft Windows. Ikona jest mapą bitową o rozmiarach 32 x 32 pikseli. Rozszerzeniem nazwy pliku zawierającego ikonę jest .ico.


wewnątrzprocesowy <definicja>
wewnątrzprocesowy

Działający w tej samej przestrzeni adresowej co aplikacja.


obiekt wstawialny <definicja>
obiekt wstawialny

Obiekt aplikacji, będący pewnym rodzajem formantu niestandardowego, na przykład arkusz Microsoft Excel.


typ danych Integer <definicja>
typ danych Integer

Typ danych przechowujący zmienne całkowite jako 2-bajtowe liczby z zakresu od -32 768 do 32 767. Typ danych Integer jest także używany do przedstawiania wartości typu wyliczeniowego. W języku Visual Basic znakiem deklaracji typu odpowiadającym typowi Integer jest znak procent (%).


stała wewnętrzna <definicja>
stała wewnętrzna

Stała oferowana przez aplikację. Stałe języka Visual Basic są wymienione w bibliotece obiektów i mogą być przeglądane w Przeglądarce obiektów. Ponieważ stałe wewnętrzne są zawsze dostępne, nie można definiować stałych użytkownika o takich samych nazwach.


słowo kluczowe <definicja>
słowo kluczowe

Słowo lub symbol rozpoznawany jako część języka programowania Visual Basic, na przykład instrukcja, nazwa funkcji lub operator.


znak kontynuacji wiersza <definicja>
znak kontynuacji wiersza

Połączenie dwóch znaków: spacji i podkreślenia ( _) używane w środowisku projektowania do rozszerzenia pojedynczego wiersza logicznego na dwa lub więcej wierszy fizycznych. Znaku kontynuacji wiersza nie można jednak używać w celu kontynuowania wiersza kodu programu w ramach wyrażenia znakowego.


etykieta wiersza <definicja>
etykieta wiersza

Używana do identyfikacji pojedynczego wiersza kodu programu. Etykietą wiersza może być dowolna kombinacja znaków rozpoczynająca się literą i zakończona dwukropkiem (:). W etykietach wierszy litery małe i wielkie nie są rozróżniane, a etykiety muszą rozpoczynać się w pierwszej kolumnie.


numer wiersza <definicja>
numer wiersza

Używany do identyfikacji pojedynczego wiersza kodu programu. Numerem wiersza może być dowolna kombinacja cyfr unikatowa w obrębie modułu, w którym została użyta. Numery wierszy muszą rozpoczynać się w pierwszej kolumnie.


okno połączone <definicja>
okno połączone

Okno sprzężone z innym oknem, ale nie z oknem głównym.


ramka okien połączonych <definicja>
ramka okien połączonych

Ramka okna zawierająca wiele okien, które ze sobą połączono.


ustawienia regionalne <definicja>
ustawienia regionalne

Zestaw informacji związanych z danym językiem i krajem. Ustawienia regionalne kodu programu wpływają na język pojęć, takich jak słowa kluczowe, i definiują specyficzne dla danego kraju ustawienia, takie jak separator dziesiętny, separator elementów listy, format daty czy kolejność sortowania znaków.

Systemowe ustawienia regionalne wpływają na pewne, zależne od kraju, zachowania funkcjonalne, na przykład podczas wyświetlania liczb lub zamiany ciągów znaków na daty. Ustawienia regionalne można zmienić za pomocą Panelu sterowania danego systemu operacyjnego.

Chociaż zazwyczaj ustawienia regionalne kodu programu i systemowe ustawienia regionalne są takie same, to w pewnych sytuacjach mogą wystąpić między nimi różnice. Na przykład, w języku Visual Basic w wersjach Standard Edition i Professional Edition kod programu nie jest tłumaczony z wersji English-US. Systemowe ustawienia regionalne mogą być ustawione na język i kraj użytkownika, ale ustawienia regionalne kodu programu mają zawsze wartość English-US i nie mogą być zmienione. W takim przypadku separatory, symbole zastępcze i porządek sortowania pochodzą z ustawień English-US.


błąd logiczny <definicja>
błąd logiczny

Błąd programisty, który może spowodować uzyskanie błędnych wyników lub zawieszenie się programu. Błąd logiczny może być spowodowany przez niepoprawną nazwę zmiennej, niepoprawny typ danych, niekończącą się pętlę, pomyłkę w operacji porównania lub problem z tablicą.


typ danych Long <definicja>
typ danych Long

Typ danych służący do przechowywania liczb całkowitych na 4 bajtach, o zakresie wartości od -2 147 483 648 do 2 147 483 647. W języku Visual Basic znakiem deklaracji typu odpowiadającym typowi Long jest znak handlowego "i", czyli ampersand (&).


wskaźnik marginesu <definicja>
wskaźnik marginesu

Ikona wyświetlana na pasku Wskaźnik marginesu w oknie Kod programu. Wskaźniki marginesu stanowią wizualne wskazówki pomocne podczas edycji kodu programu.


formularz podrzędny wobec MDI <definicja>
formularz podrzędny wobec MDI

W aplikacji wykorzystującej interfejs wielodokumentowy (ang. Multi-Document Interface, MDI) — formularz zawarty w formularzu typu MDI. Aby utworzyć formularz podrzędny, należy nadać właściwości MDIChild formularza MDI wartość True.


formularz typu MDI <definicja>
formularz typu MDI

Okno, które tworzy tło aplikacji o interfejsie wielodokumentowym (MDI). W takiej aplikacji formularz typu MDI jest kontenerem dla każdego formularza podrzędnego.


składowa <definicja>
składowa

Element kolekcji, obiektu lub typu zdefiniowanego przez użytkownika.


plik metafile <definicja>
plik metafile

Plik przechowujący obrazy nie w postaci pojedynczych pikseli, a w postaci obiektów graficznych, takich jak linie, okręgi i wieloboki. Są dwa typy plików metafile: standardowy i rozszerzony. Nazwa standardowego pliku metafile ma zazwyczaj rozszerzenie .wmf, a rozszerzonego — .emf. Odwzorowanie obrazu w postaci pliku metafile jest znacznie lepsze niż w postaci informacji o pikselach, co jest szczególnie widoczne podczas zmian rozmiaru obrazu.


metoda <definicja>
metoda

Procedura działająca na obiekcie.


moduł <definicja>
moduł

Zestaw deklaracji, po których następują procedury.


poziom modułu <definicja>
poziom modułu

Opisuje kod programu w sekcji deklaracji modułu. Dowolny kod programu występujący poza procedurą określany jest jako kod programu na poziomie modułu. Deklaracje muszą wystąpić jako pierwsze, po nich następują procedury.


zmienna modułu <definicja>
zmienna modułu

Zmienna zadeklarowana poza kodem procedur typu Function, Sub lub Property. Zmienne modułu muszą być zadeklarowane poza wszelkimi procedurami w tym module. Zmienne te istnieją, gdy moduł jest załadowany i są dostępne we wszystkich procedurach modułu.


nazwany argument <definicja>
nazwany argument

Argument o nazwie wstępnie zdefiniowanej w bibliotece obiektowej. Zamiast podawania wartości argumentów w porządku ustalonym przez składnię, można użyć nazwanych argumentów, aby móc przypisać wartości w dowolnym porządku. Na przykład, załóżmy że dana jest metoda przyjmująca trzy argumenty:

DoSomeThing nazwany_arg1, nazwany_arg2, nazwany_arg3

Do przypisania wartości do nazwanych argumentów można użyć następującej instrukcji:

ZróbCoś nazwany_arg3 := 4, nazwany_arg2 := 5, nazwany_arg1 := 20

Zauważmy, że nazwane argumenty nie muszą występować w kolejności wynikającej ze składni metody.


Null <definicja>
Null

Wartość wskazująca, że dana zmienna nie zawiera żadnych poprawnych danych. Wartość ta jest wynikiem jawnego przypisania wartości Null do danej zmiennej lub wynikiem dowolnej operacji przeprowadzonej pomiędzy wyrażeniami zawierającymi wartość Null.


numeryczny typ danych <definicja>
numeryczny typ danych

Dowolny wewnętrzny typ danych numerycznych (Byte, Boolean, Integer, Long, Currency, Single, Double lub Date).


wyrażenie numeryczne <definicja>
wyrażenie numeryczne

Każde wyrażenie, którego wartością może być liczba. Elementy wyrażenia mogą zawierać dowolną kombinację słów kluczowych, zmiennych, stałych i operatorów, które dają w wyniku liczbę.


typ numeryczny <definicja>
typ numeryczny

Dowolny, wewnętrzny typ danych numerycznych (Byte, Boolean, Integer, Long, Currency, Single, Double lub Date) lub dowolny podtyp numeryczny typu Variant (Empty, Integer, Long, Single, Double, Currency, Decimal, Date, Error, Boolean lub Byte).


obiekt <definicja>
obiekt

Kombinacja kodu programu i danych, które mogą być traktowane jako całość, na przykład jako formant, formularz lub część aplikacji. Każdy obiekt jest definiowany za pomocą klasy.


pole Obiekt <definicja>
pole Obiekt

Pole listy położone w lewym górnym rogu okna Kod programu, wyświetlające formularz i formanty formularza, do których dołączony jest kod programu, albo pole listy położone u góry okna Właściwości, wyświetlające formularz i jego formanty.


Przeglądarka obiektów <definicja>
Przeglądarka obiektów

Okno dialogowe, które służy do przeglądania zawartości biblioteki obiektów w celu znalezienia informacji na temat dostępnych obiektów.


typ danych Obiekt <definicja>
typ danych Obiekt

Typ danych reprezentujący odwołanie do dowolnej zmiennej typu Object. Zmienne typu Object są przechowywane jako 32-bitowe (4-bajtowe) adresy odwołujące się do obiektów.


wyrażenie obiektowe <definicja>
wyrażenie obiektowe

Wyrażenie, które określa konkretny obiekt i może zawierać dowolne kontenery tego obiektu. Na przykład, z aplikacją może być skojarzony obiekt Application, który zawiera obiekt Document, zawierający z kolei obiekt Text.


biblioteka obiektowa <definicja>
biblioteka obiektowa

Plik o rozszerzeniu .olb, który zawiera informacje o dostępnych obiektach przeznaczone dla kontrolerów automatyzacji (takich jak program Visual Basic). Zawartość biblioteki obiektów można sprawdzać za pomocą Przeglądarki obiektów, wyszukując informacje na temat dostępnych obiektów.


moduł obiektu <definicja>
moduł obiektu

Moduł zawierający kod programu specyficzny dla danego obiektu, na przykład moduł klasy, moduł formularza czy moduł dokumentu. Moduły obiektów zawierają kod programu dotyczący skojarzonych z nimi obiektów. Reguły dla modułów obiektów różnią się od reguł dla modułów standardowych.


typ obiektu <definicja>
typ obiektu

Typ obiektu udostępniony przez aplikację poprzez interfejs automatyzacji, na przykład Application, File, Range i Sheet. W celu uzyskania kompletnej listy dostępnych obiektów należy użyć Przeglądarki obiektów lub przejrzeć dokumentację aplikacji.


zmienna obiektowa <definicja>
zmienna obiektowa

Zmienna zawierająca odwołanie do obiektu.


parametr <definicja>
parametr

Nazwa zmiennej, pod którą argument przekazywany do pewnej procedury jest w tej procedurze rozpoznawany. Zmienna otrzymuje przekazywany do procedury argument, a jej zakres działania kończy się wraz z końcem procedury.


ścieżka <definicja>
ścieżka

Wyrażenie stanowiące ciąg znaków i określające pewną lokalizację w katalogu lub folderze. Lokalizacja może zawierać wyszczególnienie stacji dysków.


pi <definicja>
pi

Stała matematyczna, równa w przybliżeniu 3,1415926535897932.


punkt <definicja>
punkt

Punkt jest równy 1/72 cala. Rozmiary czcionek są na ogół podawane w punktach.


strefa drukowania <definicja>
strefa drukowania

Strefy drukowania zaczynają się co 14 kolumn. Szerokość każdej kolumny jest podaną w punktach średnią szerokością wszystkich znaków dla wybranego typu i rozmiaru czcionki.


Private <definicja>
Private

Zakres dostępu, w którym zmienne widoczne są jedynie w module, w którym zostały zadeklarowane.


procedura <definicja>
procedura

Opatrzona nazwą sekwencja instrukcji wykonywanych jako jeden blok. Przykładami procedur są Function, Property i Sub. Nazwa procedury jest zawsze definiowana na poziomie modułu. W procedurze musi zawierać się cały wykonywalny kod programu. Procedury nie mogą być zagnieżdżone w innych procedurach.


pole Procedure <definicja>
pole Procedure

Pole listy położone w prawym górnym rogu okien Kod programu i Analiza programu. W polu tym wyświetlane są procedury rozpoznawane dla obiektu wskazanego w polu Obiekt.


wywołanie procedury <definicja>
wywołanie procedury

Instrukcja w kodzie programu, która powoduje wykonanie procedury przez program Visual Basic.


poziom procedury <definicja>
poziom procedury

Opisuje instrukcje zawarte w procedurze typu Function, Property lub Sub. Na ogół najpierw wyświetlane są deklaracje, a po nich następują przypisania i reszta wykonywalnego kodu programu.

Należy pamiętać, że kod poziomu modułu znajduje się poza blokiem procedury.


projekt <definicja>
projekt

Zestaw modułów.


okno Projekt <definicja>
okno Projekt

Okno, w którym wyświetlana jest lista modułów standardowych, modułów formularzy i klas, a także plik zasobów i odwołania występujące w danym projekcie. W oknie Projekt nie są wyświetlane pliki o rozszerzeniach .ocx i .vbx.


okno Właściwości <definicja>
okno Właściwości

Okno służące do wyświetlania i zmiany właściwości wybranego formularza lub formantu w czasie projektowania. Niektóre formanty niestandardowe mają niestandardowe okna Właściwości.


właściwość <definicja>
właściwość

Opatrzony nazwą atrybut obiektu. Właściwości definiują takie cechy obiektu, jak rozmiar, kolor i położenie na ekranie, a także stan obiektu, na przykład to, czy jest on aktywny czy nieaktywny.


procedura Property <definicja>
procedura Property

Procedura, która tworzy właściwości i wykonuje na nich operacje dla modułu klasy. Procedura Property rozpoczyna się instrukcją Property Let, Property Get lub Property Set, a kończy się instrukcją End Property.


Public <definicja>
Public

Zmienne deklarowane za pomocą instrukcji Public są widoczne dla wszystkich procedur i modułów wszystkich aplikacji, o ile nie wybrano opcji Private Module. W przypadku, gdy opcję tę wybrano, zmienne te są publiczne tylko w obrębie projektu, w którym się znajdują.


projekt wskazywany <definicja>
projekt wskazywany

Projekt, do którego tworzone jest bezpośrednie łącze z bieżącego projektu użytkownika. Projekt wskazywany przez jeden z projektów wskazywanych bezpośrednio nazywa się projektem wskazywanym pośrednio. Jego zmienne typu Public nie są dostępne dla bieżącego projektu poza przypadkiem, gdy są kwalifikowane (poprzedzone) nazwą tego projektu. Dowolna kombinacja bezpośrednich i pośrednich wskazań (odwołań) między projektami jest poprawna, o ile odwołania te nie kończą się cyklem zamkniętym.


projekt wskazujący <definicja>
projekt wskazujący

Bieżący projekt. Sposób tworzenia łączy do projektu zależy od aplikacji głównej. Na przykład, aby bezpośrednio wskazać projekt programu Microsoft Excel (czyli odwołać się do niego), należy wybrać projekt z okna dialogowego Odwołania (menu Narzędzia). Zmienne typu Public w projekcie wskazywanym bezpośrednio są widoczne dla projektu wskazującego bezpośrednio, lecz zmienne typu Public z projektu wskazującego bezpośrednio nie są widoczne dla projektu wskazywanego bezpośrednio.


<definicja>
rejestr

W systemie Microsoft Windows wersja 3.1 informacje rejestracyjne systemu OLE oraz skojarzenia z plikami są przechowywane w rejestracyjnej bazie danych, a ustawienia programowe — w systemowych plikach konfiguracyjnych Windows (.ini). W systemie Microsoft Windows 95 rolę centralnej bazy danych konfiguracji spełnia rejestr Windows, który zawiera informacje o użytkowniku, aplikacji oraz komputerze, łącznie z informacjami przechowywanymi uprzednio w rejestracyjnej bazie danych systemu Windows wersja 3.1 oraz w plikach .ini.


plik zasobów <definicja>
plik zasobów

Plik o rozszerzeniu .res w projekcie Visual Basic. Plik taki może zawierać mapy bitowe, ciągi znaków lub inne dane. Przechowywanie takich danych w odrębnym pliku umożliwia zmianę tych informacji bez potrzeby edycji kodu programu. Z projektem może być skojarzony tylko jeden plik zasobów.


czas wykonywania <definicja>
czas wykonywania

Czas, w trakcie którego wykonywany jest kod programu. W tym czasie kodu programu nie można poddawać edycji.


błąd wykonania <definicja>
błąd wykonania

Błąd, który występuje podczas wykonywania kodu programu wówczas, gdy jakaś instrukcja próbuje wykonać nieprawidłową operację.


zakres <definicja>
zakres

Określa widoczność zmiennej, procedury lub obiektu. Na przykład, zmienna zadeklarowana jako Public jest widoczna dla wszystkich procedur we wszystkich modułach, o ile nie włączono opcji Private Module. Jeżeli opcja Private Module została włączona, dany moduł jest prywatny i w związku z tym nie jest widoczny dla projektów wskazujących go (odwołujących się doń). Zmienne zadeklarowane w danej procedurze są widoczne tylko w ramach tej procedury i, o ile nie zostaną zadeklarowane jako zmienne typu Static, tracą swoją wartość pomiędzy wywołaniami.


ziarno <definicja>
ziarno

Wartość początkowa używana do generowania liczb pseudolosowych. Na przykład, instrukcja Randomize tworzy liczbę ziarna, która zostanie wykorzystana przez funkcję Rnd w celu wygenerowania unikatowych pseudolosowych sekwencji liczbowych.


typ danych Single <definicja>
typ danych Single

Typ danych przechowujący zmienne zmiennoprzecinkowe pojedynczej precyzji jako liczby 32-bitowe (2-bajtowe) z zakresu od –3,402823E38 do –1,401298E-45 dla liczb ujemnych i od 1,401298E-45 do 3,402823E38 dla liczb dodatnich. W języku Visual Basic znakiem deklaracji typu odpowiadającym typowi Single jest wykrzyknik (!).


porządek sortowania <definicja>
porządek sortowania

Zasada porządkująca, według której ustalana jest kolejność danych; na przykład, alfabetycznie, numerycznie, rosnąco, malejąco itd.


stos <definicja>
stos

Stała ilość pamięci wykorzystywana przez język Visual Basic do przechowywania lokalnych zmiennych i argumentów podczas wywoływania procedur.


moduł standardowy <definicja>
moduł standardowy

Moduł zawierający jedynie deklaracje i definicje procedur, typów i danych. Domyślnie deklaracje i definicje na poziomie modułu standardowego mają status Public. Moduł standardowy w starszych wersjach języka Visual Basic nazywano modułem kodu programu.


instrukcja <definicja>
instrukcja

Kompletna składniowo jednostka wyrażająca pojedynczą deklarację, definicję bądź akcję. Na ogół instrukcja zajmuje jeden wiersz, można jednak umieścić w jednym wierszu kilka instrukcji, używając dwukropka (:). Można także użyć znaku kontynuacji wiersza (_), aby wiersz logiczny był kontynuowany w kolejnym wierszu fizycznym.


porównanie ciągów znaków <definicja>
porównanie ciągów znaków

Porównanie dwóch sekwencji znaków. Option Compare określa, czy porównywanie ma przebiegać w trybie binarnym czy tekstowym. Przy ustawieniach regionalnych English-US porównania w trybie binarnym uwzględniają wielkość liter, ale porównania w trybie tekstowym nie obsługują tej funkcji.


stała znakowa <definicja>
stała znakowa

Dowolna stała (zdefiniowana za pomocą słowa kluczowego Const) stanowiąca sekwencję następujących po sobie znaków, które interpretowane są jako znaki tekstowe, a nie jako określone wartości numeryczne.


typ danych String <definicja>
typ danych String

Typ danych stanowiący sekwencję następujących po sobie znaków, które interpretowane są jako znaki tekstowe, a nie jako określone wartości numeryczne. Dane typu String mogą zawierać litery, cyfry, spacje i znaki przestankowe. Jako dane typu String można przechowywać ciągi znaków o stałej długości zawierające od 0 do około 63 K znaków oraz ciągi znaków o zmiennej długości zawierające od 0 do około 2 miliardów znaków. W języku Visual Basic znakiem deklaracji typu odpowiadającym typowi String jest znak dolara ($).


wyrażenie znakowe <definicja>
wyrażenie znakowe

Dowolne wyrażenie o wartości stanowiącej sekwencję następujących po sobie znaków. Do elementów wyrażenia znakowego może należeć funkcja zwracająca ciąg znaków, literał znakowy, stała znakowa, zmienna znakowa, ciąg znaków typu Variant lub funkcja zwracająca ciąg znaków typu Variant (VarType 8).


literał znakowy <definicja>
literał znakowy

Każde wyrażenie zawierające sekwencję następujących po sobie znaków ograniczonych znakami cudzysłowu. Sekwencja ta jest interpretowana dosłownie jako znaki zawarte w cudzysłowie.


procedura typu Sub <definicja>
procedura typu Sub

Procedura wykonująca określone zadanie wewnątrz danego programu, ale nie zwracająca jawnie żadnej wartości. Procedura typu Sub zaczyna się instrukcją Sub, a kończy instrukcją End Sub.


sprawdzanie składni <definicja>
sprawdzanie składni

Funkcja sprawdzająca kod programu pod względem poprawności składni. Jeżeli funkcja ta jest włączona, po wpisaniu kodu programu zawierającego błąd składni wyświetlony zostanie komunikat o błędzie, a nieprawidłowy fragment kodu programu zostanie podświetlony.


błąd składni <definicja>
błąd składni

Błąd występujący po wpisaniu wiersza kodu programu, który nie zostanie rozpoznany przez język Visual Basic.

Warto pamiętać, że reguły składni dla poszczególnych słów kluczowych przedstawiono w sekcji "Składnia" skojarzonego tematu Pomocy. Aby w środowisku projektowania uzyskać pomoc na temat dowolnego słowa kluczowego, wystarczy zaznaczyć dane słowo kluczowe i nacisnąć klawisz F1.


kolejność klawisza TAB <definicja>
kolejność klawisza TAB

Kolejność, według której fokus przechodzi z jednego pola na inne po naciśnięciu klawisza TAB lub SHIFT+TAB.


wyrażenie oznaczające godzinę <definicja>
wyrażenie oznaczające godzinę

Każde wyrażenie, które może być interpretowane jako godzina. Może być to dowolna kombinacja literałów daty, liczb przypominających godziny, ciągów przypominających godziny i godzin zwracanych przez funkcje.

Wyrażenia czasu przechowywane są jako części liczby rzeczywistej. Wartość po prawej stronie przecinka oznacza godzinę. Na przykład, południe (12:00 w dzień) oznaczane jest liczbą 0,5.


twip <definicja>
twip

Jednostka miary na ekranie równa 1/20 punktu. Twip jest jednostką niezależną od ekranu, co ma na celu zapewnić stałe rozmieszczenie i proporcje elementów ekranu w aplikacji niezależnie od systemu wyświetlania. Na cal logiczny przypada około 1440 twipów, a na centymetr logiczny - około 567 twipów (logiczny centymetr/cal to wielkość na ekranie, której na wydruku odpowiada jeden centymetr/cal).


znak deklaracji typu <definicja>
znak deklaracji typu

Znak dołączony do nazwy zmiennej, wskazujący typ danych, do którego należy ta zmienna. Jeżeli w module nie ma odpowiedniej instrukcji Deftype, to zmienne domyślnie należą do typu Variant.


biblioteka typów <definicja>
biblioteka typów

Plik lub element większego pliku zawierający standardowe opisy udostępnianych obiektów, właściwości i metod dostępnych dla interfejsu automatyzacji. Biblioteki typów zawarte są w plikach bibliotek obiektowych (.olb).


Unicode <definicja>
Unicode

Standard znaków Międzynarodowej Organizacji Standaryzacji (International Standards Organization, ISO). Korzysta on z 16-bitowego (2-bajtowego) schematu kodowania, który pozwala określić 65 536 różnych znaków. Standard zawiera także odpowiedniki znaków przestankowych, symboli matematycznych i innej symboliki, pozostawiając przy tym dużo miejsca na dalsze znaki.


uniwersalny format daty <definicja>
uniwersalny format daty

Uniwersalnym formatem daty jest: #yyyy-mm-dd hh:mm:ss#. Można jednak wykorzystywać oddzielnie składnik dotyczący daty (#yyyy-mm-dd#) i godziny (#hh:mm:ss#).


typ zdefiniowany przez użytkownika <definicja>
typ zdefiniowany przez użytkownika

Dowolny typ danych zdefiniowany za pomocą instrukcji Type. Typy danych zdefiniowane przez użytkownika mogą zawierać jeden lub więcej elementów dowolnego typu. Tablice typów definiowanych przez użytkownika oraz innych typów tworzone są za pomocą instrukcji Dim. Typy zdefiniowane przez użytkownika mogą zawierać tablice dowolnego typu.


zmienna <definicja>
zmienna

Opatrzone nazwą miejsce w pamięci do przechowywania danych, które mogą ulegać modyfikacjom w trakcie wykonywania programu. Każda zmienna zaopatrzona jest w unikatową nazwę, która identyfikuje ją w obrębie danego zakresu. Typ danych może być określony lub nie.

Nazwy zmiennych muszą zaczynać się literą, muszą być unikatowe w obrębie swego zakresu, nie mogą być dłuższe niż 255 znaków i nie mogą zawierać kropki ani znaku deklarującego typ.


typ danych Variant <definicja>
typ danych Variant

Specjalny typ danych, które mogą oprócz danych liczbowych, ciągów znaków lub dat zawierać także wartości specjalne Empty i Null. Typ Variant rezerwuje 16 bajtów na dane numeryczne, co pozwala na przechowywanie liczb o zakresie takim jak dla typu Decimal, lub 22 bajty na ciąg znaków (łącznie z informacją o długości), co pozwala na przechowywanie dowolnego tekstu. Sposób traktowania danych typu Variant określa funkcja VarType. Wszystkie zmienne, dla których nie został jawnie zadeklarowany inny typ danych, należą do typu Variant.


wyrażenie wariantowe <definicja>
wyrażenie wariantowe

Dowolne wyrażenie, którego wartość stanowią dane liczbowe, dane w postaci ciągu znaków, daty lub wartości specjalnych Empty i Null.


wyrażenie czujki <definicja>
wyrażenie czujki

Wyrażenie zdefiniowane przez użytkownika, pozwalające na obserwację zachowania zmiennej lub wyrażenia. Wyrażenia czujek pojawiają się w oknie Czujka modułu Edytor Visual Basic i są automatycznie aktualizowane po przejściu w tryb przerwania programu. Okno Czujka wyświetla wartość wyrażenia w danym kontekście. Wyrażenia czujki nie są zapisywane razem z kodem programu.


porządek względem osi Z <definicja>
porządek względem osi Z

Wizualne ułożenie formantów na formularzu wzdłuż osi Z formularza (głębokość). Porządek względem osi Z określa kolejność formantów (to jest to, które z nich znajdują się przed, a które za innymi).